https://virgool.ir/feed/@h.hoseini.1386fa2026-11-12 12:18:08https://files.virgool.ir/upload/users/61681/avatar/MRuo95.pnghttps://virgool.ir/@h.hoseini.1386https://virgool.ir/@h.hoseini.1386/آرزو-v0qzejdqt1fqروزی روزگاری دو خانواده بودند که یکی دختر و دیگری فرزند پسر داشتند. این دختر و پسر با هم دیگر همکار بودند . این دختر و پسر سما و علی نام داشتتند . این دو فرد به هم علاقه مند بودند و به خاطر همین همیشه با هم در ارتباط بودند یک روز علی به سما گفت :«من می خواهم به خواستگاری ات بییام پس لطفا با خانواده ات صحب کن ». سما گفت با شه و تلفن را قطع کرد . سما دست پاچه به اتاق پذیرایی رفت و این گونه صحبت را شروع کرد پدر شما همکار های من را می شناسید مگرنه . پدر گفت :« بله ». سما گفت:« پدر علی را که می شناسید او او می خواهد به خواستگاری من بیاید ». او با خجالت سرش را پایین انداخت ومنتظر حرف پدرش ماند . پدرش شکه شد و خودش را کنترل کرد . وبعد گفت :«آیا تو او را کامل می شناسی آیا می شود به او اعتماد کرد . من که حرفی ندارم چون او را خیلی خوب می شناسم . بگو هروقت که می خواهد بیا یند ». سما با خوشحالی پدرش را در آغوش گرفت . به علی زنگ و همه چیز را گفت و بعد گوشی را به پدرش داد و پدرش با پدر علی صحبت کردند و قرار خواستگاری را گذاشتند و همین طور در خواستگاری همه چیز به خوبی پیشرفت و با خوبی و خوشی با هم دیگر ازدواج کردند. آنها در طول این چند سال دارای هیچ فرزندی نشدند ولی در اخر بعد از سه سال سما حامله شد و با خوشحالی این موضوع را با علی در میان گذاشت . آنها به دکتر رفتند و فهمیدند که فرزندشان دختر است آنها به خاطر انتظاری که تا الان کشیدند نام دختر شان را آرزو گذاشتد . روزی سما درد شدیدی داشت و با درد به علی زنگ زد تا به خانه بیاید علی با عجله به خانه آمد و بعد به اورژانس زنگ زد . انها به بیمارستان رفتند و بعد سما را بلافاصله به اتاق عمل بردند بعد از گذشت چند ساعت پرستاری بیرون امد . علی از جایش برخاست و به سمت پرستار رفت و پرسید :« چی شد خانم پرستار بچه و خانمم سالم هستند ». پرستار سرش را بالا آورد و گفت :« خانم شما صحیح و سالم در اتاق خوابیده اند و بچه پیش خدا خوابیده است و دارد مارا می بیند متاسفم ما هر کاری که می تونستیم را کردیم اما نتوانستیم بچه را به دنیا بیاوریم ». علی با شنیدن آخرین کلمه حرف های پرستار اشک هایش جاری شد و قش کرد پرستار ها او را بلند کردند و به اورژانس بردند . بعد از اینکه علی بهوش آمد فورا از پرستار ها خواست تا پیش همسرش برود . پرستار ها اورا همراهی کردند و پیش سما همسرش بردند. علی دید که سما دارد مثل ابر های بهار گریه می کند علی پیش و او را دلداری داد . آنها بعد از سالها دوباره بچه دار شدند و اسم او را آرزو گذاشتند و سالیان سال با خوبی وخوشی با هم زندگی کردند .هستی سادات حسینی کلاس ششمنظر یادتون نره .h.hoseini.1386h.hoseini.1386Fri, 23 Aug 2019 22:39:04 +0430https://virgool.ir/@h.hoseini.1386/گلدان-محبوب-مادر-imhqluzl7wdeروزی روزگاری خانواده ای بود که دو فرزند به نام های پارسا و تابان داشت . مادر و پدر خانواده شاغل بودند و بچه ها هم به مدرسه می رفتند . مادر خانواده یک گلدان شمعدانی داشت که گلدان محمبوبش و بود و هر روز به آن می رسید و همیشه به بچه هایش می گفت:«مواظب گلدان باشید که یک بار توپتان به آن نخورد ».