https://virgool.ir/feed/@hamedrooshenasکارشناس ارشد مدیریت پروژهfa2026-11-11 15:59:08https://files.virgool.ir/upload/users/8408/avatar/Od5mNY.pnghttps://virgool.ir/@hamedrooshenashttps://virgool.ir/@hamedrooshenas/10-راهکار-برای-کنترل-فضای-مجازی-که-مادران-باید-بدانند-ivnb6rao3x3yمادر ، دانش آموز و فضای مجازیمقدمهتعطیلی مدارس به علت شیوع ویروس کرونا، زمینه استفاده زود هنگام دانش آموزان را در فضای مجازی بوجود آورد که این موضوع مهم امروز به یکی از دغدغه های والدین دانش آموزان تبدیل شده است. تغییر ناگهانی سبک آموزش دانش‌آموزان در اواخر سال گذشته بنا به اعتقاد روانشناسان و کارشناسان اجتماعی تاثیر بسزایی در بهداشت و سلامت روان آنان داشته که این چالش فراگیر نیازمند بررسی ویژه از سوی متخصصان امر است.قطع رابطه حضوری دانش‌آموز با معلم و همکلاسی‌ها، تمرکز بر فراگیری آموزش در خانه و انس بیشتر با فضای مجازی و شبکه‌های مختلف اجتماعی با خود، پیامدهای سوء و آسیبهایی به همراه دارد که نباید والدین و متولیان دستگاه تعلیم و تربیت نسبت به این مهم بی‌توجه باشند.در این بین والدین و بخصوص مادران نقش بسیار مهم و پر رنگی در جلوگیری از بروز آسیب های مختلف به دانش آموزان خود دارند . کارشناسان معتقدند که مسوولیت خانواده و به ویژه مادران در این شرایط طاقت فرسای کرونایی که بهداشت روان دانش‌آموزان را تحت تاثیر قرار داده بسیار سخت‌تر از ایام پیش از شیوع این ویروس در جامعه است و باید مدیریت، کنترل و نظارت‌های ویژه برای این مشکل جدید اندیشیده شود.با توجه به اهمیت نقش مادران در کنترل حضور فرزندان خود در فضای مجازی در این مقاله ضمن اشاره به انواع آسیب های وارد به دانش آموزان راه کارهای مناسب برای پیشگیری و ارتقای سطح دانش رسانه ای و کنترلی مادران بیان خواهیم کرد .آسیب هااگرچه تنها راهکار موجود آموزش و پرورش برای ادامه تحصیل دانش‌آموزان استفاده از فضای مجازی است، این روش وابستگی آنها به گوشی‌های تلفن همراه را افزایش می‌دهد و این خود آسیبهایی را به همراه دارد که به موارد زیر می توان اشاره کرد :1. آسیب های روانی2. آسیب های چشمی3. بی حوصله گی، رنگ پریدگی4. آسیب دیدن حافظه5. صرف هزینه های زیاد6. مشکلات جسمی و حرکتی7. آسیب‌ های اجتماعیکاهش تحرک جسمی و ورزش در بین دانش‌آموزان یکی از تهدیدات فضای مجازی است و از سویی ارتباط اجتماعی بچه‌ها بسیار ضعیف شده و به دلیل ارتباط نگرفتن حضوری با گروه همسن و سالان خود، سلامت روان آنها دچار مشکل می‌شود. بهم خوردن تعامل و تعادل روانی و به نوعی تهدید بهداشت روانی دانش‌آموزان به دلیل خانه نشینی و به نوعی عزلت گزینی در خانه برای تحصیل را بدون تحرک جسمی و در دنیایی که برخلاف اسمش بسیار واقعی و پر از خوبی و بدی است نیازمند مراقبتها و تمهیدات ویژه است.10 راه کار عملی برای نظارت و کنترل1. استفاده از نرم افزارهای مراقبتی2. غیر فعال کردن فیلتر شکن (فیلتر شکن یا (vpn ) گوشی خود را در زمانی که در دست کودکان است خاموش کنید تا اجازه ی دسترسی به شبکه های خاص را نداشته باشند .)3. فراهم کردن محیطی شاداب، پر نشاط و بدون اضطراب و استرس4. نظارت بر فعالیت ها و پیگیری برنامه ‌های آموزشی مدرسه5. کنترل و نظارت بر فعالیت ها و پیگیری برنامه‌ های آموزشی مدرسه در منزل6. توجه به فعالیت‌ های ورزشی، پرورشی و فرهنگی - هنری در منزل (بین سرگرمی و آموزش تعادل برقرار کنید)7. تشویق به مطالعه کتاب‌ های غیر درسی8. ایجاد نظم در برنامه خواب فرزندان خانواده9. مراقب باشید تا فرزند تان در کلاس‌ های مجازی حاضر اما غایب نباشند.10. ایجاد ارتباط و تعامل با گروه همسال (دانش‌آموزان به ارتباط با همسن و سال‌هایشان نیاز دارند، با توجه به ایام قرنطینگی و نیاز دانش‌آموزان به ارتباط، والدین زمینه‌ای فراهم کنند که فرزندانشان با دوستان ارتباطات تلفنی داشته باشند.)