<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Mani</title><link>https://virgool.ir/feed/@hajianhosein</link><description>وقتی به خدا فکر می کنم،  دارم به همه چیز فکر میکنم. پس درباره همه چیز می نویسم هر چقدر که بتوانم. داستان، کمیک، فلسفه، فیزیک از نوع مِتایش، نقد و...</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-10 19:28:30</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/4970930/avatar/R1jYjP.jpg</url><title>Mani</title><link>https://virgool.ir/@hajianhosein</link></image><item><title>شهر من، آلوده من</title><link>https://virgool.ir/@hajianhosein/شهر-من-آلوده-من-trgv0wugwzvx</link><description>قشنگ بوی خاص آلودگی را می شود با بینی و نفس کشیدن فهمید. اما خودمان را به اون راه می زنیم و می خواهیم حواسمان نباشد. آمار مرگ و میر آدم های معروف را که می شنوی شوکه می شوی. ای بابا خدابیامرز که سنی نداشت. اینبار علاوه بر اینکه خودمان را به اون راه می زنیم. اون بالا بالاها(طایفه داماد رو نمی گم) هم خودشان را با اون راه زده اند. نه از دست ما کاری برمیاد نه از دست اونها.همه رسانه هم شده تلویزیون. کنداکتورش از یک الگوی تقویمی، ظاهرا پر میشود. در زمان های مشخص به موضوعات مرتبط پرداخته می شود و تمام. این یک رسالت است. برنامه های تلویزیونی خانواده هم انگار که همه چیزمون داره لای پارچه مخملی جلو میره. دغدغه مند نحوه مالیدن صحیح مربا روی نون هست. یا چی بدیم به بچه هامون اشتهاشون تحریک بشه. غافل از اینکه مدرسه ها برنامه تغذیه مفصل تدارک می بینند.اون بالا بالاها، روز بدون خودرو هم داریم. که همون بالاها اجرا می شه. این پایین تاثیرش دیده نمیشه.دیدی چقدر قشنگ وقتی اتوبوس ها، کامیون ها و تریلی ها یه سر-گاز می دن چه دود غلیظ و قشنگ و الهام بخشی از اگزوزهاشون بیرون میاد؟ آدم هوس می کنه یه نفس عمیق بکشه. چرا خب باید معاینه فنی بشن وقتی می شه این تصاویر قشنگ رو خلق کرد. چرا پلیس باید ماشین این طفلک ها رو منتقل کنه به پارکینگ؟چرا ما باید ماشین الکتریکی تولید کنیم اون هم در این حجم گسترده؟به این فکر کردی چرا باید بین ساعت شروع به کار ادارات و ساعت شروع به کار مدارس برنامه ریزی بشه تا تداخل این حجم عظیم از رفت و آمد کنترل بشه؟ نکنید خواهشا.چرا ما عادت داریم جلوی روغن سوزی وسایل نقلیه مون رو بگیریم؟کارخانه دارها با تمام ظرفیت دارن تجهیزات فرسوده رو جایگزین می کنند. طوری که دیگه وقتی شما از دور به یه یک شهرک صنعتی نگاه می کنید فقط هاله ای از ابهام رو می بینید.تولید انرژی برق که دیگه نگم. همینطور داره نیروگاه های اتمی راه اندازی میشه. می دانستید داریم مازوت صادر می کنیم؟قانون در زمینه هوای پاک کولاک کرده. تو پله های دادگاه، طرف، داره به وکیل می گه: یعنی ماشینو یک ماه تو پارکینک نگه می دارند؟ وکیل: تازه معاینه فنی هم از طرف خودشون انجام میشه برات فاکتور هزینه ارسال می شه. نعععععععععع.بیمارستانها. روانی میشی. تو بخش قلب و عروق و مراقبت های تنفسی دارن بیمارهایی رو میارن که از استنشاق اکسیژن بیش از حد دچار مسمویت شدن! پرستاره داشت به همکارش می گفت: ببین چقدر مریضای دچار &#34;گشادیه نفس&#34; زیاد شدن! خدا به داد مردم برسه.دقت کردین بوی الکل میاد تو پمپ بنزین؟ نمی دونم ولی یک منبع آگاه که نخواسته اسمش فاش بشه. اعلام کرده است در یک کمیسیون نه بالا و نه پایین بررسی شده که اگر الکل بزنیم ذرات سنتی سنگین که بیماری های تنفسی و قلبی ایجاد می کردند کم می شود در عوض به خاطر آلدهیدهای سمی که اضافه می شود آمار دور از جون &#34;اسمشو نبر&#34; بالا میره و چون کلا فعلا آمار اسمشو نبر کمتر از دسته رقیب هست. این کار توجیه دارد.