<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های ?سیزیف??</title><link>https://virgool.ir/feed/@fatemehdh84f</link><description>دردمند و نه چندان خوشحال?  شیفته ی کلمات?</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 23:45:03</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/210501/avatar/9Irpqu.png</url><title>?سیزیف??</title><link>https://virgool.ir/@fatemehdh84f</link></image><item><title>لذت نبردن به مثابه زجر کشیدن</title><link>https://virgool.ir/@fatemehdh84f/لذت-نبردن-به-مثابه-زجر-کشیدن-smvwnmghtm0r</link><description> ادراکات ما به قلبمان ختم میشود.وقتی نقاشی شب پر ستاره ی ونگوگ رو تماشا میکنیم ،بوی خاک خیس خورده را استشمام می کنیم یا کلمات کتاب رامی بلعیم ، رشته ای نامرئی بین جهان بیرونی و دنیای تیره ی درون ایجاد میشود ، درک ما از دنیای خارجی به سرعت از این تونل جادویی عبور میکند و در نهایت ما احساس میکنیم.در طول بیست و چهار ساعت و یک ماه و یک سال و یک عمر ، ادراک ما از پدیده ها میلیون ها بار از این شاهرگ روحی عبور میکند و در دو حالت متناقض یا به احساسات خوب و مثبت و یا احساسات تلخ و منفی ختم میشوند.تعامل ما با جهان پیچیده ی اطراف ازین طریق شکل میگیرد و به شناخت دست و پا شکسته ای ازهستی منتهی میشود.حال شرایط حاد تری را تصور کنید ، حالتی که ارتباط درون و بیرون کاملا قطع شود و این تونل مسدود شود به عبارت دیگر ما از احساس کردن و درک کردن محروم شویم (شاید تونل ریزش کرده باشدو شاید فعل و انفعالات سطحی و روزمره مان به این فاجعه منتهی شده، ما نمیدانیم چه اتفاقی افتاده )در این صورت ما نه از عاشقانه های شاملو لذت می بریم و نه داستایفسکی را درک میکنیم و نه از رفتار اطرافیان عصبانی میشویم ، مطلقا هیچ حسی نداریم.از آن جایی که فطرت ما به غم و خشونت گرایش دارد ، به هر طریق ممکن  قسمتی از تونل را احیا میکند تا تلخی ها و ناراحتی ها و درد ها مستقیم وارد قلب ما شوند ، اسم این حالت زجر کشیدن است. بی تفاوتی از بسیاری جهات توهین است ، خصوصا نسبت به انچه میخوانیم و میبینیم و می شنویم .شرایطی را در نظر بگیرید که شخص نه از سمفونی موتزارت لذت ببردو نه از احساس خوب صمیمیت با یک دوست.کسی که کلمات را درک نکند و لذت نبرد و تنها هنرش زجر کشیدن باشد ، حقیقتا هزار بار نگون بخت تر از مرده هاست.این فرد به تدریج و نه ناگهانی خودش رو میکشد.در برهوت لذات ، تشنه خواهد مرد.(ناتوان کسی ست که نتواند لذت ببرد.)انسان بخت برگشته ای که زشتی های بی پایان زندگی را می جوید و می بلعد و ذره ذره ادرک میکند،به تدریج در اقیانوسی از غم غرق خواهدشد.سوال این است: چگونه لذت ببریم ؟</description><category>?سیزیف??</category><author>?سیزیف??</author><pubDate>Fri, 10 Jul 2020 21:43:27 +0430</pubDate></item><item><title>شوقی برای زیست</title><link>https://virgool.ir/@fatemehdh84f/شوقی-برای-زیست-gfhcev9ihtcl</link><description>ما بیچارگان ازلی و ابدی ، ما سرد و گرم چشیدگان اعظم،ما سختی کشان پوست کلفت ، ما آریاییان نجیب و آزاده که بلایی نمانده که سرمان نیامده باشد، شدیدا به یک اتفاق خوب نیازمندیم.سلسله حوادث طاقت فرسا و جانگدازی که بی رحمانه سلاخی مان کردند ، رمقی برایمان نگذاشته . امانمان از بیخ بریده و جز خندیدن به مصیبت هایمان چه می توانیم بکنیم ؟  شبیه لبان ترک خورده که در انتظار رطوبت قطره ای آب است ،در اشتیاق ذره ای لطف و بخششیم .خنده هایمان از ته دل نیست و اشکهایمان از سرشوق سرازیر نمیشود.دست یکدیگر را به سردی هم نمی فشاریم و ورای نگاه کسی شعله ی تعصب و اختلاف و خشم زبانه میکشد و امید و آرزو در چشمان دیگری یخ بسته. در هیاهوی نیازها ، صدای شلیک پوزخند مرد بی تفاوتی فضا را متشنج تر میکند.انتظار زاده ی امید است و امید در درون ما مثل گلی درحال پژمردن است.هیهات از روزی که این گل پرپر شود و دیگر نشکفد.دریا دریا امید_ ولی نه برای ما...(کافکا)</description><category>?سیزیف??</category><author>?سیزیف??</author><pubDate>Sun, 14 Jun 2020 22:17:55 +0430</pubDate></item><item><title>دستت را به من بده</title><link>https://virgool.ir/@fatemehdh84f/دستت-را-به-من-بده-lydpanlwp2od</link><description>کاملا اتفاقی با ویرگول آشنا شدم و حس کردم دوسش دارم و فکر کردم میشه حرفای مهمی رو زد.مثل همیشه مردد بودم تا بالاخره تونستم با بدبینی های کاذبم بجنگم و توی سایت ثبت نام کنم.شیفته ی تحلیل و تفکرم و به هر زیبایی عمیقی عشق میورزم.آرزومندم کتاب بخوانیم،فکر کنیم و عمیقا احساس کنیم.</description><category>?سیزیف??</category><author>?سیزیف??</author><pubDate>Fri, 12 Jun 2020 16:19:49 +0430</pubDate></item></channel></rss>