https://virgool.ir/feed/@hamidebrahimifa2026-11-12 08:54:40https://files.virgool.ir/upload/users/161156/avatar/2x6AFM.pnghttps://virgool.ir/@hamidebrahimihttps://virgool.ir/@hamidebrahimi/فوق-ستارهها-چیزی-فراتر-از-یک-انسان-معمولی-نیستند-zw5rtpoqm0awمایکل جردن بدون شک بهترین بازیکن تاریخ بسکتبال دنیاست. بحثی در این مورد وجود نخواهد داشت. اما اینکه چطور یک انسان با استفاده از امکاناتی که همه انسان‌ها در داشتنش باهم برابرند به این سطح موفقیت رسیده، بسیار بحث برانگیز است.مایکل جردن، محمدعلی کلی، لیونل مسی، راجر فدرر و بسیاری دیگر از ستاره‌های ورزش جهان چیزی فراتر از یک انسان معمولی نیستند. حداقل در ظاهر. می‌توان موفقیت آنها را به استعداد خلاصه کرد که از نظر من می‌تواند بزرگترین اشتباه زندگیمان باشد. در دورانی که ما زندگی می‌کنیم دو فوتبالیست بزرگ وجود دارند که هرساله در حال رقابت با یکدیگرند، لیونل مسی و کریستیانو رونالدو.مسی یک نابغه‌ست و یک استعداد محض که می‌تواند ثابت کننده فرضیه فقط استعداد باشد اما سوال بزرگ زمانی بوجود می‌آید که ما می‌پرسیم: رونالدو چطور به این سطح رسیده؟ فقط استعداد؟ قطعا جواب منفی خواهد بود.رونالدو برای موفق بودن سخت تمرین می‌کند و مهمتر شکل گرفتن ذهنیت برنده در وجود اوست. حتی مسی و مایکل جردن هم برای بهترین بودن سخت تمرین کردن تا به جایگاهی که امروز دارند برسند. علاوه بر این آنها موفق شدند که در درون خود ذهنیت برنده بودن را بسازند و این راز موفقیت ابر ستاره‌هاست.فرقی نیست بین اینکه شما بخواهید یک ابر ستاره ورزش باشید یا یک سوپر استار سینما یا اینکه فقط بخواهید در زندگی شخصی یک انسان موفق باشید، برای این کار شما مجبورید سخت تلاش کنید و ذهنیت برنده بودن را در وجودتان پرورش بدهید.برای اینکه بدانید مایکل جردن چطور توانست 6 فصل قهرمان ان بی ای باشد توصیه می‌کنم سریال لست دنس (رقص آخر) که به زندگی ورزشی مایکل جردن پرداخته را تماشا کنید.hamid ebrahimihamid ebrahimiSat, 19 Sep 2020 14:09:13 +0430https://virgool.ir/@hamidebrahimi/عشق-یا-رفع-نیاز-مسئله-این-است-lk0xj0olngu7معمولا شروع روابط عاشقانه شبیه به هم است. پای حرف‌های آدم‌های مختلف که بشینید متوجه می‌شوید که همگی تجربیات مشابهی دارند. در ابتدا فعل و انفعالات شیمیایی بدن باعث می‌شود که احساس کنیم عاشق شده‌ایم یعنی نیازهای غریزیِ عاطفی و جنسی در بدنمان را با کلمه عشق معنی می‌کنیم. به این معنی که اگر بخواهیم این نیازها را برای دیگری توضیح دهیم ساعات‌ها زمان نیاز داریم و شاید هم احساس می‌کنیم بیان آن به دور از ادب است. پس چه کار می‌کنیم به جای شرح دادن نیازهای عاطفی و جنسی بدنمان از کلمه‌ای به عنوان ما به اذا استفاده می‌کنیم یعنی همان عشق و عاشق شدن. همه اینها باعث نمی‌شود که خودمان و یا کسانی که به ما ابراز عشق کرده‌اند را شیاد بدانیم. باید بپذیریم که تعریف عشق زمینی همین است. وظیفه عشق زمینی مهیا کردن شرایط برای رفع همین