<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های حامد هستم</title><link>https://virgool.ir/feed/@hamed.h</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 00:07:57</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>حامد هستم</title><link>https://virgool.ir/@hamed.h</link></image><item><title>آن خیالت را کجا من بعد مرگ پیدا کنم؟</title><link>https://virgool.ir/@hamed.h/آن-خیالت-را-کجا-من-بعد-مرگ-پیدا-کنم-bejzo94gm7kf</link><description>من نمیگویم که شب آمد سراغم دیرگاهدیرگاهان را شبانه سمت تو گمگشته امآمدم دیدم چو نیستی مستی آمد بر سرممست گشتم سوی تو شاید تو را پیدا کنم.من تو را آسان نیافتم تا به چشمت بنگرمدر خیالت تا کجا ها خوش خیال پیموده امناگه آن شب از غم هجران بی پایان توماه را جستم به جایت در دلم مهمان کنم.نازنینا پیر شد قلبم تهی  عمر و سخنجای خالی ات دلم را زخم زد اما ز غماز خوش و خرم کنارت بودنم هست و خیالآن خیالت را کجا من بعد مرگ پیدا کنم؟(شعری که از سر بیکاری یهویی زد به دلم و نوشتمش بدون توجه به وزن و معنی و غیره)  </description><category>حامد هستم</category><author>حامد هستم</author><pubDate>Fri, 26 Jun 2026 12:39:03 +0330</pubDate></item><item><title>آرزویی نیست...</title><link>https://virgool.ir/@hamed.h/آرزویی-نیست-hrci8hbsedxj</link><description>آرزویی نیست...دیگه هیچ آرزویی ندارم هییییییچ...دیگه دلم نمیخواد خونه دلخواه خودم رو داشته باشم.دلم نمیخواد ماشینی که دوستش دارم رو بخرم. خلاصه دلم هیچ کوفت و زهرماری رو دیگه نمیخواد...نمیدونم مشکل از منه یا روزگار به من یاد میده که همه آرزو های جوانی خیالی بیش نیستن...اصلا هم افسرده نیستم و از وقتی که فهمیدم هیچ وقت قرار نیست به آرزو هام برسم ناراحت نشدم...یه جور حس خنثی...دلم میگه خب به جهنم که به آرزوت نمیرسی.حق با دلم هست خب...به جهنم که به آرزوم نمیرسم...اصلا برسم که چی؟ چقدر مگه قراره عمر کنم با اون آرزو های لعنتی؟ اصلا بالفرض ماشینی که دوست دارم رو خریدم؛ مگه چقدر قراره که سوارش بشم؟ من که نصف عمرم رفته(امیدوارم)، ده سال دیگه هم هزار جور ماشین مدل جدید ترش میاد بازار و این وسط من می مونم و سالها سگ دو زدن برای اون ماشین و حرص و جوش و بله چشم واسه رئیس که مبادا از کارم بیکار بشم...تازه سالها هم باید با این فکر که نکنه فروشنده ماشین سرم کلاه گذاشته، سر کنم.فقط تماشا میکنم فقط تماشاااااامیخوام ببینم این روزگار و چرخ و فلک تا کجا قراره اینطوری بچرخه؟گاهی وقتا از مشکلات و ناراحتی های خودم خندم میگیره...از اینکه چقدر مگه قراره عمر کنیم که اینقدر درگیر باشیم؟ اینقدر ناراحتی مون برای فوق فوقش هفتاد هشتاد سال؟؟؟؟اصلا اگه قرار باشه که خاطرات ده سال گذشته تون رو تعریف کنین؛ بهتون قول میدم یه روز هم طول نمیکشه...تو بگو چند ساعت اصلاااا..اصلا من باید برای چیزی ناراحتی بکشم که بتونم بدستش بیارم...وقتی دنیا به ساز من نمیرقصه و روی خوشش رو نشونم نمیده...! من چرا باید این همه مشکلات و کوفت و زهرمارش رو قبول کنم و باهاشون زجر بکشم؟؟؟آره من لجبازم...خیلی هم لجبازم...بچه تخس و پررو تو این دنیام و دنبال حق خودمم که رسیدن به آرزو هامه؛ و اگه بهشون نرسم کاری میکنم که این دنیا هم به آرزو هاش نرسه...دنیایی که شک ندارم بزرگترین آرزوش ناراحت کردن منه...با  کوله باری از مشکلات و درد و مرض که به سرم می بارونه...رو در رو تو چشمای دنیا نگاه میکنم و میگم : نوووچ... کور خوندی بچه جون...تو هنوز منو نشناختی...من پررو تر از این حرفام...بچرخ تا بچرخیم... </description><category>حامد هستم</category><author>حامد هستم</author><pubDate>Thu, 04 Jun 2026 13:02:42 +0330</pubDate></item><item><title>چوپان راستگو!