<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های « غریب »</title><link>https://virgool.ir/feed/@gha.rib</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 14:40:40</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/4536875/avatar/FpHdK3.jpg</url><title>« غریب »</title><link>https://virgool.ir/@gha.rib</link></image><item><title>«از آغاز تا غایت‌القصوی»</title><link>https://virgool.ir/@gha.rib/از-آغاز-تا-غایت-القصوی-e8vlbwykk6vb</link><description>« از آغاز تا غایت‌القصوی »عرفاً و قاعدتاً در آغاز کاری و یا حرکت در مسیری، خامی و ناپختگی وجود دارد.گاهاً بوی زهم‌ ناشی از خام بودن، مشام آدمی را پر می‌کند..گذراندن دوران ناپختگی و رسیدن به غایت‌القصوی، نیازمند صبوری‌ست؛باید صبور بود و صبوری کرد، اگر غیر این باشد و بخواهیم با زیاد کردن آتش و تب و تاب‌مان دوران ناپختگی‌مان را بگذرانیم حقیقتش را بخواهید به پختگی نخواهیم رسید، بلکه سوخته و پودر می‌شویم..صبور بودن واجب استو نه فقط برای رسیدن به غایت‌القصوی هامان..صبوری نجات‌مان می‌دهد، حتی اگر «غریب»، رنجور و آشفته باشیم..حتی اگر دلتنگِ خانه و اهلش، مقیم منزلی باشیم..</description><category>« غریب »</category><author>« غریب »</author><pubDate>Fri, 02 Jan 2026 01:20:14 +0330</pubDate></item></channel></rss>