نیازهاست. پس از ورود به یک رابطه معمولا در ابتدا هر دو طرف روزهای شیرینی را سپری می‌کنند به این دلیل که تمام توجه طرف مقابل را به خودشان معطوف می‌کنند و چه چیزی شیرین تر از این. همین توجه زیاد است که بعدها باعث بوجود آمدن توقعات می‌شود. توقعاتی که بعضا غیر منطقی و به نوعی زیاده خواهیست. بعد از پشت سر گذاشتن روزها و شاید هفته‌های آتشین شروع روابط، عاشق و معشوق کم‌کم شروع به دیدن واقعیت‌ها می‌کنند. چشم نیازها بسته می‌شود و چشم منطق بازتر از همیشه. عیب جویی‌ها شروع می‌شود و از خود گذشتگی‌ها کمرنگ. این اتفاق بسیار طبیعی‌ست و قابل پیش‌بینی و ربطی هم به سواستفاده‌گر بودن طرفین ندارد. نیازهایمان برطرف شده و حالا عقل و منطق به جای احساسات تصمیم می‌گیرد. بنظرم دقیقا همینجاست که باید عشق متولد شود به این معنی که باید به ذات عشق زمینی رجوع کنیم و دلیل بودنش را درک کنیم و بپذیریم تا قبل از این رابطه چیزی بیشتر از هوا و هوس و یا شور و شوق نبوده. اینجاست که عشق زمینی معنی می‌شود. خاصیت این نوع عشق همین است که کاملا با منطق شکل می‌گیرد. باید یاد بگیریم و بپذیریم که عشق زمینی با نوع متعالی عشق از اساس متفاوت است. از خود گذشتگی در آن بی معناست. مگر می‌شود بدون آب و غذا زنده ماند؟ مسلم است که نمی‌شود. مگر می‌شود به جنس مخالف فکر کرد و فقط به فدا شدن و از خود گذشتن برای او فکر کرد و نیازهای جسمی و عاطفی را فراموش کرد؟ مطمئنا امکانش وجود ندارد. البته پاسخ دادن به این نیاز غریزی دلیلی نمی‌شود که از آن به عنوان یک رویه معمول در زندگی استفاده کنیم. مرزی باید وجود داشته باشد بین ابراز عشق برای رفع نیازها و استفاده از آن برای لذت بردن. و این مرز می‌شود فاصله بین عشق زمینی و سواستفاده گر بودن و به عبارت دیگر شیاد بودن (عشق بازی کار هر شیاد نیست). در نتیجه عشق زمینی یک نیاز است، نیازی از سمت فطرت غریزی انسان. این نوعِ عشق کمک می‌کند تا به تکامل برسیم و پیش زمینه‌ای می‌شود برای قدرت درک عشق متعالی.hamid ebrahimihamid ebrahimiSun, 14 Jun 2020 01:47:57 +0430https://virgool.ir/@hamidebrahimi/معنی-زندگی-راز-آفرینش-zca7u727bjsnزندگی را می‌توان یک ابَر کلمه دانست. تعریفش در جهان ما مشخص است، فاصله تولد تا مرگِ هرچیزی. زندگی را نمی‌شود معنی کرد. از نظر من ابَر کلمات دارای یک معنی خاص نیستند. به کلماتی مثل خدا، دنیا و حتی آدم توجه کنید، چطور می‌شود معنی مشخصی برایشان پیدا کرد. فقط تعریف کلی از آنها داریم. خدا، کسی‌که همه چیز را آفریده، دنیا، جایی که در آن زندگی می‌کنیم و آدم، چیزی که باید باشیم و بیشترمان نیستیم. اما زندگی. اگر بخواهم زندگی را معنی کنم باید به اندازه تمام روزهای عمرم درباره‌اش بنویسم و حرف بزنم. از هرچه دیدم، شنیدم و گفتم بنویسم. از پریدن گنجشک‌ها بر روی شاخه درختان، از روییدن و سبز شدن درختان، از بارانی که روییدن را سبب شد، از ابری که باران را بارید، از خورشیدی که آب دریا را به ابر تبدیل کرد و حتی از مورچه‌ای که ناخواسته