https://virgool.ir/feed/@ghazalkhajavyyyfa2026-11-11 15:11:06https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@ghazalkhajavyyyhttps://virgool.ir/@ghazalkhajavyyy/برای-اینکه-یاد-بگیرم-bhezrxrdphqf19-20ساله بودم که توی بیمارستان اهواز شروع به کار کردم .سرپرستار اتاق عمل خانم پرستار نازنینی بود به نام خانم پیله ور.یک ترم مانده بود که کارشناسی ام تمام شود اما هنوز فرق بین بتادین سبز و قهوه ای یا همان پوویدین -آیودین 10 و 7.5 درصد را نمی دانستم .که این قطعا مسئله ی من بود و نه مسئله ی درس و دانشگاه.وقتی برای اولین بار به عنوان پرسنل وارد اتاق عمل شدم اضطراب زیادی داشتم .روز اول کروکی اتاق عمل را روی کاغذ برای خودم کشید و چند بار در ذهنم تکرار کردم تا حفظم بشود .چون نگران بودم از فرط اضطراب ممکن است جای وسایل را فراموش کنم ،هیچ چیز در ذهنم نمیماند حتی شماره اتاقها.اولین عمل زندگیی ام خارج کردن آپاندیس ملتهب بود -عمل جراحی آپاندکتومی-همراه با رزیدنت اقای دکتر مقیمی خوشتیپ.(البته چاق بود ولی چاقا خوشتیپن )ازونجایی که هنوز متوجه نبودم که خیلی در زمینه کاریم شوت هستم،عمل آپاندکتومی را خیلی ساده گرفتم.سر عمل به آرامی کار را پیش میبردم.که یکهو داد دکتر مقیمی در آمد :خااااانم چرا اینو ول کردی ؟ و من ِ نادان ِ مدعی گفتم:چرا داد میزنین دکتر مگه نخ نمیخواین؟دارم نخ و آماده میکنم .و اینطوری شد که بحث ما شروع شد دکتر صداشو بلند تر میکرد و من هم در ادامه بلندتر جواب میدادم.دکتر مقیمی آپاندیس را پیدا نمیکرد و من بدون توجه به اینکه رزیدنت بخت برگشته حالش بد است و احتمالا خیلی کلافه و خسته است کل کل را ادامه دادم:شما چرا اینطوری صحبت میکنی .شما حق نداری صداتو سر من بالاببری .خسته ای که خسته ای . منم دارم کارمو میکنم چرا سر من خالی میکنی نخ نیارم یعنی؟شما بگو چطور همه کارا رو باهم بکنم .این چه طرز حرف زدنه .... تا فردای آن روز میتوانستم ادامه بدهم و دکتر هم کوتاه نمی آمد.البته من که حق داشتم من کمک جراح تازه کارمیخواستم رزیدنت بی ادب را سر جایش بنشانم حتی با وجود مریض بیهوش زیر دستمان با آپاندیس ملتهب،که پیدا نمیشد.همکارم خانم زرگانی نازنین با صدای ما وارد اتاق شد :چی شده آقای دکتر ایشون از پرسنل خیلی خوب ماست ،کارش خیلی خوبه .و به من میگفت:عزیزم آروم باش دکتر منظوری نداشت .یکهو خانم دکتری که اسمش خاطرم نیست ،با صدایی شبیه جیغ بنفش که وسطهایش کلمات نامفهموی هم میگفت وارد اتاق شد .که بعدا فهمیدم ترجمه اش این بود :هنوز آپاندیس و درنیاوردیییییی؟؟؟یکی به من یه گان بدهههه ..این شد که همکارم برای خودش و خانم دکتر لطیفِ قصه امون گان جراحی آورد و من از عمل بیرون آمدم.ناراحت بودم ولی در عین حال ازینکه جواب رزیدنت بی ادب را دادم راضی بودم .با این وجود ترجیح میدادم سر عمل بمانم.وقتی دیدم برای جواب دادن چه بهایی دادم فهمیدم نمی ارزید.بعد از آن دیگر چیزی نمیگفتم تا شانس یادگیری ازم گرفته نشود .سکوت کردن و آموختن خیلی درین سالها کمکم کرد البته گاهی آدم را منزوی میکند اما به نظرم باز هم می ارزد.ghazalkhajavyyyghazalkhajavyyyThu, 11 Nov 2021 01:35:17 +0330