<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های پادکست فوتبال لب</title><link>https://virgool.ir/feed/@footballlab</link><description>پادکست فارسی هفتگی تحلیل فوتبال باشگاهی اروپا - تحلیل هایی که هیچ جای دیگه نمی شنوید.</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 11:35:48</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/62229/avatar/5vfGFv.png</url><title>پادکست فوتبال لب</title><link>https://virgool.ir/@footballlab</link></image><item><title>اندکی صبر، فرج نزدیک است. (در مدح هلند دوست داشتنی)</title><link>https://virgool.ir/@footballlab/اندکی-صبر-فرج-نزدیک-است-در-مدح-هلند-دوست-داشتنی-ou1yhpeahqbr</link><description>برسام صالحیانفوتبال به لاله های نارنجی، حداقل یک قهرمانی جهان بدهکار است. هلند؛ تیمی که کارخانه بازیکن سازی ست. از فن پرسی تا یوهان کرایوف. از دی یانگ و دلیخت تا فن باستن. اینها فقط تعداد کمی از ستاره های هلند هستند. سال ۱۹۰۵، اولین دیدار رسمی هلند با بلژیک. دو تیم محبوب و مطرح. بازی ای که در ۹۰ دقیقه با نتیجه ۱ - ۱ به پایان رسید. در وقت های تلف شده بازی، ادینو هتریک کرد تا هلند در اولین دیدار خود پیروز شود.?️ جام جهانی ۷۴، آغاز راه بود. هلندی که در گروه سوم مسابقات با اروگوئه، سوئد و بلغارستان همگروه شد و با دو برد و یک تساوی راهی مرحله بعد شد. در مرحله بعد آرژانتین را با چهار گل تحقیر کردند و به مصاف آلمان شرقی رفتند. سپس به مصاف برزیل پرافتخار رفتند؛ ولی برزیل هم کاری نتوانست بکند و با دو مغلوب لاله های نارنجی شد. در فینال، هلند با آلمان غربی مواجه شد. سکوی آخر. جایی که هلند میتوانست جشنی با شکوه در آمستردام برگزار کند. ولی با دو گل مغلوب ژرمن ها شد تا ۲ - ۱ بازی را تقدیم آنها کند.?️ ایران، پرو، اسکاتلند و هلند. جام جهانی ۷۸؛پس از اعلام نام ایران به عنوان تیم دیگر گروه، هلند سر از پا نمیشناخت. آنها منتظر لقمه چرب و شیرین خود یعنی ایران بودند، ولی انتظار یک چیز را نداشتند. عقابی بر روی تیرک افقی دروازه نشسته بود و منتظر طعمه بود. یک پارادوکس عجیب. هر دو طرف طعمه همدیگر بودند. و آن عقاب کسی نبود جز، ناصر خان حجازی... .هلندی ها هر چه می زدند به در بسته می خورد. راب رنسنبرینک افسانه ای سه گل هلند را زد. اینکه فکر کنید آن روز روز هلند نبود این اشتباه است؛ چون اگر اینگونه بود، آنها موقعیتی خلق نمی کردند. اتفاقا روز، روز آنها بود. ولی بالاتر از همه، روز ناصر خان... .تساوی مقابل پرو و باخت برابر اسکاتلند نتایج هلند در این مرحله گروهی بود. تحقیر اتریش با پنج گل و شکست آلمان در ضربات پنالتی و کامبک مقابل  لاجوردی پوشان آنها را به فینال رساند.دیدار با آرژانتین برای آنها به ظاهر آسان بود. آنها ۴ سال پیش آرژانتین را شکست داده بودند.خیابان های آمستردام بوی جام می داد. ولی نتیجه به کام نارنجی پوشان خوش نیامد. شکست تلخ ۳ - ۱ برابر آرژانتین و پایان کار هلند دوست داشتنی... .?️ بجنگ تا پیروز شوی؛ ( جام ملت های ۸۸ )هلند با تیم های ایرلند، شوروی و انگلیس همگروه شده بود. گروه سختی برای هر چهار تیم!هلند برابر شوروی با یک گل شکست خورد. انگلیس را در یک دیدار محشر با هتریک فن باستن له کرد و در دیدار آخر ایرلند را شکست داد. صعود به عنوان تیم دوم. در مرحله بعد به آلمان خوردند. تا مارکو فن باستن در دقایق پایانی یا گلی دیدنی بازی را برای هلند در بیاورد. در فینال آنها برای بار دوم به شوروی خوردند ولی این بار هلند با گل های رود گلیت و فن باستن پیروز شد تا برای اولین بار قهرمان شود. ?️ جام جهانی ۲۰۱۰؛ آنها با کامرون، دانمارک و ژاپن همراه شدند و با کسب نتایج رویایی قهرمان گروه خود شدند. در مرحله بعد با پیروزی ۲ - ۱ مقابل اسلوونی و همچنین تکرار این نتیجه مقابل برزیل به نیمه نهایی رفتند. اروگوئه منتظر آنها بود. دیوی مخوف در خط حمله آنها بود، دیگو فورلان!!!ون برونکهوست گل اول را در دقیقه ۱۸ زد، سپس دیگو فورلان در اواخر نیمه اول گل مساوی زد. ترس آنها را فرا گرفته بود. از دقیقه ۷۰ به بعد گویا اروگوئه خسته شده بود و این خستگی کاملا مشهود بود. در سه دقیقه اسنایدر و روبن برای آنها گل زدند تا خیال همه راحت شود. اروگوئه کمی دیر به خودش آمد؛ گل دقیقه آخریِ پریرا تاثیری روی تیم صعود کننده نداشت و هلند صعود کرد. آنها در فینال مقابل اسپانیا، علی رغم شایستگی در دقایق آخر وقت های تلف شده با گل اینیستا جام را تقدیم کردند. ?️ ریو، سفری جذاب با اسانس انتقام؛ آنها هم قرعه شیلی، استرالیا و اسپانیا شدند. اولین دیدار در ایتایپاوا آرنا برگذار شد. آلونسو گل اول را زد. در دقیقه ۲۷ از روی نقطه پنالتی. همه چیر عالی برای لاروخا عالی بود. ولی این بار فن پرسی با پروازی فراموش نشدنی در دقایق آخر نیمه اول گلزنی کرد تا هلند امیدوار باشد. سپس نوبت روبن رسید تا در دقیقه ۵۳ گل دوم را به ثمر برساند. دی فرای مدافع کنونی اینتر نیز در دقیقه ۶۳ تیر آخر را به قلب اسپانیا زد. فن پرسی و روبن در دقایق ۷۴ و ۸۰ با گلزنی شب کابوس وار اسپانیا نگون بخت را تکمیل کردند. سپس نوبت به استرالیا رسید تا جانش را فدای هلند کند. آنها نیز ۳ - ۱ شکست خوردند.در دیدار هفته سوم با شیلی، فر و دپای با گلزنی نتایج محشر هلند در مرحله گروهی را تکمیل کردند. تا هلند با ۹ امتیاز کامل به مرحله بعد برود. آنها در یک هشتم نهایی مکزیک، کاستاریکا را در ضربات پنالتی شکست دادند. ولی در نیمه نهایی بار دیگر مغلوب آرژانتین شدند.?️ به همراه شیلی، آمریکا و ایتالیا، بزرگترین غایبان جام جهانی ۲۰۱۸؛آنها در مرحله مقدماتی جام جهانی با فرانسه، سوئد، لوکزامبورگ، بلغارستان و بلاروس هم گروه شدند و در انتها فقط به خاطر تفاضل گل کمتر نسبت به سوئد در جایگاه سوم ایستادند. سوئدی که اول هلند را کنار زد و بعد ایتالیا را در مرحله دوم!!!</description><category>پادکست فوتبال لب</category><author>پادکست فوتبال لب</author><pubDate>Sun, 08 Sep 2019 22:56:32 +0430</pubDate></item><item><title>طرفداری کن نه طرفداری!</title><link>https://virgool.ir/@footballlab/طرفداری-کن-نه-طرفداری-wy4a8sznexyn</link><description>برسام صالحیان?️ شما نباید تحت هیچ شرایطی به هوادارای تیم رقیب و یا خود اون تیم توهین کنید. هوادار واقعی کسیه که از تیمش تو هر شرایطی دفاع کنه ولی نه اینکه حمایت از تیمش رو وِل کنه و به تیمای دیگه فحش بده!!?️ لیورپولیا یه شعار معروف دارن که حتما شنیدینش:&#34; تو هیچوقت تنها قدم نخواهی زد &#34;تا حالا به مفهوم این شعار دقت کردین؟هیچوقت تیمتون رو رها نکنین. تحت هیچ شرایطی. الکی بهونه ضعیف شدنش رو نگیرین چون هوادارای واقعی هیچوقت تیمشون رو رها نمیکنن. اینکه جام نمیگیره و بد بازی میکنه اصلا دلیل خوبی نیست. یعنی حقیقتا هیچ دلیلی قانع کننده نیست، برای ترک کردن معشوقتون.همونطوری که تو مقاله های قبلیم گفتم، طرفداری مثلِ ازدواج می مونه و این یعنی تیمی که طرفدارشین مثلِ زنتون میمونه. شما تا قبل اینکه طرفدار تیمی بشین میتونین صد تا تیم رو دوست داشته باشین و به اصطلاح اون تیم دوست دختر یا دوست پسرتون باشه ولی از وقتی که طرفدار یه تیمی شدین به خودتون قول بدین که دیگه به هیچ آدم دیگه ای جز همسرتون نگاه نکنین!?