لگدش کردم. این‌ها و هزاران هزار اتفاق دیگر را که درکنار هم بگزاریم، می‌توان زندگی را معنی کرد. زندگی کلمه‌ایست با وسعتی بی نهایت. ما عادت کرده‌ایم که بگوییم زندگی سخت شده و مطمئنا این سختی را فقط با تعریف زندگیمان می‌سنجیم، همان فاصله تولد تا مرگ که چاره‌ای جز گذرانش نداریم، اما هرگز به معنای کلی آن توجه نمی‌کنیم. به اطرافمان نگاه نمی‌کنیم، نگاه هم که می‌کنیم، بی‌تفاوت و بدون لحظه‌ای اندیشیدن از کنارش می‌گذریم. همه جانداران به روشی که هزاران سال از آن تبعیت کردند به زندگیشان ادامه می‌دهند. درختان و گیاهان رویش می‌کنند، پرندگان بر روی شاخسار آنها لانه‌ای می‌سازند، زنبورها شهد گلها را می‌نوشند، مورچه‌ها دانه‌ها را جمع می‌کنند و احتمالا هیچ کدامشان شکایتی ندارند. اما انسان‌ها. انسان‌ها اختیار و عشق را به امانت گرفته‌اند. از عشق که تقریبا چیزی باقی نگذاشته‌ایم اما برای داشتن اختیار به هرکاری دست می‌زنیم. مثلا خواستیم آب را با مشقت از سرِچشمه برنداریم به جای آن فقط زحمت باز کردن شیر آب را گردن گرفتیم. خواستیم که گندم را نکاریم، آسیابش نکنیم و خودمان نان نپزیم. تصمیم گرفتیم به جای وقت گذاشتن برای زندگی، برای ایجاد شغل وقت بگذاریم. کاغذی ساختیم و اسمش را پول گذاشتیم. پیش خودمان فکر کردیم که خوب سر زندگی کلاه گذاشتیم. به جای رفتن تا سرِ چشمه، آب را میخریم و به جای گندم کاشتن و پختن نان، پول می‌دهیم و می‌خریمش. فراموش کردیم همین آب خوردن پر مشقت و همین گندم کاشتن و نان پختن می‌شود معنی زندگی. معنی را نابود کردیم و غرق در تعریف آن شدیم و فقط به دنیا آمدیم و از دنیا رفتیم. در این کش و قوس فراموش کردیم که چرا به دنیا آمدیم، از کجا آمدیم و به کجا می‌رویم. حتی زحمت فکر کردن به راز آفرینش را به خودمان ندادیم. همه چیز را به گردن زندگی انداختیم، اما واقعیت این است که همه چیز سر جای خودش است، همه مخلوقات ماموریتشان به خوبی انجام میدهند و فقط ما هستیم که سخت زندگی می‌کنیم.hamid ebrahimihamid ebrahimiSun, 12 Apr 2020 16:52:08 +0430https://virgool.ir/@hamidebrahimi/واکسنی-هم-برای-شایعات-کرونایی-بسازیم-g17hb9kkmxovشیوع ویروس کرونا و خانه نشینی مردم در بسیاری از کشورها، باعث شده مصرف اینترنت جهانی به طرز چشم‌گیری افزایش پیدا کند. یک موسسه استرالیایی به نام KASPR Datahaus در گزارش جدید خود اعلام کرده ایران بیشترین مصرف اینترنت در بازه زمانی ۱۸ تا ۲۰ مارس را در بین تمامی کشورها ثبت کرده است. طبق این گزارش پس از ایران کشورهای مالزی، اکوادر، کلمبیا، اسرائیل، سوئد و چین بیشترین مصرف اینترنت را در این بازه زمانی داشته‌اند. این گزارش از آن جهت اهمیت دارد که نشان می‌دهد در دنیای امروز انسان‌ها بیشتر زمان خود را صرف دنیای اینترنتی خود می‌کنند. بازی‌های آنلاین، تماشای فیلم و سریال، پیگیری اخبار از طریق فضای مجازی و حتی ارتباط با دوستان وخانواده، همه و همه از طریق بستر اینترنت انجام می‌شود. بستری که بارها و بارها ثابت کرده