<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های fatemeh zokaei</title><link>https://virgool.ir/feed/@fatemehzokaii79</link><description>ووشو کار، دانشجوی علوم ورزشی و علاقه مند به نوشتن...</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 20:25:37</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/227843/avatar/yLeF57.png</url><title>fatemeh zokaei</title><link>https://virgool.ir/@fatemehzokaii79</link></image><item><title>ووشو چیست؟</title><link>https://virgool.ir/@fatemehzokaii79/ووشو-چیست-rsakmb2wh9um</link><description>در این متن قصد دارم توضیح مختصری درباره ورزش ووشو برای آشنایی بیشتر کاربران قرار دهم. امیدوارم که مفید واقع شود.تا چند سال پیش کسی اسمی از ورزش ووشو نشنیده بود. با حضور خواهران منصوریان در برنامه ماه عسل این ورزش کمی شناخته شد و باعث شد که عموم افراد جامعه نام ووشو به گوششان بخورد.ورزش ووشو در دسته ورزش های رزمی قرار گرفته و شامل دو بخش تالو و ساندا است. تالو به معنای اجرای فرم و مبارزه با حریف فرضی می باشد، اما ساندا یا سانشو مبارزه واقعی بین دو حریف روی سکو است.تالو سبک های مختلفی دارد. اجرای فرم دست، سلاح بلند و سلاح کوتاه کلی ترین آن ها هستند. هر کدام از این دسته ها به سبک های ریز تر و تخصصی تری تقسیم می شوند.سلاح بلندسلاح کوتاهفرم دستاین ورزش روی فرش تالو یا تالو فیلد اجرا می شود و داوران برای تعیین مقام های برتر به اجرای فرم ورزشکاران امتیاز می دهند. در ساندا که بخش مبارزه ای ووشو می باشد، ورزشکاران روی سکویی به اندازه 8×8 متر به مبارزه می پردازند. در ساندا ضربات بوکس، پا، درگیری (کشتی و پاگیری) آزاد است و توسط پنج داور دور زمین و سر داور امتیاز دهی به بازیکنان انجام می شود. داور وسط مسئولیت نمایش علامت های مخصوص و اعلام برنده را به عهده دارد.ساندا به عنوان کامل ترین ورزش رزمی جهان شناخته شده و لقب سلطان مبارزات رینگی را به خود اختصاص داده است. سانداکاران باید از برخی تجهیزات ایمنی برای کاهش آسیب در حین بازی استفاده کنند. هوگو، کلاه، لثه، دستکش، کاپ یا نانشی از تجهیزات اجباری هستند. استفاده از ساقبند در رده سنی بزرگسالان ممنوع و روپایی اختیاری می باشد.تجهیزات ایمنی مخصوص بانوانهمانند سایر ورزش های رزمی در ووشو هم کمربندهایی برای تعیین سطح ووشوکاران وجود دارد که به آن ها شالبند می گوییم. شالبندهای ووشو به ترتیب سفید، زرد، نارنجی، سبز، آبی، بنفش، قهوه ای، قرمز و مشکی هستند. </description><category>fatemeh zokaei</category><author>fatemeh zokaei</author><pubDate>Tue, 14 Jul 2020 16:58:05 +0430</pubDate></item><item><title>ساندا نوشته</title><link>https://virgool.ir/@fatemehzokaii79/ساندا-نوشته-tdywk4jmzqtd</link><description>چهار سالی میشه که این رشته رو شروع کردم. دروغ چرا اولش فقط میخواستم یه کم دفاع شخصی یاد بگیرم تا تو خیابونای شاپور با ترس راه نرم، اما کم کم رخنه کرد تو کل وجودم. الان چند ساله که کل زندگیم شده ووشو شده ساندا.از طریق این رشته راهی برای ابراز خودم پیدا کردم. تونستم بگم که آره منم هستم. منم وجود دارم. منم میتونم تو یه چیزی موفق باشم. ساندا شده بود صدای من. هر چیزی رو که نمیتونستم به زبون بیارم توی باشگاه روی میت خالی میکردم.با صدای ضربه پام تو هوگوی حریف عشق میکردم. وقتی تو صف استارت از همه سریعتر میدوییدم حس میکردم زندگی توی خونم جریان داره. وقتی داور اخر مسابقه دستم رو بالا میبرد حس میکردم روی قله دنیا وایسادم. وقتی اولین طلام رو گرفتم تمام وجودم غرق احساساتی میشد که توی کلمات جا نمیشن.روزای خوب و بد زندگیم رو توی اون باشگاه گذروندم. اونجا پیروز شدم. اونجا شکست خوردم. اونجا عاشق شدم. اونجا دلشکسته شدم. از اون باشگاه به انتخابی تیم ملی اعزام شدم. به هرجای زندگی الانم که نگاه میکنم ی ردی از باشگاه و هم باشگاهیام میبینم. تیکه جدایی ناپذیر زندگیم.هم باشگاهیام خانواده منن. باهاشون خندیدم. باهاشون گریه کردم. با هم قهرمان شدیم. با هم شکست خوردیم و دوباره رو پامون بلند شدیم. رفاقت ما بیشتر از یه دوستی معمولیه. خاطراتی که با هم ساختیم هیچ جای دنیا با هیچ کس دیگه ای تکرار نمیشه.بهترینم رو توی همون باشگاه پیدا کردم. به هم کمک کردیم. با هم بزرگ شدیم. با هم بالغ شدیم. سختی کشیدیم، درد کشیدیم، حسای خوب و فوق العاده رو تجربه کردیم. فراز و نشیب های زیادی رو پشت سر گذاشتیم. درسته خیلی اذیتش کردم ولی دلش دریاست. کسی که همیشه و همیشه بهترینم میمونه خودشه.استادم. استادم بهترین و معرکه ترین ادمیه که توی زندگیم باهاش مواجه شدم. مصداق یه ادم قوی. کسی که به خودش باور داره. کسی که تغییر رو میپذیره و هر روز در حال رشد و بزرگ شدنه. طی این چهار سال، تغییرات فاحش استادم رو دیدم و واقعا بهش افتخار میکنم. اون کسیه که من رو وقتی توی منجلاب مشکلاتم غرق شده بودم نجاتم داد. انگاری یه پارچ آب یخ برداشت و ریخت تو صورتم. هشیار شدم. دست به کار شدم. شروع کردم به نجات خودم قبل از اینکه غرق شم.الان من ارشد اون باشگاهم. کسی هستم که استادم وقتی توی جامعه ووشو راه میره با افتخار نشونم میده و میگه اون شاگرد منه. کسی هستم که دوستام میدونن میتونن بهم اعتماد کنن و با تمام وجودم کمکشون میکنم. الان کسی هستم که به خودم افتخار میکنم. به زندگی که دارم برای خود میسازم میبالم و تمام تلاشمو برای بهتر شدن میکنم. من به این باشگاه، به این استاد، به این دوستا گره خوردم.</description><category>fatemeh zokaei</category><author>fatemeh zokaei</author><pubDate>Fri, 10 Jul 2020 15:48:09 +0430</pubDate></item></channel></rss>