️ طرفداری منطق میخواد؟ چرت محض؛واقعا طرفداری منطق نمیخواد. شما به هر دلیلی طرفدار هر تیمی که خواستین بشین. شاید به خاطر علاقتون به رنگ زرد، طرفدار دورتموند شین. یا به خاطر تاریخچه یه باشگاه طرفدار آژاکس. یا به خاطر یه بازیکن خاص طرفدار رم بشین یادحتی به خاطر چهره سرمربی یه تیمی طرفدار منچستر سیتی بشین!! مهم طرفدار شدن نیست. مهم طرفدار موندنه!!!?️ من طرفدار رئال، یووه، بایرن و پاریس هستم.واقعا فازتون چیه؟ چجری طرفدار چند تا تیم هستین؟ اگه این تیم ها با هم بازی کنن. چی کار میکنین؟ شما وقتی ازدواج میکنین و میخوایین همسرتون رو معرفی کنین، میگین ایشون همسر من .... هستن. ولی اگه چند تا تیم رو دوست داسته باشین یا همون مثال خودمون. چند تا زن رو دوست داشته باشین، چی میگین، اینها همسران من هستند یا اینها تیم های من هستند. مگه شما بانکین که تو هر کشور چند تا شعبه دارین و چند تا تیم رو دوست دارین؟!</description><category>پادکست فوتبال لب</category><author>پادکست فوتبال لب</author><pubDate>Sun, 08 Sep 2019 22:50:33 +0430</pubDate></item><item><title>شاید که آینده از آن ما باشد</title><link>https://virgool.ir/@footballlab/شاید-که-آینده-از-آن-ما-باشد-hno1hwtqgbsl</link><description>متین جلوانیدرباره بازی آرسنال 2 – 2 تاتنهام (هفته چهارم لیگ)?در حالی که عدم حضور اندومبله در ترکیب و حواشی نقل و انتقالات و به خصوص پیرامون جدایی اریکسن که باعث عدم تصمیم‌گیریِ باتمرکز و به‌جا برای پوچتینو در بازی‌های قبلیِ شده بود، و از طرف دیگر عدم آمادگی دله اَلی و کِین – که معمولا فصل را کم‌خطر آغاز می‌کند - انتظار می‌رفت آرسنال با امید زیادی که مجموعه تیم به طرفداران القا کرده‌اند، بازی دربی را در خانه پیروز شود. اما نگاهی اجمالی به ترکیب اولیه حسی دوگانه می‌داد. از یک طرف هیجانِ حضور سه مهاجم اصلی؛ که البته به همین انتخاب هم می‌شود مته به خشخاش زد و خرده گرفت. به طور مثال عدم هماهنگی لازم بین سه بازیکن با یکدیگر و په‌په با کلیت تیم – که گاهی پاس‌های اشتباه می‌داد – و یا عادتِ اوبامیانگ و لاکازت به بازی در کنار یکدیگر و عدم آمادگی لازم برای استفاده از قابلیت‌های زهرآگینِ په‌په که منجر به از دست رفتن چند موقعیت شد؛ اما از طرف دیگر خط هافبکی شامل ژاکا توریرا گوندوزی دیده می‌شد که سال گذشته در کنار یکدیگر بازی کرده و گاهی نه تنها جواب نداده که حتی بازی تیم را هم زیر سوال برده بود. حضور توریرا از ابتدای بازی در ترکیب اولیه شاید با گرفتن خطا از بازیکنان تنومند تاتنهام موجب تخریب حمله حریف می‌شد اما، از طرف دیگر همین جثه کوچک باعث می‌شد تا در برخی موارد حملات سریع یا ضدحملات آرسنال به راحتی و با تنه‌ای ساده به او شکل نگرفته و بازی‌سازیِ لازم انجام نشود. از همین رو به نظر می‌رسد فیکس بودن سبایوس در بازی با لیورپول و توریرا مقابل تاتنهام، تصمیم‌هایی بودند که دقیقا باید برعکس گرفته می‌شدند و احتمالا دلیل این انتخاب به‌کارگیری عنصر غافل‌گیری بوده که در بازی با تاتنهام منجر به آسیب‌پذیری تیم در برخی نقاط شد. عدم عملکرد درستِ خط هافبک، بدون شک تاثیر مستقیمی بر روی عدم کارآیی لازم خط حمله، و عدم تمرکز درست برای خط دفاع می‌شود. این جمله شاید خیلی ابتدایی به نظر برسد ولی در نگاهی به بازی آرسنال با تاتنهام، بر اساس همین عبارت ساده می‌توان شرایط بازی را تا حدودی درک کرد. کافی است به اشتباهات منجر به گل اول تاتنهام نگاهی انداخته شود.? آرسنال که هنوز پس از بیش از 10 سال نتوانسته در یافتنِ جانشینِ مناسبی برای «کاپیتان ویِرا» موفق باشد، و همین امر باعث شده تا در دهه اخیر عملکردِ به ویژه خطوط دفاعی تیم چند برابر آسیب‌پذیرتر و شکاف بزرگی که بین خط هافبک با خط دفاع وجود دارد پر نشود، حالا در کمال تعجب دست به دامان ژاکا شده، که به هیچ وجه نه از کاریزما و هُشیاری ذهنی – mental awareness –ویرا بویی برده، و نه تمرکز کافی برای تصمیم‌گیری درست در جهتِ تخریب حمله حریف دارد؛ که نمونه بارز آن را در حرکت بچه‌گانه‌اش که منجر به دادن پنالتی به حریف و گل دوم تاتنهام شد می‌توان دید. به نظر می‌رسد بزرگ‌ترین حلقه گمشده ترکیب آرسنال که همان عدم وجود یک هافبک دفاعی مستحکم و کاریزماتیک هم‌چون ویرا است، نه تنها با وجود بازیکنی مثل ژاکا – که سبک بازی‌اش به هیچ وجه در چنین کلاسه‌بندی و سطحی قرار نمی‌گیرد – قرار نیست پر شود، که اصرار به استفاده از او در این نقش، در آینده ضربه بزرگی به تیم بزند. بنابراین قطعا مهم‌ترین هدف در نقل و انتقالات، باید جذب یک گزینه‌ی قابل و بالغ به عنوان هافبک دفاعی در اولین فرصتِ ممکن باشد چرا که همین الان هم 10 سال به تعویق افتاده. از طرف دیگر ممکن است برخی بگویند که سبک بازی آرسنال به فرم و شکلی نیست که نیازی به حضور یک هافبک دفاعی – به ویژه به معنای کلاسیک آن – باشد، ادعایی که به ضرس قاطع باید تاکید کرد غلط اندر غلط اندر غلط است.? اما مهم‌ترین نکته برای طرفداران آرسنال در این بازی – تقریبا هم‌چون بازی با لیورپول – این بود که کلیت تیم شامل تصمیم‌های تاکتیکی مجموعه مربیان و قابلیت‌های هجومیِ بازیکنان این عنصر پراهمیت را برای آرسنال ایجاد کرده که پس از گل خوردن امید به بازگشت وجود دارد. همان طور که در بازی با تاتنهام اگر تلاش‌ها کمی بیش‌تر ‌بود، می‌توانستیم شاهد بزرگ‌ترین کام‌بک چندین سال اخیر آرسنال باشیم؛ تیمی که اصولا عادت به کام‌بک نداشته و گویی اصلا چنین چیزی برای‌اش تعریف نشده. از همین جهت می‌توان فاکتوری موفقیت‌آفرین برای آرسنال در نظر گرفت که همان جنگندگی و روحیه‌ی برنده شدن است؛ و به قول شاعر بگوییم: یه روزی مرغ تو هم تخم طلا می‌ذاره!</description><category>پادکست فوتبال لب</category><author>پادکست فوتبال لب</author><pubDate>Sun, 08 Sep 2019 22:42:30 +0430</pubDate></item><item><title>چهره واقعی پوچتینو</title><link>https://virgool.ir/@footballlab/چهره-واقعی-پوچتینو-upeaezwae1fq</link><description>مرتضی وارستهپشت نقابِ خوش رنگ و لعابِ هجومیِ پوچتینو با شماتیکِ سراسرِ حملهِ ۳-۳-۴، یه چهره زشت تدافعی پنهان است.درست نقطه مقابل تیمهای تحت هدایت کونته؛ نقابی محافظه کارانه با پنج عنصر دفاعی بر روی چهره ای هجومی؛همه پوچتینو را به عنوان یک مربی باهوش و هجومی میشناسند؛ باهوش چرا ولی هجومی هرگز؛ البته نه اینکه خط حمله ضعیفی دارد؛ بلکه درست و مفید حمله کردن را به مالکانه بازی کردن ترجیح میدهد؛تاتنهام پوچتینو در اکثر بازیهای بزرگ، با ذهنیت &#34;دفاع را در اولویت بگذار و بعد در مواقع مشخص، کنترل بازی را در دست بگیر و به گل برس&#34;، وارد زمین میشود؛بستن فضاها را به داشتن فضاها ترجیح میدهد و این در حالی است که باز هم در انتهای بازی، اختلاف مشهودی بین درصد مالکیت تاتنهام و حریفش وجود ندارد؛تاتنهام پوچتینو در اکثر بازیهای مهم، کمتر از یک سوم از کل ۹۰ دقیقه را برای حمله کردن و گل زدن تلاش میکند و در همین بازه کوتاه، انقدر خوب است که در نهایت از نظر عملکردی، دست کمی از حریفشان که زمان به مراتب بیشتری برای تحت فشار گذاشتن در اختیارش است، نداشته باشد.