https://virgool.ir/feed/@gildikداستان و نمايشنامه مينويسم _ تئاتر کار ميکنم _ تصويرسازي ميخونمfa2026-11-11 16:49:34https://files.virgool.ir/upload/users/23139/avatar/ia9s76.pnghttps://virgool.ir/@gildikhttps://virgool.ir/@gildik/برگشتم-quwkm5kcbyzsاومدم ویرگول و خیلی اتفاقی پسورد و نوشتم و وارد شدم و اومدم پست «تورو خدا باهام حرف بزن» ام رو خوندم و نزدیک بود خون بگریم!با چه امید و آرزویی رفتم و کار گرفتم و با چه وضعیتی استعفا دادم. درست سه روز بعد از ترفیع!اون مدیری که توی پست نوشته بودم از همون اول بیسوادیش معلوم بود و آخر سر هم سر بیسوادیش استعفا دادم از مجموعه. در حالی که تبدیل به بهترین مربی مجموعه شده بودم برای خودم آرشیو و برنامه های خاص درست کردم و چیدم. محبوبترین مربی مجموعه پیش باقی مربی ها و کارکنان و رئیس و بچه ها و اولیا بودم.شغل رویاییم و ساخته بودم.وقتی وارد مجموعه شدم یه سالن خالی تحویلم دادن با بچه هایی که رفتارهای ناهنجار داشتن. مکان تمرینم و گسترش دادم. بچه هارو وارد دنیای کاملا دور از محیط مهدکودک های ایرانی کردم. ارتباط فوق العاده ای با همه داشتم. محیط زندان مانند مهدمون و تبدیل کردم به مکان بگو و بخند و بازی کن.پشیمون نیستم ولی خستگی به تنم موند.حالا بیکارم. هیچ درآمدی ندارم. و شدیدا احساس پوچی و افسردگی میکنم. لپ تاپم و روشن کردم که سرچ کنم چه کاری میتونم برای پول دراوردن بکنم. یهو نمیدونم چرا یاد ویرگول افتادم و اومد ویرگول و خیلی اتفاقی پسورد و نوشتم و اومدم پست «تورو خدا باهام حرف بزن» ام رو خوندم و نزدیک بود خون بگریم!...Nastaran?Nastaran?Fri, 16 Oct 2020 16:00:29 +0330https://virgool.ir/@gildik/رابطه-ي-مستقيم-ويرگول-و-يک-مربي-نمايش-nuk23igzd66qهمون اولاي اومدنم به ويرگول بود که يهو زنگ زدن بهم که يکي از مدارس خيلي معروف و با پرستيژ اردبيل مربي تئاتر ميخواد و ما اسمت و داديم. بعد باهام تماس گرفتن و دعوت به مصاحبه شدم و از همون اولين ديدار درگيريم با دمپايي تا خدا شاهده همين الان که ديگه بعنوان يه مربي کار بلد شناخته شدم و علاوه بر سه تا کلاس پيش دبستاني و آمادگي مدرسه، کلا مدرسه ي تئاترشون و سپردن بهم و اگه تنبلي نکنم و انقد اه و ناله از خستگي و بي نظمي بچه ها، ميتونم براي خودم امپراطوري برقرار کنم. وسط نوشت : بالاخره تونستم مشکل دمپايي رو با يه پاپوش حل کنم و انقدر اونجا تونستم خودم و حرفه اي نشون بدم که کسي جرات نميکنه بهم بگي پاپوشت فلان ? اولين کاري که کردم اين بود که به توصيه ي کامنت ها ي زير پستم همينجا رفتم و مقاله ها رو از اينجا خوندم. تمام دانشم از ۵ سال سابقه ي تئاتريم رو هم با فشار اوردن به مغزم ريختم رو کاغذ و يه جزوه ي حسابي برا خودم دراوردم. تمرين ها و بازي ها رو کم کم با شناخت بچه ها، تغيير دادم و مناسب و مورد علاقه ي بچه ها کردم و ميتونم بگم ۷۰ درصد موفق بودم. اون ۳۰ درصدم ميذارم به پاي اينکه اولين تجربه م بود و يه خرده هم کم بودن اعتماد بنفس و همينطور نداشتن برنامه ي منسجم و قدرت نه گفتن و وسايل کمک آموزشي. ميپرسين چطور؟ چند نکته که باعث ميشه در اولين تجربه تون بعنوان مربي تئاتر براي بچه ها شکست بخورين: ۱ تجربه نداشته باشين و در برابر يادگيري و جستجو و کنکاش مقاومت نشون بدين. من مطمئنم اگر سرچ نميکردم و مقالات رو نميخوندم تنها با داشتن تجربه هاي خودم بعنوان يک فرد بالغ ، تمرين هام به هيچ وجه به درد بچه ها نميخورد و همون هفته اول يا پرت ميشدم بيرون يا انقدر کم مياوردم که خودم خودم و پرت ميکردم بيرون. پس سرچ کنين. بخونين. بپرسين. و متاسفانه اندکي هم فضول باشين. البته من خيلي فضولي نکردم و به لطف خود بچه ها و خانوم کمک کار مدرسه تونستم بفهمم مربي قبل من که از همکار ها و ميشه گفت دوستان من هست خيلي مورد قبول مدرسه نبوده و تنها بواسطه ي اجرايي که زده با بچه هاي مدرسه تونسته محبوب بشه. که اين کارش، کار منو سخت تر کرد و مجبورم هي به همه توضيح بدم قبل از آموزش نميشه بچه ها رو فرستاد روي سن و بهشون نبايد فشار اورد. ۲ عدم انعطاف در انجام بازي ها و تمرين ها که خودمم که خيلي موفق نيستم توي اين مورد. گاهي وقتا بچه ها دوست دارن قوانين و عوض کنن. گاهي اوقات هم بايد قوانين رو عوض کنين تا بچه ها رو بتونين راضي کنين که بازي و تمرين رو انجام بدن. خب البته که اجازه ي بيش از حد دادن به بچه ها کلا کلاس و ميبره رو هوا. بچه ه هميشه دوست دارن حرف بزنن و چرت و پرت بگن? ۳ نداشتن برنامه کلي من چون يهويي رفتم و مشغول به کار شدم و هيچ تصور و ايده اي نداشتم، بي برنامه بودم و پدرم دراومد و همچنان تحت فشارم. يه برنامه کلي داشته باشين که مثلا چند جلسه اول تمرين بدن داريم فقط بعدش بيان اضافه شه بعد بازي هاي فيزيکي بعد فکري و اينا و اگر قراره اجرا بزنين زود دست بکار بشين و متن و ايده و تمرين ها رو شروع کنين. من آخر آذر رفتم و آخر دي بدون اينکه ازم نمايش بخوان گفتم براي عيد آماده ميشم. تصور کنين نه بچه ها رو درست و حسابي ميشناختم نه متني دستم بود نه تا حالا با بچه ها کار کرده بودم نه تجربه ي کارگرداني داشتم هيچي. بعد حالا بيا خر بيار و بقيه ي ماجزا . نتيجه خيلي هم بد نشد يه متن آماده کردم خيلي کوتاه آما بدک نبود البته بهم بودجه ندادن تا يه تنبک نواز بيارم و خيلي خشک بنظر مي اومد. گفتن خودشون گروه موسيقي دارن که اونا هم درست همکاري نکردن. يکي از بچه ها هم خنديد و اون يکي دوستشم خندوند و يکي از بچه ها هم حواسش پرت شد دير رفت پرده رو باز کنه اما در کل بنظر براي اينکه ترسمون بريزه بد نبود. من راضي بودم آقا ۴ نداشتن قدرت نه گفتن من خودم بقدر کافي بي برنامه بودم بعد مدير هم يهو مياد ميگه دو روز ديگه برنامه داريم شمام بچه ها رو آماده کنين منم ميگم چشم. خب لعنتي چرا چشم؟ مگه ممکنه آخه؟ همين يهويي ها از برنامه خودمونم عقبمون ميذاره و بچه ها واقعا گيج ميشن. از يه طرفي هم کل کلاسا پشت سر هم افتاده و من آخرين کلاس و يه سگ هارم که ميتونم کله ي بچه هاي ملتو با دندونم بکنم و بندازم جلو پاي اوليا.