https://virgool.ir/feed/@gerami.f2013fa2026-11-11 13:32:16https://files.virgool.ir/upload/users/67849/avatar/1TAcGG.pnghttps://virgool.ir/@gerami.f2013https://virgool.ir/@gerami.f2013/نت-سکوت-nk7sfckebppmنتی که نوشته میشه لابه لای نت های یک موسیقی اما با هیچ سازی نواخته نمیشه، شنیده میشه بدون نواخته شدنحتی میشه گفت نت سکوت باعث میشه که نت های قبل و بعدش پررنگ ترو زیباتر حتی شنیده بشن. نت سکوت مثل حرفهای نگفته مون، مثل آدمهای نداشته مون، مثل عشق های رفته مون، مثل خاطرات دور و نگفتنی مون میمونه ، که هیچ وقت نگفتیم،آشکار نشد اما رمق داد به موسیقی قلبمونمثل همون دلبستگی پنهان که هیچ وقت ابراز نمیشه اما اگر نبود بوی پاییز رو حس نمیکردیم، مثل همون بوسه ای که هرگز گرفته نشد اما اگر یادش نبود عطر بهار نارنجِ اولِ بهار بی معنی بود، مثل همون آغوشی که گرماش لمس نشد اما تصورش حتی، به غروب جمعه رنگ میده، مثل همون دوستت دارم که هرگز گفته نشد ، شنیده نشد اما ... اما به هوای بام عطر میده...مثل عکسهایی که هیچ وقت نگرفتیم اما با دیدن تصویر یه مکان خاص هزار تا عکس ثبت نشده تو ذهنمون نقش میبندهموسیقی زندگی هر آدمی که یه بار دلش لرزیده به وجود همین نت سکوت شنیدنی تره...FatemeFatemeSun, 27 Oct 2019 17:49:50 +0330https://virgool.ir/@gerami.f2013/سخت-ترین-زبان-دنیا-yw7xl8dph5wzمیگفت دارم زبان چینی یاد میگیرم، چاییش رو با قاشق هم میزد و بدون اینکه بهم نگاه کنه یه مکثی کرد و انگار که داره با خودش حرف میزنه ادامه داد خب زبون سختیه، آره، ولی به نظرم سخت تر از این نیست که نتونی حرف دلت رو به کسی که دوسش داری بفهمونی، ینی کسی زبون دلت رو بلد نباشه، ینی هر چی تلاش کنی باز کلمه ها جفت و جور نشن اونجوری که باید بشن، اصلا زبون چینی رو یاد میگیرم که به زبون خودش بهش بفهمونم چی داره تو دلم میگذره،آقا بهش بفهمونم وقتی میگم دلم گرفته ، جایی م درد نمیکنه، مریضی چیزی نیستم ،دلم گرفته به زبون ما ینی روحم درد میکنه، ینی این یه تیکه عضله ی تو قفسه سینه م از دوریت یخ میزنه یه وقتایی اصلا ، مرضم دوریه، درمونش دیدنت...ساکت شد و نگام کرد ، با گوشه ی لبش یه لبخند کجی زد و گفت آره دیگه خلاصه رفتم کلاس زبان چینی ، دارم یاد میگیرم که بگم بهش، به زبون خودت دیگه حرف میزنم "لطفا بفهم منو "هیچی نگفتم، ینی چیزی نداشتم که بگم ، فکر کردم چه درد مشترکی ! درد فهمیده نشدن ،که شاید سخت ترین زبون دنیا زبون دله، بلدش نیستیم شاید که گاهی هر چی میگی به گوش اونی که باید ،غریبه و بی مفهوم میاد.FatemeFatemeFri, 27 Sep 2019 18:26:30 +0330https://virgool.ir/@gerami.f2013/واژه-های-بی-صورت-pnpqplvs8klnتا به حال به این فکر کردیم که کلمات چه چهره ای دارن؟ چه شکلی ن؟ مثلا چهره ی واژه ی " عزیز" با صورتِ واژه ی " عزیزم" چه تفاوتی داره؟ یا شکل کلمه ی " عاشق" با " عشق" چقدر فرق داره؟ تصور کنیم هر واژه به محض خروج از زبان و قلم ما شخصیت و هویت مستقل میگیره و دارای صورت میشه ، و تا ابد در فضای ما زندگی میکنه ، در واقع ما کلمات رو به دنیا میاریم و بهشون زندگی میدیم ، و حس گوینده به کلمات چهره میبخشه ، و هر واژه با همین صورت تا ابد و با ما خواهد بود .حالا تصور کنیم که اطرافمان هزاران هزار کلمه با صورت های مختلف وجود داره ،اما میون این دنیای خود ساخته ،یه سری کلمات هستن که صورت ندارن ، بدون چهره، بی هیچ درکی از دلیل خلقتشون .من بهشون میگم ناقص الخلقه ها، کلماتی که پشت دلیل زایششون هیچ حسی وجود نداشته و بی دلیل و صورت به دنیا میاریمشون ، مثل وقتی که به کسی گفتیم " عزیزم" اما واقعا عزیز " من" نبوده ، وقتی گفتیم " عشق" اما هیچ طپش قلبی پشتش نبوده، وقتی گفتیم "صداقت" اما طعم دروغ رو مزه میکردیم، این کلمه ها ناقص الخلقه به دنیا میان ، و دنیای ما پر شده از همین واژه ها ، که هیچ هویتی ندارن ، شخصیتی ندارن، و کم کم اونقدر زیاد میشن که چهره ی واقعی هر کلمه رو فراموش میکنیم .