پوچتینو کیفیت را به کمیت ترجیح میدهد؛ اینکه ۲۰ دقیقه از بازی را با کیفیتی فوق‌العاده برای گلزنی تلاش کند، برایش ارزشمند تر است تا اینکه ۷۰ دقیقه از وقتش را جهت خیمه زدن بر روی محوطه جریمه حریف برای بدست آوردن نتیجه ای که میشد در همان ۲۰ دقیقه بدست آورد، تلف کند؛در تمام بازیهای بزرگ، سرنوشت موفق تاتنهام تنها در چند دقیقه رقم خورده؛ از معجزه نیمه نهایی مقابل آژاکس که به دو گل تنها در چهار دقیقه رسیدند تا دربی دیروز مقابل آرسنال که فقط در بازه زمانی کوتاهی در نیمه اول، به توپچی ها ضربه زدند و باقی مسابقه را مشغول دفاع کردن شدند؛ برد رفت و برگشتشان برابر دورتموند در فصل پیش یادمان نرفته؛ دورتموند پشت هم حمله میکرد و تاتنهام به گل میرسید.استراتژی ای که کاملا موفق بوده و تاتنهام را به یکی از قدرت های انگلیس و دنیا تبدیل کرده؛اما نتیجه گرفتن به کمک این روش در برابر تیمهایی که خط حمله بسیار قدرتمندی دارند، غیر ممکن است؛ باخت به بارسلونا در دور گروهی لیگ قهرمانان اروپای فصل گذشته، باخت در فینال همین رقابت ها برابر لیورپول و واگذار کردن چهار بر دوی نتیجه، در دربی فصل گذشته برابر آرسنال؛وجه اشتراک تمامی این بازیها، عملکرد هجومی با کیفیت بارسلونا و لیورپول و آرسنال در آن ۷۰ دقیقه ای بود که تاتنهام در لاک دفاعی فرو رفته بود؛اصلا نقطه ضعف تاتنهام نیز همین موضوع است؛آنها یک تیم دفاعی مطلق نیستند که در برابر حملات حریف آسیب پذیر نباشند؛ به محضی که حریف خطرناک و پر دامنه حمله کند، مقاومت آنها خیلی راحت شکسته میشود؛شما برای غلبه بر تاتنهام ابتدا باید حواستان را در لحظات خاصی که آنها در حمله خطرناک میشوند، جمع کنید و بعد از آن با نظم درستی در دقایق باقی مانده برای گلزنی تلاش کنید؛خط دفاع فاجعه آرسنال در بازی دیروز، این اجازه را به خط حمله سرعتی تاتنهام میداد که هر موقع دلش میخواهد، لحظات خاص خودش رو فعال کند؛ نیمه اول با حملات نامنظم آرسنال و نمایش خوب شاگردان پوچتینو تمام شد؛ با شروع نیمه دوم، آرسنال در خط حمله مهار ناپذیر شد؛ همان اتفاقی که تاتنهام را زمین گیر میکند؛ آرسنالی ها در این نیمه، ۱۷ شوت به سمت دروازه لوریس روانه کردند و در تمام فاکتور های حمله، یک تیم کاملا کلاس بالا بودند؛ سیو های پشت سر هم لوریس یکی بعد از دیگری مانع گلزنی توپچی ها میشد تا تاتنهام حداقل امتیاز را از امارات کسب کند.خیلی ها منتظر آمدن پوچتینو به منچستر اند؛ ولی پیشینه شیاطین سرخ نشان میدهد که این انتقال خیلی به نفعشان نخواهد بود...</description><category>پادکست فوتبال لب</category><author>پادکست فوتبال لب</author><pubDate>Tue, 03 Sep 2019 22:33:17 +0430</pubDate></item><item><title>بارسلونا و اوساسونا؛ روز افتضاح در خلق موقعیت</title><link>https://virgool.ir/@footballlab/بارسلونا-و-اوساسونا؛-روز-افتضاح-در-خلق-موقعیت-xooqkoanwy6e</link><description>مرتضی وارستهانتخاب والورده برای نیمکت بارسلونا، مثل تلاش برای پر کردن آبکشه؛ والورده هر بار بعد از هر انتقادی، با چسب یدونه از اون سوراخ ها رو میپوشونه ولی باز هم بعد از چند بازی، نقص دیگه ای از ترکیب، مانع نتیجه گیری بارسلونا میشه.فرانکی دی یانگ با هدف پر کردن جای بوسکتسی که سنش رو به افزایشه، به بارسا اومد؛ این رو هم توانمندی های دی یانگ و هم نوع بازی اش در آژاکس اثبات میکنه؛ حالا عجیبه که چرا در بازی دیروز، والورده همزمان از بویکتس و دی یانگ در خط هافبک استفاده کرده بود.دی یانگ کمی جلوتر از بوسکتس، وظیفه بازیسازی رو بر عهده داشت؛ وظیفه ای که با پتانسیل هافبک هلندی فاصله داره.بارسلونا برای نتیجه نگرفتن، کافیه که اختلالی در خط هافبکش ایجاد شه؛ جلوتر از بوسکتس و دی یانگ نه چندان خلاق که مجموعا فقط دو خلق موقعیت در بازی دیروز داشتن، سرخی روبرتویی بازی میکرد که اصلا روز خوبی در ترکیب نداشت و ضعیف ترین بازیکن زمین و تیمش بود.دومین شاهکار والورده در نیمه دوم اتفاق افتاد؛ آرتور به جای رافینیا به زمین اومد و فاتی جای سمدو رو گرفت تا سرخی روبرتو به دفاع راست منتقل شه و آرتور و بوسکتس و دی یانگ، خط هافبک بارسا رو تشکیل بدن؛ کند ترین سه تایی ممکن؛ ضعیف ترین سه تایی ممکن در بازیسازی و ایجاد موقعیت.وقتی گزینه هایی مثل آلنیا و ریکی پویگ و حتی راکیتیچ بر روی نیمکت حضور دارن، چرا باید این بلا به سر خط میانی بارسلونای قدرتمند در وسط زمین بیاد؟تبدیل سه تایی بوسکتس و ژاوی و اینیستا به بوسکتس و آرتور و دی یانگ، قابل تصور نیست؛ اون هم در شرایطی که ناجی شماره ۱۰ فعلا در ترکیب نیست تا خلا هافبک ها رو پوشش بده؛ عدم ایجاد ارتباط درست بین خط هافبک و حمله، سوراخ جدید آبکش والورده بود؛فرایند معیوبی که هر بار به شکلی جدید مانع نتیجه گیری بارسلونا میشه؛مگه میشه مجموع هافبک های بارسلونا در طول ۹۰ دقیقه فقط دو پاس کلیدی ارسال کنن؟ مگه میشه که برنامه بارسلونا برای گلزنی، سانتر از کناره ها باشه؟از کی تا حالا بارسلونا در ایجاد موقعیت گلزنی انقدر حقیر شده؟گریزمن به عنوان مهاجم بارسلونا فقط ۳۰ بار توپ رو لمس کرد؛ هیت مپ گریزمن تو بازی دیشب، حوالی مرکز زمین بود؛ یعنی تلاش برای بدست آوردن توپ حتی به قیمت عقب تر اومدن از جایگاه همیشگی.تعداد شوتهای اوساسونا دو برابر شوتهای آبی اناریها بود؛ این در حالیه که شاگردان والورده با ۷۳۲ پاس، سه برابر حریف مالکیت توپ رو در اختیار داشتن؛ یعنی تصاحب توپ بی هدف و دریغ از یک موقعیت صد درصدی گل.این آمار ها میشه ثمره همزمان بازی دادن به سه هافبک کند و شبیه به هم؛خط هافبک حداقل چیزیه که یک نفر باید در مورد بارسلونا و فلسفه اش بدونه؛والورده نمیدونه؛ ارنستو باید روز آخر حضورش در بارسلونا، مثل مهران مدیری تو فیلم مرد هزار چهره، رو به دوربین بگه من اشتباهی ام آقای قاضی؛ من اصلا برای این کار ساخته نشدم؛ خیلی تلاش کردم ولی نشد؛آره خیلی تلاش میکنه که به مربی دلخواه هواداران تبدیل بشه ولی نمیشه و نمیشه و نمیشه...</description><category>پادکست فوتبال لب</category><author>پادکست فوتبال لب</author><pubDate>Tue, 03 Sep 2019 22:26:17 +0430</pubDate></item><item><title>رستگاری در استانبول</title><link>https://virgool.ir/@footballlab/ten-iq8zleeeaehm</link><description>برسام صالحیان?️ با گام هایی آرام در فرودگاه راه می رفتم. اولین باری بود که استرس کل وجودم را فرا می گرفت. نمی دانستم چه کار کنم. این دومین باری بود که به استانبول سفر می کردم. اولین بار حدود چهارده سال پیش بود. بازی فینال بین لیورپول و میلان. آن موقع هجده سالم بود. هنوز چیز زیادی از فوتبال نمی دانستم ولی با این وجود طرفدار لیورپول بودم. حتی آن موقع هم این قدر استرس نداشتم. آن قدر غرق در تفکراتم بودم که نفهمیدم، پروازم چندین بار پیج شده است. دو دل بودم. نمی دانستم بروم یا نه. شک داشتم. یاد عهدی که با خودم بستم افتادم، به خودم قول داده بودم که هیچوقت معشوقه ام را تنها نگذارم، لیورپولم را، تنها کسی که می توانم به او تکیه کنم. لبخندی صورتم را فرا گرفت و راهی هواپیما شدم...?