دو روز در هفته از ساعت ۹ونيم صبح تا ۶ونيم عصر من کلاس دارم. اگه بلد بودم بگم نه نميتونيم برا دو روز ديگه آماده شيم، نه نميتونم با اين بچه نمايش آماده کنم چون تواناييش رو نداره، نه نميتونم اين ساعت کلاس و بيام خيلي با انرژتر بودم مطمئنن. ۵ عدم رضايت از دستمزد همکار نه چندان محترم اومده گفته شهريه صد تومن براي بيست جلسه کلاس ملتم ثبت نام کردن اونوقت گذاشته رفته. کلاساش و من برداشتم يعني مجبور بودم که بردارم اونوقت با اون شهريه ي به درد نخور و خيلي کم. بعدشم خودش رفته کلاس گذاشته جاي ديگه بيست ساعت دويست و هفتاد ههزار تومن. حالا نسترن بدبخت بيا بخاطر 800 تومن بيست ساعت بدو و داد بزن و ياد بده و تحمل کن. ۶نداشتن وسايل کمک آموزشي ماسک و کتاب و عروسک و نمايشنامه و يک سري وسايل کوچيک ديگه که من نياز داشتم بذاي آموزشم نبود و پروسه ي درخواست تا اومدن اون وسايل يک هفته زمان ميخواست. تمرين ها هم به طوري هست که يهو بچه ها اخم ميکنن و مجبوري درجا برنامه رو عوض کني گاها و حالا بيا درخواست کتاب بده مثلا ، يه هفته ديگه ميرسه دستت. البته تقصير مدرسه نيست اين هم. مربي قبلي بلد نبوده نخواسته ندادن خودشونم که نميدونن و از کجا بدونن . پس من بايد اينا رو آماده کنم براي دوره هاي بعد. بايد طوري باشه که يهو ايده ي تمرين به ذهنت زد بري وسايل و برداري بياي ، شروع کني. ۷ بخاطر راضي کردن مدير ، رضايت بچه ها رو از دست ندين من اعتراف ميکنم که اوايل بخاطر اينکه مدير که اتاقش دقيقا بالاي سالن ماست و همين فاصله اي هم نيست بينمون فکر نکنه بيکاريم به بچه ها استراحت نميدادم. بعد کم کم متوجه شدم اينا بچه ان بابا بچه. خسته ميشن زود... يک ساعت تمام ازشون کار ميکشيدم... لعنت به من الا ميدونم از اين يک ساعت کلاس نيم ساعتش کافيه مفيد باشه ۸ براي هر دقيقه ي کلاستون برنامه بريزين. من براي پيش دبستاني هام يک ربع تمرين بدن دارم بعد بلافاصله تمرکز دارم نهايتا ۷ دقيقه که خيلي دوست دارن بعدش يه کم حرف ميزنيم استراحت ۵دقيقه اي بعد آماده ميشيم براي بازي انجامش که داديم ميتونن بدو بدو کنن يا يه بازي تکراري که محبوب جمع هست و انجام ميديم. ۹ نداشتن موسيقي مناسب موسيقي آقا موسيقي. معجزه ميکنه. براي تمرين بدن موسيقي پر انرژي بذاي تمرکز موسيقي آرامشبخش حلال تمام مشکلات خواهد بود. ۱۰ باشه حالا نبودم يه کاريش ميکنم اين جمله ممنوع. اگه چيزي لازمه بخواين و اگر ندادن بازم بخواين اگر ندادن باز هم درخواست بدين. صرفا بخاطر اينکه دستگاه پخششون کار نميکنه مجبورم بجاي فلش هر جلسه لپ تاپ ببرم. خودش کافيه تا اعصابم خورد شه. پس بهشون ياد بدين که کارشون و درست انجام بدن تا شما هم کارتون و درست انجام بدين. تازه اينجوري حرفهدي ترم هست و ازتون حساب ميبرن ۱۱ نداشتن فرم هاي مخصوص اين فرم ها رو با سليقه ي خودتون آماده کنين و مطمئن باشين به درد ميخورن و کيفيت کارتون و ميبرن بالا فرم ثبت نام ، من اين يکي و داشتم و با سليقه خودم هم آماده کرده بودم خيلي با مزه بود بنظرم. همه ي جمله ها همينطوري خودموني بودن و کامل توضيح داده بودم قراره چيکار کنم تو کلاسا. البته اين فرم براي کلاس هاي آزاد بود نه مدرسه فرم حضور غياب با جزئيات ، اين بچه توي اين بازي چطور عمل کرد و نظر کلي کلاس چي بود نسبت به بازي. براي اين جزئيات کادر مخصوص بذارين حتما حتما چون در نهايت هم هنرجو رو خوب ميتونين بشناسين هم اوليا رو ميتونين متوجه شرايط بکنين هم اينکه محبوب ترين بازي رو بدونين چيه که توي اوقات بدقلقي بچه ها باهاشون بازي کنين که کوتاه بيان فرم روز امتحان کارنامه کلي که يه خلاصه اي از کل کلاس باشه حتما هم براي خودتون رتبه بندي خاص داشته باشين و هر فرمي که خودتون صلاح ميدونين ?