https://virgool.ir/feed/@hamedmohsenifa2026-11-11 17:02:02https://files.virgool.ir/upload/users/139855/avatar/GLub4T.pnghttps://virgool.ir/@hamedmohsenihttps://virgool.ir/@hamedmohseni/چرا-از-صدای-ضبط-شده-خودمون-بدمون-میاد-yxhgyma0ukkhاگه تا حالا به صدای ضبط شده خودتون با خودتون گفتین که آیا واقعا من همچین صدایی دارم ؟ انگار ناخونو دارن رو شیشه میکشن. شما اولین نفر نیستین که همچین حرفی میزنین یا همچین فکری میکنین . مردم دایما صدای حرفایی که میزننو میشنون . پس چرا فکر میکنن صدای ضبط شدشون اینقد عجیب و غریبه . جواب آسونش اینه : چیزی که شما توی صدا ضبط شدتون میشنوین اون چیزی نیست که بقیه میشنون و درک میکنن از صدای شما. 3 تا استخون کوچیک هست به اسم استخوانچه osicles که در گوش میانی واقع شدن. و اونا مسئول اون چیزی هستن از چیزی که شما فکر میکنین صداتون هست تا بقیه فکر میکنن صداتون هست.باز برگردیم سر سوال اول . چرا صدای ما فرق میکنه. این برمیگرده به فیلترهایی که صدا رو انتقال میدن. حالا اینا یعنی چی . یعنی جوری که بدنمون شکل گرفته. دهان ما خیلی نزدیک گوش هامونه . صدای ما از طریق استخون بندی سر ما منتقل میشه و اونو میشنویم . ولی برای بقیه از طریق هوا منتقل میشه. این استخونها و هوا از نظر فیزیک چگالی های مختلفی دارن . شما وقتی که به صدای بقیه گوش میکنید، صدا از طریق هوا منتقل میشه و همه اونو یک شکل میشنون. اگه این صدا از طریق آب منتقل میشه باز یه صدای متفاوت رو میشنوید. صدای انسان و کلا موجودات زنده رو بخوایم با آلات موسیقی مقایسه کنیم ، پیچیدگی صدا علی الخصوص برای انسان خیلی بیشتره. یه آلت نوازندگی ، یه طیف فرکانس صدایی در آن واحد میتونه داشته باشه و حول و حوش اون فرکانس جمع میشه. در صورتی که برای انسان چند طیف مختلف در آن واحد پخش میشه و مشتقه. یکی از مشتقات تطابق داره با اون تن صدای شما . بقیه اون مشتقات حاصل آواهاییه که تو صحبت کردن تلفظشون میکنیم . مثل آآآآ عععع اوووو و غیره که حالا این در مقایسه با همه سازهایی که مینوازن نت ها و آکوردای بیشتری داره که ما مهارت هر چه تمام تر اجراش میکنیم. وقتی شما صحبت میکنین استخونهای توی سر شما که صدا رو منتقل میکنن. یه سری فیلترهایی انجام میدن و صداهای بالا رو حذف میکنن و فرکانسهای پایینو تقویت میکنن . واسه همین وقتی شما صدای خودتونو میشنوید بیشتر به نظرتون موزیکال و هماهنگه. و نظم بیشتری داره نسبت به بقیه که همین حرفا رو میزنن. بنظر خود شما . اون عضوی که داخل گوش شما قرار گرفته که فرمت صدا رو از حالت سیگنالهای الکتریکی ترجمه و تفسیر میکنه برای مغز شما بهش میگن حلزونی . بخاطر اینکه خیلی شکل لاک حلزونه . و این حلزونی تاب خورده و تو هم جمع شده و اگه اینو از هم باز کنید شکل یه روبان داره . توی این پیچش های مختلف سلولهای مویی شکلیه که در واقع مسئول دریافت امواج همینا هستن. که اینا هر کدومشون واکنش نشون میدن به یه فرکانس خاصی از صدا . وقتی این حسگر ها بار ها و بارها هی تکون میخورن هی بالا پایین میشن خسته میشن آستانه تحملشون میاد پایین تر به طور مختصر این یعنی اینکه . در طولانی اینجوری میشه که سلولای شما میتونن اسیب ببینن در طول زمان یا کلا از بین برن که برای آدمای با سن و سال بالاتر این اتفاقا میفته که گوششون سنگین میشه. صدای شما صداییه که بیشتر طول عمرتون اونو میشنویدش و بیخ گوشتونه و اینجوری میشه که اون سلولهایی که فرکانس صدای شما حساسه یعنی مسئول دریافت صدای شماست دایم و دایم باید در حال فعالیت باشن . پس بیشتر و بیشتر خسته میشن و آستانه تحملشون نسبت به بقیه سلولا میاد پایین تر . عین یه مسلسل که دایم تیر اندازی میکنه و لوله اش قرمز میشه. ما ادما کلا و بقیه حیوونا به صورت بیولوژیکی بدنمون این قابلیتو داره که صداهایی که دایم میشنوین رو فیلتر میکنه و از دایره شنواییمون حذف میکنه. مثل موقعی که ما راه میریم یا مثل موقعی موقعی که دهنمونو باز و بسته میکنیم دایما ما داریم این صداها رو میشنویم . وقتی این اتفاقا میفته ما این صداهارو یه جور متفاوتی از بقیه میشنویم و البته این کار باعث میشه که از گوش ما محافظت بشه. این کار رو هم قشر شنوایی ما انجام میده. و موقعی که داریم حرف هم میزنیم این غیرفعال میکنه. پس موقعی که داریم حرف میزنیم مغز ما به اون صداهایی که خودمون تولید میکنیم و از هوا منتشر میشه توجهی نمیکنه .یه چنتا دلیل وجود داره که مخصوصا صدای خودمونو دوس نداریم . یکیش اینه که صدا خیلی چیزا رو در مورد آدما مشخص میکنه .یکیش احساساته . قوه ذهنی اون ادمه . اینکه از کجا اومده. ولی این تشخیص اینا توی صدا خودمون سخت تره باز . اون ناحیه ای از مغز ما که حساسه به صدای بقیه موقعی که ما داریم حرف میزنیم. فعالیتشو قطع میکنه . پس مغز ما باید یه تلاش اضافی تری هم بکنه که همه چیو متوجه بشه موقعی که صدا رو از خود ما داره انتقال میده به بیرون. به صورت عمومی ما یه همچین کاری رو انجام نمیدیم . وقتی ما صدای ضبط شده خودمونو میشنویم نشونه هایی از احساساتمون توش هست و چیزایی که نتونستیم کنترلشون کنیم . و اینجا یه پارادوکسی بوجود میاد . ما در واقع از صدای خودمون بدمون نمیاد. ما وقتی بدمون میاد که میفهمیم این صدا صدای خودمونه . مطالعات نشون داده که مردم تا وقتی نفهمیدن اون صدا صدای خودشونه اصلا اهمیتی بهش ندادن. حتی در بعضی موارد اونا رده بندی که کردن صدای خودشونو موقعی که نمیفهمیدن ، جذاب تر از صدای بقیه توی رده بندی قرار دادن . اما وقتی فهمیدن که صدای خودشونه اون امتیاز دهی رو اوردن پایین تر . حالا اینکه چجوری نفهمیدن صدای خودشونه . یکیش اینه که برای اولین بار صدای ضبط شده خوشونو میشنیدن دیگه . تکنولوژی ضبط صدا خیلی قدیمی نیست و خیلیا هستن که تو بزرگسالی صدای خودشونو میشنون.خبرنگارا ، خواننده ها ، اونایی که تو رادیو اجرا دارن. صداشونو پشت سر هم میشنون . یکی از دلایلی که اون حساسیته نسبت به صدای خودتون کم بشه همینه . صدای خودتونو مرتب بشنوید تا حساسیت زدایی ایجاد بشه و وقتی صدای خودتونو میشنوید هیچ حسی بهش نداشته باشید . مثل صدای بقیه . مثل منی که دارم پادکست ضبط میکنم ، اول همچین حسی داشتم ولی اون حسه حساسیتش خیلی کمتر شده. اینم تجربه شخصی من بود البته . ولی این کاره واسه همه جوابگو نیست. یه عده حتی از ادمایی که با صداشون کار میکنن و صدای خودشنو میشنون هیچوقت با صدای خودشون دوست نمیشن و همیشه باهاش بیگانه میمونن و همیشه این حس بد رو خواهد داشت. حالا یه چیز جالبتر اینکه ایا وقتی صدای ضبط شده خودتونو میشنوین ایا بازم دقیقا همون چیزینه که بقیه میشنونش ؟ یا نه . منظورم اینه که با وجود این که ضبط کننده های صدا اینقد خوبن. میکروفون ها خیلی عالین اسپیکر ها درجه یکن هدفونا بهترین عملکردشونو دارن بازم بازم اون حد پرفکت که باید باشن نیستن یعنی مثل گوشای بقیه. چون اونا انتقال دهنده هستن دیگه. برای همینه که محققان میگن که اگه یه ضبط کننده و پخش کننده دقیقا همونجوری که شما حرف میزنید صداتونو ضبط و پخش کنه دیگه شما احتمالا از صداتون خجالت نخواهی کشید. الان مربیای صدای خیلی زیادی هستن که به شما میتون اموزش بدن که چیکار میتونین بکنین که صداتون جذاب تر بنظر بیاد .تن صداتون بالاتر بره پایین تر بیاد یا حتی مثلا اینکه لهجتونو از بین ببرین. ولی صدای شما خیلی چیزای زیادی از شخصیت شما ر ونشون میده با عوض کردن اینکار شما دارین این ایده رو تقویت میکنین که فقط یه شکل از جذابیت هست و جور دیگه ای نیستنش و باید از همون راهه تبعیت کرد. در صورتی که صدای شما وقتی درونیه جذابه برای خودتون . صدای ما در حال حاضر ممکنه عوض بشه بستگی داره به اینکه داریم با کی حرف میزنیم. هورمون هامون تو چه سطحی هستن و اینکه در طول سالیان سال تن صدامون عوض میشه و تغییر میکنه.لینک منبع در شبکه اجتماعی : https://www.instagram.com/p/Cfg1sJoDxB-/?utm_source=ig_web_copy_linkHamed MohseniHamed MohseniMon, 04 Jul 2022 23:34:34 +0430https://virgool.ir/@hamedmohseni/چیکار-کنیم-تا-ایده-هامون-بهتر-بیرون-بزنه-j2c4dgwvje8uراستش ما ایده­هامون لزوما خوب یا بد نیستن ، هر ایده خوب و خارق العاده ای که امروز میبینید احتمالا اولین بار که تو ذهن یه آدم کنجکاو اومده ، به شدت افتضاح و نشدنی بوده. اما اونقدر رشدش داده که به مرحله عملی برسه.اگر که برید و از انسان امروزی بپرسید که وقت فراغتشون رو چطور میگذرونن ، احتمالا جوابها شبیه ایناست : فیلم نگاه کردن، گیم بازی کردن ، موزیک گوش کردن ، وقت گذروندن با دوستان یا کتاب خوندن باشهاما این بین کی میاد از عادت قدیمی مثل فکر کردن اسم ببره . مثلا بیاد بگه میشینم تو خونه فکر میکنم . لابد باعث تعجب میشه . شاید تصورمون این باشه که افسردس و نیاز به روانشناس داره .انسان امروز به طرز اعصاب خوردکنی حواس پرت شده ما روزانه ساعتهای زیادی رو به صفحه گوشیمون خیره میمونیم و دائم اطلاعات وارد قسمت پردازش مغز میکنیم . مغز اینجا باید بیاد این اطلاعات جدید رو دسته بندی کنه و یه گوشه خالی صف بده . این دقیقا انتظاریه که ما از مغزمون داریم . اما همین مغز یه سری انتظارات پیش پا افتاده رو نمیتونه براورده کنه ، مثلا دسته کلیدمو کجا گذاشتم.یک ژورنال با نام شخصیت و روانشناسی اجتماعی اومد نتیجه تحقیقی رو منتشر کرد . تو این تحقیق مردم ترجیح میدادن همه کاری بکنن الا اینکه حتی چند دقیقه با خودشون خلوت کنن.