نتیجهضرورت سواد رسانه ای والدین امری اجتناب ناپذیر است و این دانش و مهارت شکاف میان نسل‌ها را پر می کند در دنیای امروز رسانه‌ها یکی از اجزای اساسی جوامع انسانی به شمار می روند: بنابراین سواد رسانه‌ای شامل تحقیق، تحلیل آموزش و نیز آگاهی از تاثیر رسانه‌هایی (همچون:رادیو،تلویزیون،فیلم ،موسیقی،مجله،کتاب و اینترنت) بر افراد اجتماع است در رابطه با فضای مجازی والدین خود باید در ابتدا با فضای مجازی و طریقه‌ی کار با ابزار هوشمند و تلفن همراه آشنایی داشته باشند و یا در صورت عدم آکاهی صحیح از افراد متخصص در این رابطه کمک بگیرند .روشناسروشناسTue, 29 Dec 2020 23:45:26 +0330https://virgool.ir/@hamedrooshenas/شغل-مورد-علاقه-wprjzvmejsnnشاید این حس در شما هم گاها یا همیشه وجود دارد که از شغل خود رازی نیستید و دائما در این فکر هستید که شغل خود را عوض کنید و در حوزه دیگری فعالیت و کسب درآمد کنید .این موضوع در بعضی ها آنقدر شدت دارد که در حالی که در حوزه ای فعالیت دارند دائما فکرشان جای دیگری است و فکر می کنند که مسیر شغلی خود را اشتباه انتخاب کرده اند .در این سال ها که اوضاع کسب و کار ما مهندسان عمران خیلی خوب نیست موضوع شغل برای ما دغدغه مهمی شده که دست از سر ما بر نمیدارد .از یک طرف بار سنگین عنوان مهندس عمران را به دوش می کشیم و از طرف دیگر در بازار کار واقعی نمی توانیم کار موثری انجام دهیم تا سنگینی این بار برایمان قابل تحمل شود .سنگینی این بار از کجا شروع شد ؟به نظر می رسد شروع سنگینی این بار به زمانی برمی گردد که آدم با سواد در این کشور کم بود و دانشگاه ها به اندازه امروز گسترش پیدا نکرده بودند و هر کس که موفق می شد وارد دانشگاه شود در خروج از دانشگاه خرواری از پروژه و کار وجود داشت که کشور در حال توسعه ایران نیازمند آنها بود .جذب این افراد با چنان ولعی بود که گاها یک فارغ التحصیل مهندسی عمران یا معماری همزمان در چندین شرکت کار می کرد و حقوق می گرفت .اما امروز دیگر از آن خبر ها نیست و همه ما خوب این را می دانیم .اما چه باید بکنیم .من بارها بارها به این موضوع فکر کردم .به اینکه خوب حالا باید چکار کنم ؟آیا باید آنقدر بایستم تا در یک شرکت خوب استخدام شوم ؟که با این اوضاع تقریبا جزو محالات است .یا اینکه دست به هر کاری بزنم .شغل مورد علاقه شما چیست و چگونه باید به آن برسید ؟نتیجه گیری من از این اوضاع و بار سنگین عنوان مهندس عمران یک راه حل ساده است اینکه با وجود داشتن تخصص در زمینه ساختمان خودتان را محدود به مدرک نکنید .اگر در هر جایی کاری با هرعنوان که احساس می کنید در حد شخصیتتان است پیشنهاد شد فورا آن را رد نکنید و برای کسب آن شغل همه جوانب را خوب بررسی کنید .در تصورات خود برای چند روز فکر کنید که اصلا مدرک مهندسی عمران ندارید و حالا در جایگاه شغل پیشنهادی خود را قرار داده و در ذهن خود شروع به کار کنید .