https://virgool.ir/feed/@fatemehzandas74نوشتن بهترین کاریه که می‌تونم باهاش حرف بزنم؛ برای همین می‌نویسم.fa2026-11-11 18:04:42https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@fatemehzandas74https://virgool.ir/@fatemehzandas74/بهار-زندگی-نو-vdd9jvokcbqhچندروز گذشته تجربه اولین‌حس‌ها را برای من به‌ارمغان آورده بود. حس اولین‌بار در آغوش کشیدن یک نوزاد چند‌روزه. اولین‌بار کنار یک نوزاد خوابیدن و از‌نگرانیِ کنترلِ سلامتی‌اش، مبتلا به خواب خرگوشی شدن. اولین‌بار سر گذاشتن‌اش بر شانه‌ام‌. اولین‌بار لالایی خواندن برایش. و بسیاری اولین‌های دیگر که این چندروز و تجارب‌اش با خود داشت. هربار همه‌ی این‌حس‌ها، توامانی از دلهره و لذت بود. لذت لمس نرمی و کوچکی دستان نو رسیده و دلهره‌ای از جنس مبادا ترک‌خوردن شیشه‌ای نازک. از تمام این حس‌ها و اتفاق‌ها، برایتان می‌خواهم از ناخوداگاهی بگویم که‌ وقت لالایی خواندن‌ به زبانم جاری شد. وقتی توجه‌ام از میان تلاش و تکاپوهایم برای آرام کردن و قرار دادن‌اش گذشت و به کلمات جاری بر زبانم رسید؛ نامی از بهار و دختر بهاری از زبانم به گوشم خورد‌. برایش از بهار اتفاق‌های خوب حرف می‌زدم. بهاری که با آمدن‌اش دارد کم‌کم کرختی را از زندگی‌مان دور می‌کند‌. میان انتظار‌ها، میان خستگی‌ها، میان سرمای استخوان‌سوز و ناامیدی‌ها بلاخره بهار از راه می‌رسد. چه طولانی باشد و چه سخت. بهار تنها تغییر فصل نیست؛ قشنگی پنهان شده‌ی زندگی، میان خاکستری‌ها و امید‌های رنگ‌باخته است. امید زندگی دوباره است. مثل تولد یک نوزاد.fatemehzandas74fatemehzandas74Sat, 21 Dec 2019 23:32:30 +0330