️ خیابان های استانبول خیلی زیبا بود. درست مثل چهارده سال پیش. همان مغازه های قدیمی و دلنشین. ذهنم درگیر این فکر ها بود که به پسری تنه زدم، زیر لب چیزی گفت و رفت، فکر کنم فحش داد، چون سه - چهار نفری برگشتند و او را نگاه کردند.صدایی بلند و آشنا به گوشم می خورد، عاشق این صدا بودم صدایی که حاوی خاطرات زیبای آنفیلد بود. لبخندی زدم و به سمت صدا رفتم. هزاران هوادار لیورپول در خیابان تکسیم، ایستاده بودند و شعار معروف باشگاهمان را می خواندند. به نظرم اکثرا انگلیسی بودند. از لهجه شان کاملا معلوم بود.یک ساعتی در خیابان شعار می دادیم و بعد آرام آرام به سمت وودافون پارک رفتیم. از تکسیم تا آنجا پیاده، یک ساعتی راه بود. به گیت های ورودی ورزشگاه که رسیدیم، ایستادیم. مشتم را گره کردم و اخم کردم. تنها چند سرباز میان ما و هواداران لندنی قرار داشتند و ما تشنه انتقام بودیم. چند سال پیش آنها ما را بردند و ما قهرمانی را از دست دادیم ولی الان نوبت ماست که آنها را له کنیم. وقت، وقت جنون لیورپول است.?️ داور سوت شروع بازی را زد. سر از پا نمی شناختم. عاشقانه تیمم را تشویق می کردم...هر چه حمله می کردیم راه به جایی نمی برد. ولی چیزی از زیبایی های بازی کم نکرد. اواخر نیمه اول بود. هر تیمی در این دقایق گل می خورد، کارش تمام بود.دقیقه 36، گل ژیرو، ما را نابود کرد.بغض گلویم را گرفته بود. در ذهن خودم به آن لحظه لعنتی، به لحظه مصدومیت آلیسون، فحش می دادم.ای کاش آن اتفاق از تاریخ پاک می شد. اگر آلیسون بود امیدمان بیشتر از الان بود. اما نه، ما می توانیم حتی بدون بِکِر، چون ما لیورپول هستیم.چلسی تیم خطرناکی بود که بعد از گلزنی، تیمی جلودارش نیست. آنها مخوف ترین تیمی بودند که با آنها بازی داشتیم.وقتی داور سوت پایان نیمه را زد، نفسی عمیق کشیدم. نفسی که در اعماقشیاس حس می شد. سیگاری از جیبم در آوردم و شروع به کشیدن آن کردم.?️ شروع نیمه دوم مصادف با شروع حملات سرسام آور لیورپول بود. تا بعد از سه دقیقه روی خروج دروازه بان و ضربه نامطمئن مانه گل اول به ثمر برسد. خیلی شانس آوردیم که توپ از دست دروازه بان رها شد. به بازی برگشتیم. حالا لیورپول حمله می کرد، دفع می شد، چلسی حمله می کرد، دفع می شد و به همین روال بازی ادامه داشت. اعتمادم به آدریان جلب شده بود. از سیو های خوب کپا هم نمی شود به آسانی گذشت، علی رغم اینکه از او بیزارم. داور سوت را زد و این بار ما در برنده شدیم. یک نیمه ما و یک شیرهای لندن. راستی این لقب از کجا آمد؟ اگر آنها شیر هستند، چرا ما ده برابر آنها افتخار داریم؟ ?️ شور و شوق هواداران وصف ناپذیر بود. همه بالا و پایین می پریدند. &#34; قهرمانی زودتر از موعد&#34; تنها کلمه مناسب برای وصف حال و هوای طرفداران لیورپول بود. دقیقه 95؛ مانه باز هم گل زد، ستاره امشب لیورپول بود. بازی امشبش واقعا شاهکار بود. واقعا باید نامزد، توپ طلا بشود. گوشی ام را از جیبم بیرون آوردم و به چند دوست چلسی فنم مسیج دادم. تا اینکه با فریاد هواداران به خودم آمدم، مسیجم را پاک کردم. داور پنالتی گرفته بود. جورجینیو ضربه را زد و توپ گل شد. با این اوصاف کارمان در  ضربات پنالتی سخت و کارمان تمام است.?️ پنالتی ها شروع شده و من از فرط استرس سر درد گرفتم، آخرین باری که با تیمی آبی پوش مساوی کردیم و بازی به پنالتی رفت، دو بازی قبل بود. بازی با سیتی که جام را دو دستی به آن تازه به دوران رسیده ها واگذار کردیم. پنالتی ها یکی پس از دیگر گل شدند، شاید چلسی منتظر لیورپول بود تا پنالتی اش را خراب کند. شاید این جام هم از دستمان.......خدااااااااااا!!! باورم نمی شود، آدریان توپ آبراهام را گرفت. وقتی جرارد لیز خورد و چلسی به جای لیورپول، قهرمان شد. او در حساب توییترش ما را مسخره کرد. حالا ما امشب در توییتر مسخره می کنیم و این توییت ما تا ابد در صفحه شخصی مان خواهد ماند.</description><category>پادکست فوتبال لب</category><author>پادکست فوتبال لب</author><pubDate>Wed, 21 Aug 2019 17:26:13 +0430</pubDate></item><item><title>چلسی لمپارد</title><link>https://virgool.ir/@footballlab/nine-fp5kd5foysvb</link><description>مرتضی وارستهدیدن چلسی نسخه لمپارد کاملا یادآور منچستر فصل پیش، زیر نظر سولشائر است؛فردی از جنس خود باشگاه برای به دست گرفتن هدایت تیمی که خودش نقشی در ساختنش نداشته؛ سولشائر در مقطعی بر روی نیمکت منچستر نشست که شرایط خرید بازیکن فراهم نبود و لمپارد هم چلسی محروم از نقل و انتقالات را تقبل کرد؛ بالاتر از هر چیزی، مهمترین فاکتوری که لمپارد به چلسی بخشیده، احیا کردن و دادن انگیزه به بازیکنان است؛ لمپارد میگفت که کانته بین دو نیمه وقت های اضافه سوپرکاپ بهش گفته که دیگه نایی تو پاهاش باقی نمانده، تنها چند دقیقه بعد، کانته یه استارت چند متری برای باز پسگیری توپ میزند؛ این انگیزه را میشود در تمام حرکات پدرویی که بعد از ترک بارسلونا فوتبالش به نوعی تمام شده بود هم دید؛ همان فاکتور انگیزه ای که تنها سلاح سولشائر برای متحد کردن منچستر بود؛ نتیجه اش هم درخشش هفته به هفته پوگبایی بود که زیر نظر مورینیو هیچ رغبتی برای اثرگذاری از خودش نشان نمیداد؛ یا لوکاکویی که هر بازی برای گل زنی تلاش میکرد و جوان هایی که برای اثبات خودشان به سولشائر، نهایت توانشان را ارائه میدادند؛ جوون هایی که حالا در ترکیب چلسی هم قابل رویتند و هر هفته هم به عملکرد خوبشان اضافه میشود؛ ولی همانطوری که از سرنوشت منچستر فصل پیش پیدا است، فقط انگیزه برای موفقیت کافی نیست؛ داشتن مهره های کلیدی، تاکتیک های مختلف و آنالیز های دقیق است که تیم را در مسیر موفقیت هدایت میکند؛ ضعف منچستر در کارهای دفاعی به گونه ای بود که آنها در فصل پیش هرگز موفق به کلین شیت تحت هدایت سولشائر نشدند و یا در خیلی از بازیهای مهم کاملا از زمین محو میشدند؛ نواقصی که به مدلهای مختلف در چلسی لمپارد هم دیده میشود؛ سه بازی و هفت گل خورده در جریان بازی اصلا عملکردی قابل چشم پوشی نیست؛ سومین بازی رسمی لمپارد هم بدون برد سپری شد تا انتظار هوادار ها برای اولین برد تیمشان با فرانکی به هفته بعد کشیده شود؛ باید از این به بعد به یک تیم قابل احترام ولی پر از نقص عادت کنیم؛ پتانسیل موفقیت موجود است ولی حالا حالا ها زمان میبرد تا چلسی به یک تیم قدرتمند در تمامی پست ها تبدیل شود؛هوادار ها به لمپارد امید دارند و عاشقانه از این تیم حمایت میکنند؛ مثل آن روزهایی که منچستری ها به عشق سولشائر به اولدترافورد میرفتند و یکصدا فریاد اوله اوله سر میدادند، همه هوادار های چلسی به تشویق تیم حتی بعد از مساوی در لندن پرداختند...</description><category>پادکست فوتبال لب</category><author>پادکست فوتبال لب</author><pubDate>Mon, 19 Aug 2019 18:16:48 +0430</pubDate></item><item><title>بی‌رحم باشید توپچی‌های من، بی‌رحم!</title><link>https://virgool.ir/@footballlab/eight-bcrkj2ivjxid</link><description> متین جلوانی?حالا که پس از یک دهه، آرسنال موفق شد دو بازی نخستین لیگ را با پیروزی به پایان ببرد، تعریف‌ها و تمجیدها از هر طرف روانه این تیم می‌شود: تیزهوشی اوبامیانگ، انگیزه و تاثیرگذاری سبایوس که حالا شاید با وجود او کمتر کسی نبودِ رمزی را احساس کند، بازی قابل قبول بازیکنان جوانِ تیم، ترکیبِ جدید مدافعین با اضافه شدن داوید لوییز و در آینده نزدیک تیِرنی، و خط هجومی خطرناکِ سه نفره با آمدنِ په‌په.