<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های www.zaftab.com</title><link>https://virgool.ir/feed/@ghamgosha</link><description>ضد آفتاب دات کام مفتخر است اولین فروشگاه ارائه تخصصی محصولات ضد آفتاب از بهترین و شناخته شده ترین برندهای حال حاضر با ضمانت اصلی می باشد.</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 10:15:12</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/3564089/avatar/AbS8Ye.png</url><title>www.zaftab.com</title><link>https://virgool.ir/@ghamgosha</link></image><item><title>محافظت در برابر نور آفتاب از ابتدا تا کشف اولین ضد آفتاب</title><link>https://virgool.ir/@ghamgosha/محافظت-در-برابر-نور-آفتاب-از-ابتدا-تا-کشف-اولین-ضد-آفتاب-a4kide62veql</link><description>محافظت در برابر نور آفتاب از ابتدا تا کشف اولین ضد آفتابسنگ بنای ضد آفتاب هایی که امروزه می بینیم، توسط اجداد ما گذاشته شد. در دوران اخیر با پیشرفت روز به روز علم و انجام آزمایش های مختلف، فرمولاسیون ضدآفتاب ها بدست آمد. در این مقاله تاریخچه روش های محافظت در برابر نور آفتاب که از قرن ها پیش استفاده شده تا حال حاضر را بیان کرده ایم. قفسه های داروخانه ها که تنها یک قرن پیش فاقد محصولات محافظت از آفتاب بودند، اکنون با مجموعه ای از کرم های ضد آفتاب با انواع مواد فعال و فرمولاسیون های مختلف پر شده است؛ که هدف آن جلب رضایت همه افراد به خصوص افرادی که به مراقبت پوست خود اهمیت می دهند، می باشد.برای شما ممکن است این سوال پیش آمده باشد که چگونه روش های ابتدایی محافظت از نور آفتاب به سمت پیشرفته ترین فرمولاسیون ضد آفتاب، تکامل یافته است. در ادامه با ما همراه باشید تا مطالبی را به صورت خلاصه در مورد تاریخچه یکی از مهم ترین و محبوب ترین محصولات مراقبت پوستی یعنی «ضد آفتاب»، به شما ارائه دهیم.روش های محافظت در برابر آفتاب قبل از میلادهیچ کس دقیقاً نمی داند که انسان از چه زمانی شروع به محافظت از پوست خود در برابر نور خورشید کرده است. 200 الی 300 هزار سال قبل از میلاد اجداد هوموساپین ها احتمالا افرادی تیره پوست در افریقا بودند که پوست آن ها دارای ملانین به صورت طبیعی بود، بدین ترتیب از پوستشان در برابر خورشید محافظت می شد. هوموساپین های اولیه60 الی 70 هزار سال قبل از میلاد به تدریج شروع به مهاجرت به سمت مناطق شمالی با آب و هوای سردتر که شدت تابش نور خورشید کمتر بود، کردند. با گذشت زمان به آرامی رنگدانه های طبیعی پوست را که باعث محافظت پوست در برابر خورشید بود،  از دست دادند.۳۱۰۰ – ۳۰۰ سال قبل از میلاد، مصریان باستان از روش های محافظت در برابر نور آفتاب صرفا به دلیل زیبایی استفاده می کردند. اگر چه آنها اثرات مضر خورشید بر پوست را درک نمی کردند، اما مفهوم برنزه شدن را درک کردند. از نظر فرهنگی در آن زمان پوست روشن تر مطلوب تر بود. مصری ها از موادی مانند سبوس برنج (rice bran)، یاسمن(Jasmine) و لوپین (lupine) برای جلوگیری از اثرات برنزه شدن آفتاب بر روی پوست استفاده می کردند. (به تازگی کشف شده که سبوس برنج نور فرابنفش UV را جذب می کند- یاسمن هم به ترمیمDNA کمک می کند- لوپین پوست را روشن تر می کند). برخی از قبایل بومی آمریکا از توسگا کانادنسیس (Tsuga canadensis)، نوعی سوزن کاج استفاده می‌کردند که در تسکین آفتاب سوختگی نیز مؤثر بود. یونانیان باستان 500-800 سال قبل از میلاد از روغن زیتون برای محافظت از پوست خود در برابر نور خورشید و مراقبت پس از قرار گرفتن در معرض آفتاب استفاده می کردند.