https://virgool.ir/feed/@frezaeefa2026-11-11 10:19:00https://files.virgool.ir/upload/users/31223/avatar/8ft5N6.pnghttps://virgool.ir/@frezaeehttps://virgool.ir/@frezaee/یک-کانتنت-منیجر-تازه-به-دوران-رسیده-bvycabpkafpbراستش رو بخواید از این که موقعیت شغلیم رو تو لینکدین با عنوان Content Manager وارد کردم اصلاً راضی نیستم و از تمام Content Managerها پیشاپیش پوزش می‌طلبم. اگر چه جایی که مشغول به کارم در واقع نقشم همینه. تو یه شرکت کوچیک طراحی سایت و توسعه نرم‌افزار به عنوان Content Manager مشغول به کارم.اون موقع که داشتم شغلم رو به‌روزرسانی می‌کردم تو لینکدین، همش مردد بودم و می‌ترسیدم ازش. رفتم با یکی از دوستام مشورت کردم در موردش، بهم گفت مگه Managerای؟ گفتم این طور که بوش میاد، چون نیروی قبلی که رفت و من جاش نشستم الان پوزیشن شغلیش این بود، حتی رو کارت ویزیتش که دیده بودم هم نوشته بود Content Manager. بهش گفتم بزنم Content Expert چی؟ بهم گفت از نظر من Content Expert به شخصی مثل فلانی می‌گن. گفتم Content Strategist چطوره؟ درسای استراتژی محتوای متمم رو هم خوندم، درسای مرتبط دیگه‌اشم دارم کم‌کم می‌خونم؛ چیزی نگفت دوستم فقط یه ایموجی ? فرستاد برام.خلاصه بعد از یه بحث طولانی و با کلی ترس پوزیشن شغلیم رو کانتنت منیجر عنوان کردم!این قضیه واسه 6-5 ماه پیشه و من همچنان از این موقعیت شغلی در عذابم. چون هیچ ‌چیزم شبیه کانتنت منیجرها نیست که نیست!ناگفته نمونه که علاقه دارم به این حوزه و پیوسته در حال مطالعه و یادگیریم.الان که این‌جام چیکار می‌کنم؟حقیقتش از نظر خودم کار خاصی نمی‌کنم. یعنی اون‌قدرا کار زیادی ندارم واسه انجام دادن.از صبح که می‌رم بعد از یکم بالا پایین کردن پنل وب‌سایتمون و شبکه‌های اجتماعیش، مشغول می‌شم به مطالعه و وب‌گردی تو هر زمینه‌ای. بیشترین جایی هم که می‌رم لینکدین و متممه. (خدا منو ببخشه)این وسط اگه طبق برنامه لازم باشه پستی جایی منتشر کنم هم آماده می‌کنم بین مطالعه و وب‌گردیم و می‌ذارمش تو جایی که باید. این نکته رو اضافه کنم که قراره سایتمون رو به زودی عوض کنیم و روی محتوا و سئو بیشتر کار کنیم. این اواخر بخشی از وقتم رو گذاشتم روی مطالعه سئو و Search Console گوگل که بعد از به‌روزرسانی سایت یه ایده‌ای داشته باشم برای سئو و تمرکز روی بحث تولید محتواش.به نظر شما با این توضیحاتی که تا این‌جا دادم آیا من Content Manager به حساب میام؟اگر که به حساب میام چه توصیه‌ای دارید واسه عملکرد بهترم؟ اگر هم که به حساب نمیام خوشحال می‌شم که اگر نصیحتی برای یک فرد تازه به دوران رسیده در محتوا دارید باهام در میون بذارید. Fatemeh RezaeeFatemeh RezaeeWed, 21 Aug 2019 16:34:45 +0430https://virgool.ir/@frezaee/کلافگی-از-گرما-یا-مقصد-مسافر-رو-از-ظاهرش-قضاوت-نکنیم-myb6jutsns1s با این‌که از طرف‌داران فدایی حمل‌ونقل عمومی هستم همیشه، اما تو مسیر بی‌آرتی تئاتر شهر تا تجریش، اونم تو گرمای این تابستون لجام گسیخته کلافه می‌شم.همیشه وقتی سوار می‌شم خودم رو کنار یکی جا می‌دم به این امید که یکی دو تا ایستگاه دیگه بلند شه و من جاش بشینم.اما هیچ‌وقت این اتفاق لعنتی واسه من نمیفته. یعنی هر کس عین من گزیده یه گوشه به امید نشستن، در نهایت می‌شینه، اما من تا انتهای مسیرم همیشه سر پا می‌مونم یا نهایت سکوی پشت راننده گیرم میاد یا دیگه وقتی که آخرای مسیرم، یه صندلی ناقابل نصیبم می‌شه.دیروز خیلی خسته بودم. از تئاتر شهر سوار بی‌آرتی شدم به سمت تجریش. به محض این که سوار شدم رفتم پشت ستون کنار در که یه تک‌صندلی بود و یکی نشسته بود روش. به خودم گفتم این بهش می‌خوره نهایت ولیعصر پیاده شه. قشنگ جامو تنظیم کردم که به محض پیاده شدنش بشینم جاش. رسیدیم ولیعصر، دیدم خانم تازه از تو کیفش هندزفری در آورده و داره گره‌هاشو باز می‌کنه که آهنگ گوش بده. گفتم عیبی نداره. نهایت ونک پیاده می‌شه. بهش نمی‌خوره از مرکز تا شمال هندزفری به گوش باشه. خودم رو قانع کردم. گفتم منم کتاب می‌خونم تو این فاصله، اما دیدم مغزم تواناییشو نداره و در حال آب‌پز شدنه و فقط می‌تونه تمرکزش رو بذاره رو جابه‌جایی‌های پراکنده که از نواحی مختلف بهم اندک باد کولر برسه.نزدیک ونک بودیم، حواسم بود که هی ایستگاه‌هارو چک می‌کرد. خیالم راحت بود که دیگه پیاده می‌شه. اصولاً ونک بخش عظیمی از جمعیت پیاده می‌شن و بخشی عظیمی هم تازه سوار می‌شن. رسیدیم ونک، من آماده بودم که بشینم، بله... پیاده نشد. نه تنها پیاده نشد، بلکه تازه گرم صحبت با گوشیش شد و دیگه ایستگاهی رو هم چک نمی‌کرد. من موندم فشرده در جمعیت با جابه‌جایی‌های مکرر برای جلوگیری از تعریق بیش از حد. دیگه بی‌خیال شدم. رفتم نزدیک در ایستادم. سه چهار تا ایستگاه دیگه باید پیاده می‌شدم. سمت چپ و پشت سرم هم صندلی‌ها هی خالی می‌شدن و جمعیت ایستاده تک و توک مستقر می‌شدن و من تمام نگاهم به اون شخص لعنتی بود. همون‌طورکه حدس زده بودم، بهش نمی‌خورد از مرکز تا شمال هندزفری گوشش باشه و آهنگ گوش بده. صحبتش با تلفن هم تموم شده بود و در سکوت نشسته بود خیره به روبه‌روش... داری به چی فکر می‌کنی لعنتی... پیاده شو دیگه... آهنگتو که گوش دادی، صحبتاتم کردی. دیگه چی می‌خوای؟ نکنه منتظری برات شربت بیارن؟ حداقل ببین کدوم ایستگاهی... پررو پررو نشستی در سکوت با اون عینک دودی گربه‌ای داری روبه‌روتو نگاه می‌کنی که چی؟ چرا مقصد نداری لامصب... و من بودم با قضاوت‌های ناخوشایند در مورد این شخص در ذهنم تا رسیدم به مقصدم و پیاده شدم. بله... گرما آدمو کلافه می‌کنه. Fatemeh RezaeeFatemeh RezaeeMon, 29 Jul 2019 12:46:54 +0430https://virgool.ir/@frezaee/بوی-عیدی-u1lwbzjgh8vz دوست داشتم زمستونم رو با چیزایی که فرهاد می‌گفت سر کنم امسال؛ البته با بعضی از حسایی که اشاره شده تو شعرش با اندکی تصرف البته، زمستون و عید رو سر کردم در گذشته، اما خب، اون‌موقع درک درستی ازشون نداشتم. مثلاً بوی تند ماهی‌ای که نمی‌دونم چیه که شکم‌پره و اصولاً تو روز یا شب آخر عیدی ناهار یا شاممونه. یا بوی یاس جانماز ترمه مادربزرگ؛ بوی‌ یاس نداشت جانماز مادرجونم، ترمه هم نبود، از این سجاده‌ کیفی‌ها بود که همیشه غروبای زمستون که می‌رفتیم پیشش پهن بود و بوی عطر گل محمدی می‌داد. امسال چون نبودم دیگه این صحنه رو ندیدم و این عطر به مشامم غریبه. یا وحشت کم شدن اسکناس‌های عیدی از شمردن زیاد، در گذشته دور. این وسط گاهی خواهرم گولم می‌زد و مثلاً یه اسکناس 500 تومنی ازم می‌گرفت، سه تا 100 تومنی بهم می‌داد و می‌گفت الان تعدادشون بیشتر شده، منم کلی ذوق می‌کردم. یا برق کفش جفت شده تو گنجه‌ها که خب من از این قسمتش زیاد خوشم نمیاد. =)) دیگه همین حسا از این آهنگ فرهاد برام خیلی بولد بود و چون تو زمستون امسال به صورت آلترنیتیو به این آهنگ گوش می‌دادم گفتم یه اشاره‌ای بهش بکنم.امسال چون دور بودم از خونواده همه این حسا به چشمم اومد و می‌دونم که از این به بعد اوضاع همینه. نه که بگم چون این حسا نبود ناراحت بودم، نه، اما خب فکرشو نمی‌کردم دیگه همش به این شدت به خاطره بپیونده واسم... البته با این سرعتی که دنیا داره پیش می‌ره طبیعیه که خیلی چیزا به خاطره بپیونده... آهنگ بوی عیدی فرهاد که دیگه چیزی نیست. خلاصه... منم دوست داشتم در این مجمع یه اشاره‌ای به سال نو کرده باشم و تبریکی گفته باشم؛ سال نو همگی مبارک. سال خوبی باشه برای همه. سالی که توش هم حال دلتون، هم حال فکرتون، هم حال جسمتون خوب باشه و بتونید بهترین خودتون باشید. Fatemeh RezaeeFatemeh RezaeeWed, 20 Mar 2019 21:32:29 +0330https://virgool.ir/@frezaee/آیا-شبکههای-اجتماعی-ما-رو-دچار-خطای-تعمیم-میکنن-g9khkvguvhy3آدم فعالی نیستم تو شبکه‌های اجتماعی، اما رصد کردن آدما رو از دور توشون دوست دارم. برام جالبه دیدن رفتار آدما تو این فضا. شاید مسخره باشه اما یکی از سرگرمی‌های محبوبم یه مدت این بود که می‌نشستم از اول تا آخر صفحه یک شخص رو می‌دیدم، از Bio گرفته تا پست‌ها و استوری‌ها. این‌طوری یه هویت از اون شخص تو ذهنم ایجاد می‌شد. این شخص می‌تونست یه تأثیرگذار اینستاگرامی باشه، بازیگر باشه یا دوستم... الانم گاهی دارم این رفتارو. این رفتارم خیلی وقتا این جسارت رو بهم داده که بتونم به راحتی هویت یه شخص رو با