https://virgool.ir/feed/@ghorbani1979.maryamfa2026-11-11 11:18:02https://files.virgool.ir/upload/users/171898/avatar/zcrkqE.pnghttps://virgool.ir/@ghorbani1979.maryamhttps://virgool.ir/@ghorbani1979.maryam/کرونا-رفت-بدون-خداحافظی-azcflhy3rq34از ۱۰ خرداد ماه همه چیز عادی می شود. یعنی ادارات شیفت کاری دور کاری ندارند. باشگاه های ورزشی استخرها تمام بوستان های جنگلی هتل ها سالن های عروسی رستوران ها پاساژ ها و بازارها آرایشگاه ها و و و باز هستند همه چیز عادی انگار نه انگار البته که همه ی ما به نوعی کلافه شده ایم از در خانه ماندن و بسیاری از ما دچار مشکلات عدیده ی مالی و معیشتی شده ایم و اعصابمان مخدوش است و همگی نیاز به چک آپ روحی و جسمی داریم اما اما اما اینکه جناب یا بانوی کرونا بدون خداحافظی رفته بسیار بسیار غم انگیز است و غم انگیزتر اینکه هنوز هم می توانیم ناقل باشیم و از ناقلین این مهمان ناخوانده را دریافت کنیم پس حالا که ایشون بدون خداحافظی رفته اند هر چند در خانه نمی مانیم اما رعایت فاصله اجتماعی توصیه های بهداشتی و مراقبت از خود را هرگز هرگز هرگز فراموش نکنیم. #مریم_همین_حالا_همین_جامریم قربانیghorbani1979.maryamghorbani1979.maryamSun, 24 May 2020 12:42:43 +0430https://virgool.ir/@ghorbani1979.maryam/ما-چهل-ساله-های-سالخورده-rgykucf2adpwما چهل ساله های سالخورده و بلاتکلیف ... خسته از رفتن ها و نرسیدن ها، زنانی در آرزوی ای کاش مرد بودن ها و مردانی در حسرت لحظه های با خیال راحت آسودن هانسل مودب، خاموش، سر به زیر، مهربان، نسل مردمدار، زود باور، قابل اعتماد، اما پر حسرت، خسته و تنهانسل جوانی نکرده پیر شده، کمر خم کرده در زیر آوار جنگ، قحطی و دروغ، لبریز از حرفهای ناگفته جامانده در دل، خط خطی های محصور شده در نگاه و فریادهایی فروخورده در گلو از جنس عشق، نفرت، اعتراض ...نسلی سالخورده تر از پدرانمان و بازیگوش تر از کودکانمان، جامانده در حیرانی و سردرگمی نوجوانی و قلبی عاشقی نکرده و مهجور ماندهچهل ساله ایم در شناسنامه و انگار چهارصد سال زیسته ایم که چه زیستنی، اسیر قوانین دست و پاگیر و نانوشته ای به نام عُرف، بلاتکلیف و تنها و سراسر آرزوی ای کاش های پر تکرار و خدا کُنَد های بی انتها و دعاهایی که انگار هرگز به آسمان نمی رسند.خسته و سرگردان و بی مقصدیم در کوچه پس کوچه های تنهایی و حیرانی ... و ای کاش که ... و ای کاشنه! نه رفیق، دیگر از ای کاش ها نخواهم گفت ... بیا کاری کنیمبیا در یکی از همین لحظه های خسته و بی مقصد، دست های تنهایی یکدیگر را بگیریم و پیش رویم . دور شویم از کوچه های ناتمام ولی بن بست سردرگمی، پشت سر بگذاریم گذشته ی بی گذشتِ سراسر بغض و ناکامی مان را.بیا تا میانسالی مان را هنوز در تلخی و سکوت و روز مرگی و روزمرّگی و سرگردانی میان باید و نباید های نخ نما حرام نکرده ایم، تا برق چشمانمان برقرار است و دستهای مان هنوز نمی لرزند و قامتمان استوار مانده، تا هنوز دچار فراموشی حال و بازگشت به گذشته های دور نشده ایم، بیا تا به هم "دچار" شویم، قدم بزنیم، چای بنوشیم و فیلم ببینیم. با هم حرف بزنیم ... تا کمی رها شویم از کوبش و تکرار واژه ها در سکوت خودبیا باز کنیم دست و پای ذهن مان را از قراردادهای بی منطق روزگار و جا بگذاریم دغدغه های ناتمام را در همان کوچه های بن بست، بیا در کنار هم "قرار" بگیریم ... بیا کمی فقط کمی زندگی کنیم و خوب می دانی که این روزگار چه قدر "زندگی کردن" را به ما بدهکار است.مریم همین حالا همین جا ... پنجشنبه ص22/12/1398 - نوشته ی قدیمیمریم قربانی ghorbani1979.maryamghorbani1979.maryamTue, 05 May 2020 13:19:03 +0430https://virgool.ir/@ghorbani1979.maryam/محاسن-در-خانه-ماندن-من-این-اجبار-به-اختیار-zc8dzkvtwtbmباورم نمی شد زمانی انقدر وقت اضافه بیاورم و مجبور شوم در خانه بمانم . آن هم اجباری به اختیار. اما اتفاق افتاد. من در خانه می مانم و اما نمی توانم پیاده روی شبانه، کوه پیمایی، بازار گردی و دورهمی داشته باشم. فکرش را هم نمی کنید چه قدر کار عقب مانده دارم. چه کتاب هایی که نخوانده مانده اند و فیلم هایی که دیده نشده اند. چه غذاها و دسرهایی که در دنیا وجود دارند و من نمی دانستم، و هنرهایی که در خود کشف کردم ... و اینکه آدمی خیلی سریع به شرایط عادت می کند. مریم همین حالا همین جا ghorbani1979.maryamghorbani1979.maryamTue, 14 Apr 2020 03:30:27 +0430