و بعد می رفت بچه ها هم می گفتند:«چشم». مادر خانواده وقتی می رفت سرکار که بچه ها از مدرسه برگشته باشند چون هم می خواست بهشان نهار بدهد و هم خیالش راحت باشد که بچه ها خانه اند . یکی از روزها که بچه ها داشتند توپ بازی می کردند پارسا توش به گلدان محبوب مادر خورد و شکست . پارسا درهمان حالت ماند . خواهرش از صدای شکسته شدن گلدان به پذیرایی آمد و دید برادرش همان جا ایستاد و هیچ تکانی نمی خورد سریع به سمت برادرش دوید و دید برادرش دارد گریه می کند . خواهرش به اوگفت:«چی کار کردی می دانی اگر مادر بفهمد چقدر ناراحت می شود . حالا ناراحت نباش با هم درستش می کنیم».برادرش با گریه گفت:«آخر چه جوری گلدان شکسته می خواهی بروی یه گلدان دیگه بخری آن وقت مادر نمیفهمد». خواهرش گفت :« نه خیر می خواهم با چسب به هم می چسبانیم آن موقع بازهم یه زره معلوم ولی بهتر از شکسته اش است ». برادرش اشک هایش را پاک کرد و گفت:«راست می گویی می توانیم با چسب همه کاره به هم بچسبانیم ».خواهرش گفت :« خب چرا ایستادی بروخاک و گل جمع کن و بریز تو سینی وتکه های گلدان شکسته شده را بزار کنار تا من چسب بیاورم». برادرش همه ی این کارهایی را که خواهرش گفت را انجام داد و منتظر ماند تا خواهرش بیاید . خواهرش دستش به چسب نمی رسید به خاطر همین برادرش را صدا کرد که بیاید . برادرش آمد و چسب را برداشت و به بالکن رفتند . خواهرش گفت:« دوتکه اش را بردار و به هم بچسبان تا من چسب بزنم نه نه جدا نگه دار و اول به دورش بزنم و بعد بچسبانیم ». برادرش این کار روکرد وبعد به هم چسباند وبعد تکه های بعد تا اینکه کار چسباندن تمام شد . خواهرش دستکش را دست کرد تا خاک را در گلدان بریزد . تمام خاک را ریخت و بعد گل را درونش گذاشت . همه چیز مثل روز اول شد و بعد گلدان سرجایش گذاشتند و خاک های ریخته در بالکن و خورده های شکسته شده گلدان را را از بالکن جمع کردند و در سطل زباله ریختند . خوشحال هم دیگر را بغل کردند و شادی کردند تا اینکه مادرشان زنگ در خانه را زد و بچه ها از شادی و پای کوبی دست برداشتند کمی نگران شدند ولی آرام شدند و تابان رفت که در را باز کند قبلش تصمیم گرفتند که تمام حقیقت را به مادرشان بگویند . بعد از اینکه مادرشان کمی استراحت کرد پیش ماردشان رفتند که حقیقت را بگویند . مادرشان داشت قهوه می خورد که بچه ها آمدند مادرشان گفت :«کاری دارید بچه ها ». پارسا گفت:«مامان راستش امروز که داشتم توپ بازی می کردم می کردم یک دفعه توپ رفت در بالکن و خورد به گلدانی که دوست دارید ولی تابان که صدا را شنید و آمد پایین و گفت که چسب می زنیم و درستش می کنیم و همین کار را کردیم گلدان را درست کردیم و و گل را درونش گذاشتیم الان هم سر جایش هست می توانید بروید و ببینید . مامان جان ببخشید که گلدانتان را خراب کردم . ببخشید ». مادر به بالکن رفت و دید که گلدان صحیح و سالم سر جایش هست وبعد روبه بچه ها کرد و گفت:« اشکالی نداره ولی آفرین که درست کردید و متوجه شدید که کار اشتباهی کردید اگر هم نمی توانستید درست کنید اشکالی نداشت الان هم بیاید بشینید تا با هم قهوه بخوریم ». بچه ها خوشحال شدند که مادرشان از دستشان نارحت یا عصبانی نیست به خاطر همین مادرشان را بغل کردند و بعد نشستند که قهوه بخورند .