https://virgool.ir/feed/@gozargaah_irگذرگاه | مرجع خبر، تحلیل و بررسی تحولات حوزه بین‌الملل دنیا در حال عبور از یک گذرگاه و رسیدن به یک وضع جدید و ماجرای جدیدی است. ۱۳۹۱/۰۵/۲۵fa2026-11-12 03:23:13https://files.virgool.ir/upload/users/3910341/avatar/AjkGpn.jpghttps://virgool.ir/@gozargaah_irhttps://virgool.ir/@gozargaah_ir/چرا-غنی-سازی-fq3xijm9nypaمهدی خانعلی‌زاده، استاد روابط بین‌الملل دانشگاه:از ابتدای شروع فرایند مذاکرات غیرمستقیم تهران - واشنگتن که با نامه‌ ارسالی از سوی رئیس‌جمهور ایالات متحده پایه‌گذاری شد، سیاست «اعلامی» کاخ سفید، اطمینان از عدم دستیابی ایران به سلاح اتمی بوده است؛ سیاستی که البته در جریان مذاکرات و در راستای سیاست «اعمالی» آمریکا، تبدیل به جلوگیری از انجام غنی‌سازی در خاک ایران و خروج مواد غنی‌شده‌ هسته‌ای شد. با نگاهی به مواضع و رویکردهای طرف آمریکایی، می‌توان این‌گونه ارزیابی کرد که ایالات متحده از همان ابتدا با نیت شفاف در زمینه‌ ممانعت از انجام فرایند غنی‌سازی و اخلال در مسیر تحقق چرخه‌ سوخت هسته‌ای توسط تهران وارد مذاکره شد و سایر موارد، صرفاً دارای کارکرد رسانه‌ای و در مسیر اقناع افکار عمومی جهانی بوده است.اما علت تأکید طرف آمریکایی بر «غنی‌سازی صفر» چیست؟پاسخ به این سؤال را باید در اظهارات مارکو روبیو، وزیر امور خارجه ایالات متحده جست‌وجو کرد؛ جایی که او در جلسه‌ استماع کنگره صراحتاً به مسئله بازدارندگی اتمی ایران اشاره کرد و گفت: «ایرانیان برنامه غنی‌سازی اورانیوم خود را وقار و غرور ملی خود می‌دانند. اما به باور ما، غنی‌سازی اورانیوم برای آن‌ها یک عامل بازدارنده است. زیرا ایران را به کشوری در مرز هسته‌ای شدن تبدیل می‌کند و باعث می‌شود آن‌ها غیرقابل‌دستیابی باشند. این مسئله، چالش اصلی کنونی ماست. اگر آن‌ها غنی‌سازی اورانیوم خود را حفظ کنند، می‌توانند سطح غنی‌سازی خود را افزایش دهند. ۹۰ درصد برنامه غنی‌سازی، رسیدن به سطح ۳.۶۷ است، پس از آن، برنامه غنی‌سازی می‌تواند تسلیحاتی شود. مشکل ما این است که ایرانیان خواستار حفظ برنامه غنی‌سازی اورانیوم خود هستند.»سخنان روبیو در چهارچوب «بازدارندگی مجازی اتمی» قابل‌فهم است. ایران در سال‌های اخیر و با اتخاذ یک راهبرد واقع‌گرایانه، بازدارندگی اتمی خود را بدون تولید سلاح اتمی محقق کرده است. این مسئله مبتنی بر تعریف «بازدارندگی» در حوزه‌ علم روابط بین‌الملل است؛ جایی که سران واشنگتن و تل‌آویو به‌خوبی می‌دانند که اگرچه توانایی اعمال ضربه اول به ایران را دارند و این ضربه می‌تواند برای تهران، آسیب‌ساز باشد؛ اما به دلایل مختلف- ازجمله وسعت سرزمینی- ایران می‌تواند ضربه دومی به اسرائیل وارد کند که نابودکننده باشد...یعنی اگر مبنای توازن قوا میان دو واحد سیاسی، به تقابل کشیده شود، تل‌آویو توان مقابله با تهران را ندارد و اساساً به همین دلیل است که ایران با سلاح‌های متعارف خود دارای بازدارندگی اتمی در برابر اسرائیل با سلاح‌های اتمی است.همین واقعیت باعث شد رئیس‌جمهور سابق آمریکا از ایران به‌عنوان یک کشور «عملاً هسته‌ای» نام ببرد و مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی هم ایران را تنها واحد سیاسی دارای توان تولید سلاح اتمی معرفی کند که اقدام به تولید سلاح نکرده است. دو عملیات نظامی وعده صادق ایران علیه اسرائیل، وضعیت بازدارندگی واحدهای سیاسی در جهان امروز را به سه دسته‌ «کشورهای اتمی»، «کشورهای غیراتمی» و «ایران» تقسیم کرده است؛ یعنی تهران تنها واحد سیاسی جهان است که بدون ساخت سلاح اتمی، بازدارندگی اتمی دارد. در واقع رویکرد «خردگرایانه» ایران در موضوع صنعت هسته‌ای باعث شده ضمن عدم تمرکز فشارها بر کشورمان، خدشه‌ای بر بازدارندگی ایران در قبال رژیم صهیونیستی نیز وارد نشود. همین مسئله، زمینه‌ ابراز نگرانی اصلی طرف آمریکایی از انجام فرایند غنی‌سازی در داخل ایران است که از ابتدای مذاکرات نیز روی آن تاکید شده است. اهمیت این مسئله برای آمریکایی‌ها تااندازه‌ای است که حتی برای ممانعت از تثبیت بازدارندگی مجازی اتمی ایران، در پیشنهاد نهایی خود که به‌صورت مکتوب به‌طرف عمانی ارائه شده و در اختیار تیم مذاکره‌کننده‌ کشورمان قرار گرفته، مسئله‌ای تحت‌عنوان «کنسرسیوم هسته‌ای» با مشارکت برخی کشورهای منطقه و همچنین نظارت واشنگتن و بروکسل را مطرح کرده‌اند. طبق این پیشنهاد، فرایندهای مختلف چرخه‌ سوخت ازجمله غنی‌سازی در خاک ایران- با محوریت جزایر سه‌گانه در خلیج‌فارس- تنها زمانی از سوی واشنگتن قابل‌پذیرش است که به‌صورت مشترک و با نظارت مستقیم بازرسان آمریکایی انجام شود؛ مسئله‌ای که به معنای کنار رفتن عاملیتِ بازدارندگی از مسئله غنی‌سازی است. البته این مسئله از سوی مقامات کشورمان مورد پذیرش قرار نگرفته و صراحتاً رد شده است؛ چراکه بنیان و اساس مسئله «غنی‌سازی»، تثبیت بازدارندگی و حفاظت از منافع ملی است. هر ایده‌ای که اختیار و مدیریت ایران در این فرایند را محدود کند- حتی اگر در خاک کشورمان باشد- اقدام علیه امنیت ملی است و بر همین اساس، خبرسازی درباره «کنسرسیوم در جزایر سه‌گانه» ارتباطی با واقعیت ندارد. تقلیل مسئله غنی‌سازی در خاک ایران به زیرسؤال‌بردن مدیریت کاملاً ایرانی در فرایند طراحی چرخه‌ سوخت هسته‌ای، اقدامی در مسیر زیرسؤال‌بردن بازدارندگی تهران است که در دستورکار طرف اسرائیلی قرار دارد. تاکید رهبر انقلاب مبنی بر عدم نیاز ایران به مجوز طرف آمریکایی برای انجام غنی‌سازی نیز دقیقاً منطبق بر همین مسیر است؛ جایی که آمریکایی‌ها به دنبال ایجاد خدشه در فرایند بازدارندگی ایران در منطقه‌ غرب آسیا هستند و به همین دلیل در پیشنهاد نهایی خود، بر حضور بازرسان آمریکایی در یک کنسرسیوم غنی‌سازی در خاک ایران تاکید کرده‌اند. از سوی دیگر باید توجه داشت که اگرچه ویتکاف، پیشنهاد ارائه‌ شده از سوی آمریکا را «زیبا» و «بسیار بزرگ» عنوان کرده؛ اما در واقع می‌توان این‌گونه گفت که دستورکار (Mandate) مشخص تهران در شرایط کنونی مذاکرات که تیم‌ها، «خواسته‌ها» و «فهرست مطالبات» خود را بیان کرده‌اند و منتظر تصمیم‌گیری‌اند، باید مبتنی بر تحقق راستی‌آزمایی مطالبات- و نه تلاش برای جلب رضایت طرف آمریکایی درباره مسئله غنی‌سازی- باشد. به‌صورت شفاف، فهرست مطالبات طرف آمریکایی به‌محض امضای توافق، قابلیت اجرایی دارد؛ ولی برای فهرست مطالبات طرف ایرانی، جدول زمان‌بندی به‌صورت میان‌مدت و بلندمدت در نظر گرفته شده، به‌عنوان‌مثال مطالبات طرف آمریکایی که مرتبط با مسائل فنی نظیر مواد غنی‌شده و مسئله «محل نگهداری» و «مدل نگهداری» هستند، به‌صورت فوری و در لحظه امکان اجرایی شدن دارند؛ اما مطالبات طرف ایرانی که مرتبط با مسائل لغو تحریم مانند انتقال پول‌های بلوکه شده در کشورهای خارجی و همچنین زمینه‌ صدور نفت کشورمان است، نیاز به زمان برای راستی‌آزمایی دارد.مجله تحلیلی گذرگاهمجله تحلیلی گذرگاهSat, 07 Jun 2025 18:38:44 +0330https://virgool.ir/@gozargaah_ir/تأثیر-راهبردی-مناسبات-ایران-پاکستان-افغانستان-و-چین-در-تحولات-آسیای-جنوب-غربی-t1srvknzkwtvبه قلم: بهرام زاهدیمعادلات پیچیده ژئوپولیتیکی در منطقه آسیای غربی، جنوبی و مرکزی، متاثر از رقابت‌های بین‌المللی و تغییر قدرت‌های هژمون جهانی است. با این وجود، سیاست‌های سه‌گانه جمهوری اسلامی ایران در سال‌های اخیر یعنی «اخراج اشغالگران آمریکایی»، «نگاه به شرق» و «سیاست همسایگی»، مسیر تحول مثبت و راهبردی در مناسبات منطقه‌ای را رقم زده است. روابط رو به گسترش ایران با چین، روسیه و همسایگان شرقی، همزمان با پیشرفت طرح‌های راهبردی مانند «یک کمربند-یک جاده» و CPEC، زمینه‌ساز تعمیق همکاری‌های سیاسی، اقتصادی و تمدنی است. در مقابل، آمریکا و متحدانش تلاش دارند با کریدور IMEC و ائتلاف QUAD، چین را مهار کنند که در این چارچوب مناسبات ایران و پاکستان اهمیت بیشتری یافته است.سفر اخیر نخست‌وزیر پاکستان به ایران و کشورهای منطقه، پس از نشست سه‌جانبه چین-پاکستان-افغانستان، نویدبخش شکل‌گیری ائتلافی آسیایی بر پایه احترام متقابل و اشتراکات تمدنی است. موفقیت پاکستان در تقابل نظامی با هند نیز حساسیت منطقه‌ای را تغییر داده و توجه به دوستی و همکاری‌های گسترده منطقه‌ای به ویژه با ایران و افغانستان را افزایش داده است.در سطح داخلی پاکستان، همبستگی مردم، ارتش و دولت و نزدیکی شیعه و سنی و نیز در ایران، تأکید بر نقش میانجی‌گرانه و همکاری‌های اقتصادی و امنیتی منطقه‌ای از جمله توسعه بندر چابهار و مقابله مشترک با تهدیدات تروریستی، نشان‌دهنده اراده دو کشور برای تثبیت صلح و امنیت منطقه است. حفظ آرامش و تمرکز بر دشمنان واقعی مانند رژیم صهیونیستی، مسیر پیش‌رو است.مجله تحلیلی گذرگاهمجله تحلیلی گذرگاهFri, 30 May 2025 18:43:51 +0330https://virgool.ir/@gozargaah_ir/آذربایجان-و-قزاقستان-مرزهای-جدید-پیمان-ابراهیم-fvzg4krhviu2یادداشتی از اندیشکده شورای آتلانتیک آمریکا؛ نوشته شده توسط جوزف اپستین تحلیلگر اندیشکده بگین سادات رژیم صهیونیستی و شورای آتلانتیک:در حالی‌ که تحلیل‌گران سیاسی درباره زمان عادی‌سازی روابط عربستان سعودی با اسرائیل گمانه‌زنی می‌کنند، دو کشور دیگر به‌عنوان نامزدهای بالقوه پیوستن به توافق‌نامه‌های ابراهیم مطرح شده‌اند: آذربایجان و قزاقستان. هر دو کشور در حال حاضر روابط دیپلماتیک و همکاری نزدیکی با اسرائیل دارند که آن‌ها را از دیگر اعضای این توافق‌نامه متمایز می‌کند. با این حال، پیوستن رسمی به این چارچوب، مزایای ملموسی برای هر دو کشور به همراه خواهد داشت: چنین اقدامی به آن‌ها امکان می‌دهد به شبکه‌ای متشکل از سرمایه‌گذاری‌های مشترک دست یابند که به تقویت رفاه و تساهل منطقه‌ای کمک می‌کند و در عین حال نقش اسرائیل و ایالات متحده را در جهان ترک و جهان اسلام پررنگ‌تر می‌سازد.