بسیار نا امن است و می‌تواند بر طرز تفکر، رفتار اجتماعی و در کل در تمام ابعاد زندگی فرد استفاده کننده تاثیرهای جبران ناپذیر بگذارد، علی الخصوص زمانی که فرد یک کودک یا یک نوجوان باشد. همین چند هفته پیش بود ویدیویی در فضای مجازی وایرال شد که چند جوان با طراحی ویدیویی، صحنه‌ای از سقوط بادمجان از آسمان تهران را بوجود آورده بودند. شاید در نگاه اول این ویدیو برای بیننده چیزی جز یک صحنه خنده دار و هیجان انگیز نباشد اما این شایعه تا جایی پیش رفت که مسئولان را به پاسخگویی واداشت و تکذیب صحت آن خیال مردم شهر را راحت کرد. این اتفاق می‌تواند ابعاد گسترده تری هم داشته باشد، به عنوان مثال در قضیه کرونا ویروس ویدیوهایی در فضای مجازی منتشر شد که یک فرد ناشناس که فقط صدایش را می‌شنویم به ما می‌گوید ((من در فلان بیمارستان کار می‌کنم و این افرادی که میبینید همگی امروز در بیمارستان ما به دلیل کرونا فوت کردند)) یا فایل‌های صوتی از این دست که همگی حاوی پیامی شوک آور درباره این بیماریست. متاسفانه اکثریت جامعه به دلیل نبودن آموزش های لازم به این ویدیوها و پیام‌های صوتی کاملا اعتماد می‌کنند و پس از آن تمامی ذهنیت خود را بر مبنای محتوای همین ویدیوها ثبت می‌کنند. این به این معنی‌ست که فضای مجازی به صورت کاملا کنترل نشده، محتوایی غیر واقعی را در دسترس تمامی افراد جامعه قرار می‌دهد. انتظار این است که مسئولان کشور برای این مسئله مهم که می‌تواند حتی امنیت ملی کشور را نیز به مخاطره بکشد، چاره‌ای بی‌اندیشند. تجربه نشان داده که راه حل‌های قهری که در گذشته به کار گرفته شده، مثل فیلتر کردن فضای مجازی تا به حال نه تنها مشکلی را مرتفع نکرده بلکه در بعضی از موارد موجب کاهش رضایت اجتماعی شده است. پیشنهاد نویسنده این مقاله برای حل این چالش بزرگ استفاده از ابزار آموزش همگانی‌ست. تجربه گذشته ثابت کرده مواجهه با چالش‌ها همیشه موفقیت آمیزتر از نادیده گرفتنشان بوده است. آموزش ابزاریست که در گذشته امتحان خود را پس داده. نمونه بارز آن نوع مواجه شدن جامعه ایران با بیماری ایدز بود. در ابتدا ما سعی کردیم این بیماری را به دلایل مختلف نادیده بگیریم و همین امر باعث گسترش بیشتر آن در جامعه شد. و به گواه آمار پس از شروع آموزش‌های فراگیر در رابطه با این بیماری، موفق به کنترل نسبی آن شدیم. حالا هم می‌توانیم با استفاده از امکانات آموزش و پرورش و دانشگاه‌های کشور شروع به آموزش نحوه استفاده از فضای مجازی کنیم. تلاش‌های انجام شده برای آموزش استفاده از فضای مجازی که پیش از انجام شده هرچند قابل تقدیر است اما شرایط موجود نشان دهنده این است که نیاز به برنامه‌ای جامع داریم و شاید قدم اساسی استفاده از آموزش آکادمی و همه‌گیر باشد. بیماری کرونا وقتی باعث وحشت در جامعه شد که به همراه خود شایعاتی را آورد که از خود بیماری هولناک‌تر بود. در دنیای امروز سواد رسانه‌ای لازمه داشتن یک زندگی سالم و جامعه‌ای امن است.hamid ebrahimihamid ebrahimiTue, 31 Mar 2020 18:36:41 +0430