اما امِری از هر کسی بهتر می‌داند که به خصوص با نگاهی به دو بازیِ آینده تیم در لیگ (به ترتیب با لیورپول و تاتنهام) الان وقتِ سرمست شدن از تعریف‌ها نیست. آرسنال بیش از این‌ها جای کار دارد. به طور مثال اگر با دقت بیش‌تری به گلِ برنلی نگاه کنید متوجهِ عدم هماهنگیِ لازم بین مدافعین می‌شوید. درست است که به طور اتفاقی توپ به بارنز رسید اما در لحظه‌ای که مک‌نیل به توپ ضربه زد مدافعین آرسنال بارنز را در شرایط آفساید قرار داده بودند اما عدمِ هماهنگیِ داوید لوییز با سه مدافعِ دیگر، باعث شد تا بارنز در آفساید گرفتار نشود و با مداخله گوندوزی، توپ به گل تبدیل شد. .? در مورد ضعف خط دفاعی و عدم هماهنگی بین مدافعین آرسنال به ویژه در زمانِ ارسال از دو طرف، ضربات کرنر و کاشته‌ها حرف‌های زیادی گفته و نوشته شده است اما، نکته مهم‌تر که در این بازی دیده می‌شد عدم قدرت و دقت لازم در ضربات نهایی به سمت چارچوب بود. یکی از مشکلات فراوان آرسنال به ویژه در اواخر دوران ونگر، این بود که مهاجمینِ بی‌رحم یا به اصطلاح کیلر – killer - در ترکیب تیم وجود نداشتند. حال با وجود اوبامیانگ و لاکازت، به نظر می‌رسد سایر بازیکنان تیم هم باید این بُرندگی و بی‌رحمی را نه تنها در هنگام ضربات نهایی که استحکام، جدیت و قدرتِ بیش‌تری در حین پاس‌کاری، ارسال به درون محوطه و پاس‌های قطری از خود نشان دهند. در بازی با برنلی چند موقعیتِ خطرناک توسط بازیکنان آرسنال به گل تبدیل نشد، در حالی که اگر با قدرت و دقت لازم ضربات نهایی زده می‌شد، احتمال گل شدن آنها بسیار بالا بود..?کوتاه در مورد بازی مهم هفته (منچسترسیتی ۲ – ۲ تاتنهام): آیا دیگر خبری از استحکام خط دفاع و تفکرات دفاعی در بازیِ تیمیِ تاتنهام نیست؟ به نظر می‌رسد از زمانی که با حملاتِ پی در پی و بازی هیجانی موفق شدند به فینال لیگ قهرمانان برسند، این سبک بازی به مذاق پوچتینو خوش آمده! تا اینجا فناوری ویدئویی بیش از همه به سیتی ضرر رسانده و شاید طرفداران لیورپول بیش از همه از این نتیجه خشنود باشند اما، پپ، این اعجوبه‌ی مربی‌گری که هر کسی درمانده‌ی این می‌شود که با چه فرایندی تیم‌اش لیگ را در اوج هماهنگی تاکتیکی آغاز کرد، به این راحتی‌ها دست‌بردار نیست و احتمالا هم‌چون یک زخم‌خورده، از هفته آینده با توپی پُرتر از همیشه باز خواهد گشت.</description><category>پادکست فوتبال لب</category><author>پادکست فوتبال لب</author><pubDate>Mon, 19 Aug 2019 18:10:27 +0430</pubDate></item><item><title>نونو غول کش!</title><link>https://virgool.ir/@footballlab/seven-vtdsqcj0qam2</link><description>مانی.میمدر هفته دوم برترین لیگ جهان،تقابل منچستر یونایتد و ولورهمپتون یکی از جذاب ترین هاست!یونایتد در هفته اول 4 بر هیچ از سد شیر های لندن گذشت و به گرگ ها رسیدوولز نیز با تساوی بدون گل با لستر پا بی این دیدار میگذارد شاگردان نونو با گذشتن از پیونیک به دور آخر پلی اف لیگ اروپا رسیدند و باید با تورینو ایتالیا به جدال بپردازندنگاهی به کارنامه فصل پیش وولز در مقابل تاپ سیکس  بیندازیم:برد دو یک در برابر منچستر یونایتد در اف ای کاپبرد دو یک در برابر منچستر یونایتد در دور برگشت لیگتساوی یک یک برابر منچستر یونایتد در دور رفت لیگتساوی یک یک برابر چلسی در دور رفت لیگبرد دو یک در برابر چلسی در دور برگشت لیگتساوی یک یک برابر منچستر سیتی در دور رفتباخت در دور برگشت به سیتیباخت به لیورپول در دور رفت لیگباخت دو یک لیورپول در برابر وولز در دور برگشتتساوی یک یک با آرسنال در دور رفتباخت به توپچی ها در دور برگشتباخت سه یک اسپرز در برابر وولزمصاحبه اوله درمورد تقابل با ولورهمپتون :اوله: همیشه با دیدی مثبت و با تمرکز و اندیشه برد هر بازی را شروع می کنید و با توجه به کثرت بازی های اخیر ما با این ولورهمپتون حس برگشت به خانه را دارم!بازی های سختی را با این تیم داشته ایم و ولوز تیمی سرسخت است، به خوبی دفاع می کند، فضا هایی برای حمله نمی دهد و در ضد حملات و ضربات آزاد زهردار است.بازی های فصل پیش را برای پیدا کردن راهی متفاوت بررسی کرده ایم اما فرم اخیر ما، نگرش و روحیه تیم پس از برد فوق العاده است بنابراین با اعتماد بنفس تام به بازی خواهیم رفت.آیا هفته ای مهم پیش روی تیم است؟اوله:  هنوز در دوران حساسی به سر می بریم، تقریبا همانند پیش فصل، چندین هفته پیش روی خود داریم و پس از آن می توانیم طی فرجه بازی های ملی تمرینات خود را ادامه داده و پس از آن به محدوده زمانی بسیار شلوغ تیم می رسیم. هفته و تمرینات خوبی را داشته ایم، بازیکنانی داشتیم که در تمرینات مشارکت نداشتند و خواهان اثبات خود هستن.وولز هر چی امتیاز از تاپ سیکس گرفتجلوی شیش تیم پایین جدول از دست داددر برابر تاپ سیکس:6 برد 4 مساوی 3 باختدر برابر شیش تیم پایین جدول:3 برد 6 باخت 2 مساویمنتظر میمانیم!</description><category>پادکست فوتبال لب</category><author>پادکست فوتبال لب</author><pubDate>Mon, 19 Aug 2019 17:51:45 +0430</pubDate></item><item><title>زنی پا به پای مرد ها</title><link>https://virgool.ir/@footballlab/six-zn5lrwuebt99</link><description>مرتضی وارستهدیدن یک خانم در لباس داور بازی آقایان، بی شک یکی از احساسات برانگیز ترین صحنه ها و تحول های تاریخ فوتبال است؛اینکه یک زن با ظرافتی ذاتی و باطنی احساساتی، باید رو در روی مردانی تنومند تر از خودش قرار بگیرد و تصمیم نهایی را کوچک جمع بزرگتر ها اتخاذ کند، حس غرور و افتخار به آدم دست میدهد؛سیاست فیفا از گرفتن چنین تصمیمی، کاهش اعتراضات و پررنگ تر کردن نقش داور بود؛ استفاده از یک زن که به صورت ذاتی، جنسی مهربون و دل رحم و حساس تلقی میشود برای شغل بی رحمانه داوری، پارادوکس بسیار موفقی بود که قطعا در آینده به نتایج بهتری هم ختم خواهد شد؛ این تصمیم اولین گام برای اثبات اینکه حرف اول و آخر اتفاقات یک مسابقه فوتبال رو داور زمین باید بزند و فارغ از هر جنسیتی که دارد و هر عددی که جلوی سنش قرار میگیرد، باید به تصمیمش احترام گذاشت؛ اگر ممکن بود و شرایطش هم فراهم بود، فیفا حتی از یه داور نوجوان هم برای تحقق این هدفش در بازی بزرگسالان استفاده میکرد.ایجاد احترام نسبی بین بازیکنان و داور، کاهش اعتراض ها و کم شدن وقت کشی ها و فروکش کردن تنش و درگیری بین بازیکنان به وضوح در بازی سوپر کاپ قابل لمس بود؛ استفانی فراپارت مثل کولینا داد نمیزد، ابهتش رو با فرم صورتش و حرکات دست و بدنش نشان میداد؛ دقیقا مثل مادر ها وقتی که میخواهند با حفظ احترام بچه هایشان در جمع، آنها را تنبیه کنند؛((کاری ات ندارم ولی برویم خانه حسابت را میرسم))دومین نتیجه این اتفاق، اثبات توانمندی های بانوان در هر زمینه ای بود؛ شاید هنوز برای خیلی ها قابل لمس نباشد که یک زن بتواند فوتبالیست باشد، یا اصلا توانایی دویدن پا به پای مرد ها را داشته باشد و یا حتی انقدر حرفه ای به قوانین روز داوری اشراف داشته باشد؛ عملکرد دو کمک داور بازی در اعلام آفساید های میلی متری و دقیق انقدر تحسین برانگیز بود که به شوخی همه جا مطرح شد که &#34;چطور از یک خانمی که یک تار مو روی کت همسرش را تشخیص میدهد، انتظار دارید در تشخیص آفساید ضعیف عمل کند؟