<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های فاطمه خیرخواه</title><link>https://virgool.ir/feed/@fatemehkheirkjah</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 20:25:02</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/202423/avatar/Ez1Ykq.png</url><title>فاطمه خیرخواه</title><link>https://virgool.ir/@fatemehkheirkjah</link></image><item><title>آمار بازدید پست‌های من در سال ۹۹</title><link>https://virgool.ir/@fatemehkheirkjah/آمار-بازدید-پست-های-من-در-سال-۹۹-uzpdxpphnzdk</link><description>در طول تاریخ از اعداد استفاده کردیم تا اغلب داد و ستد کنیم و آن‌چیزی که شمردنی است را بشماریم. برای هر عدد واحد درست کردیم تا عددهای زندگی قاطی نشوند و از اعداد، شفاف‌تر استفاده کنیم؛ مثلا وقتی می‌گوییم ده هزار تومان به پول اشاره داریم و وقتی می‌گوییم ده هزار بلیط به بلیط!روز به روز که در زندگی جلو‌تر رفتیم عددها فرقی نکردند ولی این واحدها بودند که زیاد شدند. واحد کریپتو، واحد اصله درخت، واحد فاصله و …«واحد» یک توافق عمومی است برای شمردن؛ تا همانطور که گفتم شمردن‌ها قاطی نشود. مشاهده افراد دارای ثروت (اجتماعی یا مالی) به من ثابت کرده اینکه چه چیزی را بشماریم از اینکه چطور بشماریم مهم‌تر است. هرکس با واحد خاصی مسائل زندگی را می‌شمارد. اینطور به نظرم آمده که مشخص کردن واحد یعنی مشخص کردن اینکه من در زندگی برای چه چیزهایی ارزش قائلم و می‌خواهم چه چیزهایی را در زندگی بشمارم. https://cdn.virgool.io/annual-report/1399/azqm2n87os03-z5PRv.mp4 اعدادی که بدون واحد ثبت کردمبه ویدیویی که ویرگول برایم ساخته که نگاه می‌کنم میبینم که در سال ۹۹، من در مجموع ۳,۵۰۰ کلمه در ویرگول نوشتم و منتشر کردم و مخاطبین، پست‌های من را ۳۴ مرتبه پسندیدند و  ۷ بار هم نظر خود را روی پست‌های من به اشتراک گذاشتند. در سال ۹۹، ۱۲ نفر در ویرگول من را دنبال کردند تا پست‌های بعدیم را بخوانند. این اعداد نشان میدهند من کاری کرده‌ام. هرکدام به واحدی وصل هستند. از خودم می‌پرسم من کدام واحد را شمارش کرده‌ام؟ کدامیک از واحدهای بالا از همه برای من مهم‌تر است؟ ادامه ویدیو را می‌بینم.آمار از اثر بیرونی می‌گویندطبق آمار پست‌های من ۱۱۲ بار خوانده شدند و ۳,۴۵۳ ثانیه صرف مطالعه آنها شده است، که با توجه به جمعیتی که در ایران به اینترنت دسترسی دارند، ویرگول به من می‌گوید که توانستم  ۰/۰۰۰۰۴۷۳۴۰ ثانیه، سرانه مطالعه دیجیتال کشور را بالا ببرم.از طرف دیگر ویرگول به من می‌گوید که اگر قرار بود پست‌هایم را چاپ و به دست تک تک خوانندگان برسانم باید ۷۲ کاغذ مصرف می‌کردم.آن عددهای کوچک ابتدای ویدیو حالا تبدیل شده‌اند به عددهای بزرگ به اینکه من جلوی مصرف این تعداد کاغذ را گرفتم یا به اینکه من  ۰/۰۰۰۰۴۷۳۴۰ ثانیه، سرانه مطالعه دیجیتال کشور را جابه جا کرده‌ام. واحد این عددها برای من ملموس‌تر است.واحد نوشتن چیست؟همه عددهای بالا و همینطور اثر بیرونی که روی خوانندگان و همینطور در مقیاس بزرگتر طبیعت و جامعه اطرافم گذاشتم اعدادی هستند که من دوستشان دارم و به آنها افتخار می‌کنم. اگر چنین ویدیویی دست شما نیز رسید به شما بابت تک تک اعداد تبریک می‌گویم.اثر هر نوشته تا حدودی معلوم است، اگر بنویسید جلوی قطع درخت را می‌گیرید، به سرانه مطالعه کشور اضافه می‌کنید و خوانندگانی جذب می‌کنید که شما را از طریق نوشته‌هایتان می‌شناسند و …به نظرم می‌رسد که نوشته‌های من و شما واحد ندارند ولی اثر بیرونی دارند.