<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های حامد افرومند</title><link>https://virgool.ir/feed/@hamedafroumand</link><description>موسس و سردبیر وب‌سایت لوکتو | مدیر محتوای فروشگاه اینترنتی Pspro</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 06:31:32</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/31356/avatar/qod5jJ.png</url><title>حامد افرومند</title><link>https://virgool.ir/@hamedafroumand</link></image><item><title>تاثیر زیرساخت‌های داخلی بر کسب و کارهای اینترنتی</title><link>https://virgool.ir/@hamedafroumand/تاثیر-زیرساختهای-داخلی-بر-کسب-و-کارهای-اینترنتی-ivw1y2pxldsd</link><description>امروز که این یادداشت را می‌نویسم هنوز اینترنت در چند استان در دسترس نیست و اینترنت همراه در هیچ نقطه‌ای از کشور فعال در دسترس قرار نگرفته است. با این حال وزیر ارتباطات با عجله فراوان پیام عذرخواهی ضبط کرد و روی آپارات و وب‌سایت‌های خبری منتشر کرد. چیزی که به وضوح مشخص است، مخفی شدن او پشت همدردی‌های نصفه و نیمه اوست. نمی‌خواهم حجم بالای عصبانیت خود را در این یادداشت خالی کنم و فقط سعی دارم به چند نکته اشاره کنم. اول اینکه وزیر ارتباطات همیشه صحبت‌های خود را با ابراز همدردی با مردم آغاز می‌کند و می‌گوید از مشکلات مردم در زمان قطع بودن اینترنت باخبر است. اما بلافاصله بحث را به‌سمت زیرساخت‌های داخلی و اینترانت می‌برد و با غرور از فعال بودن آن می‌گوید. جالب اینجاست که او معتقد است با فعال بودن این زیرساخت و در دسترس بودن خدمات بانکی، اپلیکیشن‌های تاکسی و ...، مشکل خاصی وجود نداشته و آن‌ها سعی کردند با فعال کردن اینترنت شرکت‌ها و خبرنگارها و برخی اقشار، از ضررهای آینده جلوگیری کنند. جالب‌تر این‌که او با بیان این صحبت‌ها، مشکلات وحشتناک به‌وجود آمده برای کسب و کارهای اینترنتی را کمرنگ و ناچیز می‌داند و از صحبت‌های اون چنین برداشت می‌شود که چون این وب‌سایت‌ها فعال بوده‌اند، مشکل به‌حداقل رسیده است. تعجبی ندارد که کاربران اینترنت و وزیر ارتباطات اطلاعی از آمار و ارقام وب‌سایت‌های اینترنتی نداشته باشند؛ اما من تلاش می‌کنم تا اطلاعاتی کلی در این زمینه بنویسم.وضعیت ورودی کاربران در اکثر وب‌سایت‌هایی که در این روزها از طریق اینترانت در دسترس بودند. سایت قابل دسترس است، گردانندگان آن سایت به اینترنت جهانی متصل هستند، اما کاربری وجود ندارد! جالب نیست؟یک وب‌سایت اینترنتی ورودی و کاربران روزانه خود را از راه‌های مختلفی به‌دست می‌آورد. به‌طور کلی ورودی‌های مستقیم، ورودی‌های موتورهای جستجو، ورودی ریفرال و ورودی‌های شبکه‌های اجتماعی از مهم‌ترین منابع جذب روزانه کاربران اینترنت به‌شمار می‌روند. حالا به تک تک موارد ذکر شده و تاثیر هشت روز قطع بودن اینترنت در آمار بازدید وب‌سایت‌های اینترنتی می‌پردازیم:ورودی مستقیم (Direct)اگر کاربری آدرس URL مورد نظر خود را در مرورگر بنویسد و مستقیما وارد آن