ما داریم برای شهرمون از این کارها می کنیم شما برای کاهش آلودگی شهرتون چکار می کنید؟</description><category>Mani</category><author>Mani</author><pubDate>Thu, 05 Nov 2026 01:50:11 +0330</pubDate></item><item><title>سیاست. آنچه که می بینم. آنچه دوست دارم تغییر کند.بستر همین است. قضاوت نشوم.</title><link>https://virgool.ir/@hajianhosein/سیاست-آنچه-که-می-بینم-آنچه-دوست-دارم-تغییر-کندبستر-همین-است-قضاوت-نشوم-r2kgm1k5qgjo</link><description>گاهی اوقات با خودم یه سناریو رو مرور میکنم:مثلا تصور می کنم من یک خانواده ده دوازده نفری درام. خب خیلی بزرگ به نظر میاد.حالا که اینقدر بزرگ هستم می خوام :1.یک نفر مسوول ساخت و تولید کفش باشد2.یک نفر مسول پخت و پز باشد3.یک نفر دوخت و دوز میکند4.دو نفر تعمیر و نگهداری را انجام دهند5.یک نفر امنیت رو به عهده می گیرد6.یک نفر تربیت رو به عهده بگیرد7.سه نفر که یکیشون از مسولیت شماره 1 یا 2 هست در تولید محصولات دامی و زراعی فعالیت کند8.مهارت آموزی، پزشکی، فناوری ها نوین، مواد اولیه، حمل و نقل، حفظ بهره وری، تنوع بخشی و سرگرمی و بسیار گزینه های دیگر . به کی می رسه؟این حالت را اگر بتوان یکی از ایزوله ترین حالت های ممکن در نظر گرفت، به ناچار باید اصطکاک با سیستم دیگری را که لزوما نمی تواند یا نباید اینگونه باشد، پیش بینی کرد. در این صورت پای &#34;ارتباطات&#34; نیز یه میان می آید. با قبول مفروضات بالا یک سیستم دیگر حتی اگر بسیار شبیه این اکوسیستم انتزاعی باشد، در بهترین حالت به دلیل این تفکر حاکم امکان ارتباط باز و سیال را طبیعتا نمی تواند فراهم آورد.-چگونه این سیستم تفکر را شکل می دهد( با احتمال، نه قطعیت در همه موارد)در چنین نگرشی که جامعه می خواهد به هر قیمتی دستش را فقط به زانوی خودش نگه دارد:میل به ارتباط با دیگران کاهش می یابد.چاره جویی و حل مساله را در اتکا به دیگران، بعید می بیند.ادبیات ارتباط با دیگران در او تنزل پیدا می کند چون بخشی از آن به تجربه زیستی نیز برمی گردد.حلقه های افراد سودجو تشکیل می شود.بدبینی از بیرون به دلیل همین ارتباطات محدود شکل می گیرد: آنها چه کار می کنند؟خودانزوایی شکل می گیرد.جامعه پرخاشگر می شود.هوش فردی افزایش پیدا می کند. هوش جمعی کاهش.توانایی کار گروهی به دلیل به دوش کشیدن بارهای سنگین فردی کاهش پیدا می کند.اعتبار زدایی در سطوح بالا را سبب می شود.ناکارامدی ها، سرخوردگی های فردی را افزایش می دهد.انعطاف فکری و عملی را در پذیرا بودن ایده ها کاهش می دهد.راه توفّق را خروج از سیستم می بیند.راهکاراگر هدف سیستم همسویی و تجمیع است(مراد من کنترل نیست هدایت است). بهترین راهکار روش شناسی حاصل از تجربه خود سیستم در هر یک از مسایل تعریف شده برای رسیدن به نتایج است. باید دید جامعه و افراد آن در قبال شرایط ایجاد شده:1.چه عکس العملی از خود بروز داده اند2.چگونه با شرایط تطبیق پیدا کرده اند3.در کجا غیر همسو هستند4.چه راهکارهایی را دنبال می کنند5.چقدر تضاد منافع شدت پیدا کرده است6.نتیجه در هر مورد خاص چگونه رقم خورده است7.کجا دخالتم را کم کنم8.چگونه به جامعه اعتماد کنم و چگونه اعتماد سازی کنم؟9.به رسمیت شناسی سلیقه ها و عقاید هنجار(مستلزم یک بررسی تخصصی است)10.مشوق ها و تسهیلات مرتبط در ازای حرکت در چارچوب پبش بینی شده11. چارچوب پبش بینی شده بین احزاب و دانشگاهیان تحلیل و ارتقا می یابد و در مجلس و نهاد قضایی بررسی می شود.12.