<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های hamed</title><link>https://virgool.ir/feed/@hamedjafarpour</link><description>منصرف شدم چیزی از خودم ندارم بگم &#xA;نه میدونم کیم نه می دونم چیم &#xA;نه برای چی امدم</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 04:19:54</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/2262391/avatar/2SFqVh.jpg</url><title>hamed</title><link>https://virgool.ir/@hamedjafarpour</link></image><item><title>خودم و خودش</title><link>https://virgool.ir/@hamedjafarpour/خودم-و-خودش-dd1rq3npvaat</link><description>گاهی زندگی را باید آرام‌تر نفس کشید…نه برای رسیدن، نه برای داشتن،فقط برای بودن.برای لمسِ گرمای دستی که بی‌صدا کنارت مانده،برای شنیدنِ ضربان قلبی که با تو می‌تپد،برای فهمیدن اینکه عشق،بیش از آنکه گفتنی باشد،زیستنی‌ست.آدم‌ها می‌آیند و می‌روند،اما آن‌چه می‌ماند،مهربانی‌هایی‌ست که بی‌حساب بخشیده‌ایم،لبخندهایی که بی‌دلیل کاشته‌ایم،و دل‌هایی که بی‌ترس دوست داشته‌ایم.من باور دارمجهان، جای امن‌تری می‌شودوقتی یاد بگیریمکمتر قضاوت کنیم،بیشتر بفهمیم،و عاشقانه‌تر زندگی کنیم.شاید فلسفه‌ی ساده‌ی زندگی همین باشد:با قلبی آرام قدم بردار،با چشمی امیدوار نگاه کن،و با دستی بخشنده عبور کن…چون در نهایت،آن‌چه از ما می‌ماند،ردّ مهربانیِ ماست. 🤍</description><category>hamed</category><author>hamed</author><pubDate>Wed, 29 Apr 2026 11:40:36 +0330</pubDate></item></channel></rss>