هستی حسینی کلاس ششمنظر یادتون نرهh.hoseini.1386h.hoseini.1386Wed, 07 Aug 2019 14:02:06 +0430https://virgool.ir/@h.hoseini.1386/عاشورا-aq8v0benl3a1دو روز مانده بود به عاشورا خانواده ما مثل هر سال گوسفند قربانی می کند . همه ی مردم روز عاشورا بیرون می روند و دردسته های عزاداری شرکت می کنند . من هم به همراه خانواده ام به بیرون می روم و دسته های عزاداری را تماشا می کنم . پدرم ، پدرم بزرگم و عموهایم دردسته های عزاداری شرکت می کنند . بچه هاهم طبل ، دوقل و سنج می زنند . بعضی از بزرگترهاهم نوحه می خوانند و بقیه هم زنجیر یا سینه می زنند. پس از اتمام دسته مردم به جلوی مسجد می روند ودعا می خوانند وبعد نذری می گیرند وبه خانه می روند . ما در اربعین هیئت برگزار می کنیم و غذا می دهیم . در این روز ها پسری دوست داشت در دسته های عزاداری نذری بدهد به خاطر همین از سال قبل که مدارس باز شد پدر و مادرش به او پول می دادن که در مدرسه خوراکی بگیرد و بخورد ولی او آن پول هارا یواشکی در قلکش می ریخت و در مدرسه خوراکی هایی که در خانه بود را برمی داشت و می خورد . تا اینکه سال تحصلی تمام شد و زیاد پول تو جیبی نمی گرفت . ماه ها گذشت تا اینکه زمان محرم رسید و امیر حسین قلکش را شکست و پول هایش را شمرد و بعد به مغازه رفت و قیمت کیک ها را پرسید ، تعدادش نسبت به پول هایش کم می شد ولی باز همان را خرید . ناراحت به خانه برگشت و بر روی صندلی نشست در این حال یک دفعه صدای شنید بلند شد و از پنجره به بیرون نگاه کرد . دید که دسته بچه ها دارند از جلوی در خانه شان رد می شود . یک دفعه فکری به ذهنش رسید که هر سال به دسته بچه ها کیک شیرینی بدهد پس رفت و کیک هارا برداشت و رفت وبین بچه ها پخش کرد وخوشحال به خانه برگشت . وقتی که پدرومادرش این موضوع رو متوجه شدند به امیر حسین پول تو جیبی بیشتری به او دادند که هم پس انداز کند وهم خوراکی بخرد ولی امیر حسین کل آن پول هارا در قلکش می یخت و از خانه خوراکی می برد . بازهم سال تحصیلی تمام تمام شد و امیر حسین پول توجیبی اش کم شد . محرم قلکش را شکست و پول هایش را شمرد دید دو برابر سال قبل است خوشحال به مغازه رفت این دفعه در مغازه قیمت شیرکاکائو را پرسید شش بسته خرید وتوانست هم به دسته بچه ها و هم به دسته بزرگتر ها بدهد . این کار امیرحسین هرسال تکرار می شد تا اینکه امیرحسین بیست سالش شد در آن زمان توانست به پدر و مادرش کمک کند که یک هیئت در خانه برگزار کنند خودشان غذا پختند از بیرون ظرف و نوشابه خریدند . امیر حسین هم نذر کیک و شیرینی اش را هرسال انجام می داد و در مسجد هم کیک و شیرینی می داد و حتی توانست یک سال گوسفند هم قربانی کند . او از این کارها خوشحال می شد هرسال از سال قبل خوشحال تر می شد .هستی حسینی کلاس ششمنظر یادتون نرهh.hoseini.1386h.hoseini.1386Mon, 05 Aug 2019 21:25:48 +0430https://virgool.ir/@h.hoseini.1386/بهار-اردهال-t8svocsowyvyروزی روزگاری در روستای دوری که یک جنگل کوچک نزدیکش بود مردمی زندگی می کردند. مردم آن روستا کمی از آن جنگل می ترسیدند چون در آنجا شیرهایی زندگی می کردند ولی آن شیرها در انتهای جنگل زندگی می کردند و کاری به مردم نداشتند مردم آن روستا برای پیکنیک به آن جنگل می رفتند . در جنگل رودخانه ای بود که بچه ها در کنار آن آب بازی می کردند .