توافق‌نامه‌های ابراهیم در آغاز چارچوبی برای عادی‌سازی روابط میان اسرائیل و کشورهای عربی بود، اما اکنون به یک مجمع مهم بین‌المللی بدل شده که می‌تواند کشورهای مسلمانِ متعهد به ارزش‌های مشترک مدارا، صلح و توسعه اقتصادی را نیز دربر گیرد.برای آذربایجان، پیوستن به این توافق‌نامه‌ها می‌تواند زمینه‌ساز گسترش همکاری‌های امنیتی علیه تهدیدات ایران باشد و در صورت هم‌سویی با قزاقستان، این کشور را به هدفش برای تبدیل شدن به پلی میان قفقاز و آسیای مرکزی نزدیک‌تر کند. برای قزاقستان نیز، این توافق‌نامه‌ها فرصتی برای کاهش وابستگی اقتصادی به روسیه و چین فراهم می‌آورد؛ وابستگی‌ای که اکنون به مانعی راهبردی بدل شده است.پیمان ابراهیم، قزاقستان و آذربایجانآذربایجان و قزاقستان از مدت‌ها پیش روابط اقتصادی و دیپلماتیک نیرومندی با اسرائیل دارند و هر دو از تأمین‌کنندگان اصلی نفت این کشور محسوب می‌شوند.قزاقستان از روابط خوب با جامعه یهودیان مهاجر و بهره‌گیری از فناوری‌های پیشرفته اسرائیل در حوزه‌های کشاورزی، پزشکی، مدیریت منابع آب و امنیتی برخوردار است. توافق‌نامه‌های ابراهیم می‌توانند زمینه‌ساز گسترش این همکاری‌ها به فراتر از روابط دوجانبه شوند.از سوی دیگر، آذربایجان نیز پیش‌تر اقداماتی برای پیوستن به این توافق‌نامه انجام داده است. به گفته منابع دیپلماتیک، اوایل امسال حکمت حاجی‌اف، مشاور ارشد رئیس‌جمهور آذربایجان، و بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، درباره امکان پیوستن باکو به توافق‌نامه‌های ابراهیم گفت‌وگو کرده‌اند. همچنین مختار ممدوف، سفیر آذربایجان در اسرائیل، با روسای مشترک فراکسیون توافق‌نامه‌های ابراهیم در کنست دیدار کرد و نمایندگان اسرائیلی نیز در جلسه‌ای پارلمانی برای تسهیل این فرایند و نزدیک‌تر کردن باکو به ایالات متحده تلاش کردند.جمهوری آذربایجان، واقع در کوه‌های قفقاز، یکی از معدود کشورهای با اکثریت شیعه‌مذهب است. در حالی‌که امارات متحده عربی، مراکش، سودان و کوزوو به‌عنوان کشورهای عمدتاً سنی‌مذهب در پیمان ۲۰۲۰ حضور دارند، پیوستن آذربایجان آن را به دومین کشور شیعه‌مذهب پس از بحرین تبدیل خواهد کرد.پیوستن آذربایجان و قزاقستان به توافق‌نامه‌های ابراهیم نه تنها برای خود این کشورها مزایای اقتصادی و راهبردی به همراه دارد، بلکه به اسرائیل و ایالات متحده نیز فرصت تعمیق تعامل با جهان ترک را می‌دهد.آسیای مرکزی منطقه‌ای حساس و ژئوپلیتیکی است که بین روسیه، چین و ایران قرار دارد. کشورهای این منطقه برای حفظ استقلال و ثبات خود به استراتژی «چندبرداری» روی آورده‌اند؛ رویکردی برای حفظ توازن میان قدرت‌های بزرگ بدون وابستگی بیش از حد به هیچ‌یک. توافق‌نامه‌های ابراهیم می‌تواند بستر مناسبی برای همکاری با ایالات متحده در این چارچوب فراهم کند.همچنین، کشورهای آسیای مرکزی در قالب سازمان کشورهای ترک (OTS) برای همکاری در زمینه‌هایی چون انرژی و دفاع گرد آمده‌اند.آذربایجان با دو همسایه تهاجمی یعنی ایران و روسیه مرز مشترک دارد و بیش از سه دهه درگیر مناقشه با ارمنستان بر سر منطقه قره‌باغ بوده است؛ مناقشه‌ای که بارها از سوی تهران و مسکو برای فشار بر باکو مورد بهره‌برداری قرار گرفته. در این چارچوب، توافق‌نامه‌های ابراهیم می‌تواند ابزار مناسبی برای تقویت همکاری‌های امنیتی با بازیگران جهانی باشد.باکو نگرانی‌های امنیتی اسرائیل درباره ایران را تا حدی مشترک می‌داند؛ از جمله تهدیدهای تهران، حمایت از گروه‌های نیابتی شیعه در منطقه و پشتیبانی از ارمنستان. آذربایجان در سال‌های گذشته با اسرائیل و ترکیه در زمینه رزمایش‌های مشترک و خرید سلاح‌های پیشرفته همکاری داشته است.هم‌سویی آشکارتر با توافق‌نامه‌های ابراهیم می‌تواند جایگاه آذربایجان را در ائتلاف تحت رهبری آمریکا علیه تهدیدات منطقه‌ای تقویت کند. همچنین این کشور می‌تواند به‌عنوان متحدی کلیدی در مرزهای ایران، با نفوذ نرم بر جمعیت ۳۰ میلیونی آذری‌تبار در ایران ایفای نقش کند.قزاقستان کشوری محصور در خشکی است که تلاش می‌کند وابستگی تجاری خود به روسیه و چین را کاهش دهد. این کشور می‌تواند از پیوستن به توافق‌نامه‌های ابراهیم برای توسعه همکاری با اسرائیل و آمریکا در حوزه‌هایی مانند فناوری، انرژی و زیرساخت بهره ببرد. تولید ناخالص داخلی قزاقستان ۲۶۲ میلیارد دلار برآورد شده و پیش‌بینی می‌شود رشد دو رقمی را در سال‌های آینده تجربه کند.با وجود پیشرفت‌هایی در تنوع شرکای تجاری، روسیه و چین همچنان شرکای اصلی قزاقستان هستند. در سال ۲۰۲۲، پس از دیدار توکایف از باکو و بررسی مسیرهای صادراتی جایگزین برای عبور از روسیه، اختلالی در خط لوله نفتی خزر (CPC) رخ داد که به کاهش ۱۰ درصدی صادرات نفت منجر شد. برخی این رویداد را تلاشی از سوی مسکو برای مجازات آستانه به دلیل بی‌طرفی‌اش در قبال حمله به اوکراین دانستند.همچنین حملات پهپادی اخیر اوکراین به خطوط لوله داخل روسیه، حدود ۳۰ درصد از صادرات نفت قزاقستان را تهدید کرده است. در این شرایط، وابستگی به مسکو به یک نقطه‌ضعف راهبردی برای قزاقستان بدل شده است.پیوستن قزاقستان به توافق‌نامه‌های ابراهیم می‌تواند مسیر همکاری گسترده‌تر با ایالات متحده در زمینه صادرات انرژی و مواد معدنی حیاتی، از طریق کریدور میانی (عبوری از آذربایجان)، فراهم کند. این مسیر می‌تواند جایگزین امنی برای مسیرهای تحت کنترل روسیه و ایران باشد.سرمایه‌گذاری آمریکا در کریدور میانی مزایای راهبردی خواهد داشت؛ چرا که قزاقستان یکی از بزرگ‌ترین ذخایر اورانیوم، لیتیوم، مس و فلزات کمیاب را در اختیار دارد. این منابع می‌توانند جایگزینی مهم برای وابستگی به چین در زنجیره تأمین جهانی باشند.مشارکت ترکیپیوستن آذربایجان به توافق‌نامه‌های ابراهیم می‌تواند مسیر را برای مشارکت قزاقستان هموارتر کند. یکی از اهداف اصلی سیاست خارجی باکو، تقویت انسجام درون جهان ترک بوده و روابط نزدیک علی‌اف با توکایف گواهی بر این رویکرد است.در سال ۲۰۲۲، توکایف عالی‌ترین نشان دولتی قزاقستان (نشان عقاب طلایی) را به علی‌اف اعطا کرد. در سال ۲۰۲۳ نیز دو رئیس‌جمهور شورای بین‌دولتی جدیدی برای همکاری‌های چندجانبه تأسیس کردند.قزاقستان، به‌عنوان بزرگ‌ترین و باثبات‌ترین کشور منطقه، شریک راهبردی آذربایجان در پروژه‌های انرژی و ترانزیت به شمار می‌رود. از این منظر، باکو در جایگاهی قرار دارد که می‌تواند نقش واسطه‌ای برای پیوستن قزاقستان به توافق‌نامه‌های ابراهیم ایفا کند.به‌گفته پژوهشگران اسرائیلی، تجربه منحصر به‌فرد آذربایجان در همکاری مسلمانان و یهودیان می‌تواند الگوی موفقی برای گسترش این توافق‌نامه به کشورهای مسلمان دیگر باشد.اگر آذربایجان نخستین کشوری در جهان ترک باشد که رسماً به توافق‌نامه‌های ابراهیم می‌پیوندد، می‌تواند آغازگر موجی گسترده‌تر در منطقه برای تعمیق روابط با اسرائیل و آمریکا باشد. این کشور با دارا بودن ویژگی‌های یک متحد مسلمان معتدل و طرفدار آمریکا، می‌تواند در تحقق منافع راهبردی ایالات متحده نقش مهمی ایفا کند. در این صورت، پیوستن قزاقستان به این مسیر، نفوذ اسرائیل و آمریکا را در آسیای مرکزی به‌طور قابل توجهی افزایش خواهد داد.آمو | مطالعات تخصصی آسیای مرکزیمجله تحلیلی گذرگاهمجله تحلیلی گذرگاهSat, 24 May 2025 21:45:08 +0330https://virgool.ir/@gozargaah_ir/سفر-اقتصادی-یا-مأموریت-امنیتی-ترامپ-در-آزمون-توازن-میان-تجارت-و-ژئوپلیتیک-در-خلیج-فارس-s5nglfypt1gyنخستین سفر خارجی ترامپ در دور دوم ریاست‌جمهوری‌اش، به منطقه‌ای صورت می‌گیرد که در ظاهر آماده است تا میزبان معاملات عظیم اقتصادی باشد، اما در باطن، غرق در چالش‌های امنیتی، تنش‌های ژئوپلیتیک و بی‌اعتمادی به رهبری آمریکا در منطقه است. این سفر اگرچه با هدف نمایش توان اقتصادی ایالات متحده برنامه‌ریزی شده، اما محتوای واقعی آن چیزی فراتر از قراردادهای تجاری و تسلیحاتی است؛ موضوعاتی چون بحران غزه، مذاکرات متزلزل هسته‌ای با ایران، روابط پرتنش اعراب با اسرائیل و نقش رو به رشد چین و روسیه، همگی به آزمونی مهم برای سیاست خارجی ترامپ تبدیل شده‌اند.دیپلماسی سرمایه‌محور: آیا کافی است؟رئیس‌جمهور آمریکا با در دست داشتن وعده‌هایی همچون سرمایه‌گذاری ۶۰۰ میلیارد دلاری عربستان، ۱.۴ تریلیون دلاری امارات و قراردادهای تسلیحاتی صد میلیارد دلاری، پا به خلیج فارس گذاشته است. ترامپ سعی دارد با رویکرد “تجارت به‌جای سیاست”، جایگاه ایالات متحده را به عنوان شریک اول اقتصادی کشورهای خلیج‌فارس تثبیت کند. اما مسئله اینجاست که رهبران عربی به دنبال چیزی فراتر از شراکت اقتصادی هستند؛ آن‌ها می‌خواهند بدانند آیا آمریکا همچنان یک متحد امنیتی پایدار و قابل‌اتکاست یا خیر.این دغدغه از آنجا ناشی می‌شود که در سال‌های اخیر، بی‌ثباتی در تصمیمات واشنگتن – به‌ویژه در رابطه با ایران، سوریه و اسرائیل – نگرانی‌های شدیدی را در پایتخت‌های خلیج‌فارس ایجاد کرده است. حال اگر ترامپ بخواهد فقط با چمدانی پر از قراردادهای اقتصادی بازگردد، بدون پاسخ روشن به این پرسش‌های استراتژیک، بعید است که سفر او موفق تلقی شود.