یه پست یا استوریش یا حتی Bio قضاوت کنم. گاهی اوقات قضاوت مثبت، گاهی منفی، گاهی هم قضاوتی که باعث شده اون شخص به طور کل از چشمم بیفته. در واقع این رفتارم همیشه منو به نوعی دچار خطای تعمیم کرده. ممکنه خیلی‌ها هم مثل من باشن که صرفاً با دیدن یه پست یا استوری خاص، شخصی رو قضاوت کنن. اما سوألی که جدیداً برام پیش اومده اینه که آیا واقعاً شبکه‌های اجتماعی ما رو دچار خطای تعمیم یا همون اثر هاله‌ای می‌کنن؟ آیا واقعاً تعمیم دادن در این مورد هم خطا به حساب میاد؟به قول یه دوستی توییتر آدمای aggressiveای داره . به نظرم تا حدودی درسته و زیاد روی صحبتم با توییتر نیست. چون ظاهراً تکلیف آدما توش مشخصه. بیشتر صحبتم در مورد اینستاگرامه. سطحی‌ترین برداشتی که از اینستاگرام می‌شه داشت اینه که فضاییه برای نشون دادن و جلب توجه کردن. اگه این برداشت از اینستاگرام تا حدودی هم درست باشه، وقتی یه شخصی انتخاب می‌کنه که خودش رو یا واکنشش به یه سری مسائل رو به یه شکل خاص نشون بده، آیا این قضیه به خودی‌خود راه قضاوت کردن در مورد اون شخص رو برای کسایی که از بیرون می‌بیننش باز نمی‌ذاره؟ قضاوت به کنار، اما چرا نشه گفت وقتی اون شخص به انتخاب خودش این رفتار رو تو همچین جایی داشته، این قضیه می‌تونه نشون‌دهنده یه ویژگی رفتاری مثبت یا یه ویژگی رفتاری منفی تو اون شخص در دیگر ابعاد زندگیش باشه؟ من به این قضیه معتقدم که می‌گن تو سطحی‌ترین اعمال آدما می‌شه به عمیق‌ترین لایه‌های رفتاریشون پی برد.پس وقتی همچین فضایی در اختیار آدما قرار داده شده که الان کم‌تر کسی هست که باهاش به نوعی درگیر نباشه، چرا نشه متوجه ویژگی‌های رفتاری یکی شد و به نوعی قضاوتش کرد؟ چون به هرحال پشت این قضیه انتخاب اون فرد هم هست. اون فرد به انتخاب و اختیار خودش می‌خواد این‌شکلی دیده بشه.آیا این محیط ذاتاً نمی‌تونه همچین اجازه‌ای رو بده به همه و نباید اسمش رو گذاشت خطای تعمیم؟Fatemeh RezaeeFatemeh RezaeeFri, 01 Mar 2019 21:51:38 +0330https://virgool.ir/@frezaee/این-یک-تمرین-است-dgofoufwq0nwنرم‌افزار خوندم. اون‌موقع که این رشته‌رو قبول شدم همه منو تشویق می‌کردن که به‌به چه رشته‌ای... بازار کار واسه این رشته فَت و فراوونه. بنده‌های خدا هنوزم فکر می‌کنن من یه گیک کامپیوتر و برنامه‌نویس خفنیم که بعد تموم شدن درسم تونستم راحت(؟!) کار بگیرم. اگرچه سوألاتشون از من حول اشکالات تلفن همراه و وصل نشدن فیلترشکن و پر شدن حافظه گوشیه. اون‌موقع که این رشته رو انتخاب می‌کردم مطمئن بودم که چه رشته سختیه و نباید گول اسم "مهندس کامپیوتر" رو خورد. بچه که بودم مهندس کامپیوتر شغل با ابهتی بود از نظرم. همش اعماق ذهنم خودم رو یه مهندس خفن می‌دیدم که شرکتا دنبالشن واسه مشکلات