<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های m_25726499</title><link>https://virgool.ir/feed/@forativens</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 01:30:54</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>m_25726499</title><link>https://virgool.ir/@forativens</link></image><item><title>«تبر آخر»</title><link>https://virgool.ir/@forativens/تبر-آخر-keqqr9hfktdu</link><description>اورا خوب نمی‌دیدم از این فاصله، از فاصله ای به اندازه یک آیینه،مهر چشمانش از غم روزگار آموزگار کینه داشت،ایستادن چو تیری نافذ برایش غم در سینه کاشت.سرو نبود که در چشم مردمان گوینده باشد،خلقی بود که از سر بی حاصلی شرمنده بود بس با تقدیرش جنگیده بود،بید مجنونی خمیده بود،از آشفتگی بال و برگش را در اطرافش رمیده بود.سروِ دلسرد نبود که بی تلاش حاصل بخواهد،در این زندگی ثابت اما دنیا دیده بود،برای هر بی حاصلی با ریشه هایش دویده بود،نام این اوصاف چه بود؟عدالت؟سرو و بید هردو تهی بودند از کرامت،اما این دو ریشه هر کدام از خاکی بودند،سرو در پی هیچ اما بی توجه به این خاری بود و برای بید هر برگ بی حاصل عاری بود،سرو ترس را در ریشه هایش ندیده برای قامت بلندش از مهر دیگران خوب چشیده، اما بید جز مجنون بودن کاری بلد نیست،لطف او به دیگران با دیدن قد نیست،سایبان بود برای هرکه میخواست حتی برای تبرهم سایه اش می آراست.آموخت به او سرشت مجنونی،اخرین امید در برگرفتن حاصلی ندارد جز پریشونی،تبر بر تنش خراش میکاشت کم کم بید دیگر سایه اش را هم نداشت.تبر بی مهر بود اما اخرین ضربه تبر بر این عمر بی حاصلی ضربه ای شد برای حاصل داشتن، بید آتشی باشد برای دلی را گرم نگاه داشتن-فراتیشتن.</description><category>m_25726499</category><author>m_25726499</author><pubDate>Tue, 22 Sep 2026 19:59:47 +0330</pubDate></item></channel></rss>