کشف اشعه ماوراء بنفشدر سال 1801 یوهان ویلهم ریتر (Johan Wilhem ritter) آلمانی برای اولین بار تابش UV را  کشف کرد. کشف این دانشمند، پدیده آفتاب سوختگی را توجیه کرد و مسیر ساخت فرمولاسیون محافظتی در برابر اشعه را برای سایرین مشخص کرد. مطالعه اریک یوهان ویدمارک از استکهلم در سال 1889 ثابت کرد اشعه ماوراء بنفش می تواند باعث اریتم و سوختگی پوست شود.اولین ضد آفتاب شیمیاییسال 1891  دکتر هامر از اشتوتگارت آلمان اولین کسی بود که به طور خاص استفاده  از ضد آفتاب های شیمیایی را برای جلوگیری از اشعه ماوراء بنفش از ایجاد اریتم خورشیدی پوست توصیه کرد. او از کینین تهیه شده در پماد به عنوان اولین ضد آفتاب انسان استفاده می کند. سرانجام دکتر پل یونا (Paul Unna)  پزشک آلمانی در سال 1910 یک ضد آفتاب از عصاره شاه بلوط تولید کرد که با نام‌های «Zeozon» و «Ultrazeozon» فروخته می‌شد؛ اما، فرمول غلیظ آن چندان مورد پسند قرار نگرفت.مطرح شدن سرطان پوستدکتر پل یونا در سال 1896 برای اولین بار ارتباط بین قرار گرفتن در معرض نور خورشید و سرطان پوست را توصیف می کند.حمام آفتابکوکو شانل (Coco Chanel) پس از گرفتن عکس هایی از او پس از یک سفر دریایی در مدیترانه، در دهه 1920 ایده برنزه شدن را رایج کرد. دوست او، شاهزاده ژان لوئیس دو فاسینی-لوسینی(Jean-Louis de Faucigny-Lucigne)، می گوید: “من فکر می کنم او ممکن است حمام آفتاب را اختراع کرده باشد.”اختراع اولین روغن ضدآفتابسال 1935 یوجین شولر یک روز در حالی‌که در قایق خود نشسته بود. متوجه شد که روغن‌هایی که همراه خود آورده است، کارایی لازم را برای مقابله با مضرات نور خورشید ندارند. این فکر الهام‌بخش وی شد تا به فکر ساخت ضد آفتابی با برند خود باشد و موفق هم عمل کرد. او بنیانگذار فرانسوی برند لورآل L’Oréal امروزی است که اولین روغن برنزه کننده با خواص فیلتر اشعه UV (Ambre Solaire) را در سال 1936تولید کرد. ماده فعال آن بنزیل سالیسیلات است.اولین روغن ضد آفتابضد آفتاب و جنگ جهانی دومنیروی هوایی ارتش در دهه 40 قرن نوزدهم (1942) به شورای داروسازی و شیمی انجمن پزشکی آمریکا برای یک “آزمایش فوق محرمانه” برای مطالعه مؤثرترین مواد محافظ برای جلوگیری از آفتاب سوختگی مردانی که در بیابان یا روی قایق های نجات گیر افتاده اند، نزدیک شد. آنها دریافتند که نفت دامپزشکی قرمز تیره، ماده‌ای است که تمام ویژگی‌های مورد نظر آنها را دارد: ضد آب، ارزان، و بدون سمیت.داروساز بنجامین گرین، که در طول جنگ جهانی دوم (1944) به عنوان یک خلبان خدمت می کرد و از نفت خام دامپزشکی قرمز استفاده می کرد. او راهی برای محافظت از همرزمانش در برابر آفتاب خشن ابداع کرد و یک ضد آفتاب به نام را Red Vet Pet  ارائه داد که در طول جنگ در قایق‌های نجات و تانک‌ها  نگهداری می‌شد تا سربازان در صورت لزوم از آن استفاده کنند.  