و اینجوری میشه که دیگه هیچ " میم " مالکیتی پشت هیچ اسمی چهره ی قشنگی نداره.FatemeFatemeFri, 06 Sep 2019 14:16:21 +0430https://virgool.ir/@gerami.f2013/طعم-گسِ-اشتیاق-n53f5d5xwj88بدون شک جز تلخ ترین حس های دنیا ،به دست آوردن خواسته ت بعد از بازه ی اشتیاق و انتظارتهاولین بار تو سن یازده سالگی من این حس رو چشیدم تازه برام دوچرخه خریده بودن ،با رینگ های قرمز ، اونقدر برای داشتنش ذوق داشتم که تنبیهم برای شیطنت هام شده بود پس گرفتنش.خوب یادمه که اواسط زمستون بود ، توی شهرستانی که من زندگی میکردم سوز زمستونی سمج و آزار دهنده نبود و سردی هوا جون میداد برای ساعتها رکاب زدن و سرازیر شدن از سرپایینی ، یادمه چشمامو میبستمو تصور میکردم توی یه مسابقه نفر اول شدم و میون هلهله و تشویق آدما دارم به خط پایان نزدیک میشم. دستامو رها میکردم و دو طرفم نگه میداشتمو سرازیر میشدم.یه روز خیلی اتفاقی تو مدرسه اعلام کردن فردا یه مسابقه ی دوچرخه سواری در سطح شهرستان قراره برگزار بشه و شرط حضور هم داشتن کاور ورزشی قرمزه "کاور ورزشی قرمز " شده بود ارزشمندترین شی موجود در دنیای من، تا برسم خونه و با تمام عضلات صورتم سعی کنم خواسته م رو برای مامانم تشریح کنم هزار بار خودمو تو خط پایانی و با همون ژست رویایی م تصور کرده بودم، تو اون ساعت از روز زمانی برای خرید نبود ،مامانم از یکی از فامیلامون خواست که کاور دخترش رو برای من بیاره ، قرار شد تا لیلا از دبیرستان اومد کاورش رو برام بیاره ،خوب یادمه دم غروب بود و من به بهانه ی لی لی بازی تو حیاط رو به در ایستاده بودم و به تعداد انگشتام هر سوره ای بلد بودم رو میخوندم که لیلا سریعتر برسه، ولی لیلا نیومد، نه غروب و نه حتی شب. بغض داشتم ،حس میکردم سینه م همزمان هم داغ شده هم یخ زده ،این رویای من بود و من فقط تا فردا صبح برای نگه داشتنش زمان داشتم، التماس هام برای تماس دوباره هم بی نتیجه بود، طبیعی م بود، کسی نمی دونست این اتفاق رویای منه، رویای من بود نه هیچ کس دیگه ...یادمه برای خوابیدن فاصله ی پلکهام از هم اونقدر زیاد شده بود که مطمئن بودم چشمام بسته نمیشه ،به فردا فکر میکردم ،به برنده ی مسابقه ، به اونی که کاور قرمزش آماده ست و از الان میدونه که میتونه برنده باشه...صبح که شد یادمه با زنگ صدای زنگ در بیدار شدم، لیلا تازه قولش یادش اومده بود و کاور رو آورده بود ،اما دیگه داشتن کاور قرمز رنگ و شرکت تو اون مسابقه رویای من نبود. دیر رسیده بود، بعد از فصل اشتیاق من به اصرار مامانم با دوچرخه م راهی مسیر مسابقه شدم،اما حتی یک رکاب هم نزدم ،با دوچرخه م کل مسیر رو پیاده رفتم و به بچه ها نگاه میکردم ،به همه ی اونایی که شاید اصلا کاور قرمز رویاشون نبود اما به وقتش بهش رسیده بودنهنوزم نمیدونم با کی لج کردم، با خودم، با بی حواسی لیلا ، با نداشتن کاور قرمز ورزشی ، اما از اون موقع فهمیدم هر اشتیاقی یه زمانی داره ، و حیف از اون خواسته ای که به فصلِ دیمِ انتظار برآورده بشه...طعم گسش تا ابد تو حافظه ت میمونه...FatemeFatemeSun, 01 Sep 2019 01:35:34 +0430https://virgool.ir/@gerami.f2013/پبامبر-اَلکن-ulys5daivgmgفکر میکنم سخت ترین بخش نوشتن تبدیل احساسات به کلمه ست ، مثلا وقتی در نهایت دلتنگی رفتی بام توچال، قبل از طلوع از ارتفاع به پایین پات نگاه میکنی، ریه هات پر میشه از بویِ هوایِ دم صبح ،و حتی نمیدونی با چه کلمه ای باید این بو رو توصیف کنی ، همزمان هم ارومی، هم وسط سینه ت به قد دو انگشت یه فضای داغ حس میکنی ، هم در لحظه هستی ،هم نیستی، خب اسم این حس چیه؟ بنویسم دلتنگیِ دلپذیر، بنویسم تشویشِ با شکوه، بنویسم آرامشِ سینه سوز؟ خلاصه اینکه گاهی وقتا فکر میکنم کلمه ها با همه ی وسعتشون کافی نیستن، یا کامل نیستن ، یا مثل پیامبرهای هستن که حرف دارن برای گفتن اما با لکنت ...FatemeFatemeThu, 29 Aug 2019 15:03:30 +0430