کامپیوتریشون و من هم این افتخار رو بهشون می‌دم وLike a Boss، با یه کیف لپ‌تاپ دوشی وارد می‌شم و طی یک سری اقدامات فنی و سنگین، شبیه همونا که تو فیلما نشون می‌داد اون‌موقعا، مشکلاتشون رو رفع می‌کنم. کم هم تلاش نکردم واسه مهندس شدن درخور اسم رشته‌ام، تو همه سایتای معروف آموزش برنامه نویسی عضو بودم و خیلی پیگیر ادامه می‌دادم، ولی چیزی یاد نمی‌گرفتم. دو روز بعد همه چی یادم می‌رفت. از html/css و جاوا و... بگیر تا پایتون. ترم یک و دو به خاطر کتاب دایتل حتی خیلی تلاش کردم سی‌پلاس‌پلاس هم یاد بگیرم. کتابشو دوست داشتم، حس خاصی بهم می‌داد، اولین کتاب دانشگاهی و برنامه‌نویسی. واسه پروژه کارشناسی php هم کد زدم، از رو فیلم البته. خلاصه... وقتی دیدم صنمی ندارم با برنامه‌نویسی، به حال خودش رهاش کردم و فقط در تلاش بودم که کارشناسیم تموم شه.اینارو گفتم که بگم یه مدته به خودم قول دادم بنویسم... الان که شروع کردم به نوشتن، هزارتا موضوع از ذهنم می‌گذشت و وسطا ولش می‌کردم همش و می‌گفتم خب که چی؟ حتی الانم که اینارو نوشتم به خودم می‌گم خب که چی؟ بحثی نیست که نوشتن کار سختیه، دوست داشتم موضوعات خفن می‌رسید به ذهنم، یکم خلاقیت داشتم، یکم کلمات قشنگ به کار می‌بردم... مثلاً یکم مفهومی و کانسپچوال می‌نوشتم... اما بضاعتم همینه فعلاً و بیشتر از این هم نمی‌تونم یه صفحه ورد با فونت B Nazanin14 رو پرش کنم... فقط امیدوارم تلاش برای نوشتنم مثل تلاش برای برنامه‌نویس شدنم نباشه. Fatemeh RezaeeFatemeh RezaeeSun, 17 Feb 2019 03:26:42 +0330https://virgool.ir/@frezaee/تست-اسپیرومتری-mawku9lyoimhگوگل می‌گه: "جهت بررسی عملکرد ریه اسپیرومتری مهم‌ترین، در دسترس‌ترین و کم‌هزینه‌ترین آزمون عملکرد ریه است." کاش اشاره می‌کرد که برگستوان چاک چاک کننده‌ترین هم هست. رفتم واسه طب کار آزمایش بدم، بعد این‌که از همه آزمایشا سربلند اومدم بیرون، این یه تست شر شده بود برام. بنده خدا دکترش خیلی صبور بود. برام توضیح داد که باید دقیقاً چیکار کنم؛ این نی رو می‌ذاری تو دهنت، یه نفس عمیق می‌گیری و بعد ثابت می‌دی بیرون، بدون نفس اضافه. چند بار انجام دادم و درست نبود، مانیتور رو بهم نشون داد و گفت ببین، این نمودارا باید تو هر بار که تستو انجام می‌دی شبیه باشن، اما واسه تو تو این پنج‌شیش تا تست همه‌شون فرق دارن. گفتم باشه. یه بار دیگه انجام دادم. یه نگاه بهم کرد، یه نی برداشت، بهم گفت خوب نگاه کن. خودش مراحلی که برام توضیح داده بود رو انجام داد و بعد مانیتور رو نشونم داد. بهم گفت ببین باید نمودار این‌شکلی باشه. اصن فکر کن کلی شمع جلوته که می‌خوای فوتشون کنی. گفتم اوکی. یکیو تقریبا خوب انجام دادم. موقع بازدم چندبار گفت خوبهههه ادامه ادامه ادامه... خوب بود. دو تا دیگه همینو بری تمومه. چهارپنج‌تا دیگه همینو رفتم و نشد. یه نگاه بهم کرد و گفت چی خوندی، گفتم نرم‌افزار. چندسالته؟ قبل این‌که بگم تو فرمم دید و گفت 24سال، من دیگه چجوری برات توضیح بدم؟ دارم به واضح‌ترین شکل ممکن بهت می‌گم؛ نفسو می‌گیری و بعد فوت می‌کنی... چه جوری فوت می‌کنن، همون‌طوری، ولی هی از اول نمی‌دی بیرون، همون نفسی که گرفتی رو می‌دی بیرون... یکم تلاش می‌خواد اگه نتونستی و نفست تموم شد خم شو و ادامه بده. خلاصه... چندبار دیگه رفتم و تنها تفاوتم این بود که هنگام بازدم آخرا صدای ریز اسبی ازم در میومد و خم می‌شدم. بهم گفت برو فعلاً نمی‌خواد انجام بدی. برو بقیه کاراتو انجام بده. رفتم بقیه آزمایشا و معاینات رو انجام دادم. دیدم دکتره اومده بیرون و به منشی داره می‌گه اون خانم تست ریه‌شو انجانم نداده، بذارش آخروقت یا یه روز دیگه. درجا رفتم پیشش و گفتم آقای دکتر من باید امروز انجام بدم و نمی‌تونم صبر کنم... گفت وقتی نتونستی انجام بدی من چیکار کنم؟ رفت تو اتاقش. کلی به منشی خواهش تمنا کردم که توروخدا بذارید دوباره برم تستو بدم... گفت یا آخر وقت یا یه روز دیگه. گفتم نمی‌تونم بذارید الان برم دوباره. گفت نمی‌شه. گفتم یه کاری کنید واقعاً نمی‌تونم... گفت اوکی صبر کن یه ربع بیست‌دقیقه تا بهت بگم. یه نیم ساعتی نشستم. رفتم گوگل کردم "روش انجام تست ریه"، داشتم می‌خوندم درموردش که یهو پشت‌سریام که چندتا پسر بودن شروع کردن به صحبت راجع‌به این تست. یکیشون یهو گفت موقع بازدم تا می‌تونین صدا در کنین از خودتون. از اون‌جا که من خیلی حس کژوال بودن بهم دست داد از این‌که به خاطر این تست نشستم، شروع کردم همون نشسته انجام دادن. دستم رو گرفتم جلو دهنم و هی دم و بازدم می‌کردم و می‌رسیدم به جایی که نفسِ بیرون دادم تموم می‌شد و همین‌جا سناریوشو می‌چیدم تو ذهنم که از این‌جا به بعدش باید دیگه صدا باشه. منشی بعد نیم‌ساعت صدام کرد که برم دوباره برای تست. دیگه سناریوشو تو ذهنم چیده بودم و عزمم رو جزم کرده بودم که برم و درست انجامش بدم. ویدئو معروف شیا لِباف تو ذهنم پلی می‌شد با همون هیجان که JUST DO IT !البته نباید می‌ذاشتم خیلی پلی شه... یکی دوتای اولو چون قیافه این بنده خدا میومد همش تو ذهنم موقع بازدم، خیلی ریز خندم می‌گرفت. دکتر هم ناامید می‌گفت ادامه بده. بعد از سه‌چهار دور که انجام دادم، بلاخره چندتا نمودارم عین هم در اومد و موفقیت‎‌آمیز بود. من ولی حس می‌کنم دکتر خسته شده بود و داشت تقلی می‌کرد که شبیه هم بینشون پیدا کنه. حتی بهش گفتم آقای دکتر من به‌خدا سالمم، نمی‌شه فتوشاپ کنین؟ یه نگاه بهم کرد و پرونده‌مو داد دستم و گفت به‌سلامت.Fatemeh RezaeeFatemeh RezaeeSun, 10 Feb 2019 02:18:59 +0330