شود، نوع ورودی Direct تلقی می‌شود. کاربرانی که از این طریق وارد وب‌سایت‌های مختلف می‌شوند، به‌اصطلاح کاربر وفادار هستند و معمولا بدون استفاده از ابزارهای دیگری مثل موتور جستجو به آن وب‌سایت سر می‌زنند و در هر شرایطی ممکن است دوباره برگردند و از خدمات آن وب‌سایت استفاده کنند. در این چند روز قطع بودن اینترنت، تنها راه ورود به سایت‌های داخلی، اطلاع کامل از آدرس URL آن‌ها بود. ذکر این نکته ضروری است که فقط سایت‌هایی با این روش در دسترس بودند که در داخل ایران میزبانی می‌شدند. مثلا یک وب‌سایت ایرانی که سرورهای آن در خارج از کشور قرار داشتند در دسترس هیچ کاربری نبودند و بیشتر از سایرین متضرر شدند. مقایسه تعداد کاربرانی که در یک لحظه در وب‌سایت حضور دارند. زمان هر دو ساعت ۲۰ یک روز وسط هفته (عکس پایین در زمان وصل بودن اینترنت و در یک لحظه موفق شامل انبوهی از کاربران وارد شده از گوگل و شبکه‌های اجتماعی - عکس بالا مربوط به زمان فعال بودن اینترانت! البته کاربران محدودی که به‌صورت مستقیم وارد سایت شدند، به‌علت خوانده نشدن آن‌ها توسط گوگل، قابل نمایش نیستند)گوگلموتورهای جستجو اهمیت بسیار فراوانی در مقدار ورودی روزانه وب‌سایت‌ها دارند. دلیل این‌که این‌جا فقط از گوگل نام بردم، اهمیت بسیار بالای آن است که مشاهده آمار و ارقام چند وب‌سایت به نگارنده ثابت کرده که سایر موتورهای جستجو، حتی نزدیک به گوگل هم نیستند. این موضوع در ایران بسیار بیشتر از سایر کشورها دیده می‌شود و گویی کاربران حتی قصد استفاده از موتورهای جستجوی دیگر را ندارند. در این میان استفاده از سایت‌هایی مثل پارسی جو خنده‌دار است. چنین موتورهای جستجویی هیچ‌گاه توان نزدیک شدن به گوگل را هم ندارند و نخواهند داشت. همین جمله کافی است تا بیشتر از این در مورد گوگل و مقایسه آن با ابزارهای مشابه صحبت نکنیم. حتی کم‌تجربه‌ترین کاربر اینترنت نیز می‌تواند اهمیت گوگل را درک کند و نمی‌توان اینترنت را در هیچ‌جای کره زمین بدون گوگل تصور کرد. حال چگونه انتظار دارید نیازهای مردم بدون گوگل برطرف شود؟ در یادداشت قبل توضیح دادم که چه اقشاری از نبود اینترنت بین‌المللی و گوگل دچار مشکل شدند و حالا وقت بررسی تاثیر ورودی موتورهای جستجو در وب‌سایت‌های اینترنتی است. اگر صاحب یک وب‌سایت نباشید، احتمالا تعجب خواهید کرد که در بسیاری از موارد مشاهده شده، بیشترین کاربر روزانه از طریق موتور جستجوی گوگل به وب‌سایت‌ها سرازیر می‌شوند. این گفته را با ذکر مثال‌های ساده‌ای بیشتر توضیح می‌دهم:دیجی کالاقطعا هیچ فروشگاه اینترنتی بزرگ‌تر و شناخته‌شده‌تر از دیجی کالا در ایران وجود ندارد. بسیاری از کاربران دیجی کالا را می‌شناسند و احتمالا برای خرید مستقیما آدرس آن را تایپ کرده و با وارد شدن به‌سایت دنبال محصول مورد نظر خود می‌گردند. اما با وجود این فرض، بر اساس آمار و ارقام وب‌سایت الکسا (۲۴ نوامبر ۲۰۱۹) حدود ۴۱ درصد از ورودی روزانه وب‌سایت دیجی کالا از طریق موتورهای جستجو (بخوانید