فشار منطقه‌ای برای تغییر رویکرد به غزه و ایرانیکی از بزرگ‌ترین چالش‌های این سفر، وضعیت بحرانی غزه و موضع آمریکا در قبال اسرائیل است. با وجود اعلام رسمی مبنی بر اینکه توافق عادی‌سازی روابط میان عربستان و اسرائیل در این سفر پیگیری نمی‌شود، اما فشار شدید عرب‌ها برای پایان دادن به حملات اسرائیل به غزه همچنان پابرجاست. طبق گزارش‌ها، حتی تهدید به اشغال مجدد غزه توسط اسرائیل، فضای نشست شورای همکاری خلیج‌فارس را تهدید می‌کند. از این رو، انتظار می‌رود ترامپ در سخنرانی‌ها و دیدارهای خود، تلاشی برای تعدیل موضع اسرائیل و حمایت از کمک‌های بشردوستانه به فلسطینی‌ها از خود نشان دهد.در سوی دیگر، بازتعریف روابط کشورهای خلیج‌فارس با ایران، به ویژه پس از احیای روابط دیپلماتیک میان تهران و ریاض، مانع بزرگی بر سر راه سیاست سنتی فشار حداکثری آمریکا است. اگرچه کشورهای عربی همچنان با جاه‌طلبی‌های هسته‌ای و منطقه‌ای ایران مخالف‌اند، اما تمایلی به تقابل نظامی مستقیم ندارند. این وضعیت ایجاب می‌کند که رئیس‌جمهور آمریکا در گفت‌وگوها رویکردی محتاطانه اتخاذ کند؛ رویکردی که هم به نگرانی‌های امنیتی متحدان پاسخ دهد و هم تنش‌های دیپلماتیک جدیدی ایجاد نکند.رقبای استراتژیک در کمین: چین و روسیهافزون بر مسائل منطقه‌ای، نقش چین و روسیه به عنوان رقبای راهبردی آمریکا در خلیج‌فارس نباید نادیده گرفته شود. همکاری‌های فناوری و نظامی چین با امارات، حضور پررنگ روسیه در سوریه و نزدیکی پنهان برخی کشورهای عربی با پکن و مسکو، زنگ خطر جدی برای واشنگتن است. اگر آمریکا نتواند اعتماد بازیگران منطقه‌ای را از طریق یک چارچوب دیپلماتیک پایدار جلب کند، ممکن است فرصت‌های اقتصادی آینده به‌راحتی در اختیار رقبای شرقی‌اش قرار گیرد.آینده روابط راهبردی آمریکا و شورای همکاریسفر ترامپ در موقعیتی صورت می‌گیرد که نظم شورای همکاری خلیج‌فارس نیز شکننده‌تر از همیشه است. تجربه تلخ بحران قطر در سال ۲۰۱۷ که درست پس از سفر ترامپ به ریاض آغاز شد، نشان داد که فقدان راهبرد جامع برای یکپارچگی منطقه‌ای می‌تواند حتی وعده‌های سرمایه‌گذاری را بی‌اثر کند. حال رئیس‌جمهور آمریکا وظیفه دارد از تکرار این اشتباه پرهیز کند و از رهبران عرب بخواهد به جای رقابت‌های مخرب، در مسیر همگرایی امنیتی و اقتصادی حرکت کنند.نگاه به جلو: توازن میان پول و سیاستسفر پر زرق و برق ترامپ به خلیج‌فارس، اگرچه با اعداد خیره‌کننده همراه است، اما در نهایت با یک سنجه سنجیده خواهد شد: آیا توانست نگرانی‌های امنیتی شرکای منطقه‌ای را کاهش دهد؟ بدون توازن میان تجارت و سیاست، حتی تریلیون‌ها دلار سرمایه‌گذاری نیز نمی‌توانند موقعیت آمریکا در خاورمیانه را تضمین کنند.ترامپ باید بداند که در دنیای امروز، دیپلماسی اقتصادی زمانی موفق است که با دیپلماسی امنیتی همراه باشد. اگر آمریکا می‌خواهد در رقابت با چین و روسیه برنده شود، باید فراتر از قراردادهای تجاری بیندیشد و اعتماد راهبردی متحدان خود را بازیابد؛ اعتمادی که فقط با ثبات، شفافیت و تعهد بلندمدت به امنیت منطقه قابل تحقق است.اندیشکده روابط بین‌الملل مجله تحلیلی گذرگاهمجله تحلیلی گذرگاهWed, 21 May 2025 19:22:51 +0330https://virgool.ir/@gozargaah_ir/همزمان-با-سفر-ترامپ-به-عربستان-روزنامه-پاکستانی-اسرائیل-از-تصمیمات-آمریکا-خشمگین-است-n1rczjwgdbz2روزنامه پاکستانی «داون» همزمان با سفر «دونالد ترامپ» رئیس جمهوری آمریکا به عربستان نوشت: مذاکرات دولت فعلی ایالات متحده با حماس، یمن و حتی تداوم گفت‌وگوهای [غیرمستقیم] واشنگتن با تهران نشان‌دهنده تصمیمات به ظاهر مستقل تیم ترامپ برای مدیریت بحران در منطقه است؛ وضعیتی که رژیم اسرائیل را در تنگنا قرار داده و خشم آنان را برانگیخته است.🔴 روزنامه انگلیسی زبان داون در سرمقاله امروز خود با عنوان روابط آمریکا و [رژیم] اسرائیل نوشت: همزمان با سفر ترامپ به ریاض سوالاتی در مورد اینکه آیا رئیس جمهوری آمریکا از پیروی کردن از خط تل آویو در خاورمیانه خودداری کرده است یا خیر و اینکه آیا او سیاست منطقه‌ای مستقلی را دنبال می‌کند، مطرح می شود.🔴این یک موضوع مهم است زیرا [رژیم] اسرائیل - برای دهه‌ها - از حمایت دو حزبی در واشنگتن برخوردار بوده است و تعداد بسیار کمی از سیاستمداران آمریکایی جرات می‌کنند علیه تل آویو موضع بگیرند.🔴 در ادامه این سرمقاله آمده است: نشانه‌های متعددی وجود دارد که دولت ترامپ در حال ترسیم مسیر خود در قبال [رژیم] اسرائیل است. به عنوان مثال، ایالات متحده با مذاکره با گروه فلسطینی (حماس) و دور زدن [رژیم] اسرائیل، آزادی یک گروگان آمریکایی-اسرائیلی را تضمین کرد.🔴 علاوه بر این، همانطور که او معاملات تجاری چند میلیارد دلاری را در خلیج فارس دنبال می‌کند، طبق گزارش‌ها، ترامپ از درخواست خود مبنی بر به رسمیت شناختن تل آویو توسط ریاض صرف نظر کرده است. سعودی‌ها گفته‌اند که عادی‌ سازی روابط تنها زمانی امکان‌ پذیر خواهد بود که [رژیم] اسرائیل به تشکیل یک کشور مستقل فلسطینی متعهد شود، که در حال حاضر با توجه به نسل‌کشی رژیم صهیونیستی در غزه، غیرممکن به نظر می‌رسد.🔴 همچنین، واشنگتن با یمن - که در فهرست به اصطلاح «تروریست‌های» ایالات متحده نیز قرار دارند - آتش‌بس برقرار کرده که [رژیم] اسرائیل را بسیار آزرده خاطر کرده است.🔴 روزنامه داون پاکستان نوشت: یمنی ها در دفاع از غزه، موشک‌هایی را به سمت اسرائیل (سرزمین های اشغالی) پرتاب کرده‌اند؛ در حالی که تل‌آویو بمباران‌های وحشیانه‌ای را علیه مردم یمن انجام داده است.🔴 مذاکرات [غیرمستقیم] جاری بین ایالات متحده و ایران نیز احتمالاً یکی از بزرگترین چالش ها برای تل‌آویو است. اگر چه ترامپ اظهارات تحریک‌آمیزی داشته است، اما به شکل علنی گفته است که توافق با تهران را ترجیح می‌دهد. بنابراین، همه این تصمیمات به ظاهر مستقل آمریکا باعث عصبانیت زیادی میان اسرائیلی‌ها شده است.🔴 روزنامه انگلیسی زبان داون در پایان نوشت: با این حال، بیش از حد خوش‌بینانه خواهد بود که وضعیت فعلی را به عنوان شکاف بین ایالات متحده و [رژیم] اسرائیل در نظر بگیریم؛ هرچند رویکرد به ظاهر تغییر یافته واشنگتن نسبت به [رژیم] اسرائیل به احتمال زیاد منعکس کننده دگرگونی های داخلی است تا ملاحظات خارجی.مجله تحلیلی گذرگاهمجله تحلیلی گذرگاهWed, 21 May 2025 19:19:16 +0330https://virgool.ir/@gozargaah_ir/سند-ویتکاف-در-برابر-پیشنهاد-عراقچی-واقع-گرایی-آغاز-می-شود-wcru2gurloozبه قلم: مهدی خانعلی‌زادهپافشاری غیرمنطقی و غیرفنی طرف آمریکایی بر مسئله‌ تعطیلی فرایند غنی‌سازی هسته‌ای در ایران و عدم پذیرش این مسئله به صورت رسمی از طرف مذاکره‌کنندگان کشورمان، بن‌بستی در جریان گفت‌وگو‌های غیرمستقیم ایجاد کرده بود که نهایتاً با اقدام هوشمندانه و پیشنهاد جدید ایران، وارد فاز جدیدی شد. بر طبق گزارش رسانه‌های بین‌المللی، سیدعباس عراقچی در چهارمین دور از مذاکرات که بعد از چند هفته وقفه در مسقط برگزار شد، پیشنهاد جدیدی تحت عنوان «کنسرسیوم غنی‌سازی» را به طرف مقابل ارائه کرد تا مسیر گفت‌وگو‌ها از بن‌بست خارج شود؛ پیشنهادی که با استقبال و ابراز شگفتی طرف مقابل روبه‌رو شد.بر طبق این پیشنهاد – که البته پیش از این و در سال‌های گذشته نیز چندین بار به طرف‌های غربی ارائه شده بود – مجموعه‌ای از کشور‌های منطقه که خواهان بهره‌مندی از ظرفیت فنی و فناوری ایران در حوزه‌ هسته‌ای هستند، به صورت مشترک و در قالب یک کنسرسیوم چندملیتی در داخل خاک ایران و با نظارت بین‌المللی که شامل کارشناسان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و احتمالاً برخی کشور‌های اروپایی و حتی ایالات متحده می‌شود، مسیر چرخه‌ سوخت اتمی و فرایند غنی‌سازی اورانیوم را اجرایی می‌کنند. این پیشنهاد که از سوی تیم ایرانی ارائه شد، هم بن‌بست مذاکرات را شکست و هم مسیر جدیدی را برای رفع بهانه‌جویی طرف آمریکایی ایجاد کرد؛ مسیری که البته چندان هم دوام نداشت.بر اساس آنچه منابع غربی – نظیر آکسیوس و نیویورک‌تایمز – ارائه کرده‌اند، برخی از کشور‌های عربی منطقه که قرار بود قطعات پازل کنسرسیوم غنی‌سازی را تشکیل دهند، از این ایده استقبال نکرده و پذیرش این مسیر را برخلاف راهبرد‌های هسته‌ای خود ارزیابی کرده‌اند. بر همین مبنا، حتی تور خلیج فارس وزیر امور خارجه کشورمان هم نتوانست نظر مثبت برخی از پایتخت‌های مهم عربی را برای پیگیری این ایده جلب کند و به نظر می‌رسد اگر طرف آمریکایی از اِعمال زور برای پیگیری این مسیر استفاده نکند، نتیجه‌ مثبتی در انتظار آن نخواهد بود و دو طرف باید به سراغ راهکار دیگری بروند.این مسئله از آنجایی اهمیت مضاعف پیدا می‌کند که بلندپروازی‌های اتمی کشور‌های همسایه‌ ایران در غرب آسیا را به صورت شفاف نمایش می‌دهد و مشخص می‌کند که مسیر هسته‌ای ایران در دو دهه گذشته تا چه اندازه درست و منطبق بر واقعیت‌های منافع ملی و امنیت منطقه‌ای بوده است. این مسئله دقیقاً همان رویکردی است که «کنث والتز»، اندیشمند مطرح علم روابط بین‌الملل در سال‌های گذشته مطرح کرده بود و خواستار مدلی از بازدارندگی اتمی در منطقه‌ غرب آسیا میان کشور‌های عربی، ایران و رژیم اسرائیل شده بود که نهایتاً منجر به کاهش تنش‌ها می‌شود.از سوی دیگر و به منظور کنترل این شرایط، طرف آمریکایی هم سند مدنظر خود را به تیم ایرانی تحویل داده و «استیو ویتکاف» خواهان تمرکز بر سند آمریکایی شده است؛ سندی که به نظر می‌رسد محوریت آن همچنان بر نقض حقوق قانونی و فنی ایران در NPT است و امکان انجام فرایند‌های فنی غنی‌سازی در کشورمان را زیر سؤال می‌برد. برخی گمانه‌زنی‌ها در این زمینه، تعلیق سه ساله‌ غنی‌سازی را محور اصلی سند آمریکا معرفی می‌کنند. با توجه به اینکه عدم انجام غنی‌سازی در خاک ایران همیشه به عنوان یکی از خطوط قرمز اصلی کشورمان مطرح بوده و بار‌ها از سوی تیم ایرانی نیز مورد تأکید قرار گرفته است، به نظر نمی‌رسد بسته‌ پیشنهادی واشنگتن بتواند این گره را باز کند و مجدداً دو طرف باید به سوی بسته‌های پیشنهادی جدید بروند.