<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های fatlmokhtari1378</title><link>https://virgool.ir/feed/@fatlmokhtari1378</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 10:38:03</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/262162/avatar/d3t0uv.png</url><title>fatlmokhtari1378</title><link>https://virgool.ir/@fatlmokhtari1378</link></image><item><title>Choose your hard!</title><link>https://virgool.ir/@fatlmokhtari1378/choose-your-hard-eael2qjeu2yz</link><description>photo credit goes to:instagram/giuliajrosaسلام! این اولین باره اینجا چیزی مینویسم و به سلامتی اولین ها! اولین های گیج کننده ی سخت. (حالا میگم چرا.)اولین چیزی که باعث شد احساس کنم دوره ی نوجوانی ام به پایان رسیده   و دیگه رسماً حس درونی یک adult رو دارم، به عنوان همین نوشته ربط داره.نوجوانی دنیایی مملو از هیجانه. فکر میکنی یک plan سرراست داری(که آیتم های اون رو هم احتمالاً بیشتر از ظرف هیجان هات برداشتی،نه فکر هات.) که قراره مشخص و درست پیش بره،و خب مگه قراره اتفاق دیگه ای بیفته؟حتی یکسال هم طول نمیکشه که میفهمی اینطور نیست. خندیدن به درکی که در نوجوانی از دنیا داشتی لحظه ی شادی نیست، اما بامزه ست.&#34;وقتی هیجان تموم میشه،یا تعهد شروع میشه،یا همه چی تموم میشه!&#34;(credit این جمله رو میدم به selfmade_ir که اولین دفعه در اینستاگرامش خوندمش و ده ها بار هم توی مغزم.) وقتی هیجان تموم میشه:وقتی نقشی که تا اون روز بلد بودیم،&#34;نوجوان بودن&#34;، دیگه به درد نمیخوره! وقتی هیجان تموم میشه،چیزی شروع میشه که درک جدیدی به ما میده:تعهد.ما فکر میکنیم زندگی فقط برای کسی که سخت تلاش میکنه،سخته.اتفاقی که توی ذهن من افتاده و ادراکی که ازش به وجود آمده،چیز دیگه ای میگه: زندگی سخته،و منتظر بودن برای &#34;رسیدنِ رهایی&#34; وقت تلف کردنه. حداقل بدون تعهد،وقت تلف کردنه.متعهدانه ورزش کردن سخته،درحالی که ورزش نکردن از اونم سخت تره! تماشای زوال فیزیکی بدنی که میتونست بیش از اینها حس خوب درونی و بیرونی بسازه،خاموش تر،طولانی تر و سختتر از ایجاد عادتیه که میگه به طور مرتب،لااقل &#34;فقط برای سی دقیقه&#34; کارهایی رو بکن که قلبت تند تر بزنه. متعهدانه تلاش کردن سخته. حتی فاکتورِ علاقه هم این سختی رو نمی پوشونه! اما کار نکردن،حتی از اون هم سخت تره. و....میدونم که مخاطب این پست حالا خوب فهمیده لحظه ی آشنایی نوجوان درونی من با &#34;دنیای واقعی&#34; (خیلی هم کلیشه) چه لحظه ای بوده. لحظه ی دریافتِ وسعتی که قبل تر، مجالی برای آوردنش به بازی نبوده. لحظه ی رقص در میانه،نه خیال در پشت دیوارهای توقع و خشم و ناباوری. لحظه ای که به &#34;این دختر&#34; گفتم : &#34;منتظر نبودن خوبه. اما لااقل برای چیزی سخت باش،که برات معنی داره.&#34; &#34;Life is hard. Choose YOUR HARD!&#34;راستی،سلام ویرگول!</description><category>fatlmokhtari1378</category><author>fatlmokhtari1378</author><pubDate>Sat, 12 Sep 2020 14:05:28 +0430</pubDate></item></channel></rss>