ریل گذاری کنم. این قسمت یک نکته قابل اتکا برای اعتماد سازی عملی است. چرا که گام های بعدی جامعه را مشخص و محکم می کند. مسیرهای اقدام، رجوع و مرجع را تعیین می کند. هر شخص به معنای واقعی و براساس دانش و شناخت می تواند نقش خود را در جامعه بیابد و ایفا کند13.اقیانوس پهناور اما کم عمق امکان خشک شدن دارد. مراقب باشیم</description><category>Mani</category><author>Mani</author><pubDate>Wed, 04 Nov 2026 19:21:04 +0330</pubDate></item><item><title>مرگ. شاید بخش اول</title><link>https://virgool.ir/@hajianhosein/مرگ-شاید-بخش-اول-kr7kidx8b2vd</link><description>مرگ.،!؟:&#34; به نظرم این بدترین مرحله خلقت است. هر جور که تا امروز به مرگ فکر کردم در آن شیرینی نیافتم. تنها چیزی که کنار آمدن با آن را برایم کمی راحت تر کرده، تلاش برای پی بردن به خود اسرار خلقت است. مرگ یک انتخاب آکاهانه نبوده است. مرگ، یک خلقت تدبیر شده نبوده است هر چند در آشوبِ توالیِ نظمی خود ساخته، یکی از معلول های قابل پیش بینی شد.مرگ پایانی بر چرخه انرژی متمرکز شده در یک خودآگاه افسانه ای از بیشمار خلقت است.مرگ تراژدی غمناک پایان سفر یک انرژی پویاست.انرژی ای که دژخیمان ماده تاریک آن را از تکاپو می اندازد و در کف دره تعادل، به سُفره آرامش دعوتش می کند.گربه شِرودینگِر با هر احتمال عدم قطعیت، یک روز باید درِ باز شده مرگ را به سوی خود ببیند.مرگ ابدیت نیست. چرخه ای است با یک بردار یک طرفه از تبدیل های خروشان هیدروژن به هلیوم.مرگ توقف زمان نیست. تجربه سفر سحر انگیز انرژی در کالبد قانون پایستگی انرژی است.مرگ شاید پلی باشد برای دیدن &#34;داده های خدا&#34;.داده هایی که خلاءِ انتزاعی دانشمندان، کوانتوم های مجازی را ثابت کرده اند.مرگ شاید مجوز مشاهده آن داده است. می دانی از این حرص می خورم که بعد از کشف آن داده های خلقت هر چه فریاد می زنم، پژواکش سکوت است. درک مرگ گوش شنوا نمی خواهد. سیاهچاله سکوت می طلبد که هر چه بیشتر میرا می شوی، صدای فریادش را بهتر می شنوی...</description><category>Mani</category><author>Mani</author><pubDate>Mon, 02 Nov 2026 18:24:59 +0330</pubDate></item><item><title>خاطرات یک دوست</title><link>https://virgool.ir/@hajianhosein/خاطرات-یک-دوست-xfoe4084uuhd</link><description>تو پله های دادگاه که راه می رفتم از دیدنشون هراس داشتم. نه اینکه بترسم فقط نمی دونم این حجم از تنفر چطور سراغم اومده بود. سرم پایین بود تا  کسی رو نبینم.بی شرفه بی همه چیزه حروم... اِ اِ اِ ! خانم مودب باشید. دادگاهه. گوشام تیز شد. چیه؟ دستبند به دست منه باشه، بی همه چیزیشم مال من. تو که خوبی؟رد سکه هات راه افتادی، ندارم بدم. چکار می خوان بکنن. فکر نکنم زندان چندان بد باشه. بهتر از کنار یه سگ بودنه!ای بابا، مودب باشید جفتتون. سرکار خانم رو هدایت کن سالن اونوری نبینن همو...قدمهام گُر گرفت. به سرعت از در دادگاه زدم بیرون. سواره یه تاکسی شدم. سلام داداش.سلام.بیا این کارت رو بگیر، این قیافه ها رو می شناسم. وکیلم.بدم نیومد. با لبخند کارتشو گرفتم.آره دادش خودم تازه از بند اومدم بیرون؟جدی؟ طلاق، مهریه؟! چی؟؟نه بابا، طرف موکلم بهم فحش ناموس داد. جوری زدمش دیه و حبس برام بریدن. چون وکیل بودم چم و خم راه رو بلد بودم. هم حساب شده زدم هم حساب شده تو بودم. زندانو میگم.آها خوشم اومد دمت گرم.آره خودمم خوشم اومد. تا موقعی که پیاده شد سکوت لب ها و فریاد افکار چنان بود که فقط فرصت کردم از پنجره تاکسی با دست جواب خداحافظیش رو بدم.</description><category>Mani</category><author>Mani</author><pubDate>Mon, 02 Nov 2026 00:03:52 +0330</pubDate></item></channel></rss>