https://virgool.ir/feed/@ghazaalbpنامم غزال است و شهرتم بهمن پور. معلمی حرفه من است . بارزترین خصوصیت‌های من مسئولیت‌پذیری، جدیت، سخت کوشی و نظم می‌باشد. می‌نویسم تا خلق کنم اندیشه‌ای را که از ذهن من گذر می‌کند. باشد که جاودانه شود.fa2026-11-12 07:37:15https://files.virgool.ir/upload/users/117267/avatar/MQ3YwN.pnghttps://virgool.ir/@ghazaalbphttps://virgool.ir/@ghazaalbp/چگونگی-من-کنونی-menmbek8ngehمن همیشه یک معلم هستم. معلم بوده‌ام و احتمالا خواهم ماند. اولین باری که برای توضیح دادن یا به عبارتی درس دادن تشویق شدم بر می‌گردد به دوران دبیرستان زمانی‌که به همراه یکی از هم‌کلاسی‌هایم از مدرسه در حال بازگشت به خانه بودیم و من به او یکی از معدود مسائل هندسه تحلیلی را که تا آن زمان به واقع یاد گرفته بودم توضیح دادم. برای شاگردی که در درس هندسه نمره 6.75گرفته بود، توضیح و تفسیر یک سئوال امتحانی در اتوبوس شلوغ در حالی‌ که میله اتوبوس را همچون بازوی یار درآغوش کشیده، شگفت انگیز بود. انگیزه من زمانی بیشتر شد، که متوجه شدم هر مساله‌ای را که به شکل عمیق یاد می‌گیرم، می‌توانم با عمقی کمابیش یکسان انتقال دهم. این انتقال مطلب به شکل آشکاری برمی‌گردد به ویژگی شخصیتی من که اهل سخنوری هستم.سخن راندن را در مقیاس وسیعی به اندازه کائنات دوست می‌دارم! بنابراین کافی است از من بخواهید برایتان طرز تهیه املت گوجه فرنگی را توضیح دهم. خواه ناخواه در هیبت معلمی که پای تخته ایستاده ظاهر می‌شوم و پروانه وار به گرد شمع، که شما باشید، می‌چرخم و تا زمانی که مطمئن نشوم بدون فوت وقت اقدام به تهیه املت می‌کنید از رسالت سخن وری خود دست بر نمی‌دارم.شاید این دو ویژگی بود که باعث شد در دوران دبیرستان سرسختانه درس نخوانم و ساعت هایی که در کلاس‌های کنکور، پس از درس‌های طولانی و خسته کننده مدرسه سپری می‌کردم، به رویاپردازی بگذرد و با تمام قوا خواستم که مهندس نشوم و نشدم؛ دستاوری که از آن راضی هستم.ازمهندس بودن می‌ترسیدم و باور کرده بودم برای حل مسائل ریاضی باید آن قدر خلاق باشم که برای هر سئوال کلیشه‌ای، چندین راه حل خلق کنم. من به این شکل تشویق نشده بودم و خلاقیت را عنصری برای جنس ذکور می‌دیدم! خاصه اینکه ظرفیت رشته‌های مهندسی برای ما قشر متوسط مونث با ضریب هوشی میانگین به طور تقریبی با صفر برابر بود. این‌ها بهانه‌هایی شد که من تصمیم گرفتم هر چه می‌توانم از دنیای مردانه بیشتر فاصله بگیرم تا مبادا اندک اعتماد به نفسی که در اعماق وجودم درحال پوسیدن بود، گندیده نشود.گندزدایی اما بالاخره رخ داد و زمانی فرا رسید که قارچ‌های سفید اعتماد به نفسم در اعماق وجودم رشد کرد بودند و حالا وقت مبارزه بود. مواجهه با شاگردانی که هنوز در قرن بیست و یکم باور داشتند معلم زن در حد لیاقت آن‌ها نیست ویک مرد میانسال چرا باید در محضر یک جوجه که از قضا مرغ خواهد شد تملز کند! لج بازی و کله شقی از صفات بارز اینجانب بوده وهمچنان با کمی چاشنی بلوغ، می‌باشد و خوشبختانه بر خلاف بسیاری از مواقع خسته نشدم و ادامه دادم و شاید سال ها به همین روال ادامه دهم. باشد که قبح معلم پیرزن یا پیرزن معلم را همچنین بشکنم.بهشت زیر پای همه معلمان این سرزمین است. بهشتی که توسط همه شاگردان ایشان در جهت ساختن دنیایی بهتر، در دست احداث است.Ghazaal BahmanpourGhazaal BahmanpourSat, 07 Mar 2020 15:34:52 +0330