&#34;دیدن آوانتاژ دادن های یک خانم ، صحنه ای حماسی بود؛ مشورتش با داور کنار؛ اعلام کردن وقت های اضافه؛ به صدا در آوردن سوت پایان بازی و اشاره به عوض کردن سریع زمین تیمها، بین دو نیمه وقت های اضافه؛ همه و همه اینها غرورآمیز بود؛ مثل حسی که هر شخص از موفقیت تیم کشور خودش دارد؛ فراپارت اما فقط نماینده فرانسه نبود؛ هر حرکتش مایه افتخار همه‌ی دنیا بود؛ متعلق به کل دنیا بود؛ فراپارت اثبات توانمندی های بانوان بود؛فراپارت نشون داد که یک زن هم میتواند با تمام وجود، به همراه یک مرد در زمین فوتبال بدود و به تمام صحنه ها نزدیک باشد؛ بدون هیچ محدودیتی؛ بدون هیچ کمبودی؛ سربلند از زمین خارج شود و به زندگی عادی اش، به مادر بودنش و به زن بودنش ادامه دهد.تبریک اولین بانوی داور یک رقابت اروپایی معتبر، استفانی فراپارت...</description><category>پادکست فوتبال لب</category><author>پادکست فوتبال لب</author><pubDate>Sun, 18 Aug 2019 01:56:34 +0430</pubDate></item><item><title>کمتر ، بیشتر است . مخصوصا در فوتبال!</title><link>https://virgool.ir/@footballlab/five-ji52vboqqblx</link><description> مانی.میم بررسی جامع تعدد مسابقات و تاثیر آن بر بازیکنان و سطح کیفیت دیدار ها سون هیونگ مین از 25 جولای 2018 تا 13 ژوئیه 2019 ، در 78 مسابقه به میدان رفته است ، در حالی که تنها 22 روز استراحت قبل این بازه زمانی داشته ، 6 روز کمتر از مینیموم پیشنهادی توسط کارشناسان پزشکی ( 28-42 روز ) . سون همچنین هیچگونه تعطیلات زمستانی نداشته که به طور استاندارد 14 روز استراحت بی وقفه پیشنهاد میشود . تعدد بازی ها و ضمنا پر تنش بودن فوتبال مدرن ، باعث میشود به بررسی تئوری ناپایدار و ناسالم بودن میزان فعالیت ورزشی بازیکنانی همچون سون بپردازیم .  یکی از سازمان هایی که چنین ادعایی دارد ، فدراسیون بین المللی فوتبالیست های حرفه ای ( Fifpro ) است ( یک ارگان جهانی با عضویت بیش از 65.000 فوتبالیست از 63 تیم ملی مختلف که مرکز این فدراسیون در هلند واقع شده است و 53 سال از تاسیس آن میگذرد ) . این فدراسیون اخیرا گزارشی به نام &#34; در آستانه &#34; ! منتشر کرده است که این قضیه را از جوانب مختلف مورد بررسی قرار می دهد . از مهم ترین موارد مورد بررسی واقع شده می توان به موارد زیر اشاره کرد : ️1 به میدان رفتن بازیکنان سرآمد در حدود 80 مسابقه در طول سال 2 استراحت و ریکاوری 5 روز یا کمتر قبل از اکثر این بازی ها ، و تکرار این روند در طول فصول 3 تراکم رو به افزایش تقویم فوتبال ، مشکلات ذکر شده را بدتر می کند به طوریکه این مسئله در حال دگرگون کردن وضعیت جهانی فوتبال است .  نتایج این معضلات در کوتاه مدت ، تعداد بازی بیشتر در مدت زمان کمتر و در بلند مدت ، انبوه تورنمنت ها و در نتیجه کاهش ریکاوری پیش فصل و ختم شدن این مسئله به &#34; چرخه مداوم رقابت &#34; است  . این یعنی بازیکن هم از لحاظ فیزیکی و هم روانی احساس میکند شروع و پایان خاصی برای یک فصل خاص وجود ندارد.( همه فصول به هم متصل میشوند)️حال میخواهیم جواب این پرسش را بدهیم. &#34; چه تعداد مسابقه ، زیاد و بیش از حد محسوب میشود ؟ &#34;آمار گویا از آن است که 78 بازی سون هیونگ مین که 72 % آنها ریکاوری 5 روز یا کمتر داشته ، فرق چندانی با جان رابرتسون با 70 بازی برای ناتینگهام فارست و تیم ملی اسکاتلند در فصل 1978/79 ندارد . حتی وقتی به گذشته دور رجوع می کنیم در فوتبال کهن بریتانیا بازیکنان سالانه در 100 مسابقه به میدان می رفتند .  در حقیقت ، کلید این مسئله ، صرفا در رقم تعداد بازی نیست بلکه بحث از Intensity در فوتبال امروزی است ، شدت و فشار . پیچیدگی رو به افزایش سیستم های تاکتیکی ما را از انقلاب مداوم این ورزش ، مطلع میسازد . همان گونه که عملکرد و نمایش های بازیکنان پیشرفت کرده ، خود فوتبال نیز فرسایشی تر شده است . کن ارلی در مقاله ای مدعی شد که پیشرفت سیستم های فوتبالی یعنی توقف کمتر بازی و افزایش مدت زمان مداوم مالکیت توپ . برای اثبات این ادعا ، میتوان به این نکته توجه نمود که در 10 سال گذشته ، نه تنها تعداد پاس ها 25% افزایش داشته ، بلکه تعداد تکل ها و قطع توپ ها به شکل خارق العاده ای کاهش پیدا کرده است ، مثلا تیمی با کمترین میزان تکل در لیگ از تیمی با بیشترین میزان تکل در عصر کنونی ، مقدار بیشتری تکل به ثبت رسانده است .توقف کمتر بازی لزوما یعنی تجربه بازی پرفشار تر و شدید که هم تاثیرات فیزیکی و هم روانشناختی بر بازیکنان دارد . پس 78 بازی سون هیونگ مین ، سنگین تر و پرفشار تر از همان تعداد بازی در گذشته محسوب میشود ، خیلی سنگین تر از جان رابرتسون ! برگردیم به بحث قبلی ، چرخه مداوم رقابت . نکته قابل توجه این جاست که این چرخه منجر به باید ها و نباید های مالی میشود ، رقابت های پیش فصل بیشتر جنبه تبلیغاتی دارند اما باعث افزایش فشار و بخصوص طی مسافت های طولانی میشود . فیفا در نظر دارد تعداد تیم های جام جهانی را افزایش دهد ، همچنین رقابت های جام باشگاه های جهان را با پیشتوانه قوی تری برگزار کند . یوفا نیز برنامه هایی از این قبیل دارد ، تاثیر این انبساط ها و تغییرات در سرازیر شدن سیلی از مسابقات نمایش داده میشود .این مشکل فقط در اروپا نیست ، روری اسمیت در یک مقاله برای نیویورک تایمز ادعایی مبنی بر فرسودگی بازیکنان آمریکای جنوبی داشت . برای مثال برگزاری 4 کوپا آمریکا در 6 سال !!! برای برابری کردن با تورنمنت های اروپایی . این یعنی از سال 2014 تا 2020 شیلی علاوه بر کوپا آمریکا ، دو رقابت انتخابی جام جهانی را پیش رو داشته و رقابت های انتخابی جام جهانی قطر را پیش رو دارد ، با این حساب ، الکسیس سانچز در طول این 6 سال فقط و فقط 1 تعطیلات تابستانی کامل داشته است چه بسا که آن هم اتفاقی بوده و در صورت صعود شیلی به جام جهانی روسیه ، آن هم وجود نداشت . پس عجیب نیست که چرا الکسیس سانچز در منچستریونایتد ، آن الکسیس سانچز همیشگی نبوده است .گزارش این فدراسیون همچنین معتقد است که بازیکنان غیر اروپایی از اندازه سفر میکنند و زمان لازم برای استراحت و  ریکاوری را دریافت نمیکنند .63 % بازیکنان و اعضای این فدراسیون معتقدند طی مسافت های طولانی بر عملکردشان تاثیر مخرب می گذارد ، بخصوص بازیکنانی که هم در عرصه ملی و هم باشگاهی حضور دارند . سون هیونگ مین فصل پیش 110.596 کیلومتر مسافت را طی کرد ، یک سوم فاصله ماه تا زمین ! یا رفتن از نیویورک به سنگاپورد برای 7 مرتبه ! یا 135 ساعت در پرواز ، 5 روز و نیم در آسمان :/طی مسافت طولانی مساوی با ناسازگاری ساعت ژنتیکی بدن بازیکن و در نتیجه اختلال خواب می شود . خواب ناکافی و نامداوم نیز از دیگر عوامل موثر بر سطح بازیکنان است به طوری که   منجر به دیری عکس العمل ، دقت پایین ، قدرت تصمیم گیری ضعیف و افزایش احتمال مصدومیت شود . بنابر تحقیق انجام شده توسط آکادمی پزشکی خواب ایالات متحده ، 80 بازیکن شاخص بیسبال معتقدند کمبود خواب می تواند منجر به کوتاه شدن کریر حرفه ای بازیکنان شود .  