گوگل) وارد این سایت می‌شوند. این آمار و ارقام در وب‌سایت‌های فروشگاهی کوچک‌تر بسیار بیشتر است و این وب‌سایت‌ها مشتریان خود را عمدتا از راه‌های دیگری به‌غیر از ورودی مستقیم به‌دست می‌آورند. دلیل این موضوع این است که بسیاری از این کسب و کارها تبدیل به یک نام آشنا و برند نشده‌اند و گوگل بهترین و ارزان‌ترین راه برای به‌دست آوردن کاربران جدید است. آپاراتبر اساس آمار ارایه شده در وب‌سایت الکسا (۲۴ نوامبر ۲۰۱۹) وب‌سایت آپارات به‌عنوان پرمخاطب‌ترین وب‌سایت ایرانی، ۵۸ درصد از ورودی روزانه خود را از موتورهای جستجو (باز هم بخوانید گوگل) به‌دست می‌آورد. با توجه به توضیحات و مثال‌های بالا، به این نتیجه می‌رسیم که وجود گوگل برای هر کسب و کاری ضروری است. حتی اگر آن‌ها پرمخاطب‌ترین و شناخته‌شده‌ترین وب‌سایت‌های کشور باشند! این نه فقط برای صاحبان مشاغل اینترنتی، بلکه کاربران هم ضروری است تا بتوانند خدمات مورد نظر خود را پیدا کنند. در این روزها و در بستر اینترانت، هیچ کاربری موفق به پیدا کردن احتیاجات خود (اگر چند خدمت مثل تاکسی‌های اینترنتی و ... را فاکتور بگیریم) با جستجو نشده است. گویی ۲۰ سال به عقب برگشتیم! کاربران اینترنت مثلا برای پیدا کردن محصول، آدرس، خدمات تعمیر و ...، عملا هیچ راهی نداشتند. پس نبود گوگل هم برای صاحبان مشاغل اینترنتی و هم کاربران، ضررهای فراوانی را به‌همراه داشت و هیچ‌وقت اینترانت نمی‌تواند تمام نیازها را برطرف کند!شبکه‌های اجتماعیشبکه‌های اجتماعی خود به‌تنهایی باعث به‌وجود آمدن کسب و کارهای فراوانی شدند. این روزها حتی کسب و کارهای فاقد وب‌سایت اینترنتی نیز برای فروشگاه یا خدمات خود، از طریق شبکه‌های اجتماعی مشتری جذب می‌کنند. اما این تمام ماجرا نیست و وب‌سایت‌های اینترنتی نیز از طریق شبکه‌های اجتماعی کاربر و مشتری جذب می‌کنند. ورودی به‌دست آمده از شبکه‌های اجتماعی شاید ناچیز باشد، اما تاثیر بسیار زیادی روی کار و درامد فروشگاه‌های اینترنتی دارد. طی این سال‌ها، فیلتر شدن بسیاری از این شبکه‌های اجتماعی، خود به‌تنهایی ضررهای بسیار زیادی برای کسب و کارهای مبتنی بر آن‌ها به‌همراه داشته و حالا در دسترس نبودن تمام آن‌ها، ضرری بسیار بالا را برای صاحبان کسب و کار به ارمغان آورده است. جالب اینجاست که بدانید بسیاری از کسب و کارها بودجه زیادی را برای تبلیغ خدمات خود در شبکه‌های اجتماعی صرف می‌کنند و در دسترس نبودن و فیلتر شدن آن‌ها بسیار مخرب و جبران‌ناپذیر است. ورودی ریفرالاین دست از ورودی‌ها بسیار پراهمیت هستند. مطالب یا خدمات وب‌سایت‌ها ممکن است مورد توجه وب‌سایت‌های دیگر قرار گیرند و در آن‌ وب‌سایت‌ها لینک شوند. این روش برای تبلیغات بسیار کارامد است و وب‌سایت‌های فراوانی با تبلیغ وب‌سایت خود در وب‌سایت‌های دیگر، ورودی به‌دست می‌آورند. با قطع بودن اینترنت، حتی چنین خدماتی هم مثل سابق جواب نمی‌داد و با مشکلات فراوانی همراه شد. مقدار این ورودی نیز در وب‌سایت‌های مختلف متفاوت است و در اکثر