https://virgool.ir/feed/@gisgolabetonfa2026-11-12 11:15:15https://files.virgool.ir/upload/users/165970/avatar/R6XpVT.pnghttps://virgool.ir/@gisgolabetonhttps://virgool.ir/@gisgolabeton/قرارداد-کار-جدید-wd7j7cjnycwpدقیقا ۱سال شدپارسال مثل امروز من قراردادم رو برای شروع کارم امضا کردم ، یک قرارداد ۶ماهه :)و از فردای نیمه شعبان کارم رو شروع کردم و رابطه خوبی با همکارام و با رئیسم داشتم و گاهی بعد از تایم کاری ساعتها باهاشون گفتگو می کردم. صحبتهاشون کاملا روم تاثیر مثبت داشت و در روند کار بهم کمک می کرد و باعث میشد استرس و وسواس کاریم کم بشه و کاملا از بین بره. با توجه به رابطه خوبی که با همکارام داشتم، اونجا رو دوست نداشتم و همیشه از اینکه با توجه به سطح تواناییهام کاری رو انجام میدادمم که ابتدایی ترین کار برام محسوب میشد، ناراضی بودم و لحظه شماری می کردم تا این ۶ماه تموم بشه. ضمن اینکه ازم تعهد گرفته بودن که حق ندارم در طول خدمتم در اون اداره دانشگاهم رو ادامه بدم و این موضوع بسیاااار باعث ناراحتیم شده بود.روزها گذشتن..خیلی زود گذشتن تا رسیدیم به آخرای شهریورکاملا تند خو شده بودم و زود عصبی میشدم و نیاز به سفر داشتم، بنابراین تصمیم گرفتم به سفر ۳،۴ روزه برم و این سفر کاملا من رو سرحال کرد.دیگه به محیط کارم عادت کرده بودم و به این فکر میکردم که خوب از بیکاری که بهتره اینکار! خانمی هم که به مرخصی زایمان رفته بود، مرخصیشو رو ۳ماهه دیگه تمدید کرد و من برخلاف میل باطنیم مجبور شدم قراردادم رو برای ۶ماه دوم سال تمدید کنم.3ماه آخر قراردادم روزهای سختی رو داشتم و نامهربونی ها دیدم از رئیس و معاون و زیرآب زنی های معمول در اداره ها و همکاران به ظاهر محترم.با همه این نامهربونی ها و دلگیری ها هیچ وقت در انجام کار و وظایفم کوتاهی نکردم و مثل همه این ۱سال که قبل از ۷.۳۰ صبح وارد اداره میشدم و کارم رو شروع می کردم، کارم رو ادامه دادم و با وجود اینکه ساعت کاری تا 4.15 بعدازظهر بود، خیلی وقتها بخاطر حجم زیاد کارهام تا 8 شب اداره میموندم تا همه کارهام رو انجام بدم تا کارهای امروزم برای فردام نمونن و به اصطلاح کارهای روزانه م رو صفر می کردم.(دوستان کارمند میدونن که ساعت کاری از ۷.30 شروع میشه ولی من از قبل از 7.30 کارم رو شروع می کردم در حالی که تایم کاری تا قبل از 7.30 حساب نمیشه و حتی اضافه کاری هم بهش تعلق نمیگیره. این در حالی بود که همه همکارام تا 8صبح صبونه میخوردن و بعد از 8-8.30 صبح سیستماشون رو روشن می کردن.)آقایی که برامون چایی میاورد وقتی صبحها من رو مشغول کار میدید، بهم میگفت پولی که میگیری واقعا حلالت :))اوایل بهمن بود که خانومی که به بجاش کار می کردم از مرخصی زایمان برگشت و بعداز صحبت کوتاه با رئیس، وارد اتاق من شد با چشمهای نگران و طوری به من نگاه می کرد که انگار من جای ایشون رو گرفتم.با همون حال بهم گفت رئیس از تو راضیه و میخواد تورو پیش خودش نگهداره و گفت که ممکنه قراردادش رو تمدید نکنن!!از اینکه از من راضی بودن و رضایتشون رو به زبان آورده بودن واسم خوشایند بود ولی هیچوقت دلم نمیخواست جای کسی رو بگیرم!! بخاطر همین بهش اطمینان دادم که اگر رئیس هم بخواد، من هیچوقت نمیمونم !! و بهش اطمینان دادم که وجود من واسش هیچ خطری نداره.این خانم کارش رو شروع کرد و من فقط تا پایان قراردادم توی اون اداره موندم.