۱۲ جدي نگرفتناگه ميخواين جدي بگيرنتون قوانين وضع کنين و کوتاه نياين. لباس مناسب. شروع سر ساعت. نظم. موسيقي. و بقيه ي چيزايي که مخصوص کلاس خودتونه فعلا اينا يادمه بازم مينويسم اگر دوست داشتين الانم داريم براي جشن آخر سال نمايش آماده ميکنيم. استرس دارم ولي کلاساي آزاد بعد از ظهرم تموم شد ديروز و تکليفم با گروه هايي که تو جشن پايان تحصيلي نمايش ندارن روشنه. براشون توضيح دادم که همه ي بچه ها نميتونن تو نمايش باشن و ۶ تا از بهترين ها رو دارم آماده ميکنم. انرژي مثبت بفرستين. گفتم حتما حتما موسيقي بايد باشه و کوتاه نميام. ? پي نوشت اينکه هر چيزي هم که ندارين يه جزوه ي خوب داشته باشين و هميشه همراهتون ببرين. چون هر چقدرم برنامه داشته باشين يهو يه بچه پيدا ميشه که بزنه به هم همه چي رو و مجبور باشين زود و تند و سريع يه بازي ديگه جور کنين. به روز باشين. Nastaran?Nastaran?Thu, 09 May 2019 12:28:44 +0430https://virgool.ir/@gildik/اول-کار-رسمي-يه-دختر-۲۶-ساله-av2l7ovgbetiخب يادتونه که در باره مصاحبه م بهتون گفتم. روز دوشنبه نه و نيم صبح اولين کلاسم رو رفتم. وارد مدرسه که شدم بهم گفتن کلاس تئاتر توي زيرزمينه. يه فضاي بزرگ قابل قبولي بود البته اگر که اون دوتا ستون و از وسط بشه برداشت. يه ديوار شيشه اي هم اون ته کشيدن که ميز غذاي بچه ها رو گذاشتن و وقتي من وارد شدم زنگ تفريحشون بود و داشتن اونجا خوراکي مي خوردن. 3 تا هم مربي بالاي سرشون بودن که هي داشتن سر بچه ها داد ميزدن که آروم باشن و خوراکي هاشون و تموم کنن. اولش بهم برخورد که انقد دارن داد و بيداد ميکنن ولي بعد که نوبت خودم شد تا مديريتشون کنم يه کم بهشون حق دادم. کلاس اولم 5 تا بچه بودن که يکيشون از اين پسرايي بود که دوست داره همه رو گاز بگيره. يهو وسط تمرين شروع به دويدن ميکرد و پشت سرش بقيه بچه ها هم مي دويدن و برگردوندنشون به تمرين خودش ماجرايي بود. اما بنظر خودم تونستم خوب باهاشون کنار بيام. 1 ساعت تموم شد و من حواسم نبود و وقت کم اوردم. کلاس بعدي 8 نفر بودن و همه شون خيلي حرف ميزدن. مستخدمي که روز اولم اونجا بود و کلي سوال پيچم کرده بود هي وسط کلاسام ميومد مي گفت انقد به اينا رو نده، داد بزن سرشون. يا مثلا وسط تمرين تمرکز يهو در و با صدا باز مي کرد و تقريبا از اول تا آخر کلاسام اون گوشه نشسته بود يا داشت ميزا رو تميز ميکرد. کلاس آخرمم 5 تا شيطون بودن که خدا رو هيچ رقمه بنده نبودن. کلاس دوميم با اينکه تعدادشون زياد بود و زياد حرف ميزدن ولي به نظرم بهتر از دو تاي ديگه بود. اين يه شرح کلي بود کم کم از ادا و اطوار و شيطنتشون مفصل بهتون ميگم. خب واقعيتش خيلي بهم سخت گذشت ولي خوبيش اين بود که کلاسا خيلي زود تموم ميشد و من تمرينام نصفه ميموند. قبل از کلاسا خيلي استرس داشتم که شايد نتونم سر بچه ها رو گرم کنم و بيکار بمونيم. اما خب خدا رو شکر هر بار کلاسام با خواهش و تمناي مستخدم مهد تموم ميشد که توروخدا بسه ديگه ولشون کن. بچه هاي دو تا کلاس اول و آخري با اينکه خيلي اذيتم کردن