سایت‌ها به‌پای ورودی موتورهای جستجو و مستقیم نمی‌رسد. با توجه به معرفی انواع راه‌های ورود کاربران به‌ وب‌سایت‌ها و توضیحاتی که در لابلای مطالب ذکر شدند، متوجه می‌شویم که اینترانت و زیرساخت داخلی، هیچ تاثیر مثبتی بر مشاغل اینترنتی نمی‌گذارد و از هیچ ضرری جلوگیری نمی‌کند. فعال بودن این زیرساخت چیزی نیست که از آن با افتخار و غرور یاد شود. وقتی در صحبت‌های وزیر ارتباطات و دیگر مسئولین از جملاتی نظیر «برخی ضررها...» یا «مشکلات اندکی در فعالیت کسب و کارهای اینترنتی...» می‌بینیم، متوجه می‌شویم که آن‌ها درکی از ضرر به‌وجود آمده برای این قشر بزرگ و خانواده‌هایشان ندارند. این ضررها اصلا کوچک نیستند و نمی‌توان آن‌ها را به‌راحتی جبران کرد. برخلاف یادداشت قبلی که به عمق ماجرا و میلیون‌ها نفر که درگیر مشکلات شده‌اند اشاره کردم، در این یادداشت فقط به این موضوع اشاره شد که هیچ کسب و کاری در قالب اینترانت و عدم دسترسی به اینترنت دوام نمی‌آورد و زیرساخت‌ها هیچ ضرری را جبران نمی‌کنند. بسیاری از کسب و کارهای نوپا نابود شدند یا به مرز شکست رسیده‌اند. کسب و کارهایی که حاصل مدت‌ها تلاش دست‌اندرکارانش بوده و تمام زندگی این افراد صرف آن‌ها شده است. کسب و کارهایی که در یک شب نابود شدند و کسی جوابگوی عمر و هزینه صاحبانش نیست! جا داشت در این یادداشت از عدم دسترسی به آمار و ارقام‌ها و بی‌معنی شدن SEO هم بنویسم، اما قطعا کسانی که دست در کار دارند متوجه ارتباط صحبت‌ها با مباحث تخصصی شده‌اند. در پایان باید گفت که مشکلات به‌وجود آمده با هدیه یک گیگابایت اینترنت رایگان برطرف نمی‌شود! یک گیگابایت در گران‌ترین حالت چقدر ارزش گذاری شده است؟ پنج هزار تومان؟ مردم و صاحبان کسب و کارهای اینترنتی را چه فرض کرده‌اید؟ </description><category>حامد افرومند</category><author>حامد افرومند</author><pubDate>Sun, 24 Nov 2019 15:50:38 +0330</pubDate></item><item><title>شش روز بدون اینترنت چگونه گذشت؟</title><link>https://virgool.ir/@hamedafroumand/شش-روز-بدون-اینترنت-چگونه-گذشت-pw31dxn8qpgu</link><description>امروز ۳۰ آبان ۱۳۹۸ در حالی این یادداشت را می‌نویسم که پس از شش روز، دسترسی به اینترنت جهانی میسر نیست. مسئولین عملا پاسخ درستی در مورد پایان این شرایط نمی‌دهند و اعتقاد دارند «بعضی‌ها» در این شرایط دچار «برخی مشکلاتی» شده‌اند و برای آن‌ها قابل درک است. آیا آن‌ها می‌دانند که تعداد بعضی‌ها چند نفر است؟ این بعضی‌ها چندین میلیون نفر هستند که زندگی آن‌ها مستقیم یا غیرمستقیم به اینترنت وابسته است. آیا درک می‌کنند که چه ضربه‌های جبران‌ناپذیری به میلیون‌ها نفر وارد می‌شود؟ پس از اتصال دوباره اینترنت نه‌تنها کسی نمی‌خواهد راهی برای جبران ضربه‌ای که به مردم وارد شده پیدا کند، بلکه حتی نمی‌توان برخی از این ضربات را جبران کرد! بیش از ۵۰هزار نماد اعتماد الکترونیک توسط وزارت صنعت و معدن برای کسب و کارهای اینترنتی صادر شده است. تصور کنید چند نفر مستقیما درگیر این مشاغل هستند و چند خانواده و چه جمعیتی از قطع بودن اینترنت متضرر می‌شوند. طی این سال‌ها بسیاری به‌صورت فریلنسر کار می‌کنند و مخارج زندگی خود را تامین می‌کنند و حالا نمی‌توانند هیچ فعالیتی در هیچ زمینه‌ای داشته باشند. بسیاری با استفاده از شبکه‌های اجتماعی رو به کسب و کار خانگی آورده‌اند و حالا هیچ ارتباطی با مشتریان خود ندارند. تعداد بسیار قابل توجهی از دانشجویان با در دسترس نبودن اینترنت و گوگل، ضربه‌ای جبران ناپذیر را متحمل شده‌اند. بسیاری از خانواده‌ها که عزیزانشان در خارج از کشور هستند، نمی‌توانند ارتباطی ارزان و عادی با آن‌ها داشته باشند. این‌ها فقط بخشی از مشکلاتی بود که به‌خاطر قطع بودن اینترنت به یک جمعیت چند میلیونی وارد شده که نمی‌تواند بدون استفاده از اینترنت از پس مخارج سنگین و بنزین ۳ هزار تومانی برآید. امروز و پس از گذشت شش روز و آرام شدن اوضاع جامعه، هنوز به‌دلایلی نامشخص اینترنت در دسترس نیست. این فقط اعتراض من نیست و نماینده مجلس هم در خبری که ایسنا منتشر کرده از ضروری نبودن ادامه این روند صحبت کرده است. از همه مشکلات ذکر شده که بگذریم، آیا مسئولین می‌دانند که چند نفر به‌خاطر مشکلات این چند روز از کار بیکار شده‌اند و حتی شغل خود را از دست داده‌اند؟ این بخش بزرگ از جامعه فقط «بعضی‌ها» هستند؟ این حجم از مشکلات فقط «برخی مشکلات» هستند؟ نکته جالب در این چند روز فعال بودن وب‌سایت‌هایی است که در داخل ایران میزبانی می‌شوند. وزیر ارتباطات در لابلای حرف‌های خود به‌صورت نامحسوسی به این موضوع اشاره می‌کند که مردم در مورد کیفیت اینترنت داخلی اظهار نظر کنند و غیرمستقیم اشاره می‌کند که ممکن است آینده اینترنت ایران این‌چنین باشد. که شاید این روزها فقط تمرین و رزمایشی برای تست این زیرساخت داخلی است؟ مثلا آیا قرار است این به این موتور جستجوی مسخره پارسی جو بودجه‌ سنگینی اختصاص پیدا کند تا با گوگل خداحافظی کنیم؟ در همین چند روز با وجود باز بودن سایت‌های داخلی، هیچ‌کدام از نیازهای عادی کاربران برطرف نمی‌شوند و معنی هم ندارد برطرف شوند چون برای هر نیازی وب‌سایت‌هایی وجود دارند که تمام دنیا از آن‌ها استفاده می‌کنند. درگاه‌های بانکی مدام با مشکل مواجه می‌شوند. از طرفی وب‌سایت‌های محتوایی که از این طریق به‌کسب درآمد می‌پردازند نیز بدون وجود گوگل، چیزی در حدود ۹۰ درصد ورودی روزانه خود را از دست داده‌اند و مهم‌تر از آن، نبود منابعی برای تولید محتوا است که باعث شده فعالیت این افراد نیز به حداقل برسد. جوانان به چه امیدی تمام زندگی خود را وقف فعالیت در اینترنت و کسب درآمد از آن کنند؟ که در یک لحظه همه چیز نابود شود؟ که در یک لحظه آینده آن‌ها مبهم‌تر شود؟ پس چه زمان به این درک می‌رسیم که در دسترس نبودن اینترنت دقیقا مثل آن است که تمام فروشگاه‌های سطح شهر بسته باشند؟ قبل از مشکلات این چند روز، مشکل فیلترینگ هم وجود داشت و بسیاری از کسب و کارها را تهدید می‌کرد و حالا شرایط ترسناک‌تر از قبل شده است. در پایان یادداشتی که بیشتر شبیه به درد و دل بود، امیدوارم اینترنت دوباره برقرار شود و به زندگی چند میلیون شهروند ایرانی اهمیت داده شود. بدون برطرف شدن مشکلات فعلی اینترنت، مشکلات شغلی و مواردی که در ابتدای یادداشت به‌ آن‌ها اشاره شد، آرامشی برای کسب و کارهای اینترنتی و مردمی که اینترنت بخشی از زندگی آن‌هاست وجود ندارد. امنیت شغلی وجود ندارد و آینده‌ای که برای آن می‌جنگیم با گذشت هر ثانیه تاریک‌تر می‌شود. ضررهای این چند روز برای بسیاری از مردم جبران‌ناپذیر است و ممکن است فقط برخی از این مشکلات در دراز مدت جبران شوند. </description><category>حامد افرومند</category><author>حامد افرومند</author><pubDate>Thu, 21 Nov 2019 14:58:41 +0330</pubDate></item><item><title>چرا نباید به هیچ محتوای آموزشی در اینترنت خندید؟</title><link>https://virgool.ir/@hamedafroumand/چرا-نباید-به-هیچ-محتوای-آموزشی-در-اینترنت-خندید-oevwemdyh9dj</link><description>تولید محتوا برای یک فروشگاه اینترنتی، شاید موضوعی نباشد که در خارج از کشور به‌شکلی جدی به آن پرداخته شود. مخصوصا اگر نگاهی به بزرگ‌ترین فروشگاه‌های اینترنتی مثل آمازون بیاندازیم. اما این موضوع در داخل کشور بسیار متفاوت است. دیجیکالا با تکیه بر محتوای خوب و متنوع توانست به‌عنوان یکی از اولین فروشگاه‌های اینترنتی، جای خود را میان مشتریان ایرانی باز کند. از آن زمان به بعد، ذائقه مخاطب ایرانی نسبت به فروشگاه‌های اینترنتی تغییر کرد و در صورت نداشتن محتوای کامل، نمی‌توان اعتماد بسیاری از خریداران را جلب کرد. این در حالی است که آن سوی مرزها، مخاطب فقط برای خرید محصول مورد نظر به وب‌سایت فروشگاه مراجعه و اگر به‌دنبال اطلاعات بیشتری از محصول است، آن را در وب‌سایت‌های تخصصی جستجو می‌کند. حال این‌که نداشتن محتوای مناسب برای یک کالا در یک فروشگاه ایرانی، ممکن است منجر به عدم اعتماد خریدار شود و او را به‌سمت فروشگاه‌های دیگر بکشاند. مخاطب ایرانی عادت کرده تا همه‌چیز را یک‌جا مشاهده کند و اگر قصد مقایسه دو محصول را داشت، همان‌جا مشخصات را مقایسه کند و تصمیم بگیرد! این موضوع برای فروشگاه‌های تخصصی کمی پیچیده‌تر می‌شود و به‌دلیل عدم اطلاع مشتریان از موضوعات مختلف، حتی نیاز به آموزش نیز دیده می‌شود. با تجربه‌ای که در دو سال گذشته به‌دست آوردم، تا حدود زیادی با نیازهای مشتریان یک فروشگاه اینترنتی مرتبط با بازی‌های ویدیویی آشنا شدم. در این مدت محتوای بسیار متنوعی برای کاربران تولید کردیم که شامل ویدیو،‌ معرفی محصول، آموزش و ... بود. اما در این بین، چند نمونه عجیب نیز وجود دارد که توجه بسیاری را به‌سمت خود جلب کرده است. از نگاه بسیاری از کاربران، وجود چنین آموزش‌هایی کاملا بی‌مورد و حتی خنده‌دار است. اما نتایج نشان می‌دهد که تعداد قابل توجهی از کاربران، به‌دنبال چنین مطالبی برای یادگیری هستند! با هم نگاهی به دو مورد از این مطالب می‌اندازیم:‌چگونه دیسک را درون پلی‌استیشن 4 بگذاریم؟