https://virgool.ir/feed/@fawtiissBlah blah blahfa2026-11-11 20:02:56https://files.virgool.ir/upload/users/2818014/avatar/IdyBUX.jpghttps://virgool.ir/@fawtiisshttps://virgool.ir/@fawtiiss/کتاب-مغازه-خودکشی-dj0j18yntqv3سلام، این اولین پُستیه که دارم تو ویرگول مینویسم و یه مقدار احساس غربت میکنم اینجا. خووب اول از همه اینو بگم که این متن رو برای چالش کتابخوانی مرداد ماه طاقچه مینویسم، داشتم فکر میکردم زمان ما مگه تاقچه رو اینجوری نمی نوشتن؟ بگذریم... با اینکه بیش از ۲۰ سال از عمر نازنین اینجانب میگذره تا به حال موفق به خوندن کتاب "مغازه ی خودکشی" نشده بودم و کل دیشب رو بیدار بودم تا کتاب رو بخونم. قبل از اینکه هرگونه نقدی از کتاب بخونم اینو مینویسم تا نظر و نوشته ام تحت تاثیر نظرات دیگران نباشه، همونجوری که برهمگان واضح و مُبَرهنه کتاب یه کمدی سیاه عه، شخصا از کتاب هایی که در عین سادِگی و روان بودن مطالب مهمی رو در عمقِ محتوای خودشون پنهان میکنن خوشم میاد، مثل کشف یه کلید که باید در بین سطر سطر کتاب دنبالش بگردی تا سرانجام بتونی پیداش کنی. کتاب از همون لحظه ی اول من رو جذب کرد، حینِ خوندنش وقتی داشتم تو ذهنم کتاب رو تصویرسازی میکردم؛ کارگردانیِ فیلمِ ساخته شده تو ذهنم رو سپردم به تیم برتون، مطمئنم اگه از روی این کتاب یه فیلم بسازه عالی میشه! خلاصه، داستان فضای دارکی داره، مغازه ای که وسیله های خودکشی میفروشه و به وسیله ی یه خانواده اداره میشه. شهری که انگار غبار غم و افسردگی روش نشسته، شهری که مردم به جایِ خداحافظی از هم برای همدیگه آرزوی مرگ میکنن! پدر و مادری که صاحبِ مغازه ان خودکشی نمیکنن و معتقدن این موهبت بهشون عطا شده تا بسترِ مرگ رو برای مردم شهر فراهم کنن، حتی این آرزوی مرگ رو برای بچه هاشون نمی خوان! چه طور میشه تو شهری که همه آرزوی مرگ دارن پدر و مادری این رو برای بچه هاشون نخوان؟ شاید برخلاف ظاهر سیاه و سفیدشون قلب سرخی در وجودشون هست که خواهانِ زندگی طولانی برای بچه هاشونه. تو چنین دنیایی یه بچه ای به دنیا میاد، یه بچه ی ناخواسته که سرنوشتِ تمامِ مردمِ شهر رو تغییر میده،مثل مسیحی که بینِ قوم بنی اسرائیل اومده باشه، یادمه تو کتاب اشاره شده بود که مغازه قبلنا کلیسا بوده، زمانی که هنوز در زندگیِ مردم اسمی به نام "امید" آشنا بود و رفته رفته کلیسایی با دیواره های سفید به مغازه ای تاریک برای مرگ تبدیل شد. یه جایی از کتاب مامانِ خانواده به مشتری گفت: "ما قاتل نیستیم که بتونیم کسی رو بکشیم و این کار جرمه، ولی میتونیم ابزارش رو در اختیارتون بذاریم"، آیا واقعا فروختن سِلاح و اسلحه به کسی به معنیِ مشارکت در جرمِ اون آدم نیس؟! مثل کسایی که با رفتار و اعمالشون شرایط رو برای خودکشی و افسردگی آدما مهیا میکنن ولی خودشون رو تو این جرم مقصر نمیدونن، قبلا جایی خونده بودم در مقوله ی خودکشی فقط شخص قاتل نیست، تمام کسانی که باعث و بانی این وضعیتِ روحی و روانی فرد شدن از لحاظ معنوی در قتل شریکن. موقع خوندن، کتاب رو با زندگی الانِ خودم مقایسه میکردم، جایی از کتاب ونسان (یکی از بچه های خانواده) به مادرش گفت: "کاش می تونستم برگردم تو شیکمت مامان!" من بارها تو زندگیم این رو آرزو کرده بودم، شاید ظاهر زندگی حالِ حاضر رنگی باشه ولی در باطن خیلی شبیه به شهرِ خودکشیه. در آخر این رو اضافه کنم که اگه از من بپرسن خفن ترین و غیر منتظره ترین پایانی که یک داستان میتونه داشته باشه چیه قطعا به این کتاب اشاره میکنم. نمیخوام داستان کتاب رو لو بدم (اسپویل کنم) و لذت خوندنِ کتاب رو ازتون بگیرم پس حرف های بیشتری نمی‌زنم، امیدوارم براتون مفید بوده باشه :) https://taaghche.com/book/74406 FawtiissFawtiissThu, 17 Aug 2023 00:17:37 +0330