</description><category>فاطمه خیرخواه</category><author>فاطمه خیرخواه</author><pubDate>Tue, 23 Mar 2021 13:06:57 +0430</pubDate></item><item><title>خط_____خطی/:_____</title><link>https://virgool.ir/@fatemehkheirkjah/خطخطی-vx2lj0tpqacm</link><description>کلاس دوم ابتدایی بودم،برعکس خیلیا،من یادم نمیاد که معلم کلاس اول ابتداییم کی بود، یا حتی دومم...ولی یه چیزی ازش خیییلییی خوب یادم میاد.زنگ هنر بود ، اینبار اَزَمون نخواست که هر چی که اون  پای تخته می‌کشه، بکشیم.اومد تو ، هیاهوی ما خوابید،کیفش رو گزاشت رو میز آهنی که، یکی از پایه هاشم  وقتی که ما بچه ها روش نشسته بودیم شکست و جوش خورده بود.بهمون نفری یدونه کاغذA4داد .رفت روبه روی تخته وایساد، ماژیک رو برداشت و تخته رو خط خطی کرد .بچه ها همش سوال میکردن و متعجب بودن از این کار ، اما من ساکت و بادقت نگاه میکردم ببینم چیکار می‌کنه!من اهل دودوتا چهارتا نبودم،ولی عااشق هنر و هنرمندی بودم.وقتی بقیه یه مربع با خط کش میکشیدن و یه سقف مثلثی براش میزاشتن و یه لامپ از وسط خونه آویزون میکردن، من درختا رو با سایه روشن و تیره میکشیدم که معلوم باشه خورشید از کجا داره میتابه .ولی سر کلاس ریاضی.....?نگم بهتره..?داشتم از خط خطی میگفتم.... بعد از توی اون همه خط خطی آبی،ماژیک قرمز رو برداشت و از. توی خط خطی ها یه فنجون ، یه قابلمه، یه کله دختر با موهای خرگوشی ، یه لباس و... در اورد.قضیه این بود که ما باید کاغذ رو خط خطی کنیم و از توی اون همه خط خطی یه شکلایی در بیاریم .شروع کردم به خط خطی کردن با مداد سیاه.خط خطی کردن منو توی فکر برده بود .فکر این که چیا از توش در بیارم ؟!این قدر توی فکر شکل بودم که متوجه نشدم که دارم کل صفحه رو سیاه میکنم.اما وقتی دست از خط خطی کردن کشیدم و خواستم مداد قرمز رو بردارم شکل پیدا کنم....دیدم هیچ جایی برای شکل نمونده .تمام خط خطی ها توی هم رفته بود و .... جای بوجود آوردن شکلی نمونده بود.آروم بلند شدم و ورقه رو تا کردم تا کسی نبینتش، رفتم پیش معلمه، گفتم خانوم اجازه!؟ورقه رو باز کردم و نشونش دادم و گفتم اینقدر به فکر شکلش بودم که حواسم نبود و کلش رو خط خطی و سیا کردم...من ناراحت بودم ، ولی اون تعجب کرده بود می‌خندید .یه ورق دیگه بهم داد و من نشستم از اول ....اینبار حواسم بود ... تجربه قبلی کاری کرد که بیشتر حواسم رو جمع کنم.اینبار ، یه لب بزرگ، یه برگ درخت،یه دامن پفی ،یه جوراب و... چیزای دیگه از تو خط خطیا دراوردم.الان بعد گذشت 9سال ، هنوزم این کار رو انجام میدم.وقتی خیلی بی حوصله باشم یه کاغذ برمی‌دارم و خط خطی میکنم.وقتی که عصبانی بشم یه کاغذ برمی‌دارم و خط خطی میکنم.وقتی هیچ طرحی به ذهنم نمی‌رسه ، یه کاغذ برمی‌دارم و خط خطی میکنم...ولی بعد خط خطی کردن ها ... انگار ذهنم باز میشه ، آروم میشم .ولی دیگه وقت خط خطی کردن ، به فکر بعدش نیستم .... تو زندگیمم، وقتی که دارم لحظه هامو خط خطی میکنم و میگم تو آینده اِل میشه و فلان میشه و میترسم...به خودم میام و میگم حالا کوووو تا فردا ، کو تا فردا بیاد!</description><category>فاطمه خیرخواه</category><author>فاطمه خیرخواه</author><pubDate>Sat, 22 Aug 2020 15:35:16 +0430</pubDate></item></channel></rss>