https://virgool.ir/feed/@hamidi.mo30fa2026-11-11 15:35:50https://files.virgool.ir/upload/users/163631/avatar/kmSB9j.pnghttps://virgool.ir/@hamidi.mo30https://virgool.ir/@hamidi.mo30/سرطان-bswezlrgqxzqجنگ واژه ی سفت و سخت است .با شنیدنش هراس مرگ در وجود تک تک افراد قابل شناسایی است،هرچند برای افرادی هم مظهر پیروزی و افتخار است.جنگ همان‌قدر که دلهره آور است عجیب و شگفت انگیز هم هست.جنگ تجربه ی تلخ و شیرین است بین تمام تجربه های دیگر اماگاهی چهره عوض میکند، میشود سلول مهاجمی وبه بدنت حمله میکندوحالا جنگ تن به تن تو با بدنت آغاز می‌شود واسمش را میگذارند جنگ با سرطان.سرطان دشمن سرسخت وقدری است که باشنیدن اسمش لرزیدن تمام گلوبلول های بدنم را حس می کردم البته این لرز برای زمان قبل بود حالا دیگر آرایش نظامی میگیرند .پیروزی نهایی هر جنگ متعلق به کشته های آن جنگ است هرچقدر مرگ بیشتر باشد پیروزی قطعی تر است سرطان هم دشمن بی رحمی است چنان برای خود اسم و رسم دست و پا کرده که با شنیدن اسمش چند هزار از سلول های امید می میرند غافل از این که مرگ ارج وقرب بالای نزد ما دارد وبرنده شدن به این. راحتی هاهم نیست درد دارد،گریه داردوبیشتر از همه ترس دارد هرچند بالاتر از مرگ هیچ رنگ دیگری نیست و برای پیروز شدن هیچ راهی جز انسان خوب بودن نداری وحالا بعد از گذشت چند هفته از دیدن یک مستند به جرأت میگویم سرطان هم یک تجربه ی ترش وملس است بین تمام تجربه های دیگر با این تفاوت که به جز دشمنت می تواند معلمت هم باشد?hamidi.mo30hamidi.mo30Sun, 23 Aug 2020 10:29:48 +0430https://virgool.ir/@hamidi.mo30/او-bpl9m8igzgyjزخم ها بر تن منداغ ها بر تن منقهقهه ها بر لب اومی شکند آوازمزخم زبانش به کجا میکشد آخردل من خسته وزخمی چه کندحرف هایش همه از جنس تبرزخم هایم همه از جنس صدا استمن تنها وغریبچه کنمحادثه ها در پی او می آیند..........hamidi.mo30hamidi.mo30Sun, 26 Apr 2020 14:24:50 +0430https://virgool.ir/@hamidi.mo30/شادی-o8ucoxajur8hدوربین حرکت میکند بعد از نشان دادن دیوار های که از جای گلوله ها وخمپاره ها در است روی خنده کودکی 3یا4ساله زوم میکند ،کودک آنچنان از عمق وجوددش می خندد که ناخودآگاه لبخند را بر روی لبان تمام انسان ها می اندازد بعد از چند ثانیه مکث دوربین عقب میرود و تصویر بازی وشادی کودکان ی را نشان می‌دهد که بعد از جنگ سخت پدرانشان،حال درجای که به سختی از دست دشمنان آزاد شده بود ،فوتبال بازی می کردنند.باوجود تلاشی که برای به تصویر کشیدن رنج،مصیبت و غم دراین تله فیلم شده بود صحنه ی آخر آن شادی بینهایتی را به تصویر میکشد که نشان از آرمان وهدفی بلند ویک اعتقاد و ایمان راسخ .در جهانی که ما،در آن خلق شدیم نداشتن رنج ومصیبت دور از واقعیت ها است و هرگز به آسایشی که در آن نشان از هیچ گونه سختی نباشد نمی رسیم اما این به معنای غم بینهایت در وجود ما نیست بلکه همین رنج ها وسختی ها اگر پشتیوانه ی فکری صحیحی داشته باشند می توانند القا کننده شادی و نشاط بینهایت در دل انسان ها باشندشادی نشاط نیاز به یک قدرت فکر عمیق و اطمینان خاطر بالا دارد که بدون داشتن اعتقاد و ایمان به کسی که مارا خلق کرده امکان پذیر نیست.hamidi.mo30hamidi.mo30Wed, 15 Apr 2020 18:21:06 +0430https://virgool.ir/@hamidi.mo30/گذشته-های-دور-klosjyzej0seخاطرات تیتر اول زندگی ما انسان ها هستندوزمانی که فراموش شوند ما را به آلزایمری های تبدیل میکنند که به دیگران وابسته اند هر چند بعضی از اتفاقات زندگی را باید ,از صحفه ی روزگار کند,پاره پاره کرد,وتیکه های پاره شده ی آن را آتش زد هرچند شاید همان خاطرات بشوند آتش زیر خاکستر و فقط به مغز ما بستگی داشته باشند که کی ؟و کجا؟یاداوریشان کند.امروز اتفاقی فیلم زندگی ام را مرور می کردم وسر یک اتفاق نه چندان زیبا stopکردم برایتان می نویسمشسالش را نمیدانم اما کلاس دوم راهنمایی بودم از این که چه طور بود و چه طور گذشت بگذریم. همان اوایل سال دختری را به کلاسمان آوردند که یک سال از ما بزرگ تر بود ,یعنی یک سال رفوزه شده بود ,ولی به گفته ی خودش وناظم مدرسه در امتحانات خرداد ماه شرکت نکرده بود ,برای همین هم مجبور بود سال دوم را یک بار دیگر بخواند به علاوه ی این که دختر شروری بود یعنی معلم ها این طور توصیفش میکردنند. معلم ادبیاتمان خان اسدی معلم انشایمان هم بود یادم هست آن روز(یکی از روز های همان سال)دوموضوع انشا طرح کرده بود 1 اگر اعضای بدنتان باهم صحبت کنند،موضوع دوم یادم نمی اید فقط می دانم من درباره ی موضوع دوم نوشته بودم وفکر هم می کردم خیلی خوب نوشتم ،زنگ انشا شروع شد ،تعدای از دانش آموزان شروع به خواندن کردند تا نوبت به همان دختر شرور رسید ،موضوعاول را نتخاب کرده بود ،گفت وگو میان چشم هایش را شرح داده بود،آن قدر زیبا نوشته بود که من که نفر بعدی بودم رویم نشد انشایم را بخوانم ،پای تخته رفتم واز ذهن نه چندان خوبم ،جملات نه چندان خوب سر هم کردم .معلم همان لحظه اول متوجه شد ودفتر انشایم را بازرسی کردو گفت((اگر انشای را که نوشتی نخوانی برایت صفر می گذارم))ترجیح دادم نمره ی صفر بگیرم ویادم هست درحالی که اشک گوشه ی چشم هایم بود روی صندلی نشستم.hamidi.mo30hamidi.mo30Sun, 05 Apr 2020 18:45:13 +0430