اگرچه ویتکاف، پیشنهاد ارائه شده از سوی آمریکا را «زیبا» و «بسیار بزرگ» عنوان کرده اما درواقع می‌توان این‌گونه گفت که دستورکار (Mandate) مشخص تهران در شرایط کنونی مذاکرات که تیم‌ها، «خواسته‌ها» و «فهرست مطالبات» خود را بیان کرده‌اند و منتظر تصمیم‌گیری هستند، باید مبتنی بر تحقق راستی‌آزمایی مطالبات باشد. به صورت شفاف، فهرست مطالبات طرف آمریکایی به محض امضای توافق، قابلیت اجرایی دارد ولی برای فهرست مطالبات طرف ایرانی، جدول زمان‌بندی به صورت میان‌مدت و بلندمدت در نظر گرفته شده است.به عنوان مثال، مطالبات طرف آمریکایی که مرتبط با مسائل فنی نظیر مواد غنی‌شده و مسئله‌ «محل نگهداری» و «مدل نگهداری» است، به صورت فوری و در لحظه، امکان اجرایی شدن دارد؛ اما مطالبات طرف ایرانی که مرتبط با مسائل لغو تحریم مانند انتقال پول‌های بلوکه شده در کشور‌های خارجی و همچنین زمینه‌ صدور نفت کشورمان است، نیاز به زمان برای راستی‌آزمایی دارد.در این زمینه باید تأکید کرد که با توجه به عدم تمایل دو طرف مذاکره برای ایجاد وقفه و یا بن‌بست در این مسیر، پیگیری سازوکار‌های اجرایی فهرست مطالبات کشورمان از سوی تیم مذاکره‌کننده ایران – که تاکنون با راهبرد مناسب وارد فرایند مذاکره‌ غیرمستقیم شده است – می‌تواند نتیجه‌ مطلوبی برای منافع ملی کشورمان داشته باشد.مجله تحلیلی گذرگاهمجله تحلیلی گذرگاهSun, 18 May 2025 21:44:56 +0330https://virgool.ir/@gozargaah_ir/جهش-ژنتیکی-جولانی-در-آزمایشگاه-مرکزی-سیا-hgprai5xsjemبه قلم: مرتضی سیمیاریالجولانی قبل از سفر به ریاض بار دیگر کت‌وشلوار پوشید، کراوات زد و در برابر چند دوربین تلاش کرد یک توپ بسکتبال را داخل سبد بیندازد. گفته شده است که تصویربرداری از این صحنه چندین ساعت طول کشیده و رئیس تحریری‌ها و همچنین ابوعاشیه، وزیر خارجه سوریه صد‌ها بار تلاش کرده‌اند حداقل یک‌بار توپ‌شان به هدف بنشیند. این تصویر خاص یک کارگردان ویژه در طبقه ششم کاخ ریاست جمهوری سوریه دارد. برخی گزارش‌ها حکایت از آن دارد که یک مأمور انگلیسی این روز‌ها مسئول برند‌سازی از الجولانی بوده و تمامی سناریو‌های مرتبط با ضبط و پخش این ویدئو را بر عهده داشته است، همچنین تغییر چهره، لباس و حتی مدل راه رفتن الجولانی و تبدیل یک تروریست به چهره‌ای سیاسی با نام و نسب احمد الشرع از سوی همین گروه انگلیسی صورت گرفته است. در واقع از نگاه تحلیلی، الجولانی در آزمایشگاهی انگلیسی در حال جهش ژنتیکی بوده است تا بهبود عملکرد پیدا کند، این تغییر باعث می‌شود تروریست‌ها به‌سرعت دچار به‌روزرسانی شوند و قابلیت تطبیقی پیدا کنند، اما سؤال مهم این است، مخاطب آخرین فیلم ساخته‌شده از الجولانی در حال بازی بسکتبال چه کسی است؟پاسخ به این سؤال دارای چند نکته خاص و ظریف است؛ بسکتبال برای مردم سوریه دارای یک نماد خاص است. سال ۲۰۱۳ و همزمان با فعال‌شدن هسته‌های تروریستی جبهه النصره اعضای گروهک الجولانی در کانال تلگرامی خود اعلام کردند ویلیام ماگار، بازیکن تیم بسکتبال نادی الجلاء را به دلیل عضویت در ارتش کشته‌اند، بعد‌ها مشخص شد ویلیام ماگار با شروع هجوم تروریست‌ها به سوریه ورزش را کنار گذاشته و از شهر ادلب به صف رزمندگان مقاومت پیوسته است. نیرو‌های الجولانی این جوان ورزشکار را در منطقه ملیحه در غوطه شرقی دمشق به شهادت رساندند. از زاویه جنگ ادراکی تصویربرداری شده از طریق دوربین انگلیسی، تروریست‌های مستقر در دمشق حالا باید جای خالی ویلیام ماگار را در زمین برای سوری‌ها پر کنند!اما از زاویه عامل بیرونی نیز فیلم انگلیسی پخش‌شده از الجولانی قابل تفسیر است، به‌ویژه آنکه این تصویر شب قبل از سفر رئیس‌جمهور امریکا ضبط و پخش‌شده است، البته ترامپ عاشق ورزش گلف بوده و قبل از سفر به منطقه پیغام فرستاده است که حاضر نیست آینده سوریه را تمام و کمال تحویل الجولانی بدهد، برای همین تا لحظه آخر نیز برنامه‌ریزی برای دیدار الجولانی با ترامپ طول کشیده و عدم‌ترسیم نقشه راه همکاری میان صهیونیست‌ها و رژیم الجولانی به حالت بلاتکلیف و در فرم «تعارض کامل» باقی ماند، البته بسکتبال قوانینی دارد که برخی از آنها را امریکایی‌ها نوشته‌اند از جمله آنکه توپی که از بیرون وارد زمین شده باشد، برای پرتاب آن به‌سوی سبد تنها پنج ثانیه زمان فرصت وجود دارد. تیم امنیتی ترامپ به خوبی می‌داند که الجولانی آن‌قدر دستش کند است که برای هر پرتاب موفق به سمت سبد به بیش از چند ساعت زمان نیاز دارد، برای همین سوریه فرصت خوبی برای امریکایی‌هاست که از سبدش منافع امریکا را تضمین کند، نمونه آن بستن قرارداد‌هایی است که تمام ظرفیت‌های دمشق را در اختیار واشینگتن قرار خواهد داد، اما همچنان سوریه را در حالت تعلیق حفظ می‌کند. در حالی ترامپ خبر از لغو برخی تحریم‌های سوریه داده که سخت‌ترین تحریم‌ها علیه مردم سوریه طی قانون قیصر از سوی کنگره امریکا تدوین‌شده و برداشته شدن آن تنها به صورت موقت امکانپذیر است. در واقع ترامپ بازی موقتی را با الجولانی آغاز کرد که هم تضاد‌ها را در بالاترین سطح همچنان حفظ کند و هم به تروریست‌ها فرصت بازسازی و شکل‌دهی شخصیتی و تشکیلاتی در کوتاه‌مدت را بدهد. ترامپ در تلاش است در پرونده سوریه الجولانی را از آزمایشگاه انگلیسی به محل رشد و نمو سازمان سیا منتقل کند. نکته قابل توجه درباره آینده سوریه آن است که باوجود فعال شدن نیروی محرکه خارجی، همچنان هیچ مؤلفه‌ای در اتاق فرمان امریکایی- صهیونی عامل سواره نبوده و همه تحلیل‌ها و اقدامات در مرحله ارزیابی قرار دارد. واقعیت آن است که در دمشق الجولانی با بحران مشروعیت و شکاف عمیق میان اقدامات پراگماتیسمی و تحرکات پراکسیسی دست‌به‌گریبان است و به‌زودی وارد مرحله رشد خشونت‌ها خواهد شد. در این فاز الجولانی بازهم رو به دوربین لباس خود را عوض خواهد کرد، کارگردان این مرحله فقط امریکایی‌ها نیستند!مجله تحلیلی گذرگاهمجله تحلیلی گذرگاهSun, 18 May 2025 21:25:39 +0330https://virgool.ir/@gozargaah_ir/در-دنیای-چمبرلین-ها-تو-چرچیل-باش-z5vcbq1rp9mnدر برابر تهدید «سازوکار ماشه» سیاست «دلجویی از متجاوز» جواب عکس می‌دهدبه قلم: جعفر حسن‌خانی«اکنون زمان آن رسیده که متحدان اروپایی‌مان برای فعال‌سازی مکانیسم ماشه تصمیم‌گیری کنند. آمریکا و اروپا برای پاسخگو کردن ایران در یک جبهه قرار دارند». این جمله صریح و تهدیدآمیز که چندی پیش از سوی وزیر خارجه آمریکا مطرح شد، یکی از چندین تهدید آشکار آمریکا علیه ایران است که روزاروز در میانه مذاکرات طرح می‌شود. این سخن نشان می‌دهد پروژه «بازگرداندن تحریم‌های شورای امنیت» به ‌عنوان یکی از مهم‌ترین اهرم‌های فشار غرب علیه ایران در دستور کار قرار دارد. به نظر می‌رسد تهران در آستانه یک نقطه عطف مهم در رویارویی حقوقی - سیاسی با واشنگتن قرار دارد. البته ترامپ این رویارویی را با چاشنی تهدید نظامی و بمباران تأسیسات هسته‌ای کامل کرده است.* «سازوکار ماشه» چیست و چگونه وارد برجام شد؟Mechanism را سیداحمد فردید «توانمندی» ترجمه می‌کرد و تأکید داشت این واژه دلالت بر «توانایی بالقوه» دارد. مکانیسم ماشه (Snapback Mechanism) هم دلالت بر وجود یک توانمندی در برجام است که به هر یک از طرفین مقابل ایران داده شده است تا بتواند در صورت عدم رضایت از عمل ایران، همه تحریم‌های شورای امنیت علیه کشورمان را به سرعت بازگرداند. حال سوال این است: طرف‌های غربی در این باره چقدر توانمندی دارند؟پیش از پاسخ به این پرسش باید دانست «سازوکار ماشه» اصطلاحی است که به بندهای ۱۱ و ۱۲ قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت مربوط می‌شود؛ ‌بندهایی که مقرر می‌دارد اگر یکی از طرف‌های توافق برجام به این جمع‌بندی برسد که ایران به تعهداتش پایبند نبوده، می‌تواند روند بازگرداندن خودکار تحریم‌های سازمان ملل را کلید بزند. در این سازوکار، برخلاف عرف رای‌گیری‌های شورای امنیت، «حق وتو» در مقابل بازگشت تحریم‌ها عمل نمی‌کند، به بیان ساده‌تر یعنی دیگر حق  وتوی چین و روسیه در برابر بازگست تحریم‌ها محلی از اعراب ندارد،  بلکه اگر حتی یک عضو (مثلا آمریکا یا یکی از ۳ کشور اروپایی) درخواست بازگرداندن تحریم‌ها را مطرح کند، ظرف ۳۰ روز کل تحریم‌های شورای امنیت به ‌صورت اتوماتیک بازخواهد گشت، مگر آنکه شورا رای دهد تحریم‌ها نباید بازگردد؛ که با توجه به حق وتوی همان کشور پیشنهاددهنده، این رای‌گیری عملا بی‌اثر است. بر اساس این سازوکار، «توانمندی» بازگرداندن تحریم‌ها به‌جای اینکه به جلب نظر همه اعضا یا اکثریت اعضا منوط شود، به هر یک از اعضای توافق در این باره اختیار تام داده شده است به‌تنهایی بتواند همه تحریم‌ها را بازگرداند و برای توقف این روند، ایران هیچ کاری نمی‌تواند انجام دهد. یعنی اگر شورای امنیت هم به نفع ایران رای دهد، با حق وتوی عضو برجامی که عضو شورای امنیت است – آمریکا، انگلیس و فرانسه - رای شورا باطل می‌شود و همه تحریم‌ها جنبه حقوقی و قانونی می‌یابد. این بازگشت یک تفاوت با دفعات پیشین دارد و آن اینکه این بار نماینده ایران جناب آقای ظریف هم آن را پذیرفته و امضا کرده است. به بیان ساده، همه اعضای امضاکننده برجام، جز آلمان که عضو دائم شورای امنیت نیست، می‌توانند بدون تأمین نظر اکثریت، با اقدام یکجانبه، همه تحریم‌های شورای امنیت را علیه ایران فعال کنند و در این میان، آقای ظریف وزیر وقت امور خارجه و حسن روحانی، رئیس‌جمهور وقت هم این توانمندی را در اختیار نه همه، بلکه تک‌تک اعضای عضو شورای امنیت داده‌اند!