نکته مهمی که مطرح میشود این است که در حالی که عواقب قیزیکی و جسمی بازی زیاد و کمبود ریکاوری برای همگان واضح است ، نباید عواقب روانشناختی مسئله را دست کم بگیریم . در بحث فرسودگی روانی بازیکنان ، دکتر اندرو هیل از دانشگاه بیوپزشکی لیدز بیان کرد : معمولا اشتباه رایجی راجع به تعدد بازی در میان مردم وجود دارد . آنها فقط درباره خستگی جسمی صحبت می کنند اما فرسودگی اصلی ، بحث خستگی ذهنی ست . این دو با هم ارتباط دارند . هر مسابقه ، یکسری مخارج و هزینه های ذهنی برای بازیکنان به همراه دارد  که تا حد زیادی وابسته به آمادگی قبل از مسابقات و جریان بازی ست . بنابراین ، راه حل چیست ؟این فدراسیون پیشنهاداتی در این زمینه مطرح می کند از جمله : اجباری کردن تعطیلات پایان فصل ، محدود کردن تعداد بازی های پشت سر هم و در نظر گرفتن ماکسیسمم برای تعداد بازی . 85 % اعضای این فدراسیون با تعطیلات 2 هفته ای زمستانی موافق هستند در حالی که 64 % آنها معتقدند استراحت نامطلوبی میان مسابقات داشته اند . شواهد حاکی از آن است که ارتباط زیادی بین استراحت کمتر از 72 ساعت قبل یک دیدار و واگذار کردن آن دیدار وجود دارد ! لذا محدود کردن تعداد بازی های یک فوتبالیست میتواند نتیجه در پیشرفت سطح مسابقه داشته باشد . بازیکنانی با ریکاوری کامل کارایی بیشتری دارند . ضمنا این محدود  کردن به شکل اجتناب ناپذیر یک نتیجه دیگر هم در پی دارد و آن استفاده بیشتر از اعضای آکادمی ست . این بدان معنا ست که دقایق بازی بیشتری به جوانان میرسد که خیلی از هواداران از آن استقبال خواهند کرد . یورگن کلوپ در کنفرانسی در می 2019 : &#34; اگر از نظر تاثیر فشار رقابت ها به طور مناسب با بازیکنان کنار نیاییم ، عملا فوتبال فوق العاده را کشته ایم ، بدون هنر بازیکنان ، فوتبال آنچنان فوق العاده نخواهد بود . &#34;  در نتیجه تمام آنچه گفته شد ، FIFPRO معتقد است این مسئله نیازمند یک راه حل همه جانبه است و هیچ ارگانی به تنهایی نمی تواند تمام تغییرات لازمه را اعمال کند . چالش سختی پیش روست و یک راه حل مطلوب به راحتی به دست نخواهد آمد .</description><category>پادکست فوتبال لب</category><author>پادکست فوتبال لب</author><pubDate>Sun, 18 Aug 2019 01:51:52 +0430</pubDate></item><item><title>شبی که ماه کامل شد</title><link>https://virgool.ir/@footballlab/four-rmbssuw50zi1</link><description>برسام صالحیاناواخر سال 95 بود که پاریسی ها در خانه با چهار گل، آبی اناری ها را تحقیر کردند. دی ماریا دو بار قفل دروازه را باز کرد و دراکسلر و کاوانی نیز گلزنی کردند.ولی در بازی برگشت اوضاع کاملا عوض شد.ولی چند ماه بعد در اسفند ماه همان سال در بازی برگشت، ورزشگاه نیو کمپ، راوی داستانی جادویی بود.داستان پسرانی که نمی خواستند جلوی کیسه هایی از پول نفت عرب ها، سر خم کنند. تماشاگران از ابتدا تشویق می کردند و با این کار به تیم محبوبشان روحیه می دادند و به گمانشان این کار تنها راهی بود که از فکر و ذکر بازی رفت بیرون بیایند، آن ها خرد شده بودند، آن هم با چهار گل!!!!شکست برابر تیمی که از سال 2010 تیم شده...دقیقه سوم و شوت سوارز روی خط برگردانده شد، ولی پاریسی ها دیر اقدام کردند؛ توپ گل شده بود.کورزاوا دقیقه سی بازی اشتباه بدی مرتکب شد. گل به خودیی که او زد بارسا را برگرداند. دقیقه پنجاه؛ مسی پشت پنالتی ایستاد، اینگونه ضربات خوراک اوست، مگر اینکه اینبار کوین تِرَپ جلوی او را بگیرد که توان این کار را هم ندارد.روی اسکوربورد، جلوی نام بارسا عدد 3 حک می شود.حالا حتی طرفداران نمی دانند تیمشان را تشویق کنند یا هنوز زود است. هنوز یک ساعت مانده و پاریس هم عصبانی شده و تازه آن ها یک گل هم در مجموع جلو اند!!!! کاوانی در دقیقه 62 کار بارسا را تمام کرد، ولی این پایان کار نبود.بارسا آن قدر حمله کرد و حمله کرد تا در دقیقه 88 به گل چهارم رسید، 5 - 4 به نفع پاریسی ها!! بارسا اگر گلی هم می زد بازی را قشنگ تر می کرد این پی اس جی بود که صعود می کرد. حتی گل دقیقه 91 نیمار هم کاری از پیش نبرد، چون در فوتبال قانون مضحکی به نام &#34;گل در خانه حریف&#34; وجود دارد.ولی بر خلاف همه سه نفر کم نیاوردند؛ نیمار و نیمار و نیمار.....دقیقه 97، حتی تِر اشتگن هم جلو آمده، توپ توسط نیمار سانتر می شود و .............لحظاتی بعد سرخی روبرتو در آسمان ها سِیر می کند.چه کسی باورش می شد در بازیی به این مهمی، روبرتو حکم صعود بارسا را امضاء کند؟؟؟</description><category>پادکست فوتبال لب</category><author>پادکست فوتبال لب</author><pubDate>Sun, 18 Aug 2019 01:45:07 +0430</pubDate></item><item><title>قماربازی به نام اونای امِری</title><link>https://virgool.ir/@footballlab/three-kviec0jhtkrh</link><description> متین جلوانی? شاید کم‌تر کسی خریدهای موجهِ آرسنال در روز پایانی نقل و انتقالات را پیش‌بینی می‌کرد اما، احتمالا هیچ‌کس انتظارِ چنین قماری را از طرف اونای امِری در چینش ترکیب نهایی این بازی نداشت! شروع لیگ، خارج از خانه (از سال ۲۰۱۱ اولین باری بود که هفته نخست لیگ را خارج از خانه بودند و آرسنالِ فصل پیش در آمارِ بازی‌های خارج از خانه تیمِ نهم لیگ بود)، و حالا به یک‌باره حضورِ هم‌زمانِ چمبرز، نایلز، ویلاک و نلسون در ترکیب اصلی.امری پیش‌تر بارها نشان داده که باجرئت و البته قمارباز است! این بار اما جواب داد، نلسون و ویلاک خط هافبک را در کنار مخیتاریان که یکی از بهترین بازی‌های خودش را نشان داد کاملا در دست گرفته بودند، چمبرز هم‌پوشانی و همگنیِ متناسبی با سوکراتیس داشت، نایلز هم تمام تلاش خودش را کرد، و البته که پاسِ گل را هم داد. نکته‌ی لازم به ذکر، بازیِ خوب، تاثیرگذار و همراه با جنگندگی از طرف ژاکا بود؛ او که حالا بازوبند کاپیتانی را می‌بندد، گویی این قضیه نحوه بازی‌اش را چند سطح به بلوغِ کامل نزدیک‌تر کرده، هرچند هنوز گاهی بی‌احتیاط می‌شود و در این بازی هم یک کارت زرد گرفت.? از حق اگر نگذریم، اشتباهات زیادی در بازی گروهی و تیمیِ آرسنال مشهود بود. آمار پاس‌های اشتباه بالا بود و به لطف عزم راسخ نیوکسل برای ثبت رکوردی بدتر در اشتباهات فردی بود که شاید آمار ضعیف آرسنال چندان به چشم نیامد. اما با وجود جوان‌های پر انگیزه،حضور بازیکنان باتجربه‌ای که ثبات و ذهنیتِ برَنده بودن را برای تیم می‌آورند، و خط حمله‌ای آتشین‌تر از هر زمان، طرفداران آرسنال می‌توانند در آینده‌ای نزدیک شاهد بازی‌های چشم‌نواز همراه با نتیجه مطلوب باشند. .? کوتاه درباره بازی مهم هفته (منچستریونایتد ۴ – ۰ چلسی): در حالی که چلسی نشان داد لمپارد چند ماه آینده را باید دو شیفت روی تیم‌اش کار کند! پس از شروع طوفانی و پایانِ رو به نزولِ فصل پیش، سولشائر باز هم شروعی طوفانی را با منچستریونایتد تجربه کرد. تعریف و تمجیدهای تاکتیکی را اگر کنار بگذاریم، از آنجا که برای موفقیت در لیگ باید هفت هشت ماه از هر لحاظ در ثبات به سر ببرید، با وجود رقبای مستحکمی مثل منچسترسیتی، لیورپول و تاتنهام، چالش اساسی برای تیمِ سولشائر هم‌چنان باقی است: داشتن ثبات و حمیتِ تیمی تا پایان فصل...