</title><link>https://virgool.ir/@hamed.h/چوپان-راستگو-cjfba81bddky</link><description>در دهکده ای دور جوانی وجود داشت که به کار چوپانی مشغول بود.او انقدر راستگو و درستکار بود که همه جا از درستی و صداقتش تعریف میکردند از داخل خانه گرفته که پدر و مادر قربان صدقه اش میرفتند و تا آشنا های دور و نزدیک...چون وی در زمان بچگی کمی خجالتی بود؛ این خجالتی بودنش باعث شده بود تا خانواده اش به تعریف بیش از حد او ادامه دهند و او را بچه با ادب و حرف گوش کن خطاب کنند....و این تعریف اشتباه باعث عادتی در وی شده بود که هیچ گاه زیاد حرف نزند که مبادا بی ادبی باشد و همیشه ساکت در گوشه ای مشغول کار خودش بود.چند سالی گذشت این جوان با ادب و با نزاکت، از ادب و احترام زیاد تبدیل به بی عرضه شد به طوری که خواهر و برادرانش که در بچگی همیشه کمک حالشان بود، او را جدی نمیگرفتند و بچه مثبت صدایش میکردند هر کاری میخواست در چارچوب خانواده شان انجام دهد، مسخره میشد و تنها خنده کوتاه و روی برگردانی شان نصیبش میشد؛گویی که وی مایه ننگ خانواده شان شده باشد...پدرش او را بی عرضه خطاب میکرد چون به هیچ جایی در زندگی نرسیده بود و همیشه مشغول چراندن گوسفندان بود و مثل دیگر خواهر و برادرانش دنبال درس و مشق نرفته بود و برای خود کسی نشده بود. بی توجه به این که خودش او را با تعریف و تمجید هایش وادار به این کار کرده بود با حرف هایی مثل پسرم عصای دستم هست و به داشتن همچین پسری افتخار میکنم و او یک تاجر بزرگ گوسفند خواهد شد و...مادرش او را بی عرضه خطاب میکرد چون مثل بقیه بچه های خانواده آداب و معاشرت درست و حسابی نداشت و اجتماعی نبود.پسری که از سر خجالتی بودن در بچگی،حرف  گوش کن و با ادب خطاب میشد؛حالا انقدر بی عرضه بود که سن ازدواجش رسیده بود و برای خود نمیتوانست دختری پیدا کند.پسری که از وقتی قد کشیده بود دائما دنبال پدر یا برادر مستش راه می افتاد تا مبادا گندی بزنند یا از مستی زیاد بی هوش شوند یا اتفاقی برایشان بی افتد؛حالا هر وقت سر این قضیه خرابکاری صورت میگرفت و به پسرش تهمت میخورد،مادرش با افتخار میگفت که پسرم بی عرضه تر از این حرفاست که همچین کاری بکند از پسر دست و پا چلفتی ام همچین کاری بر نمی آید.مردمان آن دهکده هم که هییییچ...هیچوقت حتی جواب سلامش را هم درست و حسابی نمیدانند و در گپ های روزانه شان راهش نمیداند و تنها جمله مهم و درست حسابی فقط از طرف آشنا های پدرش بود که می گفتند به پدرت سلام برسان...دوستان و رفیق هایش هم کلا ترجیح میداند اصلا قیافه اش را نبینند و صدایش را نشنوند...البته اینکه او آنها را دوست خطاب میکرد و آنها اصلا او را در حد یک سلام و احوال پرسی ساده هم نمی دیدند بی تاثیر نبود...شاید به خاطر این بود که او در جمع های جوانان دهکده اعم از مهمانی و خوشگذرانی و عیش و نوش و دختر بازی هایشان شرکت نمیکرد...نه که دلش نخواهد...اعتماد به نفسش را نداشت و گاهی هم اصلا حوصله اش را نداشت...حتی حوصله سیگار کشیدن و احساس بعدش...او بشدت تنها تر میشد و احساس تنهایی بیشتری میکرد...گاهی فکر میکرد که شاید قیافه اش زشت است...گاهی فکر میکرد که شاید اصلا حرف زدن بلد نیست و حوصله سر بر است...گاهی فکر میکرد شاید از بی پولی اش باشد...و گاهی هم حرف های پدر و مادرش را قبول میکرد که واقعا یک بی عرضه تمام و کمال است...همیشه آن افکار در ذهنش این ور و آن ور میرفتند و می آمدند و تنها زمان های کمی از روز های سال که معلوم نبود به خاطر چه بود ؛ احساس شادی میکرد ... میگفت گور بابای بقیه...من خودم مهم هستم و خودم را دوست دارم و با آواز و شادی به سمت گوسفندانش میرفت و آنها را به دل صحرا می برد.