خوب است بدانیم سازوکار ماشه ابتدا توسط فرانسه در سال ۲۰۱۴ پیشنهاد شد و با حمایت آمریکا و شخص جان کری، وزیر وقت خارجه این کشور، در متن برجام گنجانده شد. انگلیس هم نقش پررنگی در ارائه پیش‌نویس بندهای مربوط به این سازوکار داشت. تیم ایرانی هم به ‌اشتباه این سازوکار را پذیرفت اما این اقدام باورنکردنی را از افکار عمومی ایران مخفی کرد.* ظرافت ظریف در ابهام‌آفرینیمحمدجواد ظریف، وزیر وقت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران، تیرماه ۹۴ در گفت‌وگویی تلویزیونی با صراحت و در کمال عدم صداقت که البته می‌توان نام دیگری نیز بر آن نهاد، اعلام کرد: «اصلا چیزی به اسم مکانیزم ماشه وجود ندارد. این واژه بیشتر ساخته و پرداخته رسانه‌های خارجی است. در برجام روندی برای حل اختلافات تعریف شده، نه برای بازگرداندن تحریم‌ها». اما تنها چند ماه بعد، سیدعباس عراقچی که امروز سکان دستگاه دیپلماسی را برعهده دارد و در زمان امضای برجام معاون سیاسی وزارت امور خارجه و عضو ارشد تیم مذاکره‌کننده بود، صداقت پیشه کرد و در پاسخی ابهام‌آمیز به پرسشی درباره سازوکار بازگشت تحریم‌ها اظهار کرد: «در صورت اختلاف‌ نظر بر سر پایبندی ایران به تعهدات، کشور شاکی می‌تواند به شورای امنیت مراجعه کند و اگر توافقی حاصل نشود، تحریم‌ها بازمی‌گردد. بله! این سازوکار در برجام دیده شده است». تضاد میان ۲ اظهارنظر رسمی نشان از وجود چیزی در این میان بود که در آن مقطع برای افکار عمومی مبهم گذاشته شد. این اتفاق در حالی در آن سال‌ها رخ داد که همه می‌دانستند یکی از پایه‌های مشروعیت داخلی هر توافق بین‌المللی، صداقت و روشنگری نسبت به جزئیات آن است. سیاست «ابهام تاکتیکی» درباره چنین سازوکاری، امروز به چشم اسفندیار دستگاه دیپلماسی کشور بدل شده است.* چه باید کرد؟این روزها در برابر لحن تهاجمی جدید آمریکا، وزارت خارجه ایران و رئیس‌جمهور سیاستی منفعلانه پیش گرفته‌اند. ادامه سیاست انفعال از سوی ایران، کارآمدی ندارد و عملا تبدیل به پیام ضعف شده است. تاریخ بارها نشان داده در برابر زبان زور، نرمش بی‌محابا نه‌تنها از وقوع درگیری نمی‌کاهد، بلکه مهاجم را گستاخ‌تر می‌کند. این حقیقت درسی است که از میان خاکسترهای جنگ دوم جهانی نیز می‌توان آموخت؛ از تقابل ۲ چهره تاریخی در سیاست انگلستان: چمبرلین و چرچیل. نویل چمبرلین، نخست‌وزیر وقت بریتانیا، سال ۱۹۳۸ با آدولف هیتلر پیمان صلحی با عنوان پیمان مونیخ (۱۹۳۸) امضا کرد و بعد در بالکن محل استقرار خود در جریان مذاکرات ایستاد و رو به خبرنگاران آن پیمان را به ‌عنوان «صلحی پایدار برای نسل ما» اعلام کرد اما کمتر از یک سال پس از آن، آتش جنگ، اروپا را در بر گرفت. تحلیلگران بر این باورند سیاست «دلجویی از متجاوز» (Appeasement) چمبرلین، عملا فرصت‌ تاریخی برای مهار هیتلر را سوزاند و راه را برای فاجعه‌ای بزرگ هموار کرد.در نقطه مقابل، وینستون چرچیل که جانشین چمبرلین شد، سیاست مقاومت در برابر فاشیسم را پیش گرفت و نه‌تنها توازن قدرت را حفظ کرد، بلکه در نهایت نقش مؤثری در پایان جنگ داشت. او فهمیده بود گاهی، صلح‌طلبی در میانه تهدید، نوعی جنگ‌آفرینی مضاعف است و مقاومت، مسیر واقعی برای دستیابی به صلح پایدار. امروز «سازوکار ماشه» به ابزاری تبدیل شده که می‌تواند از نظر حقوقی، ایران را در وضعیت دشواری قرار دهد. در چنین شرایطی، لازم است سیاست خارجی ایران وارد فاز «واکنش هوشمندانه و مقاومت» شود. این واکنش می‌تواند ابعاد مختلفی داشته باشد: فعال‌سازی ظرفیت‌های منطقه‌ای و دیپلماتیک، پاسخ‌های حقوقی در نهادهای بین‌المللی و مهم‌تر از همه، بازتعریف خطوط قرمز امنیتی کشور با زبان قدرت. در توضیح مورد آخر باید دانست در وضعیت تهاجم طرف مقابل، گاهی باید به زبان قدرت سخن گفت تا صلح به ‌عنوان یک گزینه معتبر روی میز باقی بماند. نظیر آنچه در ماجرای اصابت موشک یمنی به فرودگاه اصلی رژیم اشغالگر رخ داد. مقاومت، به معنای تقابل بی‌منطق یا جنگ‌طلبی نیست، بلکه فهم این واقعیت است که امنیت پایدار، از مسیر «واکنش هوشمندانه و مقاومت» می‌گذرد، نه انفعال در برابر تهاجم و نه دلجویی از متجاوز. سیاست این روزهای ایران بسیار به سیاست چمبرلین در برابر هیتلر شباهت دارد و باید به سرعت در آن تغییر رخ دهد. باید بدانیم یکی از درس‌های به ‌جا مانده از جنگ دوم جهانی پیش چشم جهانیان، این نکته مهم است: سیاست «دلجویی از متجاوز»، سیاستی شکست‌خورده و جنگ‌آفرین است.مجله تحلیلی گذرگاهمجله تحلیلی گذرگاهWed, 14 May 2025 13:37:47 +0330https://virgool.ir/@gozargaah_ir/فهرست-پیشنهادی-کارگروه-مطالعات-شبه-جزیره-عربستان-ke8coza71mst۱. کتاب عربستان سعودی یک پادشاهی در معرض خطر اثر پل آرتز و کارولین رولانتز۲. کتاب *پبرآمده از صحرا؛ سفری از دل عشیره به قلب نفت جهان اثر علی النعیمی۳. کتاب عربستان از درون؛ تاریخ جدید عربستان، پادشاهان، نهادهای دینی، لیبرال‌ها و افراطیون اثر رابرت لیسی۴. کتاب سیاست و حکومت در بحرین اثر علیرضا بیگی۵. کتاب سیاست بین‌المللی خلیج‌فارس اثر مهران کامروا۶. کتاب جرئت رؤیاپردازی؛ چگونه محمد بن راشد رؤیایش را تحقق بخشید؟ اثر رائد برقاوی۷. کتاب نگاهی به تاریخ عماناثر احمد بن سعود السیابی۸. کتاب *خاطرات گمشده اثر عبدالله البصیصمجله تحلیلی گذرگاهمجله تحلیلی گذرگاهTue, 13 May 2025 20:55:07 +0330https://virgool.ir/@gozargaah_ir/عملیات-سندور-تلاقی-سنت-جنسیت-و-سیاست-در-حمله-تلافی-جویانه-هند-gzuhzyjbbl60به قلم: امین رضایی نژاددر پی حمله تروریستی ۲۲ آوریل در پهلگام، تصویری از هیمانشی ناروال در کنار همسر شهیدش، وینای ناروال، منتشر شد. این تصویر به‌سرعت در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی منتشر شد و مقدمه‌ای شد بر انتخاب نام «عملیات سندور» برای حمله تلافی‌جویانه ارتش هند به خاک پاکستان. اما چرا نام این عملیات نظامی با نمادی سنتی و زنانه در فرهنگ هندو گره خورده است؟سندور چیست و چه نمادی دارد؟سندور (सिन्दूर) پودری قرمز یا نارنجی‌ـ‌قرمز است که در فرهنگ هندو به‌عنوان نماد ازدواج، عشق و تعهد شناخته می‌شود. زنان متأهل هندو این ماده را در فرق سر یا روی پیشانی خود قرار می‌دهند و از دیرباز، استفاده از سندور نشانه‌ای از تاهل و پیوند مقدس زناشویی محسوب می‌شده است.رنگ قرمز سندور، علاوه بر معنای عشق و وفاداری، در فرهنگ هندو نماد انرژی، قدرت و قداست نیز به شمار می‌رود. این رنگ به الهه‌هایی همچون پارواتی (همسر شیوا) مرتبط است و در آیین‌ها و پیشکش‌های مذهبی نیز کاربرد دارد. زنان بیوه معمولاً استفاده از سندور را کنار می‌گذارند، نشانه‌ای از پایان زندگی مشترک.امروزه سندور از مواد طبیعی مثل زردچوبه، زعفران یا اکسید سرب تهیه می‌شود، هرچند نسخه‌های غیرسمی و گیاهی آن نیز در دسترس قرار گرفته‌اند. این نماد فرهنگی نه‌تنها در ادبیات و هنر هند، بلکه در سیاست نیز گاه به‌عنوان استعاره‌ای از هویت زنانه یا حتی انتقام مطرح می‌شود.ارتباط عملیات سندور با انتقام ملی‌گرایانهانتخاب نام «عملیات سندور» از سوی دولت هند بی‌دلیل نبود. این عنوان حامل پیامی نمادین بود؛ پیامی در دفاع از زنان بیوه هندو، به‌ویژه همسران نیروهای امنیتی که در درگیری‌های مرزی یا حملات تروریستی کشته می‌شوند.تصویری که ارتش هند از ظرف ریخته‌شدهٔ سندور ـ شبیه به خون پاشیده ـ در شبکه‌های اجتماعی منتشر کرد، نشان داد که چگونه یک نماد فرهنگی به ابزاری سیاسی برای مشروعیت‌بخشی به عملیات نظامی تبدیل می‌شود. درواقع، «عملیات سندور» تلاشی بود برای پاسخ‌گویی به خواسته‌های گروه‌های راست‌گرای هندو که از دولت نارندرا مودی انتظار واکنش شدید داشتند.نقد فمینیستی به استفاده سیاسی از نمادهای زنانهدرحالی‌که گروه‌های محافظه‌کار از این حرکت استقبال کردند، برخی فمینیست‌ها و اندیشمندان هندی استفاده از نماد سندور در زمینه‌ای نظامی را مورد نقد قرار دادند. وی. گیتا، مورخ و فمینیست اهل ایالت تامیل نادو، در این‌باره می‌گوید: «ملی‌گرایی هندو عمدتاً از دیدگاهی مردسالارانه به جهان نگاه می‌کند. زنان یا باید محافظت شوند، یا باید به‌عنوان مادران شهیدان تمجید شوند.»از نظر منتقدان، دولت با بهره‌گیری از نمادهای سنتی زنانه مانند سندور، نقش زنان را به‌صورت ابزارهای احساسی و عاطفی بازتولید می‌کند، بدون آن‌که به خواسته‌ها و صدای واقعی آنان گوش دهد.حمله پهلگام و چهره‌ای که نماد شددر حمله ۲۲ آوریل، از میان ۲۶ کشته، همه به جز یک نفر گردشگران هندی بودند که از منطقه‌ای با اکثریت مسلمان در پهلگام، واقع در کشمیر، بازدید می‌کردند. طبق گزارش‌ها، بیشتر کشته‌شدگان مردان هندو بودند. مهاجمان زنان و کودکان را هدف قرار ندادند و حتی برخی بازماندگان گفته‌اند که مهاجمان به آن‌ها گفته‌اند زنده بمانند تا روایت حمله را منتقل کنند.در میان این آشوب، تصویر هیمانشی ناروال با لباس سنتی و دستبندهای عروسی هندو، به نمادی از اندوه، شوک و مقاومت تبدیل شد. این تصویر که به‌صورت گسترده منتشر شد، به‌نوعی نشان داد چگونه یک چهره زنانه می‌تواند به نشانه‌ای سیاسی و فرهنگی در رسانه‌ها بدل شود.وقتی یک زن سخن می‌گوید، دیگر نماد نیستنه روز پس از شهادت همسرش، هیمانشی ناروال در سخنانی آرام خواستار صلح شد و از مردم خواست که علیه مسلمانان یا کشمیری‌ها اقدامی نکنند. این اظهارات، خشم برخی جریان‌های افراطی را برانگیخت و باعث حملات گسترده آنلاین شد.