نام آن روستا بهاراردهال بود. مردم آن روستا کشاورز بودند و برای خودشان زمین هایی داشتند و در آن زمین گندم، برنج، انواع گل ها و انواع درختان و حبوبات را می کاشتند. خانم های آن روستا در خانه برای خودشان تنور داشتند و نان می پختند کارهای هنری مثل آشپزی ، گل دوزی، خیاطی، فرش بافی، سبد بافی و ... مردم آن روستا هر روز صبح با الاغ هایشان به زمین می رفتند و کار را شروع می کردند . مردهایی که زمینی برای خود نداشتند کارهای دیگر مثل: منبت کاری ، درست کردن ظروف مسی ، نجاری ، بنایی و ... می کردند. وقت هایی که مدارس تعطیل می شد دختر ها و پسرها به کمک پدر و مادرشان می رفتند و کارها رایاد می گرفتند . بروی درختانی که در آن روستا بود پرنده های زیبایی لانه درست می کردند . در آن روستا به دلیل زمین های شالی و حبوبات موش های زیادی زندگی می کردند و گربه ها هم که موش خیلی دوست دارند به دنبال آن ها می رفتند و آن ها را می خوردند . یکی از روزها خانواده ای برای پیکنیک به آن جنگل رفته بودند . زیرانداز را پهن کردند . پدر پسر خانواده برای جمع کردن چوب رفتند که آتش روشن کنند . مادر خانواده هم که داشت نهار آماده می کرد . زهرا دختر خانواه که داشت به مادرش کمک می کرد یک دفعه خرگوشی دید . خواست به دنبال آن برود ولی نتوانست از رودخانه بپرد . ناراحت شد و برگشت و دوباره به مادرش کمک کرد . پدر و برادرش که داشتند با تکه های چوب تو بغلشان می آمدند از دور شیری آن ها را دید و فکر کرد که که می خواهند به او حمله کنند به خاطر همین فرار کرد و رفت . پدر و برادرش آتش روشن کردند و چای ذغالی دم کردند . زهرا و برادرش داشتند توپ بازی می کردند که مادرشان گفت :« بچه ها بازی دیگه بسه بیاید می خواهیم نهار بخوریم ». بچه ها یک صدا گفتند:«چشم». و توپ را کنار گذاشتند و نشستند که نهار بخورند . بعد از تفریح به خانه برگشتند و استراحت کردند . یک روز اهالی ده تصمیم گرفتند جلسه ای برگزار کنند . آنها در جلسه درباره ی شیرهایی که در آن جنگل بود صحبت می کردند . یکی گفت :« بهتر است دوره محل زندگی شیر ها حصار بکشیم ؟». بقیه هم قبول کردند ولی یک نفر گفت :« بهتر است مزاحم شیر ها نشویم ودریک جای دیگر یک جای دیگر یک جای تفریح درست کنیم تا برای تفریح به آنجا برویم ؟». چند ثانیه سکوتی سنگین درجلسه راه افتاد همه داشتند به پیشنهاد پدر زهرا یعنی حسین آقا فکر می کردند که یک نفر گفت:« من موافقم ».و بقیه هم پشت سر هم گفتند:« من هم موفقم». چند روز بعد مصالح خریدند و یک جایی نزدیک به ده که کسی به آن نگاه هم نمی کرد را درست کردند ،راه آب رودخانه را به آنجا باز کردند که به آنجا هم مثل مکان های دیگر آب برسد . خاک ریختند و چمن کاشتند وسایل بازی برای بچه ها ساختند که بازی کنند درختان میوه ، گل و انواع درختان را کاشتند خلاصه آنجا را مثل جنگل زیبا کردند . برای حیوانات اهلی لانه درست کردند و با طناب به درخت وصل کردند . در آن ده گل محمدی رونق زیادی دارد و با آن گل ها گلاب درست می کنند . بچه ها مرد هایی که زمینی برای خود داشتند ظهر ها قبل از اذان ظهر به زمین می رفتند و با خود غذا می بردند و تا موقع نهار به پدرشان کمک می کردند موقع نهار زیراندازی پهن می کردند و نماز می خواندند بعد از نماز نهار می خوردند و کمی استراحت می کردند و بعد دوباره کار می کردند تا قبل از اذان مغرب قبل از اذان مغرب به خانه برمی گشتند و استراحت می کردند . مرد هایی که زمین داشتند یک روز مشخصی برای خود داشتند که راه آب رودخانه را باز کنند که به زمینشان آب برسد . بعضی از مردم وقتی محصولات خود را می فروختند با پولش خانه شان را تعمیر می کردند . زهرا حتی وقت هایی که مدرسه می رفت به مادر و پدرش کمک می کرد و در تابستان کارهایی را که یاد گرفته بود را انجام می داد . غذا می پخت ، خیاطی می کرد، فرش می بافت ، سبد می بافت ، نان می پخت و ... برادرش محسن هم در تابستان گندم ، برنج، گل ، درخت