موارد عجیبی اتفاق افتاد تا به این نتیجه رسیدم که وجود چنین آموزشی ضروری است! اما هیچ‌گاه فکر نمی‌کردم که این موضوع، حتی در گوگل هم جستجو می‌شود و دغدغه بسیاری از کاربران است. در ابتدای راه‌اندازی فروشگاه اینترنتی، با مشتریانی مواجه شدیم که دیسک را برعکس وارد کنسول می‌کردند و با عصبانیت، فروشگاه ما را متهم به فروش کنسول خراب می‌کردند! مواردی وجود داشت که از وجود قابلیت مکشی درایو PS4 بی‌خبر بودند و تصور می‌کردند این کنسول نیز مانند XBOX 360 عمل می‌کند. حتی به مواردی برخوردیم که از پیک فروشگاه درخواست آموزش قرار دادن دیسک در کنسول را می‌کردند. وقتی این آموزش را منتشر کردیم، در ابتدا با تمسخر بسیاری از کاربران مواجه شدیم! مدتی گذشت تا متوجه بالا رفتن آمار بازدید این آموزش شدیم و حالا بعد از گذشت حدودا دو سال از انتشار این مطلب، شاهد کاربرانی هستیم که از طریق جستجو در گوگل به این آموزش مراجعه می‌کنند. چگونه پلی استیشن 4 را خاموش کنیم؟شاید عجیب به‌نظر برسد، اما بعد از گذشت سال‌ها از ورود رایانه‌های شخصی و لوازمی که نیاز به خاموش کردن نرم‌افزاری دارند، باز هم عده زیادی به‌صورت سخت‌افزاری وسایل خود را خاموش می‌کنند! شاید فکر کنید که منظور من از سخت‌افزاری، فشردن دکمه Power است. اما باید بدانید که تعداد قابل توجهی از دارندگان کنسول، با درآوردن دوشاخه از پریز، کنسول خود را خاموش می‌کنند! این مشکل در ابتدا برای ما واضح نبود و مشتریانی که دچار خرابی کنسول شده بودند، از علت خرابی اظهار بی‌اطلاعی می‌کردند. اما با پرسش‌هایی که کارشناسان ما از آن‌ها می‌کردند، حقایق آشکار شد و متوجه چنین اتفاقی شدیم. پس از مدتی در مواجه شدن با خرابی‌های مشابه، اولین سوال ما نحوه خاموش کردن کنسول توسط مشتریان بود که باعث شد متوجه گستردگی این اتفاق شویم! شاید این آموزش نیز بسیار خنده‌دار به‌نظر برسد، اما با بازدید بسیار قابل توجهی مواجه شد و مشکلات خرابی کنسول از سوی بسیاری از این کاربران فروشگاه ما به‌حداقل رسید. این دو مثال نشان می‌دهد که هر نوع محتوای آموزشی، می‌تواند موثر باشد و مخاطب خاصی را به‌سمت خود جلب کند. کاربران هر موضوع عجیبی را در اینترنت جستجو می‌کنند! شاید با کاربری مواجه شوید که بعد از سال‌ها زندگی بدون بازی‌های ویدیویی، برای اولین بار تصمیم به‌خرید کنسول بازی گرفته و حتی اسم کنسول‌ها را نمی‌داند! برای چنین کاربری، حتی نحوه روشن کردن کنسول نیز یک محتوای ارزشمند به‌شمار می‌رود. با وجود چنین محتوایی در وب‌سایت‌های آموزشی و فروشگاهی، هنوز هم یک مشکل اساسی وجود دارد! کاربران به‌شکل عجیبی، علاقه‌ای به‌خواندن یا جستجوی مطالب موردنظر خود را ندارند و ترجیح می‌دهند مستقیما سوال خود را مطرح کنند. در یادداشت بعدی، این موضوع را مورد بررسی قرار خواهم داد. </description><category>حامد افرومند</category><author>حامد افرومند</author><pubDate>Sun, 10 Feb 2019 12:31:41 +0330</pubDate></item></channel></rss>