و تمرينارو انجام نميدادن اما آخر کلاس بهم گفتن خيلي بهشون خوش گذشته. داشتم بال درمياوردم. اينم از روز اول کارم بعنوان مربي تئاتر بچه ها. فکر نميکردم روز اول انقد موفق باشم. اولين کلاسمم که تموم شد انقد جوگير و خوشحال بودم برداشتم کيفم و برم از اونجا که وسط پله ها يادم افتاد دو تا کلاس ديگه هم دارم? شلوغ کردن و به هم زدن تمرين و دوييدن يهويي و از دستم فرار کردن بچه ها انقدري اذيتم نکرد که اون گوشه نشستن خانم مستخدمه و هي بهم تذکر دادنش که اينکارو بکن اونکارو نکن. توي يکي از کلاسامم متوجه شدم نشسته و داره تمرينايي که مي دم و يادداشت ميکنه. آخرشم اومد گفت جلسه بعد تمرينارو برام بنويس و بنويس که به چه دردي ميخورن و اگه اين کارو ميکنن معنيش چيه و اينا. منم چون تحت تاثير خوشحالي از موفقيتم بودم بهش يه کم توضيح دادم و قبول کردم ولي خب الان خيلي پشيمونم. حالا نميدونم دفعه بعد بهش چي بگم. ? آخه اينم شد معضل اولين روز کاري آخه؟؟؟ خلاصه که خدارو شکر ميکنم و راضي ام در کل. و قراره روز دوشنبه قرار داد امضا کنيم. اين ميشه اولين کار رسمي يه دختر 26 ساله که تا قبل از اين يا مفتي کار کرده يا با دستمزد خيلي کم . يادم باشه براتون از دستمزد 5 هزارتومنيم بگم. طولاني شدااا ?Nastaran?Nastaran?Fri, 14 Dec 2018 00:17:16 +0330https://virgool.ir/@gildik/تو-رو-خدا-باهام-حرف-بزن-gkqa49hqwl50رفتم براي مصاحبه. زنگ در مدرسه رو زدم با خودم گفتم تا ميان در و باز کنن من وقت دارم شلوارم حسابي بکشم بالا همينطور که از روي کاپشن سعي مي کردم کمر شلوارم و بگيرم ديدم يکي داره صدام مي زنه. برگشتم ديدم در اصلي اون يکي بوده و خانومه همينجوري داره نگام مي کنه و لبخند مي زنه? خيلي با اعتماد بنفس به کشيدن شلوارم ادامه دادم و باهاشون احوالپرسي کردم. کفشام و دراوردم و دمپايي مخصوص و قرمز و پاپيون دارشون رو پوشيدم.رفتم داخل. چند دقيقه توي آبدارخونه منتظر موندم تا سر مدير مدرسه خلوت شه. تو اون چند دقيقه کلي جواب پس دادم به دو تا خانومي که اونجا بودن. بالاخره احضار شدم و رفتم پيش مدير. خانوم مدير با پاشون يه دمپايي ديگه هل دادن جلو پاي من و گفتن حالا اين دمپايي و بپوش و بيا تو اتاقم. تمام مدت داشتم فکر مي کردم چقدر خنده دار و مسخره شدم با دمپايياشون? خانوم مدير اسمم و پرسيد و حدود پنج دقيقه صحبت کردن و تنها چيزي که ازم پرسيد اين بود که سابقه کار دارم يا نه؟ منم گفتم سابقه تدريس ندارم اما توي چند کار دستيار کارگردان بودم. در همين حد براش کافي بود ديگه اجازه نداد بگم چند ساله داره جونم درمياد و تو چند تا کار بازيگر بودم و چه ورکشاپ و کلاسايي رفتم و چه آموزش هايي ديدم. گفت فردا بيا سه تا کلاس پشت سر هم براي بچه هامون تدريس کن تا ببينيم ميپسنديم يا نه. و ساعتي انقدر تومن ميديم بهت. خدافظ. ? با خودم گفتم فقط براي 6_7 دقيقه شنيدن صحبت هاي ايشون اون همه بيرون جواب پس دادم به مستخدم مدرسه؟ بلند نشدم و در کمال احترام و ادب شروع کردم به پرسيدن سوال در رابطه با تعداد دانش آموزها و زباني که دوست دارن با بچه ها صحبت بشه(ترکي_فارسي) بعد ازشون پرسيدم خروجي کار به چه صورتي بايد باشه و چند تا سوال ديگه در باره اهداف کلاس هاشون. بعد کم کم خانم مدير شروع کرد سوالاي بيشتري ازم پرسيدن و صحبتمون گرم گرفت. اجازه خواستم و بلند شدم و جلسه رو خاتمه دادم? نميخواستم تا آخر ( شايد آخر همکاري من باهاشون همين فردا باشه شايد هم 5ماه ديگه)اين فکر رو مخم باشه که هر کس ديگه اي هم اگر به جاي من بود بهش ميگفتن فردا آزمايشي بيا سر کار. حالا بايد چند تا تمرين توي ذهنم مرتب کنم و چند تا موسيقي مخصوص تمرين تئاتر از لپ تاپم پيدا کنم و يه کم استراحت کنم تا فردا صبح آماده برم سر کلاس. با تموم انرژي و اميد ميرم. پي نوشت اين که متني که چند ماه روش کار کرده بودم و براي بازخواني فرستاده بودم ارشاد، رد شده. با اين بهانه که هيچ داستان و روايتي در متن نيست. ?برام خيلي جالب بود جوابشون و کاملا مطمئنم که آقاي فلاني بالاخره زهرش رو ريخته. کلي دپرس وعصبي ام ولي دارم با فکر کردن به فردا خودم و آروم مي کنم.?Nastaran?Nastaran?Tue, 11 Dec 2018 23:23:09 +0330https://virgool.ir/@gildik/ميخوام-برم-مصاحبه-sonpahprppaeخب من برگشتم خيلي هم سرماخورده و فين فيني برگشتم. روز دوشنبه م رو هم با يه تماس خوب شروع کردم. بهم زنگ زدن و گفتن فردا مصاحبه دارم... اگه دختر خوبي باشم و سوالارو خوب جواب بدم کارم و بعنوان مربي تئاتر بچه هاي مدرسه شروع مي کنم. اين يعني ۵ يا ۶ ماه آينده رو بايد با حدود ۳۰ تا دانش آموز ابتدايي کار کنم همزمان براشون نمايشنامه آماده کنم گروه موسيقي هماهنگ کنم و يک نمايش حدود ۴۰ دقيقه اي رو آماده ي ارائه کنم. براي موجود تنبل و بي صبري مثل من يک مقدار وحشتناکه اما اخيرا خيلي دنبال هيجان و ماجراجويي هستم. خيلي هم با انرژي ميرم که کار رو بگيرم. ميرم و ميام براتون مفصل مي نويسم ...اگه دوست داشتين توصيه ها تجربه هاتون رو از مصاحبه هايي که داشتين برام بگين. يه کم حرف بزنيم باهم...?Nastaran?Nastaran?Mon, 10 Dec 2018 16:10:44 +0330https://virgool.ir/@gildik/ويرگول-بدون-من-jydifvcsrpflتصميم داشتم اولين مطلبي که اينجا مي نويسم خيلي تخصصي و به درد بخور باشه در زمينه هنر و ادبيات اما نشد. تا بيست دقيقه ي ديگه طبق معمول جمعه ها (از سال گذشته)بايد راه بيفتم سوار اتوبوس شم و ساعت 8ونيم صبح برسم تهران يکراست برم دانشگاه سه تا کلاس رو پشت سر هم بشينم و خسته کوفته برم خونه ي خواهرم منتظرش باشم از سر کار برگرده و همينطور که دارم سعي ميکنم باهاش حرف بزنم تا خوشحال باشه از اينکه خواهرش از شهرستان اومده و ميتونن باهم وقت بگذرونن سعي کنم خوابم نبره و در نهايت خوابم ببره و يکشنبه صبح يک کلاس ديگه رو بگذرونم و بدو بدو سوار اتوبوس شم و 8_9 ساعت بعد برسم خونه. بنظر کار خاصي نمياد اما وقتي فکر ميکنم سه هفته ست دست خالي دارم ميرم دانشگاه بدون هيچ فعاليت خاصي ، حس ميکنم بهتره اتوبوس چپ کنه که مجبور نشم باز براي استادام توضيحات بدم. فکر کردم ممکنه اينبار واقعا اين قضيه ي چپ کردن اتوبوس اتفاق بيفته ، دوست نداشتم بدون اينکه مطلبي تو ويرگول share کنم از دنيا برم. فعلا اين و داشته باشين تا اگر عمري بود و يکشنبه برگشتم مفصل براتون حرف بزنم. از هر چيزي که زندگي من رو ميسازي.Nastaran?Nastaran?Fri, 07 Dec 2018 23:19:12 +0330