آن جوان چوپان یک روز سحرگاه مشغول چراندن گوسفندانش بود و با خودش فکر میکرد که چرا این همه با کنایه با او حرف میزنند و هیچ جا آدم حسابش نمیکنند...هر جا میخواهد خودی نشان دهد،او را بی عرضه خطاب میکنند و غرورش را له میکنند و همه این ها باعث تنها تر شدنش میشوند... در فکر این بود که کمی زیادی درچشم باشد مثلا هر روز مشروب بخورد و در میخانه دهکده شب را سحر کند و چند شب در هفته اصلا خانه نرود و هر روز با دختر جدیدی در دهکده بگردد و از جلوی در خانه شان رد شود تا آنها هم بفهمند که بی عرضه نیست هیچ.... اتفاقا پسری خوش گذران است و حتی پسری شر و شلوغ و دردسر ساز که پدرش باید دائما گند کاری هایش را جمع کند و از همه بابت این رفتارش عذر خواهی کند...ولی خب او اهل این رفتار ها هم نبود و از حوصله اش خارج بود...شاید اگر انجامش هم میداد،اینبار هم طعنه میخورد منتهی طعنه هایی کاملا متفاوت.او همچنان مشغول این تفکرات در ذهنش بود که روز سیاهش فرا رسید آنهم وقتی دید که گرگ هایی از بالای کوه به صورت گله ای به سمت گوسفندان وی حمله میکردند...او ترسیده و بود چون کاری از دستش بر نمی آمد فقط میتوانست داد وبیداد راه بی اندازد و مردم دهکده را صدا کند و آنقدر محکم این کار را کرد که صدایش چندی بعد گرفته شد...+آهااااای گرگااااا آمدند کککککممممککک کنییییید گرگااااااااااا آمدنننننننننننننند........اهاااااااااییصدا به دهکده کوچک داستان ما رسید و مردم عکس العمل های خودشان را با گپ های روزانه شان بروز دادند:- مادرش:اه این پسر باز چه مرگش شده که داد و هوار راه می اندازد؟؟؟-پدر:آهای زن ...پسرت کجاست؟؟؟؟بهش بگو خفه شود چرا داد میزند؟الان آبرو مان پیش مردم دهکده خواهد رفت...- خواهر : داداش برو ببین برادرت رو کشتند که اینقدر شبیه الاغ دارد داد میزند؟؟؟- برادر : به من چه... مگر تو خواهرش نیستی؟؟؟برو خودت ببین.....هه هه هه...نترس هیچ اتفاقی برایش نمی افتد- مردم شهر:این دیگر صدای چیست؟کدام دیوانه ای این وقت روز عربده میکشد و آرامش مان را سلب میکند؟؟- این چوپان چه مرگش شده که داد و هوار را انداخته؟؟؟نکند دیوانه شده؟؟- فکر کنم صدای آن پسرک چوپان باشد حتما مار افعی نیشش زده که داد میزند..هاااارر هاااار هارر- نه عاشق شده و دختر را به او نداده اند و یا پدرش مخالفت کرده او هم دارد خودش را به دیوانه گی میزند تا دختره صدایش را بشنود..هاااار هااار هااارر- خدا به پدر و مادرش رحم کند با این بچه بزرگ کردنشان...معلوم است از این پسر خل و چل و بی عرضه باعث آبرو ریزی شان میشودو این گونه بود که این جوان راستگو و درست کار و ساده و با ادب که هیچ کلک کاری و سیاست بازی در کارهایش دیده نمیشد و اهل هیچ کار خلاف و راه کجی نبود؛قربانی گرگ ها شد چون هیچ وقت جدی گرفته نشد هییییچ.... اصلااا آدم حساب نشد.</description><category>حامد هستم</category><author>حامد هستم</author><pubDate>Thu, 07 May 2026 16:22:37 +0330</pubDate></item><item><title>چسی چسی فقط چسی</title><link>https://virgool.ir/@hamed.h/چسی-چسی-فقط-چسی-gpf07p2soui4</link><description>از اسمش مردد هستم نمیدانم که ویرگول اجازه انتشار این نوشته رو میده یا نهاسمش یه جورایی شبیه به فحش است اما فحش نیست(کاش بود) . معنی اش میشه کلاس گذاشتن الکی(حداقل به تعبیر خودم)اما منظورم این نیست منظورم یه نوع کلاس گذاشتن مزحک و حال به هم زن هست که شخص خودم وقتی یه نفر اینطوری میبینم کلا از آینده نا امید میشم و دوست دارم یا اون یارو رو بکشم یا خودم رو؛در کل کلمه مناسب تری واسش پیدا نکردم...تو اوضاع جنگی که همگی درگیر ترس و اضطراب و نگرانی بودیم یه رفتاری رفت رو مخم؛با خودم گفتم این رفتار شاید یه نوع بیشعوری باشه ولی تا جایی که یادم میاد تو کتاب بیشعوری نبود خلاصه شک کردم و واس همین دوباره رفتم کتاب رو بخونم و دوباره همه بیشعور ها رو بشناسم.