گرین در سال 1946 با افزودن کره کاکائو و روغن نارگیل، نسخه ای دلپذیرتر و مناسب برای مصرف کننده از این محصول را ایجاد کرد، ترکیبی که در نهایت به لوسیون برنزه کننده Coppertone تبدیل شد.از کوهنوردگی تا ساخت اولین ضد آفتاب مدرنفرانتس گریتر شیمیدان سوئیسی، زمانی که دانشجوی شیمی بود در سال 1938هنگام بالا رفتن از یک کوه در اتریش دچار آفتاب سوختگی شدید شد. این رویداد باعث شد او مصمم به ساخت یک ضدآفتاب شود. سرانجام او در سال 1946 اولین ضدآفتاب مدرن معروف به “کرم گلچر Gletscher Cream” یا کرم گلاسیر را توسعه داد و تجاری کرد. او نام تجاری خود را به افتخار کوهی که از آن صعود کرد، پیز بوئینPIZ Buin نامید. این نام تجاری هنوز هم وجود دارد و امروزه با اثربخشی بیشتری وجود دارد.مخترع فاکتور محافظت از خورشیدگریتر به مطالعات خود ادامه داد و تلاش های او باعث شد در سال 1962 فاکتور محافظت از خورشید (SPF) را اختراع کند. ضد آفتاب او SPF 2 داشت.  معرفی فیلترهای UVA و UVB در دهه 1970 میلادی نیز توسط او صورت گرفت.پیدایش ضد آفتاب های ضد آبسال ۱۹۶۷، فرمولاتورها شروع به تولید ضدآفتاب های مقاوم در برابر آب کردند و سال ۱۹۸۷ سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) شروع به تنظیم بازار پررونق کرم های ضد آفتاب کرد. در آن زمان آن ضدآفتاب ها نزدیک 40 تا 80 دقیقه در برابر آب مقاوم بودند.واحد استاندارد SPFدر دهه 1980 استرالیا و به دنبال آن سایر کشورها، تعریف SPF را به عنوان نسبت انرژی UV مورد نیاز برای تولید حداقل دوز اریتمی روی پوست محافظت شده به محافظت نشده پذیرفتند. SPF استاندارد در آزمایش فرمولاسیون ضد آفتاب شد. در دهه 1990 اکثر محصولات ضد آفتاب موجود در بازار دارای SPF بین 15 تا 30 هستند. آووبنزون رایج ترین ماده برای محافظت در برابر اشعه UVA است، در حالی که اکتیل متوکسی سینامات رایج ترین ماده برای محافظت در برابر UVB است.ضد آفتاب و آسیب به اکوسیستم زیر آبپس از اعلام نتایج مطالعه داونز و همکارانش 2018 بر آسیب احتمالی دو ماده ضدآفتاب – اکسی بنزون و اکتینوکسات – بر صخره های مرجانی و اکوسیستم‌های زیر آب ایجاد کرد، هاوایی اولین ایالتی شد که لایحه‌ای را تصویب کرد که فروش ضدآفتاب‌های حاوی اکسی بنزون و اکتینوکسات فعال را ممنوع می‌کند. مواد موجود در اکثر مارک های اصلی ضد آفتاب.خواندن تاریخ به ما نگاهی اجمالی به آینده می دهد. از آنجایی که تعداد بیشتری از مردم در مورد اهمیت محافظت در برابر آفتاب آگاه می شوند، به تأثیر طولانی مدت آن نیز توجه بیشتری می شود.</description><category>www.zaftab.com</category><author>www.zaftab.com</author><pubDate>Thu, 07 Nov 2024 02:45:50 +0330</pubDate></item><item><title>ضد آفتاب فیزیکی یا شیمیایی؟</title><link>https://virgool.ir/@ghamgosha/ضد-آفتاب-فیزیکی-یا-شیمیایی-qmmsqe2m4mtq</link><description> شما حتما از نقش ضد آفتاب در مراقبت پوست آگاهی دارید. ضد آفتاب مهم ترین محصول در روتین پوستی می باشد. کرم ضدآفتاب از پوست شما در برابر اشعه های مضر خورشید محافظت می کند. اشعه های خورشید باعث ایجاد چین و چروک، بروز پیری زودرس پوست و در نهایت سرطان پوست می شود. طبق مطالعات انجام شده، استفاده از ضد آفتاب ها با محافظت بالا در برابر اشعه های UVA و UVB خورشید، خطر ابتلا به سرطان های پوست ملانوم و غیرملانوم را کاهش می دهد.