https://virgool.ir/feed/@ftf.sarah78در مسیرِ شدن?fa2026-11-12 05:08:23https://files.virgool.ir/upload/users/259086/avatar/Gyj2oJ.jpeghttps://virgool.ir/@ftf.sarah78https://virgool.ir/@ftf.sarah78/اتوبوس-های-خطِ-یک-gtm26sf1rl7c.https://www.instagram.com/tv/CWzJ7LAI1iWpy6InOrUuKeajzgGdDa2TcEWqjE0/?utm_medium=copy_linkشما را نمی دانم اما من بیشتر از هر خط دیگری، سوارِ اتوبوس های خطِ یک شده ام. تقریبا از همان اوایل سال هشتادو شش... همان روزهایی که تا خانه ی پدربزرگ می رفتیم.?یاهمان سالی که مدرسه ام حوالیِ میدان فردوسی بود.?و حتی بعدتر، همان چند سالی که به دانشکده می رفتم.?واصلا تا همین الان. همین روزهایی که برای کارآموزی تا کیلومتر 10 جاده مخصوص می روم. من، بیشتر از هر خط دیگری سوار اتوبوس های خط یک شده ام و باور کنید که بعضی روزها همین اتوبوس های من، بیشتر از هر خط دیگری سوار اتوبوس های خط یک شده ام و باور کنید که بعضی روزها همین اتوبوس های خط یک هم یک جورِ دیگرند. ?خط یک هم یک جورِ دیگرند. ?خط یک هم یک جورِ دیگرند. ?مثل امروز که شیشه ها باران خورده و بخار گرفته است و نورِ چراغِ ماشین ها را یک جورِ قشنگی محو می‌کند. ?️✨مثل امروز که راننده خوشرو است و با نوای محلی، زیرِ لب «نوایی نوایی» می‌خواند. ? و مثل همین حالا که یک جای خالی کنار پنجره ی بزرگِ سمتِ چپ گیرآورده ام، نیشْ از بناگوش در رفته نشسته ام و زُل زده ام به طلوعِ آفتابِ آزادی!?? بعضی روزها اتوبوس های خطِ یک هم یک جورِ دیگرند!پی نوشتِ اول: اتوبوس های خط یک = بی آر تی های خط پی نوشتِ دوم: فیلم مربوط به روزهای پایانیِ مهرماه است.میدان_آزادی #طلوع # اتوبوس #BRT #تهرانEjazEjazTue, 30 Nov 2021 23:40:46 +0330https://virgool.ir/@ftf.sarah78/صبح-خروس-خوان-ajkeccdhr8o8. از چهار و نیم صبح که خروسِ همسایه ی دوتا کوچه پایین تری بنا گذاشت به خوندن، خوابم نَبُرد. هرچی این پهلو اون پهلو کردم اثر نکرد و خواب به چشمم نیومد. یک ساعتی کتاب صوتی گوش دادم بلکه وسط داستان خوابم بِبَره، که نَبُرد. برعکس. داستان هِی جذاب تر میشد و بِالکُل خواب رو از چشمان ما رُبود. بلند شدم. رفتم دم پنجره و به صدای کلاغ ها و گنجشک ها گوش سپردم اما صدای خروس رو نشنیدم. دیگه ساکت شده بود. خب کارِش رو هم خوب انجام داده بود و من رو بیدار کرده بود. کار دیگه ای هم که نداشت!هنوز جلوی پنجره ی بازِ اتاق ایستاده بودم. نسیم خنکی صورتم رو نوازش میداد. دیدم هوا هوایِ بهار و مخصوصا اُردیبهشته و تو خونه موندن امکان نداره. آماده شدم و زدم بیرون. سَرِ راه سه تا نون بربری گرفتم و تا چهار پنج تا خیابون اون طرف تر از نانوایی رو گشتم. توی راه، خونه های حیاط دار با بالکن های کوچیک و بزرگ اما باصفا رو می‌دیدم و کِیف می کردم. دیدم داره گرسنه ام میشه و صدای شکمم در میاد که تصمیم گرفتم راه رو کج کنم و برگردم خونه. وقتی رسیدم یه سَر به گلدون هام زدم. خداروشکر حالشون خوب بود.سماور رو روشن و بساطِ صبحانه رو محیا کردم. دست آخر سعی کردم بقیه رو بیدار کنم که متاسفانه موفق نشدم حقیقتش دلم نیومد. آخه این یکی دو ساعت خوابِ اضافه ی روز تعطیل خیلی به آدم می چسبه. خیلی!از دفتر خاطراتم. صبحِ بیست و چهارم اُریبهشتِ یکهزار چهارصد. پی نوشت: نخود سبزها و لوبیا سبزها و به طور کلی سبزی ها، جزء جدانشدنیِ روزهای تعطیل.EjazEjazSat, 25 Sep 2021 14:11:45 +0330