نتیجه اش شد هر بیشعوری به جز «بیشعور باکلاس پندار مغرور» که جاش به شدت تو این کتاب لعنتی خالیهاخلاقم یه جوریه که زیاد رو خصوصیات اخلاقی زوم نمیکنم ولی تو جنگ صحنه ای دیدم که خیلی عجیب بود برام.اون هم وقتی که اکثر نقاط شهر صدای بمباران میومد من هم تو خیابونی در حال رفتن بودم که همه رو به چشم می دیدم؛زنانی که میترسیدن و بچه شون رو بغل کرده بودن و مردایی که سعی در دور کردن زن و بچه شون از محل حادثه ای بودن که کیلومتر ها دور تر بود اما یه سری آدم دیدم جلوی یه کافه ای که ریلکس داشتن تماشا میکردن؛ همه شون هم شکر خدا خوشتیپ بودن و جذاب لعنتی و با سیگار روی لب شون جوری سیس گرفته بودن که انگار از ایالات کالیفرنیا دارن مستقیم وقایع یه خیابون رو چک میکنن و خودشون حضوری اونجا نیستن؛خیلی کنجکاو شدم ببینم اینا بمب براشون مهم نیست؟مرگ مهم نیست؟موادی چیزی میزنن که اینطوری بیخیال وایسادن ؟؟یا چی؟؟؟اونجا بود که عبارت چسی اومدن کاملا ناخودآگاه اومد توی ذهنم...ولی خب با خودم گفتم بیخیااال... درسته این دسته از آدما زیاد داریم ولی مگه میشه که درست موقعی که یه بمب می افته زمین و علاوه بر صداش باعث میشه زمین هم بلرزه ولی یکی کاملا عینهو ماست خودش رو بگیره و نگاه تکنسینی و دانشمندی بگیره و یه پوزخند ریزی هم داشته باشه و با رفیقش گپ بزنه؟؟؟؟بعد یه لحظه یاد بنده خدایی افتادم چند روز قبلش که بهش وقتیکه گفتم  شنیدی ترامپ میخواد همه زیر ساخت ها رو بزنه؟که با یه نگاه و سری تکون دادن و کاملاً با کلاس جوابم رو داد مثلابعد بهش گفتم بهتره چند تا سطل و اینا آب اضافی داشته باشی ها یه وقت لوله آبی چیزی میزنه طول میکشه درست کردنشدر جواب گفت بزنه... چیزی نمیشه که... نهایتش آب معدنی میخرم!!!حال هرچی جواب داده باشه مشکلی نیست مشکل نوع گفتن جوابش بود که رفت تو مخم؛جوابی با غرور و کج دهنی و به اصطاح با کلاس و از اون نگاه های بالا به پایین که این معنی رو میداد که من از تو بیشتر میدونم و تو اصلا دغده هات با من فرق داره و اصلا در حدم نیستی.با خودم گفتم من رو سننه... بزار با لاکچری بازیاش تنها باشه و از زندگی لاکچریش لذت ببره،فردا که یه بطری آب معدنی خدا تومن شد و در به در دنبال یه بطری آب گشت، اونموقع حالش رو میپرسم(حالا چرا میگم لاکچری بازی؟؟؟چون ۵ دقیقه قبلش داشت از زندگی لاکچری و پارتنر لاکچری تر از خودش حرف میزد و سرمون رو درد میداد)یا یادمه فرد میانسالی از یه نفر از این با کلاس ها آدرسی می پرسید و من باچشمای خودم دیدم که طرف با یه لحنی گفت نمیدونم ،که این معنی رو میداد که چرا مزاحمم شدی و ازم یه آدرس ساده پرسیدی؟؟آخه تیپ من به کسایی میخوره که ازشون آدرس بپرسن؟؟؟بعد کاملا پشتش رو کرد به اون بنده خدا و به ادامه حرف زدن با دوستاش پرداخت...(از قیافه اون فرد میانسال فقط خجالت و سردرگمی و من اینجا چه گ...میخورم میبارید)یا مادری که بچه اش با بچه دیگه ای تو یک دور همی بازی میکردن که ناگهان درگیر شدند (بچه ان دیگه)و اون مادر جلوی همه با یه لحن ترش طوری به بچه اش گفت :&#34;مامان جااااان با فلانی بازی نکن خب وقتی میبینی ررررفتار درستی نداره...&#34;(با این معنی که ای اهالی جمع بدانید بچه من شاهزاده هست بهترین تربیت را در دنیا دارد پس لطفا مراقب بچه های خود باشید)خلاصه میخوام بگم کاملا این بیماری رفتاری هست که باید حسش کرد و اصلا با گفتار و رفتار شخص نمیشه تشخیص اش داد؛فقط میتونی آژیری که بهش وصل شده رو بشنوی که با صدای هشدار میگه:&#34; توجههههه توجههههه ...این فردی که مشاهده میکنید خیلی بالاتر از سطح شماست پس فاصله تان را رعایت کنید و بی کلاس بازی هایتان را بگذارید برای بعدا&#34;.خیلی زیادن از این رفتار ها ...