هنگام تهیه ضد آفتاب باید توجه کنید چه نوع ضد آفتابی را انتخاب می کنید. با مطالعه این مقاله می توانید انتخاب آگاهانه ای داشته باشید.آیا ضد آفتاب فیزیکی استفاده می کنید یا ضد آفتاب شیمیایی؟بین ضد آفتاب فیزیکی و شیمیایی چه تفاوتی وجود دارد؟تفاوت اصلی آن ها در نحوه فیلترکردن اشعه هاست. ضد آفتاب های فیزیکی مانند یک سپر عمل می کنند و به صورت یک لایه روی پوست شما قرار می گیرند؛ وقتی اشعه های خورشید به پوست می رسند، منعکس و پراکنده می شوند. در حالی که ضد آفتاب های شیمیایی در پوست جذب می شوند و عملکردی مشابه اسفنج دارند، اشعه های خورشید را جذب کرده و آن ها را تبدیل به گرما می کنند.مطمعنا هر کدام از این دو نوع مزایا و معایبی دارند، البته ذکر این موارد، عدم استفاده از ضد آفتاب را به هیچ عنوان توجیه نمی کند.ضدآفتاب های فیزیکیبه ضد آفتاب های فیزیکی مینرال (mineral)  یا معدنی یا ضد آفتاب غیرارگانیک نیز گفته می شود. همانطور که پیش تر نیز گفتیم این ضد آفتاب ها با انعکاس نور ماوراء بنفش خورشید از پوست محافظت می کنند. آنها به جلوگیری از آسیب های پوستی ناشی از اشعه UVA از جمله هیپرپیگمانتاسیون (hyperpigmentation) یا تغییر رنگ پوست و چین و چروک کمک می کنند.اشعه های UVA  با عبور از پنجره ها و رسیدن به پوست، باعث ایجاد پیگمانتاسیون و تجزیه کلاژن می شوند، به همین علت استفاده هر روز از ضد آفتاب، به ویژه استفاده از ضد آفتاب های فیزیکی، حتی اگر قصد خروج از منزل را ندارید، بسیار اهمیت دارد.در فرمولاسیون ضد آفتاب های معدنی یا فیزیکی، از دو ماده به نام اکسید روی (Zinc Oxide) و اکسید تیتانیوم (Titanium Dioxide) که توسط سازمان غذا و داروی امریکا (دارای نام GRASE از FDA ) ایمن شناخته شده اند، استفاده می شود.امروزه بعضی از ضد آفتاب های فیزیکی ذرات بسیار ریز اکسید روی یا اکسید تیتانیوم دارند و این عامل باعث می شود که عملکردی مشابه ضدآفتاب های شیمیایی داشته باشند. نگرانی هایی وجود دارد که اکسید تیتانیوم می تواند در جریان خون جذب شود و خطر ابتلا به سرطان را افزایش دهد. اما اکثر متخصصان معتقدند که دی اکسید تیتانیوم به صورت کرم یا لوسیون ضد آفتاب برای سلامتی شما خطری ایجاد نمی کند.مزایاضدآفتاب های فیزیکی مناسب افرادی با پوست حساس، مستعد حساسیت پوستی و اگزما می باشد و کمتر باعث تحریک یا واکنش های آلرژیک می شوند. این ضد آفتاب ها با احتمال کمتری منافذ را مسدود می کنند، بنابراین گزینه ی مناسبی برای پوست های چرب و مستعد آکنه می باشد. این ضد آفتاب ها، با توجه به قدرت آبرسانی و مرطوب کنندگی بالا، برای پوست های خشک مناسب می باشد.کرم‌های ضد آفتاب فیزیکی به دلیل پایداری ممکن است برای کودکان و افراد مبتلا به آلرژی پوستی مناسب‌تر باشند. در دوران بارداری و شیردهی استفاده از ضد آفتاب های فیزیکی بسیار مناسب می باشد.محافظت این ضد آفتاب ها به طوری فوری شروع می شود، بدین ترتیب که به محض قرار گرفتن روی پوست، شروع به کار می کنند.