https://virgool.ir/feed/@h.tohidigolfa2026-11-11 13:55:29https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@h.tohidigolhttps://virgool.ir/@h.tohidigol/تراوشات-مغزی-من-ku7vnifel9ziپنجره ها رو وا کنرنکین کمونا بریزن تو اتاقت ☘️??رگای قلبتم وا کن❤️یکم زندگی تو خونت جریان پیدا کنه ☘️بریم خرگوشا رو آب بدیم دارن پژمرده میشن!دلم میخواد یه دیوار کهنه و قدیمی باشم با کلی یادگاری روشساکت اما پر از خاطره :) پنجره ها که دلشون صافه اونا رو به چه گناهی پشت میله ها انداختین؟h.tohidigolh.tohidigolWed, 25 Mar 2020 06:21:45 +0430https://virgool.ir/@h.tohidigol/زندان-افکار-sd1s7eczxvmvخسته بود از زندانی که درونش شعله می کشیددر کربن دی اکسید افکار پریشانش می سوخت اما فریاد نمی زد می دانست هیچ کس فریادش را نخواهد شنید حتی اگر فریادش را می شنیدند کاری از دستشان ساخته نبود به هر حال این زندانی بود که خودش ساخته بودمانند هر نویسنده ی دیگری که یک شخصیت خیالی را به زنجیر افکارش گره میزند او نیز باید فردی را اسیر افکارش میکرد اما از این متنفر بود که دیگران را به بند بکشاند و شیرینی ازادی را از انها سلب کند. او رنج شخصیت های به دام افتاده را با وجودش احساس میکرد** در این سردرگمی ها بی اراده یک نفر را به دام افکارش کشاند اولش نگران بودکه چرا کسی دیگر را اسیر کرده است اما بعد ها خیالش راحت شد فهمید که خودش را به اسارت دراورده است هرچند این نگرانیش را پایان نبخشید او هنوز نگران بود. به خاطر اسارت خودش در لا به لای شیشه های بی رحم افکار و قلبش، به خاطر اسارت خودش در خودش. و او نمی دانست کدام یک ترسناک تر است زندان قلبش یا فکرش؟دیوارهای شیشه ای زندان سرد بودند زندان خالی بود و بزرگ صدای لرزان اسیر که می پرسید :"آیا کسی اینجا نیست؟" را تنها شیشه های بران افکار زندان بان می شنید اسیر تنها بود می ترسید. از پژواک صدایش در زندان کوچک می ترسید. شاید هم ا انعکاس تصویرش در شیشه بود که او را می ترساند اسیر فریاد می زد کمک میخواست می ترسید وحشت زده شده بود به این طرف و ان طرف می دوید و تلاش می کرد شیشه ها را بشکندزندانبان میخواست بخوابد اما سر و صدای این زندانی اجاره نمی داد او جرعه ای قهوه ی گرم خواب را مزه کند.زندانبان عصبانی شد از زندانی به ستوه امده بود او را تهدید کرد که شکنجه اش خواهد کرد ریشه های زندان را به اتش کشید و گذاشت تا اسیر ارام ارام خفه شود.اسیر اشک می ریخت زندانبان رفته بود تا بخوابد جرعه جرعه ی وجودش در اتش آب می شد در وسط چهاردیواری شیشه ای نشسته بود و ارزو میکرد در زندان افکار دیگری باشد ارزو میکرد در قفسِ داستانی دیگر به ازادی فکر کند.دوست داشت مانند پرنده ای در بلندی های بادگیر اسیر شود یا شاید هم در قفس کوچک یک بچه، بچه ی هفت ساله ای که درجواب تابستان خود را چگونه گذراندید از طعم خوش گیلاس ها گفته است.زندانبان یادش رفته بود خوابش برده بود خوابی عمیق فراموشی ای بزرگ گناهی نابخشودنی او یادش رفته بود که او و اسیری که اکنون در اتش می سوخت یک قلب دارند.یادش رفته بود که هردوی انها شخصیت های یک کتابند.یادش رفته بود که او هم روزی مثل اسیرش در ارزوی ازادی اشک ریخته است.او خودش را یادش رفته بود.اسیر اما ازرده و خسته در افکار زنده ی زندانبان به دنبال زندگی می گشت.می خواست باری دیگر اواز بخواند.برای آخرین بار. صدایش می لرزید...گرفتار زندانی شدم با شیشه های برانو گرفتار شعله های سرخ و تند و سوزان و گرفتار افکار سرد و بی رحم زندانبانبرایم جرعه ای آب بیاور جرعه ای باراناز نگاه کردن به در و دیوارهای شیشه ای زندانش دست کشید به بالا نگا کرد تا شاید بتواند گیسوان امید و انتظارش را به چهره ی ابری پیوند بزند اما در بالای سرش اسمانی نبود سقف زندان اینه ای نقره ای و خاک گرفته بود اسیر از جیبش اینه ای بیرون اورد.روی تاقچه رفت.خاک آینه ی سقفی را زدود.دو آینه را درکنار هم گذاشت. انعکاسش را دید و انعکاس انعکاسش را.ناگهان فکری به ذهنش رسید.گوشه ای نشست و شروع کرد به فکر کردن به زندانبان. زندانی از افکارش ساخت و زندانبان را در آن به بند کشاند. زندان بان بیدار شد.به یاد اورد که زندانی اش خودش بوده است. آتش را خاموش کرددست اسیر را گرفتشیشه ها را شکستمرزهارا از بین بردخودش را در آغوش کشیدباران می باریدجنگ بین زندان و زندانی در افکار نویسنده پایان یافته بودحال او می توانست قلم را بردارد و از ازادی بنویسد*مفهومی که میخواستم با این داستان برسونم این بود که: هر کسی اسیر افکار خودشه و قبول کردن خودمون با تمام اشتباهاتمون میتونه خیلی سخت باشه. ممکنه اولش بخوایم افکارمون رو سرکوب کنیم اما این فقط حال خودمون رو بدتر میکنه مثل اینکه خودمون رو آتیش بزنیم. اما وقتی که متوجه بشیم و درک کنیم که ما انعکاسی از افکارمون و افکارمون انعکاسی از ما هستند، زندگی برامون راحت تر میشه و میتونیم خودمون رو راحت تر دوست داشته باشیم و زندگی برامون راحت تر میشه :)h.tohidigolh.tohidigolWed, 11 Mar 2020 04:57:16 +0330