<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های پوریا قنبرزاده</title><link>https://virgool.ir/feed/@ghanbarzade</link><description>علاقه مند به یادگیری همه زمینه ها، طراح داشبوردهای اطلاعاتی</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 11:34:36</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>پوریا قنبرزاده</title><link>https://virgool.ir/@ghanbarzade</link></image><item><title>خط ، گوگل ، فراموشی .....</title><link>https://virgool.ir/@ghanbarzade/خط-گوگل-فراموشی-yzxed7wuq8vc</link><description>امروز یه مطلب به اسم گوگل بود، نبود؟! توی ویرگول خوندم. نویسنده اصل حرفش این بود که خیلی خوبه که ما الان داریم زندگی میکنیم نه صد سال پیش که خیلی از این امکاناتی که الان داریم را نداریم . بهانه نوشتن مطلب رو هم گوگل می دونست که دسترسی به اطلاعات رو برامون خیلی راحت کرده. به شدت با حرف اون دوست عزیز موافقم و فکر می‌کنم که خوبه که الان که تو سنی هستم که دارم زندگی رو تجربه می کنم، چیزهای جدید یاد میگیرم، میخونم، می‌شنوم و می‌نویسم حتی ۵ سال پیش نیست. یه وقتا برمیگردم به گذشته، میبینم که واقعا ۵ ساله پیش یا ۱۰ سال پیش زندگی هامون چه شکلی بود. دسترسی محدود تر به اینترنت، دایال آپ و اتفاقات آنچنانی و چقدر سریع همه چی عوض شد و به این نتیجه می رسم من هم مثل نویسنده اون مطلب خوشحالم که الان توی عصر تکنولوژی زندگی می کنم نه حتی ۵ سال پیش.اما موقعی که داشتم متن رو می خوندم یاد یه جمله افتادم که چند روز پیش توی یکی از پادکست هایی که گوش میدادم شنیده بودم که نقلی از رساله فایدروس افلاطون بود. (یکی از چیزهایی یک باعث میشه خوشحال باشم تو این دوره زندگی می کنم پادکست ها هستن) توی این رساله دیالوگهای سقراط رو با یکی از شاگردانش به نام فایدروس میخونیم. در قسمتی از دیالوگ ها سقراط داستانی رو از مصر باستان تعریف میکنه که خدایی به نام توت که طبق روایات های مصر باستان خالق اعداد و ارقام و هندسه و ستاره شناسی و حروف الفبا و .... است پیش پادشاه زمان خود به نام تاموس میره و از اختراعاتش و محاسن اونها میگه اما تاموس با این اختراع مخالفت می کنه و معتقده که اختراع خط و نوشتن باعث میشه که فراموشی بین مردم گسترده تر بشه چون اونها به نوشته های خود متکی خواهند شد.پاسخ تاموس به توت در رساله فایدروسوقتی این جمله ها رو شنیدم واقعاً جا خوردم من تا به حال از این زاویه به این ماجرا نگاه نکرده بودم و همیشه خط و نوشتن رو یکی از بهترین اختراعات بشر میدونستم.نکته جالب تر اینه که تو ادامه این پادکست خیلی کوتاه موضوع google effects یا فراموشی دیجینال رو معرفی میکنه. به طور خلاصه اثر گوگل یا فراموشی دیجیتال یعنی آدم ها وقتی میدونن که اطلاعات یک جای دیگه ای هست به خودشون زحمت نمیدن اون اطلاعات رو حفظ کنند و این باعث میشه آدم ها بسیار فراموشکار تر از قبل بشن. من از روزی که این حرف رو گوش کردم دارم توی زندگی خودم دقت می‌کنم می‌بینم که کوچک ترین موضوع یا سوالی که پیش میاد بدون حتی یک دقیقه فکر کردن با وجود اینکه شاید جوابش رو بدونم و قبلا در موردش خونده یا شنیده باشم گوگل می کنم و سراغ دریافت اطلاعات از این موجود دوست داشتنی میرم .نکته مهمی که سعی داشتم توی این نوشته بگم این بود که یادمون نره این تکنولوژی های دوست داشتنی و جذاب با همه کمک هایی که به زندگی ما میکنن می تونن مضراتی هم برای ما داشته باشن به نظرم فقط باید سعی کنیم این مضرات رو ببینیم و با آگاهی نسبت به اون ها از تکنولوژی ها و امکاناتی که روز به روز دارن توی زندگی ما ریشه دار تر از قبل میشن لذت ببریم.در آخر هم باز هم این رو بگم که این نوشته اصلا نقدی به نوشته دوست عزیزمون نبود و فقط نوشته کوتاه و جذاب ایشون باعث شد من در مورد این موضوع بنویسم.</description><category>پوریا قنبرزاده</category><author>پوریا قنبرزاده</author><pubDate>Mon, 27 Jul 2020 17:11:21 +0430</pubDate></item></channel></rss>