https://virgool.ir/feed/@fatemetahmasebifa2026-11-11 23:52:57https://files.virgool.ir/upload/users/524169/avatar/x1GVvD.jpeghttps://virgool.ir/@fatemetahmasebihttps://virgool.ir/@fatemetahmasebi/مستطیل‌های-بوسه‌رسان-jlvzth3iotecسعید کرونا گرفته بود. البته احتمالاً نباید طوری حرف بزنم که انگار شما همه‌ی اطرافیان من را می‌شناسید. سعید برادر بزرگ‌تر من است. داشتم می‌گفتم، سعید کرونا گرفته بود.تولد مادرم وقتی بود که او در قرنطینه بود. موقع کادو دادن سعید را در دستمان گرفته بودیم و با آن یکی دستمان کادوها را به مادرم دادیم. آخر سر هم همانطور که چهار نفری روی مبل نشسته بودیم، سعید از توی دستمان صدا زد: بیاید تو کادر میخوام عکس بگیرم!و اسکرین شات ۵ نفره‌مان از تماس تصویری گرفته شد!سعید بعد از ۱۸ روز آمد کنارمان نشست و صحبت از دیدن گردنبند کادوی تولد مادرمان که شد، گفت: خودم هم بودم پیشتون خب!و دو ثانیه بعد یادش آمد که نبوده است و تصویرهای پشت گوشی همراه در ذهنش خاطره‌ی حضور داشتن ساخته بود!همه‌ی این‌ها را گفتم که بگویم صفحه‌های گوشی و کیبردها سرد نیستند!این که روبه‌روی کسی که دوستش داریم بنشینیم و موقع حرف زدن به چشم‌هایش نگاه کنیم و گاهی بی‌هوا گونه‌اش را ببوسیم یا با اشتیاق رفیق چند ساله‌مان را بغل کنیم و تمام اتفاقات را با جزئیات برایش تعریف کنیم، با هیچ چیز نمی‌توان عوض کرد.اما این روزهایی که سال‌های بعد موقع تعریف کردن‌شان، آغوش و بوسه کم‌ترین سهم از خاطره‌هامان را دارند، گرمای وجودمان از همین صفحه‌هایی ست که گاهی از دستشان عصبانی می‌شویم و آن‌ها را مقصر تمام مشکلاتمان می‌دانیم.راستش را بخواهید احتمالاً برعکس بعضی از آدم‌ها، من این مستطیل‌های چند سانتی‌متری را دوست دارم! همین مستطیل‌های کوچکی که می‌گذارند آدم‌های زندگی‌ام را از دور در آغوش بگیرم و دوستت دارم‌هایم را به گوششان برسانم.Fateme tahmasebiFateme tahmasebiThu, 31 Dec 2020 23:52:15 +0330