معایباز جنبه های منفی ضد آفتاب های فیزیکی، بافت سنگین تر و غلیظ تر آنها نسبت به ضد آفتاب های شیمیایی می باشد و گاهی اوقات به سختی روی پوست پخش می شوند.یکی دیگر از ایرادات آنها وایت کست (white cast) یا رد سفیدی است که روی پوست می گذارند؛ بنابراین استفاده آن توسط افرادی با رنگ پوست تیره، به وضوح قابل مشاهده می باشد. امروزه فرمول های جدیدتری از اکسید روی رنگی در دسترس است که پوست را از حالت چهره ای مشابه شبح در می آورد.مقاومت این ضد آفتاب ها در برابر آب کمتر از ضد آفتاب های شیمیایی می باشد، بنابراین در صورت استفاده، در تمدید آن غفلت نکنید.ضد آفتاب های فیزیکی به راحتی از روی پوست پاک می شوند. این ضد آفتاب ها معمولا براحتی در دسترس نیستند و قیمت بالاتری نسبت به ضد آفتاب های شیمیایی دارند.ضدآفتاب های شیمیایی ارگانیکضد آفتاب های شیمیایی یا کمیکال (chemical) یا ارگانیک، حاوی مواد شیمیایی هستند و با جذب اشعه های خورشید و جلوگیری از رسیدن آن ها به پوست، محافظت در برابر نور آفتاب را فراهم می کنند. مهم ترین مواد آن ترکیبات آووبنزن (Avobenzene)، اکسی بنزون (oxybenzone) و اکتینوکسات (actinoxate) می باشد.مزایاکرم‌های ضدآفتاب شیمیایی محبوب هستند، زیرا جذب پوست می‌شوند و اثر قابل توجهی از خود باقی نمی‌گذارند. هیچ گونه رد سفیدی برجای نمی گذارند و روی پوست شفاف هستند. بافت ضد آفتاب های شیمیایی بسیار سبک است و کاربردی بسیار آسان دارند. این کار استفاده روزانه از کرم ضد آفتاب و ترکیب آن را با آرایش و سایر محصولات مراقبت از پوست آسان تر می کند.ضد آفتاب های شیمیایی از روی پوست پاک نمی شوند. فرمولاسیون این ضد آفتاب ها به گونه ای است که در برابر آب بسیار مقاوم اند و می توانند اثر بخشی خود را برای مدت طولانی تری در معرض آب و تعریق حفظ کنند.ضد آفتاب های شیمیایی براحتی در دسترس هستند و قیمت کمتری نسبت به ضد آفتاب های فیزیکی دارند.معایبیکی از معایب ضد آفتاب های شیمیایی این است که  به مدت زمانی حدود  15 الی 30 دقیقه نیاز دارند تا جذب پوست شوند، تا تاثیر آن ها در محافظت از پوست شروع شود.استفاده از این نوع ضد آفتاب ها در دوران بارداری و شیردهی توصیه نمی گردد.برخی افراد تمایلی به استفاده از ضد آفتاب های شیمیایی ندارند. مطالعات نشان داده‌اند که این مواد شیمیایی می‌توانند وارد جریان خون شوند. اما تاکنون، نمی دانیم (در صورت وجود) چه تأثیری بر سلامت شما دارد و باید مطالعات و پژوهش های دیگری انجام گیرد. همچنین نگرانی هایی در مورد اثرات زیست محیطی ضد آفتاب های شیمیایی وجود دارد.اکسی بنزون ​​و اکتینوکسات دو ماده رایج در ضد آفتاب های شیمیایی، که بیشتر با آسیب صخره های مرجانی مرتبط هستند. اکسی بنزون ​​همچنین ممکن است خواص هورمونی ملایمی در بدن داشته باشد که نیاز به تحقیقات بیشتری دارد، اما ممکن است بعضی افراد به دنبال ضد آفتاب بدون این مواد باشند.ضدآفتاب های شیمیایی در مقایسه با ضدآفتاب های فیزیکی، به دلیل تغییرات شیمیایی در مولکول هایشان، واکنش های نامطلوب بیشتری در پوست ایجاد می کنند. علاوه بر این، برخی از فیلترهای شیمیایی مانند دی بنزوئیل متان پس از قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش تجزیه می شوند. این محصولات تخریب شده، دیگر نمی توانند از پوست در برابر اشعه ماوراء بنفش محافظت کنند و در صورت نفوذ به پوست می توانند باعث آسیب سلولی شوند.