اگه به طور خلاصه بگم مثل نوع نگاه راننده ماشین مدل بالا به ماشین بغل دستیش تو چراغ قرمز،نوع گذاشتن گوشی آیفون و سوییچ ماشین روی صندلی دانشگاه توسط دانشجو،منشی یه مطب که به سوال یک بیمار جواب میده و بعد قیافه ای میگیره و صورتش  رو به سیستم برمیگردونه(از اون قیافه ها که گیر عجب آدم سطحی بی کلاس افتادم)یا دختر پسر هایی که جلوی یه کافه ایستادن و با یه قیافه ای به رهگذر ها نگاه میکنن که انگار اونا کول و باحال هستن و ما خز و پاتیل و یا فامیل آشنا هایی که برای شام دعوت شدند و آخر وقت بعد ساعتها افتخار میدهند با لباس زر و برق تشریف میارن اونم با قیافه ای که انگار مزاحم اوقات شریف شون شدی و اونها رو به خونه خودت کشوندی ....و چه بسیارند اینگونه رفتار ها که فقط با حس شناسایی میشن،با قیافه شون ،با نگاه شون حتی با یک دم و باز دم با بینی باد کرده و ابرو های اخم کرده شوناین بیماری متاسفانه سن هم نمیشناسه یعنی ممکن بچه ای باشه که بخاطر تربیت نادرست پدر و مادرش ، هم بازی اش را بخاطر نحوه بازی شون یا هر چی مسخره میکنه یا فخر میفروشه که من فلان اسباب بازی را دارم و در کل نگاهی از بالا به هم بازی اش داره؛  یا میتونه پیرمردی از فامیل هاتون باشه که برای دید و بازدید به خونه تون اومده و جوری لم داده و رو مبل نشسته انگار که سونا یا جکوزی هستش و فاز دانشمندی و همه چیز دان برداشته و هرچه بگی نظری مخالف داره و این حس رو میده تو یه احمقی و هیچ چی نمیدونی.این بیماری طبقه اجتماعی بخصوصی هم نداره یعنی از عموم افراد گرفته تا سلبریتی ها و افراد مشهور میشه این چسی اومدن رو مشاهده کرد(میدونم بعضی سلبریتی ها اومد تو ذهن تون)علاوه بر اینها این بیماری جغرافیای نامحدودی هم داره و بسته به شرایط یک محیط و فرهنگ میتونه متفاوت باشه یعنی نوع چسی اومدن در یک شهر نسبت به شهر دیگه یا یک محیط مثل دانشگاه با محیط دیگه ای مثل کافه یا باشگاه فرق دارهمتاسفانه این هم بگم که بیشتر ما ایرانیا درگیر این بیماری کلاس گذاشتن هستیم و فرقی نمیکنه اقتصاد کشورمون چطور باشه؛نوع زندگی مون چطور باشه ؛در جنگ باشیم در حال مرگ باشیم یا هرچی ؛همیشه باید خودمون را باکلاس تر و سطح بالاتر از بقیه نشان دهیم حتی موقع مرگ با مراسم های آنچنانی و ولخرجی های آنچنانی حتی سنگ قبر آنچنانیدر ضمن میدونم که خیلی ها این رفتار رو میشناسیم منم گفتم کمی راجبش بنویسم ولی ای کاش در کتاب بیشعوری هم بود تا بهتر این رفتار تو مخی رو بشناسیم و باهاش مقابله کنیم.اینم بگم اگه بیشتر فکر کنیم میفهمیم که خودمون هم جایی این رفتار رو داشتیم که خواستیم تو موقعیتی خودمون را باکلاس تر و سطح بالاتر از بقیه نشون بدیم.بنظرم تا جایی این کلاس گذاشتن ها اشکال نداره بخصوص اگه تو موقعیت شغلی مون اثری داشته باشه(که نداره) یا باعث پیشرفت مون بشه (که نمیشه)اما در کل خیلی پوچ و بیهوده و اعصاب خورد کنه که صرفا بخاطر چشم تو هم چشمی و اینطور چیزا کلاس بزاریم .عبارت «چسی» و« کلاس »رو هم من به شخصه یکی میدونم ؛چون این روزا با کلاس معنی اش رو عوض کرده(هرچند معنی مفیدی هم نداشت)و به کسی گفته میشه که صرفا چسی میاد و منم منم میکنه و سعی در به تماشا گذاشتن لاکچری بازیاش داره؛واس همین منم از هردو کلمه استفاده کردم تا حرف های چرند و پرندی که تو دلم بود رو اینجا بنویسم.فقط لطفا اگه فکر میکنیم خیلی فرد باکلاس و سطح بالایی هستیبیم ،تو این باکلاس بازی هامون مراقب باشیم که دلی شکسته نشه،احساس حقارت به یکی دست نده،طرف مقابل از خجالت آب نشه بره رو زمین... که در نهایت همه اینها به شکسته شدن اعتماد به نفس،از دست رفتن عزت نفس و افسرگی یک فرد منجر میشه اون هم بخاطر یک چس کلاس ساده...