وی. گیتا در تحلیلی تند اما دقیق، گفت: «زنی که سخن می‌گوید، دیگر نماد نیست. او انسانی است با اندیشه‌ای مستقل، و همین موضوع است که برخی را آزار می‌دهد.»مجله تحلیلی گذرگاهمجله تحلیلی گذرگاهSun, 11 May 2025 21:53:23 +0330https://virgool.ir/@gozargaah_ir/نقشه-جامو-و-کشمیر-و-مرزبندی-و-کنترل-پاکستان-و-هند-در-این-منطقه-nhru20h04oweجامو و کشمیر پس از جنگ جهانی دوم و خروج انگلیسی‌ها از هند، همواره صحنه‌ی رقابت و تنش بین سه کشور پاکستان، هند و چین بوده است. در این میان، هند و پاکستان چند بار بر سر کنترل این منطقه با یکدیگر وارد جنگ شده‌اند و به تقویت جریان های طرفدار خود برای الحاق آن پرداخته‌اند. البته در این میان جریان سومی نیز وجود دارد که “استقلال کشمیر” را راه نجات سرزمین خود می‌دانند ولی تاکنون موفق به گام برداشتن در تحقق این هدف نشده‌اند.مجله تحلیلی گذرگاهمجله تحلیلی گذرگاهSun, 11 May 2025 21:49:46 +0330https://virgool.ir/@gozargaah_ir/عملیات-سندور-از-کشمیر-تا-پنجاب-پاسخ-به-تروریسم-یا-آغاز-یک-بحران-منطقه-ای-qjfn65abrrxlدر سحرگاه 7 مه 2025، زمانی که اکثر مردم پاکستان در خواب بودند، صدای انفجارها آسمان شهرهای مختلف را شکافت. شش شهر در ایالت پنجاب و کشمیر تحت کنترل پاکستان، هدف حملات موشکی ارتش هند قرار گرفتند. این حملات که با نام «عملیات سندور» شناخته شد، پاسخی به حمله مرگبار در منطقه پاهالگام کشمیر هند بود؛ حمله‌ای که در آن 26 نفر از جمله گردشگران غیرنظامی کشته شدند. هند، همانند رویکردهای گذشته‌اش، انگشت اتهام را به سمت گروه‌های مسلح مورد حمایت پاکستان نشانه رفت، ادعایی که اسلام‌آباد آن را رد کرد.از پاهالگام تا احمدپور شرقیه: روایت دو سوی مرزحادثه‌ای که جرقه آغاز «عملیات سندور» بود، در تاریخ 22 آوریل در منطقه زیبای پاهالگام رخ داد؛ جایی که افراد مسلح، مردان را از زنان جدا کردند و سپس مردان غیرمسلمان را با شلیک مستقیم به قتل رساندند. این حمله، نه تنها موجی از خشم عمومی در هند به همراه داشت، بلکه بهانه‌ای شد برای ارتشی که مدت‌هاست استراتژی «تلافی‌جویی فرامرزی» را در دستور کار دارد.در مقابل، پاکستان با اعلام هشدار وضعیت فوق‌العاده در پنجاب، بستن مدارس، و فعال‌سازی پدافند هوایی، به وضوح نشان داد که این حملات را آغاز یک جنگ سرد جدید می‌داند. اگرچه هند تمامی حملات را از داخل مرزهای خود انجام داد، اما ادعای پاکستان مبنی بر ساقط کردن پنج جنگنده هندی، از جمله هواپیماهای پیشرفته رافال، تاکنون بدون تأیید رسمی از سوی دهلی باقی مانده است.«سندور» و نمادهای هویتی: جنگ روایت‌هانامگذاری این عملیات به «سندور» ابعاد روانی-اجتماعی آن را پررنگ‌تر کرده است. سندور، پودر قرمز مقدسی‌ست که زنان هندو پس از ازدواج استفاده می‌کنند؛ اما پس از مرگ شوهر، آن را کنار می‌گذارند. اشاره به این عنصر فرهنگی، یک پیام نمادین و تلخ دارد: قتل مردان هندو در برابر چشمان همسرانشان، ضربه‌ای عمیق به ساختار سنتی جامعه هند تلقی شده و دولت هند با انتخاب این نام، سعی در تحریک احساسات ملی‌گرایانه و مذهبی دارد.ریشه‌های بحران: از تاریخ تا امروزمسأله کشمیر، نقطه مرکزی چهار جنگ بین دو قدرت هسته‌ای جنوب آسیاست. از زمان استقلال دو کشور در سال 1947، این منطقه همواره بستری برای رقابت‌های سیاسی، نظامی و ایدئولوژیک بوده است. با وجود گذشت دهه‌ها، هنوز سازوکاری پایدار برای حل مناقشه وجود ندارد و هر حمله تروریستی، آتش زیر خاکستر را شعله‌ور می‌کند.در این چارچوب، عملیات سندور را نمی‌توان یک حادثه موقتی دانست، بلکه بخشی از یک روند طولانی در سیاست تهاجمی جدید هند، به‌ویژه تحت رهبری نخست‌وزیر نارندرا مودی است که همواره بر اصل «تلافی و بازدارندگی» در مقابل اقدامات منتسب به پاکستان تأکید داشته است.واکنش‌های منطقه‌ای و بین‌المللیبا وجود جدی بودن تنش‌ها، هنوز هیچ کشور منطقه‌ای یا قدرت جهانی موضع‌گیری مستقیمی علیه هند یا پاکستان انجام نداده است. این سکوت، می‌تواند نشانه‌ای از نگرانی جامعه جهانی در مورد پیامدهای یک درگیری هسته‌ای باشد. سازمان ملل خواستار خویشتن‌داری طرفین شده اما تجربه نشان داده که ابزارهای دیپلماتیک، اغلب در برابر احساسات ملی‌گرایانه ناکارآمد هستند.ابعاد حقوقی و انسانیحمله به تأسیسات غیرنظامی مانند مساجد و کشته شدن کودکان، جنبه‌ای نگران‌کننده از این عملیات است. گرچه هند مدعی هدف قرار دادن زیرساخت‌های تروریستی است، اما واقعیت میدان نبرد، قربانیانی است که نه جنگ‌طلب بوده‌اند و نه مسلح. این موضوع می‌تواند پرونده‌ای حقوقی برای بررسی در نهادهای بین‌المللی مانند شورای حقوق بشر سازمان ملل یا دیوان بین‌المللی کیفری ایجاد کند.نقش رسانه‌ها و نبرد روایت‌هادر فضای فعلی، رسانه‌های هر دو کشور نقش مهمی در شکل‌دهی افکار عمومی ایفا می‌کنند. در هند، رسانه‌های نزدیک به دولت، عملیات را یک پیروزی تاکتیکی معرفی کرده‌اند، در حالی که رسانه‌های پاکستانی، آن را یک تجاوز بی‌دلیل و نقض حاکمیت ملی تلقی می‌کنند. این جنگ روایت‌ها، احتمال حل‌وفصل دیپلماتیک را بیش از پیش دشوار می‌سازد.آیا درگیری تمام‌عیار محتمل است؟با توجه به محدود بودن حملات هند به موشک‌هایی که از داخل مرز شلیک شده‌اند و پاسخ کنترل‌شده پاکستان، می‌توان گفت که طرفین در حال آزمایش یکدیگر هستند بدون اینکه فعلاً قصد ورود به جنگ مستقیم داشته باشند. با این حال، درگیری بعدی – حتی یک اشتباه محاسباتی – می‌تواند فاجعه‌آمیز باشد.عملیات سندور، فراتر از یک حمله نظامی، یک پیام سیاسی، فرهنگی و ایدئولوژیک بود که نشان می‌دهد منطقه جنوب آسیا در شرایط بسیار شکننده‌ای قرار دارد. در حالی‌که ملت‌های هند و پاکستان درگیر مسائلی چون فقر، بیکاری و تغییرات اقلیمی هستند، کشیده‌شدن منابع دو کشور به سمت جنگ، فقط به نفع افراط‌گرایی خواهد بود. اکنون بیش از هر زمان دیگری، نیاز به میانجی‌گری بین‌المللی و گفت‌وگویی واقع‌گرایانه احساس می‌شود؛ چرا که ادامه این مسیر، نه تنها امنیت منطقه، بلکه جهان را تهدید می‌کند.منبع: اندیشکده روابط بین‌الملل مجله تحلیلی گذرگاهمجله تحلیلی گذرگاهThu, 08 May 2025 22:06:27 +0330https://virgool.ir/@gozargaah_ir/حزب-الله-در-چه-وضعیتی-است-e46e6rflriugبه قلم: محمد قطرانی پیش‌تر اشاره شد که حزب‌الله پس از دو ماه جنگ و عملیات «أولی البأس» با وضعیت متفاوتی نسبت به دوران پس از جنگ ۳۳ روزه مواجه است. این حزب در روزهایی به سر می‌برد که طی ۴۰ سال و اندی از عمر خود تجربه نکرده است.با این حال، همه این دشواری‌ها باید به‌درستی تحلیل شود و خبرهایی مانند پایان نیروهای نیابتی ایران یا موارد مشابه، ناشی از عدم شناخت قدرت حزب و عناصر آن در لبنان است. متأسفانه، معضل کانال‌ها و گروه‌های فیک و زرد که به‌ویژه در ایتا با نام‌های جذاب و مخاطبان بالا فعال هستند، تأثیر زیادی بر ایجاد اشتباه در تحلیل‌های فکری و تحلیلی جوانان انقلابی دارد. نمی‌توان به سادگی از این حقیقت گذشت که باید به‌طور کلی از رصد کانال‌های خبری فارسی در ایتا – چه با هر نام و رسمی – دست برداشت.یکی از موضوعاتی که کمتر در رسانه‌های داخلی به آن پرداخته شده، مصاحبه جناب شیخ نعیم قاسم، دبیر کل حزب‌الله با شبکه المنار است. در این مصاحبه، شیخ نعیم به روشنی به برخی سوالات و ابهامات موجود پاسخ می‌دهد. در ادامه، قسمتی که به نظر می‌رسد مهم‌تر است را به‌صورت عیناً با ترجمه ارائه می‌دهم.منار صباغ: برای روشن‌تر شدن بحث، گویا از سخنان حجت‌الاسلام نعیم قاسم این‌گونه برداشت می‌شود که گویی معیارهای قدرت تغییر کرده و ما در حال آماده‌سازی خود برای کنار گذاشتن لباس نظامی و سلاح هستیم و این پرونده را می‌بندیم و وارد کار سیاسی می‌شویم، انگار که حزب تاکنون خارج از صحنه سیاسی داخلی لبنان بوده استشیخ نعیم قاسم: وقتی می‌گوییم مقاومت ادامه دارد، و درعین‌حال از دولت قوی صحبت می‌کنیم، منظورمان چیست؟ مقاومت در کتاب‌ها؟ نه، مقاومت در میدان است. وقتی عناصر واحد رضوان در تشییع شرکت کردند، پیام این صحنه چه بود؟ این بود که ما اینجا هستیم، نه اینکه غایبیم. آیا این صحنه طراحی شده بود؟شیخ نعیم قاسم: البته که طراحی شده بود، چون می‌خواستیم بگوییم که هنوز در صحنه حاضریم و مقاومت ادامه دارد. آنچه تغییر کرده — و قبلاً هم اشاره کردم و تأکید می‌کنم — این است که ما قطعاً در مرحله جدیدی هستیم، اما در این مرحله، اصول ثابت ما تغییر نکرده، بلکه روش‌ها، تاکتیک‌ها و زمان‌بندی‌ها تغییر خواهد کرد. آیا در این مرحله، کار مقاومت متوقف می‌شود؟شیخ نعیم قاسم: نه، هرگز! کار مقاومت از اصول ثابت ماست، چطور ممکن است متوقف شود؟ اگر مقاومت نباشد، اصلاً لبنانی باقی می‌ماند؟ چند سال بیشتر نمی‌گذرد که بلعیده می‌شود. فقط سقوط نظام سوریا را ببینید: ۴۰۰ کیلومتر مربع از جولان بلعیده شد. می‌دانید که کل غزه ۳۶۰ کیلومتر است؟ یعنی بیشتر از مساحت غزه را گرفتند و تمام توان نظامی ارتش سوریه را نابود کردند. حالا هم در نقاط مختلف دخالت می‌کنند، نزدیک می‌شوند، دور می‌شوند، سلاح‌ها را جمع می‌کنند. این صحنه‌ای بود که اگر مقاومت نبود، در لبنان شاهدش بودیم. مقاومت جلوی اسرائیل را گرفت. بعضی‌ها می‌پرسند: مقاومت چه چیزی را بازداشت؟ بله، بازداشت. نگذاشت اسرائیل نزدیک شود، نگذاشت اشغال کند، نگذاشت در زمین پیشروی کند. امروز اسرائیلی‌ها خوب می‌دانند که اگر از زمین خارج نشوند، با مقاومت مواجه خواهند شد، شاید نه الان، اما بعداً. بعداً کی؟ یک روز دیگر، یک ماه دیگر، چه‌قدر بعد؟ نمی‌دانم. اما ما صبر می‌کنیم، چون الان دولت مسئول است، اما این به معنای آن نیست که اوضاع همیشه همین‌طور بماند، آنها باید این را بدانند. پس اگر تغییراتی رخ داده، ما هم در تاکتیک و روش تغییر ایجاد می‌کنیم. به مردم چه می‌گوییم؟ می‌گوییم که الآن دیگر مثل سابق نیست که هر حمله‌ای اسرائیل بکند، جوابش را بدهیم. قبلاً یک معادله بود، اما این معادله دیگر به این شکل وجود ندارد. معادلات جدیدی خواهد بود، و قطعاً ما نمی‌گذاریم این معادلات جدید به نفع اسرائیل شکل بگیرد، بلکه معادله‌ای را تثبیت می‌کنیم که آینده ما و کشورمان را حفظ کند و گام‌هایی به سوی آزادی بردارد. یکی از این معادلاتی که الان روی آن کار می‌کنیم، دادن فرصت کامل به دولت برای کار سیاسی است، تا ثابت کنیم به تمام دنیا که این اسرائیل فقط با ضربه بیرون می‌رود و جز با سلاح چیزی نمی‌فهمد.رئیس جمهور حرف های مردم در جنوب را مستقیماً شنید، در نبطیه و چندین منطقه مرزی دیگر. مردم به او گفتند: «آیا می‌خواهی این زمین‌ها را با گفت‌وگو به ما پس بدهی؟» به عبارت دیگر، مردم تحمل این را ندارند که مقاومت دست از مبارزه بکشد.شیخ نعیم قاسم: الان تنها چیزی که می‌خواهم به مردم بگویم این است: کمی تحمل کنید، به ما فرصت دهید. معمولاً در جنگ‌ها، دوره‌ای برای استراحت وجود دارد. الان زمان استراحت است، مطمئن باشید که رهبری‌تان، مقاومت‌تان و آن جوانان افسانه‌ای که در خط مقدم ایستادند، هنوز حاضرند. آنها ذهنی دارند که یک کشور را می‌سنجد و ایمانی دارند که طاغوت‌ها را در هم می‌شکند. وقتی عقل و ایمان با هم باشند، یعنی باید در زمان مناسب، اقدام درست را انجام داد. و به شما می‌گویم: ما، مقاومت و مردم، حتی قوی‌تر و مصمم‌تر از روزهایی هستیم که در حال جنگ بودیم. چرا؟ بله، الان قوی‌تریم. در مطالعات روانشناسی و مقایسه‌های بین جنگ و صبر، گفته می‌شود کسی که در زمان مناسب صبر کند، قوی‌تر از کسی است که در زمان نامناسب بجنگد. هیچ‌کس فکر نکند این صبر به معنای شکست است، نه! این صبری است که با تصمیم گرفته‌ایم. توانایی‌هایمان دست‌نخورده است، مردم با ما هستند، جهت‌گیری‌مان مشخص است، اصولمان پابرجاست و حضورممان محکم. اما احساس می‌کنیم در این مقطع، باید کمی صبر کنیم تا ببینیم توافق‌ها به کجا می‌رسد. پس اگر دیگران این‌گونه برداشت می‌کنند که ما واقع‌بین و منطقی هستیم، این یک نعمت است. الحمدلله! این ارزیابی درستی است، زیرا ما همواره همین‌گونه بوده‌ایم. حزب الله همیشه واقع‌گرا و منطقی عمل کرده، چون بر اساس موازین حرکت می‌کند، نه به‌صورت تصادفی. در این مرحله، احساس نمی‌کنید که فشارها و محاصره‌ها با ابزارهای مختلف در حال تشدید است؟ مثلاً، برخی فرض را بر این گذاشته‌اند که تحولات جدید در سوریا، مقاومت را در مرزهای زمینی تحت فشار قرار داده، یا اینکه امروز پروازهای ایرانی با بهانه‌هایی متوقف شده، از سطوح بالای دولت تا شایعاتی که این‌جا و آن‌جا پخش می‌شود.شیخ نعیم قاسم: به شما می‌گویم: امروز هجمه سیاسی آمریکا علیه ما، با همراهی اسرائیل و برخی ابزارهای منطقه‌ای و لبنانی، بسیار بسیار سنگین است و آنها به ما فرصت استراحت نمی‌دهند. ما در این مرحله هستیم، اما دست‌ها، عقل‌ها و ایمان‌های ما حاضر است. هرکه می‌خواهد بفهمد، بفهمد. آنها نمی‌توانند آن‌گونه که می‌خواهند پیش بروند. شاید در جایی موفق شوند، شاید در نقطه‌ای ما را آزار دهند، اما ما مقابله خواهیم کرد. آیا ما الآن تحت محاصره هستیم؟ شیخ نعیم قاسم: حتی اگر محاصره هم باشیم، مقابله خواهیم کرد. مقابله گاه سیاسی است، گاه رسانه‌ای. اما هرگز تسلیم نمی‌شویم.مجله تحلیلی گذرگاهمجله تحلیلی گذرگاهWed, 16 Apr 2025 22:25:26 +0330https://virgool.ir/@gozargaah_ir/چند-نکته-خاص-درباره-مذاکرات-مقطعی-در-مسقط-ixi01rumbytsبه قلم: مرتضی سیمیاری؛ تحلیلگر مسائل غرب آسیا دی‌ماه ۱۳۸۹ چند هفته پس از برکناری منوچهر متکی از سمت وزیر خارجه و انتخاب صالحی به‌عنوان جانشینش، پرونده مذاکرات هسته‌ای در مرحله‌ای قرارگرفته بود که تقریباً همه ناظران را به این نتیجه رسانده که مذاکره با طرف غربی هیچ فایده‌ای ندارد، اما یک واقعه خاص همه معادلات را عوض کرد. شش ماه بعد از فروکشیدن برخی تلاطم‌های سیاسی در داخل، قشقاوی معاون وزیر خارجه که برای پیگیری آزادی چند شهروند ایرانی گرفتار در زندان‌های امریکا و انگلیس به مسقط سفرکرده بود، از جانب یکی از مسئولان دیپلماتیک عمانی نامه‌ای دست‌نویس دریافت کرد که در آن نوشته شده بود این کشور آمادگی دارد برای حل برخی مسائل میان ایران و امریکا میانجی‌گری کند. البته بررسی اسناد نشان می‌دهد که این نامه بی‌اسم و امضا با سیگنال پونیت تالوار، یکی از مدیران ارشد امنیتی نزدیک به اوباما را عمانی‌ها نوشته‌اند. به‌صورت طبیعی کسی در تهران حاضر نبود که به نامه‌ای بدون مهر و امضا پاسخ بدهد، از همین رو وقتی یکی از مدیران کشتیرانی برای سفر کاری وارد عمان می‌شود، سالم ناصر الاسماعیلی که آن زمان مشاور پادشاه عمان بوده و رابطه خوبی هم با امریکایی‌ها داشت، به سراغ نماینده ایران رفته و به او گفته بود که می‌تواند کانال محرمانه‌ای میان تهران و واشینگتن در مسقط باز کند. هشت ماه بعد از اینکه هماهنگی‌های لازم صورت گرفت، نخستین نشست با امریکایی‌ها در عمان برگزار شد. نماینده ایران در مذاکرات علی‌اصغر خاجی، معاون اروپا و امریکای وزارت خارجه بود. صالحی در شرح آن مذاکرات نوشته است امریکایی‌ها به نماینده ایران گفته بودند که فکر کردیم عمان شوخی کرده و ما برای صحبت با شما، اصلاً آمادگی نداریم! البته این دیالوگ فقط یک سناریو ساده‌سازی شده از یک تلاش امنیتی چندماهه از جانب امریکا بود که در مسقط شکوفه داده بود. هیلاری کلینتون درباره مذاکرات عمان در آن مقطع نوشته که طرف ایرانی با دست بالا و با خواسته‌هایی فشرده شده در مسقط حاضر شده و به همین دلیل با مشورت با جیک سالیوان به این نتیجه رسیده که نمی‌توان مذاکرات مسقط را ادامه داد. در آن مقطع امریکایی‌ها اظهار تمایل کردند که کانال ارتباطی عمان باز بماند که این از جانب تهران پذیرفته شد. آنچه امروز در مذاکرات عمان می‌گذرد تکرار فرمول مذاکرات مسقط بین سال‌های ۹۰ و ۹۱ است. در واقع طرف امریکایی تلاش کرده با یک روانشناسی دقیق از جنس مطالبات ایران برسد و به عبارتی فضای طرفین را محک بزند. مارک لاندلر، یکی از افسران سازمان سیا در کتاب شخصیت‌های دوم (Alter Egos) نوشته است که مسیر‌های عجیب و غیرقابل رؤیت سیاسی برای امریکایی‌ها گاهی حکم کلید را بازی می‌کند؛ زیرا تست زمین، حجم انرژی تصاعدی در زمان را تعیین خواهد کرد. البته برخلاف مذاکرات پیشین در مسقط که بار هیجانی بالایی داشته و هژمونی اطلاعاتی امریکایی‌ها روی آن سنگین بود، این‌بار مدیریتی هوشمندانه از جانب تهران روی فرم مذاکرات حاکم شده است تا جایی که منطق ترامپ بر مذاکره حاکم نگردیده و نماینده امریکا متوجه شد که با انداختن کارت تهدید روی میز «بیت‌الحیل» کارش پیش نخواهد رفت. در مسقط سایه اقدامات اطلاعاتی و عملیاتی ایران از سایه جنگ اطلاعاتی امریکایی‌ها بزرگ‌تر بود. ویتکاف در این مذاکرات درک کرده است که سیاست برچیدن برنامه هسته‌ای ایران فقط یک توصیه جنگ‌طلبانه از جانب صهیونیست‌ها به رئیس‌جمهور امریکا بوده و قابلیت اجرایی ندارد. همچنین طرف امریکایی به این نتیجه رسید که به دلیل مواضع متغیر و بی‌ثبات از جانب ترامپ نمی‌توان در مذاکرات «اصل پایداری» را اعمال کرد. ترجمه این جمله ساده دارای چند پیچیدگی است، مذاکرات از جانب ایران در زمانی کیفیت لازم را پیدا خواهد کرد که طرف امریکایی در پایان دادن به جنایات صهیونیست‌ها در غزه، آزادسازی اموال بلوکه‌شده و نیز چند متغیر امنیتی حسن نیت لازم را از خود نشان دهد. گفت‌و‌گو‌های شکل‌گرفته در عمان مقطعی بوده و هرگاه تهران اراده کند، می‌تواند آن را خاتمه دهد و ادامه مذاکره بسته به رفتار امریکایی‌ها دارد. استفاده از فرمول «مذاکرات مقطعی» علاوه بر ریکاوری روی تحولاتی که در منطقه می‌گذرد اثر خواهد گذاشت، نقطه ثقل همه تحولات در آینده نه در «مسقط» بلکه در «دمشق» است. یکی از مهم‌ترین نکات در طول مذاکرات عمان تلاش برای حفظ محرمانگی فرم گفت‌و‌گو‌ها است. ترامپ تلاش خواهد کرد که با کشاندن سوژه مسقط به سطح رسانه‌ها آن را تبدیل به ابزار تهدید اجتماعی کند. در این عملیات انگلیسی‌ها نقش مهمی خواهند داشت و بازوی فارسی ترامپ خواهند بود. عدم شنود مذاکرات عمان باعث می‌شود تا امریکایی‌ها خود را در موقعیت رئالیتی دیده و خلع سلاح شوند. این کاهش شهوت پخش اخبار عمان باید در رسانه‌های داخلی نیز حاکم شود تا بازی از حالت ترکیبی خارج شود. باید به این نکته توجه کرد که ایران در مذاکرات عمان در حال بافتن یک فرش مینیاتوری بسیار ظریف است که حتی نباید در یک رج آن خطا کرد. سرویس اطلاعاتی و منطقه‌ای امریکا این روز‌ها در تلاش است که با دادن آدرس‌های غلط این فرش را با نقشه خودش ببافد، زیرا اگر تهران این فرش را تا انتها پیش ببرد کالایی گرانبها در بازار منطقه خواهد بود. ترکیدن ضدانقلاب از اخبار مسقط بی‌دلیل نیست!مجله تحلیلی گذرگاهمجله تحلیلی گذرگاهTue, 15 Apr 2025 20:54:23 +0330https://virgool.ir/@gozargaah_ir/مجموعه-شعار-در-حمایت-از-آرمان-فلسطین-عربی-b4xijlseoagoومَا رَمَیْتَ إِذْ رَمَیْتَ وَلَٰکِنَّ اللَّهَ رَمَىٰنَصْرٌ مِنَ اللَّهِ وَفَتْحٌ قَرِيبٌسَیعلَمُ الّذینَ ظَلَموا أَی مُنقَلَبٍ ینقَلِبونَإنّ الباطل کان زهوقاقال رســـول الله «صلّى الله علیـه وآله»: مَنْ سَمِعَ رَجُلاً یُنادِی یا لَلْمُسْلِمینَ فَلَمْ یُجِبْهُ، فَلَیْسَ بِمُسْلِمکونا لِلظّالم خصماً و لِلمظلومِ عَوناالنصرُ للإسلام الموت لإسرائيلأمريكا، الشيطان الأكبرالموت لأمريكاصیحوا کل صیحتکم علی الأمریکاالشهادة كرامتناهيهات منّا الذلةكلّنا أمة واحدةفلسطين، هي قضية الشرفاء و الأحرارتحية للصامدينأی جهة من التاريخ تقفون؟