زندگی این شکلی باعث میشه ایده ها از بین برن . ما تبدیل به یک ماشین یادگیری شدیم که خیلی چیزا میدونیم اما هیچ نظری در موردشون نداریم. چه جمله خفنیبنظرم باید مغزمون رو سبک کنیم تا یکم اوج بگیره . جمله ی خفن بعدی .همش داریم در مورد این فکر میکنیم که ایده های خوب رو یه نفر دیگه ، قبلا به فکرش رسیده . بعد یهو میبینیم یه ایده میاد و ملت از روش اسکی میرن و با خودمون میگیم چرا به فکر خودم نرسید .خب این تفاوت ها در کجاست . من چنتا از ایده های خیلی معروف که لحظه بوجود اومدنشون هم اتفاقا ثبت شده رو اینجا میگم تا به اهمیت سبکبالی مغز پی ببریداحتمالا داستان ارشمیدس رو با داستان یافتم یافتمش به یاد دارید . خلاصه داستانش اینه که شاه یه خورده طلا میده به یه قالب ساز تا براش تاج (crown )درست کنه . وقتی تاج درست میشه ، شاه به شک میفته که آیا ممکنه قالب سازه دبه کرده باشه و یکم از طلا رو ورداشته باشه و یه چیز دیگه قاطیش کرده باشه . این میشه که از ارشمیدس میخواد که بدون آب کردن این تاج متوجه بشه که چی داخلشه . در نهایت وقتی ارشمیدس توی وان پرآب نشسته بوده متوجه قاعده ای میشه که همون قاعده شناوری ارشمیدس هست . بعد که این قاعده بهش الهام میشه با خوشحالی میپره از وان بیرون و داد بیداد که اوره­کا یعنی یافتم . البته یه عده میگن این دروغه و پادشاه ازش خواسته بوده که ببینه کشتی که ساخته با این مقدار بار میتونه شناور بمونه یا نه که ارشمیدس از همون وان حموم متوجه این قضیه میشه . این داستان رو به نام کرونا میشناسن .کرونا هم در لاتین به معنی تاج هست . راستی ویروس کرونا هم اسمشو از همین تاج گرفته . میگن چون ویروسش یه چیزی رو سرش به شکل تاج داره ، این اسمو روش گذاشتن .از اصل قضیه خارج نشیم !داستان بعد متعلق هست به خانم رولینگ خالق آثار هری پاتر . جی کی رولینگ یه نویسنده آماتور بوده. یه روز همینجور که تو مترو نشسته بوده و منتظر بوده که مترو حرکت کنه ، انگار چیزی بهش وحی میشه . به محض اینکه به خونه میرسه شروع میکنه به نوشتن تا ایده از دستش نپره . البته به سیریشی رولینگ باید باشید که اونهمه ناشر بخاطر داستان نامتعارفش ردش کردن و باز ول نکرد تا ناشر دوازدهم اثرش رو چاپ کرد .یا اصلا نیوتون . یه روز مثل همیشه توی یه باغ سیب ، زیر یه درخت نشسته بود و با خودش فکر میکرد و اونی شد که باید میشد . البته که این داستان هم غلو شده .بیل گیتس هم به گفته خودش ، سالی دوبار و هربار یک هفته رو میره در کنج عزلت میشینه و فکر میکنه و کتاب میخونه .این مثالها و هزارها مثال دیگه گاهی اهمیت کاری نکردن و دست روی دست گذاشتن رو بیشتر از کار کردن میدونه .حالا شاید مشخص تر باشه که چرا ما از تولیدات خلاقانه اینقد فاصله گرفتیم . چون دیگه وقت فکر کردن بهشون رو نداریم و ندادیم .حداقل یکساعت در کل هفته از این وسایلی که مدام باهاش ور میریم ، فاصله بگیریم . مطمئن باشید چیزای بیشتر از دست میدید وقتی که فرصت فکر کردن بهشون رو ندارید.این مقاله برداشتی آزاد بود از وبسایت inc.com با عنوان Why Being Productive Starts With Doing Nothing More OftenHamed MohseniHamed MohseniWed, 26 Feb 2020 22:07:08 +0330