🙂 </description><category>حامد هستم</category><author>حامد هستم</author><pubDate>Mon, 27 Apr 2026 17:02:02 +0330</pubDate></item><item><title>بیهوده زیستن را میل زیستن نیست</title><link>https://virgool.ir/@hamed.h/بیهوده-زیستن-را-میل-زیستن-نیست-kmlbkqipxw1b</link><description>نصفه شب هست و من دارم تو مجازی چرخی میزنم که یهو یادم می افتد تو ویرگور زمان سربازی حرف هایی اینجا زده ام و هنوز اکانتی برای نوشتن دارم...سربازی ام تمام شده...در حال زندگی هستم آنهم چه زندگی....😏جوانی را تصور کن با هزار آرزو که فلان کار را میکنم به فلان جا مسافرت میکنم فلان قدر پول در می آورم و هزاران فلان آرزو ، که همه آن آرزو ها را در دو سال خدمت ازت میگیرند و میگویند برو خونهدرست با این لحن: «بیا اینجا ببینم پسر ، چی؟؟؟جوونی؟؟؟آرزو داری؟؟؟بیا برو پادگان...آدمت میکنم...کاری میکنم که فکر آرزو داشتن از سرت بپره»😡و تو تمام میشوی...روز آخر با برگه تسویه در دست از در دژبانی میزنی بیرون...درست روبروی آن در مینشینی روی زمین...سیگاری گیر می آوری رو روشن میکنی با لبخند به دو سال عمر حیف شده ات می‌نگری...انگار که موفقیت بزرگی بدست آورده ای،خیلی بزرگ ...و لایق آن هستی که تمام روزنامه های جهان این موفقیت بزرگ تو را ثبت کنند.اما اصل داستان اینجاست ...نه هدف بزرگی داری،نه شادی قدیم را....نه موسیقی حس و حال قدیم را دارد نه فیلم نه کتاب سرت را می اندازی پایین در یک جایی کار میکنی هرروز و هرروز کار و کار...نه پولی میتوانی پس انداز کنی و نه سمت علاقه ات برویفقط روز ها را میگذرانی...تکرار و تکراراین وسط ماجرا هایی هم پیش می آید و بیشتر میفهمی مال این جهان نیستی ، لایق زندگی در این جهان نیستی و یا جهان مال تو نیست ،جهان لیاقت تو را ندارد...روز آخر</description><category>حامد هستم</category><author>حامد هستم</author><pubDate>Sat, 14 Feb 2026 03:37:15 +0330</pubDate></item><item><title>دلایل رفتن به سربازی</title><link>https://virgool.ir/@hamed.h/دلایل-رفتن-به-سربازی-aedp4elrpskm</link><description>-هنوز نوشتن چرت و پرت هایم برای سربازی تمام نشده چون سرباز هستم و از زندگی معمولی چیزی نمیدانم و هر چه هم میدانستم از یاد رفته.دیشب یکی از بچه ها از پادگان فرار کرد و با خودم گفتم که شاید بهترین موقع است که درباره دلایلی که این بچه ها میان خدمت بنویسم.بیچاره از چند روز قبل فرار هی میگفت که دیگه نمیکشه و میخوام برم و فلان… ؛اما ما حرفش رو به یه ورمون نمیگرفتیم ، یا در جوابش میگفتیم : منم میخوام برم بخدا اعصاب دیگه ندارم …( چند تا فحش به سربازی و روزگار و فرمانده مون .از بحث دور نشیم …آقا من به شخصه دلایل اومدن بچه ها به سربازی رو حس میکنم و حتی گاهی ازشون میپرسم «تو چرا اومدی خدمت؟» و اونها جواب های متفاوت و گاهی گنگ میدادند .-یکی از دلایل اومدن ب سربازی که به نظرم مهم ترینه ، پاسپورته ، واس اقامت و زندگی تو خارج از کشور-یکی دیگه از دلایل اومدن ، پروانه کسب یا استخدام شونه . بعضی هاشون کار فنی بلدن و میخوان مفازه بزنن یا تو جایی استخدام بشن و غیره-یک دسته دیگه زندگی بدون کارت پایان خدمت رو زندگی بدون امکانات رفاهی و اجتماعی میدونن ؛ چون فکر میکنن بدون این کارت دیگه هیچ ارگانی بهشون خدمات ارائه نمیده مثل وام گرفتن ، بیمه شدن ، ثبت سند و… که بعضی هاش واقعا اینطوریه اما بعضی هاش نه مثل گواهی نامه که یه زمانی بدون کارت پایان خدمت از گواهی نامه خبری نبود ولی الان بدون سربازی هم میشه .-دسته دیگه هیچ دلیلی واس خدمت نداشتن و اگه ازشون بپرسی میگن اومدیم دیگههه .زندگی اینا بیشتر پوچ گرایی هستش و زیاد دنبال هدف و آرزو نیستن و البته که من خودم گاهی اینطوریم ؛ از اونجا که چند ماه پول هام رو پس انداز میکنم و بعد چند ماه یه چیز چرت میخرم و همه پولامو به باد میدم اونم با این طرز تفکر «که چی؟؟؟