از اوایل بهمن تا آخر اسفند، این خانم فقط ۲هفته سرکارش اومد و تقریبا همه کارهاش رو من انجام میدادم ولی دیگه تا 8 شب اداره نمیموندم.با توجه به شیوع کرونا تایم کاریمون شده بود تا 2.30 بعداز ظهر من سر ساعت 2.30 سیستمم رو خاموش می کردم و میرفتم خونه.۱ماهه پیش مث امروز از منابع انسانی بهم اطلاع دادن که به من نیازی ندارن و گفتن از اول فرودین دیگه به اون اداره نرم.قرارداد اون خانوم هم برای ۱سال آینده تمدید شد و خیلی ها از نبود من در اون اداره خوشحال شدن از جمله اون خانوم :)با حساب تعطیلات عید ۱ماهی میشه که سرکار نمیرم و برای بیمه بیکاریم اقدام کردم.توی این ۱ماه حالم خیلی بهتره و حس میکنم کم کم دارم میشم همون دختر همیشگی و شاد، البته با کمی تغییرات کاملا مشهود :)دفعه بعد میخوام از تجربیات این ۱سال بنویسم و اینکه چقد اونجا بودن باعث شد روحم جوویده بشه و از اون دختر همیشه شاد بشم دختر تند خویی که زود عصبانی میشه.گیس گلابتوونگیس گلابتوونThu, 16 Apr 2020 20:52:28 +0430https://virgool.ir/@gisgolabeton/تجربه-مصاحبه-400-کلمه-ای-gnebrwpph4btیکسال پیش مث این روزها از بیکار شدنم ناراحت بودم و خوشحال ازینکه حداقل یک مقدار پس انداز برای ادامه روزهای دانشگاهم دارم.بهار قشنگمو با دانشگاه رفتنم شروع کردم و دیدن دوستام تا اینکه طی تماسی مطلع شدم تو یکی از ارگانها به یک جانشین نیاز دارن ، جانشین برای یکی از کارمنداشون که قرار بود به مرخصی 6ماهه زایمان بره و شرکتی که باهاشون قرارداد داشتم، من رو معرفی کرده بودن.نمیخواستم و دوست نداشتم برم ، چون اون کار نسبت به معلومات و مهارتی که داشتم جزو ابتدایی ترین کار برای من محسوب میشد ولی طی تماس های مکرر شرکت و اصرارهاشون تصمیم گرفتم برای مصاحبه برم. آخرای فروردین بود، قبل از ۱۲ ظهر رسیدم تا رئیس منابع انسانی باهام مصاحبه کنه، یک مصاحبه ۱۰ دقیقه ایولی ایشون ترجیح دادن به یک ناهار ۱ساعته برن و بعد من رو ببینن. توی اون ۱ساعت من تو اتاق همکارای منابع انسانیشون موندم ، بوی ناهارشون هوش از سرم برده بود. منم شیکووو :)))))با اینکه ناهار نخورده بودم ولی در جواب اینکه اگر ناهار میل دارین براتون بیاریم؟ فقط تشکر کردم.حدودا یک ساعت و نیم بعد آقا از ناهار برگشتن و اجازه دیدار من رو صادر کردن!!بعداز یکسری سوال و جواب چند دقیقه ای من رو فرستادن برای مصاحبه با رئیس اداره ای که قرار بود براشون کار کنم.توی راهرو منتظر نشسته بودم که یک خانومی اومد سمتم و اسممو صدا کرد، اون روز نمیدونستم ایشون قراره ۱سال رئیس من باشه. لبخند داشت و با لبخند من رو به سمت اتاقش راهنمایی کرد. لبخندش حس خوبی بهم میداد و همین باعث شده بود که استرسم کم بشه. چون سردم بود بهم گفت که میتونم پنجره اتاقش رو ببندم و بستم . زنگ زد برام چایی آوردن و بهم شکلات تعارف کرد. گرفتن فنجون چایی باعث شد بیشتر گرمم بشه.مکالمه ای که داشتیم رو خیلی بخاطر ندارم ولی یادم میاد که راجب خانوادم پرسیده بود و ازم درخواست کرد رزومه م رو واسش ایمیل کنم و بعد من رو راهنمایی کرد به سمت اتاق خانومی که قرار بود بجای ایشون باشم.خانومی که صورت مهربونی داشت،لبخند میزد و سعی می کرد همه چیز رو در اون فرصت کم به من آموزش بده و از همه مهمتر 9ماهه حامله بود و فرزندش چندروز بعد بدنیا اومد.یادم میاد سه شنبه بود و قرار شد چهارشنبه هم برم تا کار رو ازش تحویل بگیرم و از هفته جدید کارم رو شروع کنم.ادامه دارد..گیس گلابتوونگیس گلابتوونMon, 06 Apr 2020 22:09:09 +0430