<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Hamed Salehian</title><link>https://virgool.ir/feed/@hamedsalehian7</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 02:57:44</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/487270/avatar/avatar.png</url><title>Hamed Salehian</title><link>https://virgool.ir/@hamedsalehian7</link></image><item><title>روایت یک همراهی فراموش نشدنی</title><link>https://virgool.ir/@hamedsalehian7/روایت-یک-همراهی-فراموش-نشدنی-i43a1yvvjpno</link><description>همیشه اخبار مربوط به &#34;کووید_۱۹&#34; رو از گوشی همراه سامسونگم پیگیری می کردم. گوشی تلفن سامسونگ، ماسک و دستکش همراه همیشگی من بودند و چیزی که من رو عاشق تلفن همراه سامسونگم می کرد این بود که در تمام دوران پاندمی کرونا برای کار کردن با اون در محیط بیرون از خانه هیچ نیازی به در آوردن دستکش نبود، چرا که سامسونگ من به کوچکترین لمس حتی از روی دستکش پارچه ای بسیار حساس بود و به لطف مقاومتی که در برابر قطرات آب و غبار داشت نظافت و ضد عفونی کردنش رو برای من لذتبخش کرده بود. اما کرونا بی رحم تر از اونی بود که حال من رو خوب ببینه. هیچ وقت فکرش رو هم نمی کردم که یک روز خودم درگیر این بیماری بشم. بیماری ای که دید من رو نسبت به زندگی دیجیتال تغییر داد. اون روز احساس کردم قدمهای کمتری رو نسبت به روزهای قبل طی کردم و ضربان قلبم مدام بالا می رفت، به همین خاطر نتونستم چالش روزانه ی برنامه ی سلامت سامسونگ رو تموم کنم و با نا امیدی به خونه برگشتم. تست پی سی آرَم که مثبت شد، مجبور شدم از خانوادم-برای حفظ سلامتشون و قطع زنجیره ی انتقال- یه مدت جدا بشم، باورم نمی شد که یه سامسونگ با چه کیفیت بالایی تونست تنهایی اون روزهای سخت من رو پر کنه. لبخند و امید خانوادم هر روز با تماس تصویری و با جزئیات تمام، بهم منتقل می شد و هر روز انگیزه ی بیشتری برای بهبودی پیدا می کردم. خبر خوان ها هر بار ساخت واکسن جدیدی رو نوید میدادند که در آینده ی نزدیک تولید انبوه می شدند و من با تمام امید اونها رو دنبال می کردم. با رژیم غذایی که سازمان بهداشت جهانی از طریق رسانه های مجازی در اختیارم قرار داده بود تونستم در عرض یک هفته به شرایط جسمی و روحی قابل قبولی برسم و تونستم خطر افزایش وزنم رو به دلیل کم تحرکی با انجام تمرینات سبک و هدفدار به کمک برنامه ی شخصیم کاهش بدم. همه ی اینها رو مدیون تکنولوژی بی نقص و بی نظیر سامسونگ هستم. حالا دیگه خرید کردن و گشت و گذار در فروشگاهها و انتخاب کالا و لوازم مورد نیاز راحت ترین کاریه که از دست سامسونگم بر میاد چون فضای اینترنت رو به خوبی میشناسه و تعامل با اون رو، هم بلده و هم یادت میده. یادمه آخرین باری که گوشیم رو شارژ کردم به دلیل حال نامساعدی که داشتم برای مدت چهار روز نتونستم شارژرم رو پیدا کنم و تو این مدت گوشی همراهم خم به ابروش نیاورد و به هیچ درخواست من &#34;نه&#34; نگفت، حتی تماسهای تلفنی طولانی مدت که به دلیل دلتنگی و استرس های روحی با عزیزانم برقرار می کردم. حالا دیگه می دونم که تو شرایط سخت هم میشه روی سامسونگ حساب کرد، چون هیچ وقت نا امیدت نمیکنه. امروز روز آخر قرنطینه هست و من احساس سبکی و سلامتی دارم. با دوربین سلفی واید سامسونگم از این لحظه ی خوب عکسی به یادگار گرفتم که حال من رو حتی بهتر از اونی که بودم نشون می داد. اون رو با خانوادم به اشتراک گذاشتم. همه از دیدن من و این حال خوش به وجد آمده بودند و قرار شد روزهای آینده حس خوب در کنار هم بودن رو تکرار کنیم. وفاداری؛ احترامی است که من برای سامسونگ-این همراه همیشگی و خوبم-قائل هستم. این روزها دیگه فرقی نمی کنه که چه روزنامه و مجله ای رو می خونی یا برای ورزش و تفریح کدام مسیر رو انتخاب می کنی یا حتی فیلم و سریال مورد علاقه ات چی هست، همراهت یه &#34;سامسونگ&#34; که باشه دیگه خیالت راحته که همه چیز رو با خودت برداشتی.#روایتگرباش#سامسونگ#SAMSUNG</description><category>Hamed Salehian</category><author>Hamed Salehian</author><pubDate>Sun, 20 Dec 2020 18:28:23 +0330</pubDate></item></channel></rss>