آخرش که چی؟؟؟» .این گروه از سربازا معمولا میرفتن واس خونه ماست و تخم مرغ بخرن که گفتن سر راه یه سر هم به پلیس +۱۰ بزنیم و خودمون رو بدبخت کنیم.-یک دسته دیگه ای هستن که از خونشون فراری ان و بخاطر همین میان خدمت حالا با دلایل اینکارشون کاری نداریم ولی این دسته تو خدمت راحت هستن ؛ از اون جایی که هیچ وقت کما نمیزنن ، کار های سپرده شده بهشون رو با علاقه انجام میدن و اهل مرخصی رفتن و اینا نیستن و اگه اجباری بفرستنشون مرخصی ، هیچ ذوق و شوقی ندارن-یه گروه اقلیت دیگه ای هم هستن که اومدن زن بگیرن ولی پدر زنشون گفته باید بری خدمت و اینام از سر ناچاری اومدن و صبح تا شب با تلفن حرف میزنن و پدر مخابرات رو در آوردن و کل حرفشون اینه که ناهار شام چی خوردن و کی پست هستن و معمولا هم از نظافت کردنشون چیزی نمیگن و اگه یه شب زنگ نزنن ، زنشون قهر میکنه (بدبخت های زن زلیل😂) گروه دیگه ای معمولا نیست و همین ها هستن، با فرق های جزیی بین اهدافشون و دلایل کمی متفاوت برای اومدنشون به خدمت.یک نقل قول از یه نفر بکنیم که میگفت من طبقه بالا از اقشار جامعه تو خدمت ندیدم ؛ یا پایین بدون یا متوسط؛ یا هدفی داشتن یا همینطوری آموده بودند . انگار مدرسه است و هدف اینها رفع تکلیف اجتماعی…راست میگفت من هم ندیدم💔و  در آخر یادی کنیم از سربازی که حقوق سربازیش رو خرج نمیکرد و به حساب خانواده واریز میکردسربازی که یکی از عریزانش مریض بود و دائم به اون فکر میکردسربازی که واقعا انسان خوبی بود هیچ بدی در وجودش نبود و هرگز اینطور آدم ها رو بیرون از پادگان نمیشه پیدا کردسربازی که اگر نبود ما خنده و دلخوشی ای نداشتیم و کما بیشتر از اینها میزدیمسربازی که قصد خودکشی داشت ولی بخاطر مادرش اینکار رو نکردسربازی که دائما در برجک اشک میریختسربازی که عشقش بخاطر آس و پاس بودن و سرباز بودنش بهش نه گفته بودسربازی که کار و زندگی ای که سالها با زحمت و تلاش برای خودش جمع و جور کرده بود، تو یه صبح زود با یه بغض همش رو ول کرد و اومد خدمتسربازی که مرخصی داشت ولی جا واسه رفتن نداشتیک کلام سلامتی همه سربازان سرزمین 🫡</description><category>حامد هستم</category><author>حامد هستم</author><pubDate>Thu, 18 Apr 2024 13:11:21 +0330</pubDate></item><item><title>برجک خاموش (۳)</title><link>https://virgool.ir/@hamed.h/برجک-خاموش-۳-zcdqq2iu9mjr</link><description>سوار اتوبوس کهنه ای میشویم و اسلحه در دست به سمت آخرین برجک پادگان که دور ترین هم هست میرویم.راننده: امشب مراقب باش افسر شب آدم گیریه حتما میاد سر میزنه ، هر کی رو دیده به یک بهانه ای اضاف براش زدهمن: نه اوکیه حواسم هست-از ما گفتن بودپیاده میشوم و به برجک میروم ، هیچ صدایی نیست نه ماشینی نه چیزی فقط صدای جیرجیرک و گاهی خوانندگی منیک ساعت گذشته و من دور برجک قدم میزنم که ناگهان نور ماشینی رو میبینم+یا خداااااا اومدایسسست کیستی؟-آشنا+آشنا کیست؟-افسر شب+اسم رمز…….بعد از ایست کشیدن: (برای اولین بار واقعا خیلی خوب ایست کشیدم)-سرباز چرا جلیقه گلوله ات رو نبستی؟؟؟؟+قربان خرابه بسته نمیشه-یعنی چی بسته نمیشه ببندش ببینمالکی زور میزنم(خب لامصب بسته نمیشه دیگه)+قربان دیدین بسته نشد-خیلی بی نظمی حواست جمع باشه(با لحن تند و عصبانی)😐تو دلم میگم الان چه ربطی داشت از کجا فهمیدی بی نظمم؟؟؟چرا الکی گیر دادی؟؟؟بعد از رفتنش همچنان فکرم را مشغول کرده بود.اون از گیر دادن های الکی کادری ها اینم از این…یا اینا بیکارن دارن الکی گیر میدن یا نه واقعا مشکل از ماست که صد در صد گزینه یک درسته!واقعا چرا باید اینکارو کنن و رو اعصابمون برن؟؟آشخوری میکشن ازمون؟؟؟میخوان مرد بار بیایم با این توهین هایی که میکنن؟؟؟رفتار هایی که تو سربازی باهاشون شده رو سر ما خالی میکنن؟؟؟