وحبوبات می کاشت ودر کارها به مادر و پدرش کمک می کرد . بعد از گذشت چندسال یک بازارچه محلی و یک استراحت گاه در پایین ده درست کردند که اگر مسافر یا توریستی آمد بتوان استراحت کند و گلاب، لباس محلی ، عرقیجات و چیز های دیگر به عنوان سوغاتی بخرند و از آن ها استفاده کنند و بتوانند به جاهای دیدنی آن روستا بروند و از آنجا دیدن کنند . با این همه تغییر در روستا آن ده همان ده زیبا و نقلی باقی ماند . هستی حسینی کلاس ششمنظر یادتون نرهh.hoseini.1386h.hoseini.1386Mon, 05 Aug 2019 18:14:14 +0430https://virgool.ir/@h.hoseini.1386/کلاس-51-wbhrvaaylkooمدرسه ای بود که در اواخر سال تحصیلی می خواست بچه های مدرسه اش را به اردو ببرد. نام این مدرسه پروین اعتصامی ،شهیدان اکبری بود. این مدرسه دولتی بود و بزرگ. بچه ها از مدرسه رازی بودند و مدرسه را دوست داشتند.این مدرسه می خواست بچه های پنجم تا نهم را به با هم به پارک بانوان ببرد ولی بعد تصمیم گرفتند چون بچه های پنجم دبستانی هستند آنها جدا در روز های مختلف ببرند.بچه ها خوشحال با هم حرف می زدند و گروه گروه می شدن و تصمیم می گرفتن که چه خوراکی هایی بیارند .کلاس 5/1 از کلاس 5/2 شلوغ تر بود در این کلاس دختری بود به نام هستی .شیطون بود ولی درسش خوب بود اوهمیشه با همه ی بچه ها دوست بود ولی با چهارتا از دوستانش صمیمی تر بود و با آن ها بازی می کرد او دوستانش را دعوت می کرد تابه کلاس دفاع شخصی بیایند بعضی از بچه هاهم اسقبال می کردند و به کلاس می آمدند. در این روز ها دوستان هستی او را تنها گذاشتند ولی سه نفر از دوستان هستی به او گفتند :«بیا پیش ما». نام دوستان هستی عاطفه،سما و درسا بود آنها زنگ تفریح ها را با هم رفتند و کلی بازی کردند و برای اردو یک گروه هشت نفره تشکیل دادند. بچه ها روز شماری می کردند که برن اردو . روز اردو هستی با گروهشون در صف استاده بودند و داشتن حرف می زدند. هستی قبل از رفتن به بچه های گروه شون یک تکه لواشک داد . هستی دوستش سما فلش آهنگ آورده بودند. سما یک باند کوچک آورده بود که در پارک آهنگ گوش بدن. بچه هاد حرکت کردند که سوار اتوبوس بشن در اتوبوس راننده با فلش سما آهنگ گذاشت و بچه ها هم دست می زدند.خیلی طول نکشید که رسیدند . بعد در پارک لباس هایشان را عوض کردیم و رفتند که وسطی بازی کنند بعد بچه ها رو صدا زدند که برای معلمان جشن بگیرندچون روز معلم بود هستی باند را گرفت و فلش را به باند وصل کرد. بچه ها رقص چاقو کردند و بعد معلم کیک را برید و بعد از بریدن و خوردن کیک به همه ی بچه ها ساندویچ الویه با نوشابه دادند. بعدش بچه ها رفتند و کلی بازی کردند یکی دیگر از دوستان هستی که اسم او هم سما بود با دوستش مهیا گم شدن .هستی و دوستانش نگران شدن و دنبال سما و مهیا گشتند که آخر آنها را در انتهای پارک پیدا کردند. موقع رفتن دوباره سما و مهیا و درسا و یگانه وزهرا گم شدن چون نمی دانستند دستشویی کجاست و از پارک خارج شده بودند معلم دنبال آنها گشت که خودشان برگشتند به آلاچیق و حاضر شدند. وقتی که از پارک اومدند بیرون حدود پنج دقیقه در گرما زیر نور آفتاب منتظر اتوبوس ایستادند . بعد در اتوبوس داشتند حرف می زدند که دیدند دم در مدرسه خیلی شلوغه براشون عادی بود چون مدرسه تعطیل شده بود و بچه ها داشتند به خانه برمی گشتند. بچه ها هم از اتوبوس پیاده شدند و با مادر هایشان به خانه برگشتند.شفاپیک هستی حسینی کلاس ششم h.hoseini.1386h.hoseini.1386Wed, 31 Jul 2019 14:40:32 +0430