وجود یک اصل در هر شغلیک اصل در تمام مشاغل وجود دارد و آن هم این است که با وجود تمام رکودها و اوضاع اقتصادی بد همیشه یک عده در هر شغلی هستند که از بقیه توانا تر هستند و در اصل نمونه های موفق آن شغل هستند .شما می توانید با الگو قرار دادن آنها مسیر پیشرفت در آن شغل را بررسی کنید .حالا سوالی که پیش می آید این است که با این وقتی که برای گرفتن مدرک گذاشتیم چه کنیم ؟.به نظر من چند راه وجود دارد .مهندسی عمران فیلدهای بسیار زیادی برای کار دارد که ما نمی توانیم در همه آنها خبره باشیم بنابراین توصیه می کنم فقط و فقط در یک زمینه استاد شوید .مثلا متره یا کنترل پروژه یا طراحی سازه و… . ریز کردن تخصص در مهندسی عمران و رسیدن به درجه استادی در آن زمینه شما را برای کسب موقعیت های شغلی خوب آماده تر می کند کما اینکه با این تخصص های جزمی توانید به صورت فریلنسر هم کار کنید و درآمد داشته باشید .حتی اگر در حال حاضر مدرک مهندسی عمران دارید ولی در شغل دیگری هستید سعی کنید از مباحث روز این رشته دور نباشید .برای این کار می توانید در کلاس های نظام مهندسی شرکت کنید و یا با آرامش کامل خود را برای ورود به حرفه و داشتن پروانه کسب آماده کنید .این کار باعث می شود خوانده های شما فراموش نشود و شما همیشه برای کسب عنوان شغلی مرتبط آمادگی داشته باشید .نتیجه آخرهرگز فکر نکنید که باید حتما به یک شغل علاقه داشته باشید تا بتوانید موفق شوید .بلکه شما باید در هر شغلی که هستید علاقه را در خود ایجاد کنید .بنابراین توهم پیدا کردن شغل مورد علاقه را اگر از سرتان بیرون نکنید همیشه در حد یک کارمند متوسط روبه پایین باقی خواهید ماند .روشناسروشناسSun, 12 Apr 2020 11:02:45 +0430https://virgool.ir/@hamedrooshenas/هنر-نزد-من-است-یا-نه-nthxes1xwqc4از ابتدای ورود به دبستان آدم کم کم متوجه میشه که به چه چیزهایی علاقه داره و همین خیال آدم را راحت میکنه .من از همون ابتدا فهمیدم که به هنر علاقه دارم .مخصوصا هنر نقاشی و این برام خیلی خوشایند بود .اینکه می دیدم من می تونم نقاشی های خوبی بکشم اما همکلاسی هام نمی تونستند .خیلی وقت ها سر امتحان هنر من به جای همه بچه ها هم نقاشی می کشیدم و هم خط می نوشتم .همین مسئله شده بود مایه افتخار من .تقریبا همه چیز را در هنر می دیدم و فکر می کردم که از دانستن همه چیز بی نیاز هستم .چیزی که همیشه روح من را آزار می داد کلاس ریاضی بود .مثل سوهانی که روی آهن بکشن روی روح من کشیده می شد .بزرگتر که شدیم گفتن از هنر چیزی در نمیاد شما باید بری فنی و حرفه ای یه کاری یاد بگیری تا بتونی در آینده گلیم خودت را از آب بیرون بکشی .رفتیم رشته فنی .باز هم امید داشتم که در این مسیر هم میشه نگاه هنرمندانه داشت .اما هرچه پیش میرفتم رنگ هنر کمرنگ تر و رنگ ریاضی پر رنگ تر می شد .خلاصه شدیم مهندس عمران.الان هر ساختمانی که می خوام بسازم قبل از اینکه به جنبه های فنی و ایستایی و پایداری فکر کنم به هنرمندانه بودنش فکر می کنم حتی در خشن ترین قسمت ساخت که آرماتور بندی، بتن ریزی و جوشکاری اسکلت است دست از هنر نمیکشم و این موضوع را برای عوامل اجرا هم توضیح می دم.به همین خاطر هنوز نمیدانم هنرمندم یا مهندس یا تحلیلگر ؟روح لطیفی دارم یا خشن ؟چون در عین حالی که باید فضاهای ساختمان را هنرمندانه طراحی کنم باید به طرز خشنی با عوامل ساخت همراه بشم تا بتونم هنر خودم را ثابت کنم .حامد روشناسروشناسروشناسTue, 26 Mar 2019 12:46:00 +0430