یا چی؟؟؟؟یا نه واقعا چی بشه؟؟؟؟ادامه دارد….</description><category>حامد هستم</category><author>حامد هستم</author><pubDate>Thu, 11 Apr 2024 00:29:07 +0330</pubDate></item><item><title>برجک خاموش (۲)</title><link>https://virgool.ir/@hamed.h/برجک-خاموش-۲-eqks7x5eh70r</link><description>در یک چشم بهم زدن دو ساعت پستم تمام شدلامصب عین نمودار قیمت هاست که فقط صعودی است اولین بار زمان زود میگذرد و رفته رفته طولانی تر میشود تا اینکه روایت هست که آخرین پست ها حتی چند سالی طول میکشند😂به آسایشگاه میروم و دوستانی که هنوز پست نداده اند از من اوضاع رو میپرسند و منم از راحتی برجک میگویم (سرباز جدیدم دیگه مغزم بیشتر کار نمیکنه)چند روزی گذشت تا اینکه سر یک پست که به کوه روبرو زل زده بودم مشغول خوانندگی ؛ یکدفعه به خودم آمدم و مغزم شروع کرد:من اینجا چکار میکنم ؟ چرا اومدم سربازی؟ هنوز ۱۸ ماه مونده کی تموم میشه؟ …اه لعنتی مرخصی باید کی برم ؟ ۳۰ روز کی تموم میشه برم خونمون؟؟؟لامصب یک ساعت پیش ساعت یک و نیم بود بعد این همه مدت هنوز یک و نیمه؟؟؟پس کی این پست لعنتیم تموم میشه؟؟؟ادامههه دارد….</description><category>حامد هستم</category><author>حامد هستم</author><pubDate>Fri, 05 Apr 2024 02:34:10 +0330</pubDate></item><item><title>برجک خاموش (1)</title><link>https://virgool.ir/@hamed.h/برجک-خاموش-1-evqnoirpjepz</link><description>اولین بار بعد از جلسه توجیهی ، سوار ماشین میشوی و میبرنت دم برجک پیاده ات میکنندیک حس عجیب هیجانی داری دوست داری از بالا همه جا را ببینی.پله ها را یکی یکی بالا میروم ، با بالاتر رفتن سرم گیج میرود ترس از ارتفاع بیشتر و بیشتر….بالاخره میرسم ، اتاقی است عجیب هنوز شور و شوق دارم و نفهمیده ام که این اتاقک لعنتی چه ها قرار است با روح و روانم بکند.اسلحه را زمین میگذارم و به دیوار ها نگاه میکم عجب خاطرات و جمله هایی!گاهی چرت و مسخره و گاهی اشک آور و گاهی تاریخ !-جاده ساوه اوشخالاری پرچم بالا-عشقم M-بوووووووووووق (فحش در فحش به شخصی که چاپلوس و آدم فروش است😂)-این نیز بگذرد-از الان بگم که قراره پدرت در بیاد…(و هزاران توضیح برای کما دادن چون وی مرض دارد)-سفید شدن موهای پدر مادرم مرا به گریه انداخت سربازی بهانه بود-فقط یه سرباز میدونه دو ساعت خیلی بیشتر از دوساعته-اسسون سس المه-لعنت به سربازی-سلامتی سربازی که تو برجک پست میداد(بقیش رو ولش)-نبود ۷۳ روز؟-به کدامین گناه زندگی باید کرد؟-ساعت رو ولش کن ، بری پایین که چی؟جز خدمتت حساب میشه ،یدونه دیگه از داریوش بخون-اولین روز عید ۱۴۰۰/۱/۱ عیدتان مبارکو ده ها جمله دیگر که بعضی ها پاک شده بود بعضی ها اسم بود و بعضی ها جای گفتن نیست🙂ادامهههه داررررد….</description><category>حامد هستم</category><author>حامد هستم</author><pubDate>Sat, 30 Mar 2024 01:04:41 +0330</pubDate></item><item><title>میخواهم بنویسم</title><link>https://virgool.ir/@hamed.h/میخواهم-بنویسم-wxqhgertm5wm</link><description>میخواهم بنویسم ، هر چرت و پرتی که به ذهنم می اید بنویسم ….از مشکلات ، افسردگی ها ، شادی ها و….از اینستاگرام خسته شدم و دم تلگرام گرم که همچنان ما را مجبور به رشد و پیشرفت میکنداکنون هم با اینجا آشنا شده ام و امیدوارم حداقل برای خودم مفید واقع شومدر حال گذراندن خدمت سربازی هستم و خوب میدانم که بعدا انقدر سرگرم دوییدن برای چند تومن پول خواهم بود که زندگی کردن از یادم خواهد رفت چه برسد به نوشتن و خواندن و یادگرفتن … .همینطور که الان زندگی عادی از یادم رفته🙂</description><category>حامد هستم</category><author>حامد هستم</author><pubDate>Wed, 27 Mar 2024 06:33:17 +0330</pubDate></item></channel></rss>