غزة؛ جهة الصحیح من التأریخحصار السفاراتكلّنا مقاومةالرجال، تستشهد واقفةحزب‌الله هم الغالبونسندخل الحرب مع اسـرائیل و سنبدأ عملیتنا ضدهم. من کان معنا بسم الله! و من لیس معنا إذاً في أمان اللهقوموا یا أحرار العالَم، انهضوا إستیقظ و انهض أيها العالَملن یدوم الظلمالهدف واضح و محَدَّد و دقيق، إزالة إسرائيل من الوجودنحنُ الطوفانُ القادِم قاوِم يا أقصى قاوِمْالشهادة جزآء لعمر من حیاتنا الجهاديالشهادة نقطة الذروة لانتصارناالشهادة فخرنانقاومنستشهد ولكن لن نستسلمفلسطین، من النهر إلی البحرملك لکل الفلسطینیینإسرائيل تصبح مكروهة كل‌يوم أكثر من‌الذي‌قَبلهنعلَمُ إسرائیل شَرّاً مُطلَقاًإسرائيل، غدة سرطانيةو إنّه لجهاد، نصرٌ أو إستشهادالمقاومةُ فِکرَةٌو الفِكرةُ لاتغتالفلسطین؛ مفتاح الفرج الأمّةالدفاع عن #فلسطین بالنسبة إلینا هو الشرف و العزّةیا أيّها المسلمون، یا أیّها المسلمون، انهضوايا أيها المسلمون، يا أيها المسلمون، إتحدوا إتحدوانحن أصحاب الغيرة یا فلسطین قلوبنا معکواحتلال فلسطين إنّما هو بداية قضمها للعالمنحن نفتخر بشباب فلسطينالمقاومة، هي السبيل الوحيد لتحرير القدسالقدس، عاصمة الفلسطين الأبديةحُرة حرّة يا فلسطين بعزم وقوّة منتصرينبالرّوح بالدّم، نفدیک یا أقصیسنصلّي في القدسيوم القدس، هو يوم الفصل بين الحق و الباطلمجله تحلیلی گذرگاهمجله تحلیلی گذرگاهSat, 22 Mar 2025 20:07:50 +0330https://virgool.ir/@gozargaah_ir/مجموعه-شعار-در-حمایت-از-آرمان-فلسطین-انگلیسی-aws5e1ziohsa1. STOP the Palestinian genocide2. Israel is a criminal. STOP the crime3. NO to War on GAZASTOP the War on GAZA4. Fewer guns = Fewer deadIt's that simple5. Justice for Palestine6. End the apartheid7. Stop genocide in GazaCeasefire now!8. Palestine will free America9. 215 days of resillience of the children of Gaza10. STOP bombing Gaza11. To stand with Palestine is to stand with humanity12. You don't pause a genocide You end it13. Let GazaLIVE,BREATHE,EAT,SURVIVE...14. In any war between the oppressor and the oppressed, support the oppressed.15. Terrorism is a sinIsrael will not win16. Zionism is a crimeAnti-Zionism a must17. Hands off al-AQSA18. End apartheid Israel19. United against racism, Islamophobia.Anti-semitism and Zionism20. Support Palestinian resistance, by any means necessary21. We will not be SILENCED22. Free all PalestinianPolitical prisoners!23. Resistance against occupationIs a human right!24. Resistance is not terrorism!25. End all U.S. AID to Israel26. Palestinians should be free27. How many more?28. Stop the war on GAZA29. National march for Palestine30. End Israel apartheid31. Exist! Resist! Return!32. National march for PalestineStop the war on Gaza Ceasefire now!33. Palestine will never walk alone34. Stop terror bombing Gaza35. The land you have to kill for, is NOT yours. The land you love to die for, IS.36. Stand with Gaza and Hamas37. No justice no peace38. IRAN stands with Palestine38. Stand up for Palestine40. Stand with Palestine41. End the Palestinian holocaust42. We are all one Ummah43. All the walls will fall44. End your complicity45. End the occupation now!46. Freedom and justice for Palestine47. Boycott Israel48. Boycott genocide supporters49. Down with ISRAEL50. The U.S. is the agent of global ZionismThey created the ISIS51. Israel, more detestable every day than yesterday.52. Accomplices of terrorists53. The United Nations, currently engaged in extensive computations...54. Palestine will ENDUREPalestine will TRIUMPH55. Angry Zombie Zionists56. Israel, more detestable every day than yesterday.57. Muslims, Muslims, Stand up58. Gaza, the world's largest open prison and slaughterhouse59. Israel is a source of shame for humanity.60. Palestine, we are with you.61. Palestine will endure, Palestine will triumph.52. We are the coming STORM,Stand firm, O Aqsa, stand strong53. The decline of Israel is near.54. Your end is near55. This pain can not be forgotten...56. Global Alert57. UNITED for ONE GOAL58. Cut the criminal's lifeline59. We will take back our land60. Israel's response to Gazan THIRSTY children 61. Israel is a threat to world peace62. The end of Israel is near63. Israel is a CHILD KILLER regimeSTOP Killing Children64. In Palestine, 6000 children have been killed by Israel in 215 days.65. The beginning of the End66. Our hearts are with palestine67. Palestinians will not win suddenly68. Cut off oil immediately Stop feeding monsters69. Gaza is thirsty, for water, not bombs70. USA has given Israel $159 billion of American taxpayer's money to commit genocide in Gaza 71. Our hearts are with you, Palestine/Gaza72. One Person MattersOne Government Blows!73. The escape of dirty rats74. I LOVE GAZAI HATE ISRAEL75. Israel is the real NazismSame nature / Same destinyISRAEL = NAZISMZIONISM = NAZISMISIS = ISRAELZIONISM ≠ JUDAISM76. Zionism is not JudaismISIS is not ISLAM77. JUDAISM REJECTS ZIONISMAnd the state of ISRAEL78. Netanyahu drowning in the blood of the oppressed people of Gaza79. Palestine is not alone80. "We won't stop! We won't rest!Gathering from East to West!"81. From the River to the Sea, Palestine will be free82. ONE TWO THREE FOUR, Occupation no more! 83. FIVE SIX SEVEN EIGHT,ISRAEL is a TERRORIST State84. Free, Free Palestine85. Long Live the Intifada86. Stand for Justice, Stand for Palestine87. Stop doing business with military weapons manufacturers that are supplying arms to Israel.88. Stop accepting research money from Israel for projects that aid the country’s military efforts.89. Stop investing college endowments with money managers who profit from Israeli companies or contractors.90. Divestment from Zionist genocide now!91. “Right of return” for Palestinians92. No more investment in Apartheid93. Pay for our EducationNot for Occupation94. End complicity with genocide95. Israel, Israel you can't hide,We charge you with genocide.96. There is only one solution, intifada, revolution.97. Biggest threat in the world today... Israel and the USA98. By the Millions, by the Billions,We are all Palestinians.99. We are Millions, We are Billions, We are all Palestinians100. Netanyahu you can't hide,we charge you with genocide101. RISE, WEST BANK, awaken from your sleepPunish Isreal, make evil retreat 102. RISE, EUROPE, awaken from your sleepPunish Isreal, make evil retreat103. RISE, AMERICA, awaken from your sleepPunish Isreal, make evil retreat104. RISE, HUMANITY, awaken from your sleepPunish Isreal, make evil retreat105. People of the WORLD, RISE and UNITE Overthrow Israel with all your might106. Down with Israel, it's reign MUST cease Let the world see, let us feel the release107. SHAME on the supporters of Israel's reign In Palestine’s fight, their alliance will wane108. People of ALL NATIONS, hear Palestine’s plea UNITE against Israel and set the WORLD free109. WAKE UP, dear WORLD, see the injustice at hand JOIN Palestine's cause, make a UNITED stand110. FREEDOM'S call echoes, let it be heard For Palestine's liberation, UNITE every word111. RISE against Israel, the despot's cursePalestine's freedom, we must all rehearse112. People of AMERICA, rise and proclaim PALESTINE'S VICTORY, let it be your AIM113. People of EUROPE, rise and proclaim Palestine's victory, let it be your AIM114. People of THE WORLD, rise and proclaim Palestine's victory, let it be your AIM115. UNITE and FIGHT, for justice we demand Bring down ISRAEL, with a united hand116. Awake, O WORLDevilness EXPELLTogether we'll banish IsraHELL117. Stand tall, Palestine, let freedom ring Topple Israel, make the tyrant's downfall sing118. Shame on those who Israel befriend By Palestine's courage, their support will end119. People of the WORLD, heed our call Israel's reign must CRUMBLE, for freedom, for all120. Let the FLAMES of freedom burn bright In PALESTINE'S struggle, we all UNITE 121. Against the DESPOT, we'll stand firm and strongPALESTINE'S FREEDOM, our unity prolong122. UNITE O WORLD, against this savage reign In PALESTINE'S liberation, let us gainمجله تحلیلی گذرگاهمجله تحلیلی گذرگاهSat, 22 Mar 2025 19:53:01 +0330