<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Agent Cell</title><link>https://virgool.ir/feed/@fatemehkazeminia1997</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 20:43:20</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>Agent Cell</title><link>https://virgool.ir/@fatemehkazeminia1997</link></image><item><title>این روزهای من</title><link>https://virgool.ir/@fatemehkazeminia1997/این-روزهای-من-zpdcrea8ohwa</link><description>نگران کننده‌س . اینکه من  روز تولدم حوصله ی تولدمو نداشتم واسه همین پیشنهاد دیدار م رو قبول کردم و واسه همون دوشنبه فیکسش کردم.من حتی حوصله اهمیت دادن به همه حرفای ادمارو ندارم,من گاها حوصله خود اون آدمارم ندارم. حوصله دخترا و شکست عشقیا و بحثای سطحیشونو ندارم پسرارو هم تا قبل از اینمه بخوان بهم پیشنهاد بدن میتونم تحمل کنمشایدم نگران کننده نیست من شلوغش کردم,من فکر میکنم وقتی آدما میتونن کنارهم سکوت کنن و راه برن چرا باید خودشونو مجبور کنن که راجب هرچیز نچندان جالب و مهمی حرف بزنن؟هیچوقت اوضام قد الان بیریخت نبوده,دچار یه عارضه‌ی مسخره ی جسمیم که حتی نمیشه اسمشو گذاشت عارضه‌ی جسمی, میخوام بگم مریضم ولی نیستم,فقط بدون اینکه اتفاق خاصی افتاده باشه روحم تحت تاثیر قرار گرفته ,تحت تاثیر چی؟نمیدونم . چجوری میشه یه چیزی نمیدونی رو شرح بدی ؟اگه از این عارضه و اون بی حوصلگی مودی این روزام فاکتور بگیری ,خوبم ولی خب از اونجایی که شکست عشقی نخوردن واسه دخترو پیشنهاد ندادن واسه یه پسر و نبودن عارضه ی مسخره ی جسمی جزو محالاته , من انقد تو بی حوصلگی و تنها گوشه ی تاریک اتاقم میمونم که ممکنه به عنوان نمونه ی معاصر مسخ کافکا ازم تجلیل به ارمغان بیاد ,با این تفاوت که من تو مسیر تیراهن شدم قرار گرفتم .</description><category>Agent Cell</category><author>Agent Cell</author><pubDate>Thu, 29 Nov 2018 17:16:19 +0330</pubDate></item></channel></rss>