</description><category>پادکست فوتبال لب</category><author>پادکست فوتبال لب</author><pubDate>Fri, 16 Aug 2019 01:17:53 +0430</pubDate></item><item><title>سولشائر ۴-۰ لمپارد</title><link>https://virgool.ir/@footballlab/two-bwrnga8fziix</link><description>سولشائر ۴-۰ لمپارد مرتضی وارسته?وقتی منچستریونایتد و وودوارد و سولشائر تو هفته های اخیر، زیر بار انتقاد های نخریدن بازیکن رفتند؛ وقتی هیچکس شیاطین سرخ رو در بین تیمهای موفق نقل و انتقالات این فصل حساب نمیکرد، من همیشه سیاست خرید های منچستر و بازیکن های جذب شده توسط این تیم رو تحسین کردم و به نظر من &#34;مختصر و مفید&#34; بهترین واژه برای توصیف عملکرد نقل و انتقالاتی اوله گونار سولشائر بود؛ تقویت پست هایی که واقعا نقطه ضعف تیم بود و دست نزدن به سایر عناصر ترکیب و ایجاد اعتماد برای استفاده از جوان ها.?این تیم فارغ از هر نتیجه ای که به دست بیاورد، شایسته تحسین است؛ باید به این تیم احترام گذاشت؛ به کاپیتانی دخئا؛ به عملکرد درخشان مگوایر و ون‌بیساکای تازه وارد؛ به دبل پوگبا در پاس گل و رشفورد در گلزنی؛ به جوان هایی مثل مک تامینی و پریرا و جیمز؛منچستر سولشائر حرفهایی زیادی برای گفتن دارد؛ شاید سقف آرزویشان فتح پریمیر لیگ و قهرمانی در اروپا نباشد، ولی طوری برای فوتبالی ها دلبری میکنند که ارزشش کمتر از این افتخارات ذکر شده نیست. ?ون بیساکا و مگوایر مجموعا ۱۴۰ میلیونی، اولین بازی رسمی خودشون رو برابر چلسی انجام دادند؛ ون بیساکا بعد از رشفورد بهترین بازیکن زمین بود و مگوایر هم شب فوق‌العاده ای رو در اولدترافورد سپری میکرد؛ ۱۴۰ میلیون هزینه، ۱۲ پاکسازی حملات حریف، ۴ تکل و ۱۴ دوئل پیروز؛فوق‌العاده است!عملکردی که نشان میدهد سرمایه گذاری یونایتدی ها برای خرید بازیکن سودمند بوده است. ?هر چه قدر که منچستری ها در بازی امشب خوب بودند، در سمت دیگر تمامی بازیکنان چلسی از شرایط ایده آل برای نتیجه گرفتن فاصله داشتند؛ عملکرد چلسی تا قبل از دریافت گل دوم خوب بود؛ آنها دو بار توپ را به تیر دروازه زدند و چند دفعه هم دخئا را به زحمت انداختند ولی نه در قالب کار تیمی؛ اکثر موقعیت های چلسی حاصل حرکات انفرادی بازیکنان بود و وقتی که بخواهید تک نفره سرنوشت بازی را عوض کنید، باید اشتباهات متعدد را بپذیرید. گل اول، اشتباه زوما در مرتکب شدن خطای پنالتی؛ گل دوم، اشتباه در لو دادن توپ در زمین منچستر؛ گل سوم، اشتباه در آفساید گیری و گل چهارم هم، اشتباه در مهار ضد حمله؛?شاگردان لمپارد کاملا نقطه مقابل تیم سولشائر بودند؛ جدال ۱۱ فوتبالیست در برابر یک تیم واحد و هدفمند؛ تیمی به رهبری Baby Face Assassin تئاتر رویاها.پیروزی ای به اندازه سنگین ترین شکست تاریخ سوپر فرانکی در چلسی!</description><category>پادکست فوتبال لب</category><author>پادکست فوتبال لب</author><pubDate>Thu, 15 Aug 2019 17:31:00 +0430</pubDate></item><item><title>فصل دوم، فاز دوم، پرواز بر آشیانه فوتبال</title><link>https://virgool.ir/Footballlab/one-dizdktkmcgs3</link><description>هادی نوری  یک سال پیش همین روز ها بود که بعد از مدتها تحقیق و تمرین، با کمک دوستام پادکست فوتبال لب رو راه انداختیم و هرکسی یه گوشه کار رو قبول کرد و با آزمون و خطا اومدیم جلو. یکی از دوستان رفیق نیمه راه شد و جمع رو ترک کرد و این شروع اتفاق های مثبت برای فوتبال لب بود. اضافه شدن امیر و فرهاد و نوید به من خیلی کمک کرد و تونستیم با امید و امیر برای فوتبال لب شعبه های فوتبال داخلی بزنیم برای 2 تیم پر طرفدار استقلال و پرسپولیس. اون کار ها هم هرکدوم با آزمون و خطا رفتن جلو. وقتی درخواست دادیم برای گوینده خانم، خیلیا اومدن و نتونستیم به هر دلیلی باهاشون کار کنیم. اما من امیدم به آینده رو از دست ندادم و با بچه ها هم قسم شدیم خیلی قوی تر کار رو پیش ببریم. غیر از بچه هایی که قبلا اسم بردم، زهرا که تو فوتبال لب بود و زینب و تکتم که تو پرسپولیس لب کار میکردن بارقه های امید رو برای ما زنده نگه داشتن. امید به اینکه برعکس درون زمین فوتبال، طرفدار ها هنوز عاشق موندن و دید مادی به عشقشون ندارن.  فصل فوتبالی تموم شد و سخت ترین امتحان ما شروع، خودمون رو به چالش کشیدیم که تمام تیم های چهار لیگی رو که در موردشون حرف میزنیم رو تحلیل کنیم. این کارو هم کردیم و اون 4 اپیزود، شدن پر شنونده ترین اپیزود های فوتبال لب. از اواسط فصل که بوندسلیگا رو اضافه کردیم همیشه پیش خودمون میگفتیم عمرا مردم تحمل کنن تا به اون تهش برسن و لیگ آلمان رو گوش بدن. فکر میکردیم اصلا مخاطب نداره ولی اینکه اپیزود بررسی فصل لیگ آلمان تا این لحظه که دارم براتون مینویسم با 10550 بار دانلود، پر شنونده ترین اپیزودمون شد برق از سر خودمون پروند!   وقتی یه کاری شروع میکنید که انقدر دوسش دارید مثل بزرگ کردن یه بچه میشه. دائم نگرانید، دائم می ترسید، به هر چیزی گارد دارید و بد بینید که مبادا به بچه تون صدمه بزنه. هر زمین خوردن اون بچه براتون یه کابوسه اما غافلید از اینکه بچه تا زمین نخوره، نمیتونه بلند شه. فوتبال لب تو فصل اولش زیاد زمین خورد اما هر بار با قدرت بیشتری بلند شد. اما امروز دیگه نه.  امروز دیگه وقت زمین خوردن و بلند شدن نیست بلکه وقت سقوط کردن و پروازه. اونم نه هر سقوطی. سقوطی که دست خودت نباشه آینده مشخصی نداره. سقوطی که اختیاری باشه اما مثل بانجی جامپینگ به خودت کش وصل کرده باشی هم فایده نداره چون برت میگردونه همون جایی که بودی و فقط از مردنت جلوگیری میکنه.   سقوط فوتبال لب رو این بار خودمون رقم زدیم و عین پرنده ای که جوجه شو هل میده پایین برای اینکه جوجه پرواز یاد بگیره، داریم فوتبال لب رو هل میدیم.  با یه سری از دوستان قطع همکاری کردیم، استقلال لب و پرسپولیس لب و دبلیو اسپورت رو تعطیل کردیم، جایی که توش ضبط میکردیم رو از دست دادیم ولی پرواز رو یاد گرفتیم: دوستان جدیدی تو فصل دوم بهمون اضافه میشن اما این بار خیلی سفت و سخت تستشون میکنیم و این فصل دیگه آزمون و خطا نداریم، تعطیلی پادکست های جانبی مون باعث میشه روی فوتبال اروپا تمرکز بیشتری کنیم اما اون دو پادکست فوتبال داخلی رو داریم با پلن های متفاوتی پیش می بریم و تا چند وقت دیگه خبراشو میشنوید و جای ضبط هم به سرعت برامون پیدا شد و اگه توجه کرده باشید بعد از اون هم سقوط مالی ای که تو فصل اول تجربه کردیم، الان دیگه یه حامی خوب کنارمون داریم به اسم سه سوت اسپورت.از این به بعد متن هایی که فقط در کانال تلگرام منتشر میشد رو اینجا هم منتشر میکنیم و با شما هم میخوایم تعامل بیشتری داشته باشیم و باهم بحث کنیم. بحث هایی که شاید تو کامنت ها نشه حق مطلبشونو ادا کرد. تو فصل دوم فوتبال لب منتظر اخبار هیجان انگیز از سمت ما باشید. سعی میکنیم امسال همدیگه رو ببینیم و کنار هم بحث فوتبالی کنیم.وقتی یه کاری شروع میکنید از به عقب رفتن نترسید. اون اسمش عقب گرد نیست بلکه اسمش دورخیزه. دورخیز برای پریدن از چاله ای بزرگتر.پرواز بر آشیانه فوتبال</description><category>پادکست فوتبال لب</category><author>پادکست فوتبال لب</author><pubDate>Thu, 15 Aug 2019 16:54:57 +0430</pubDate></item></channel></rss>