آیا ضد آفتاب فیزیکی بهتر از ضد آفتاب شیمیایی است؟ضد آفتاب های فیزیکی و شیمیایی به محافظت از پوست شما در برابر آفتاب سوختگی و اشعه ماوراء بنفش کمک می کند. به این معنی که هر دوی آنها در برابر سرطان پوست محافظت می کنند.اما هنگام انتخاب بین ضد آفتاب فیزیکی و شیمیایی، این عوامل را در نظر داشته باشید:ایمنی: فقط ضد آفتاب فیزیکی دارای نشان GRASE از FDA است. دو ماده ضد آفتاب شیمیایی پارا آمینوبنزوئیک اسید (PABA) و ترولامین سالیسیلات، به طور کلی غیر ایمن شناخته می شوند. این مواد در کرم های ضد آفتاب رایج نیستند. اما همیشه برچسب مواد تشکیل دهنده را بررسی کنید تا مطمئن شوید ضد آفتاب شما آنها را ندارد. تحقیقات بیشتری در مورد سایر ضد آفتاب های شیمیایی مورد نیاز است. اگر می‌خواهید محتاط باشید، از ضد آفتاب مبتنی بر اکسید روی استفاده کنید.حساسیت پوستی: افرادی که پوست حساس یا مستعد آکنه دارند، کرم های ضد آفتاب فیزیکی بهتر عمل می کنند. همچنین در صورت ابتلا به اگزما، کرم ضد آفتاب فیزیکی کمتر احتمال دارد پوست شما را تحریک کند.سطح محافظت: اگر در معرض آب هستید باید هر 2 ساعت یکبار ضد آفتاب بزنید. اما به طور کلی ضد آفتاب های شیمیایی نسبت به ضدآفتاب های فیزیکی در برابر آب و عرق مقاومت بیشتری دارند.سن: کرم ضد آفتاب برای کودکان زیر 6 ماه توصیه نمی شود. آکادمی اطفال آمریکا کرم های ضد آفتاب فیزیکی را برای نوزادان و کودکان بزرگتر توصیه می کند. همچنین توصیه می کنند ضد آفتاب را روی دستان خود اسپری کنید و سپس آن را روی پوست کودک خود بمالید. این کار باعث می شود مطمئن شوید که آنها در معرض اسپری کردن، تنفس نمی کنند.چگونه ضد آفتاب شیمیایی و ضد آفتاب فیزیکی را از هم تشخیص دهیم؟اگر کرم ضد آفتاب شما حاوی دی اکسید تیتانیوم یا اکسید روی نیست، شما یک ضد آفتاب شیمیایی دارید.نکات پایانیضد آفتاب های شیمیایی پتانسیل نفوذ به پوست را دارند و ممکن است برای برخی افراد باعث تحریک شوند. ضدآفتاب های فیزیکی ایمن و موثر در نظر گرفته می شوند و فرمولاسیون نانوذرات می تواند جذابیت و سهولت استفاده را افزایش دهد. بهترین راه برای بررسی اینکه آیا به یک ضد آفتاب فیزیکی یا شیمیایی واکنش نشان می دهید یا نه، این است که آن را روی ناحیه کوچکی از پوست آزمایش کنید.ضد آفتاب های فیزیکی ایمن، موثر هستند و ممکن است کمتر از ضد آفتاب های شیمیایی اثرات زیست محیطی داشته باشند. اما به دلیل شیوع سرطان پوست،  بهترین ضدآفتابی که می توان انتخاب کرد، ضد آفتابی است که محافظت گسترده ای را در برابر اشعه ماوراء بنفش (UVA/UVB) ارائه می دهد، در برابر آب و عرق مقاوم است، فاکتور محافظتی در برابر آفتاب (SPF) بالایی (بلای 30 ) دارد، استفاده از آن آسان است و خطر آلرژی پایینی دارد و هم چنین مهم ترین نکته این که ضد آفتاب به طور منظم توسط شما استفاده می شود.</description><category>www.zaftab.com</category><author>www.zaftab.com</author><pubDate>Thu, 07 Nov 2024 02:26:56 +0330</pubDate></item></channel></rss>