https://virgool.ir/feed/@fatemehAhmadi78هر سخن کز دل برآید لاجرم بر دل نشیندfa2026-11-12 10:53:27https://files.virgool.ir/upload/users/997679/avatar/Dzwpfp.jpeghttps://virgool.ir/@fatemehAhmadi78https://virgool.ir/@fatemehAhmadi78/یه-دلنوشته-ی-یهویی-iflvcpk8so2zدلم میخواد همین الان دقیقا در همین لحظه شمارشو بگیرم و همه حرفامو بزنم. اگر به فردا صبح برسم، میدونم که پشیمون میشم. ولی ایکاش واقعا جسارت انجامشو داشتم.بهش میگفتم: تو خودت گفتی قبلا حس منو تجربه کردی. تو گفتی حال منو میفهمی. تو فهمیدی که من چقدر دوستت دارم. اگر دلت با من نبود چرا اون کارا رو کردی؟ تمام اون آهنگای ناشناس، استوری و پست و شعرایی که فقط من و تو معناشو میدونستیم. تو حال منو دیدی، تا مدتها توییت و دلنوشته‌هامو خوندی و نمک به زخمم زدی. چه بسا حالا هم میخونی و به ریش من میخندی. با دست پس زدی و با پا پیش کشیدی. ایکاش منو تو ابهام رفتارت رها نمیکردی که من از هر چیزی یه تفسیری داشته باشم.شایدم بگه فراموش کرده و اینا همه ساخته ذهن و خیال منه؟ خب بگه. بالاتر از سیاهی که رنگی نیست. تهش میفهمم که شاید همش پرداخته ذهن خیالپردازم بوده.این وسط منم دیگه باورمو به اون رشته نامرئی که این همه سال من و اون رو به هم وصل کرده، از دست میدادم.حس میکنم حتی بدون خیالش هم نمیتونم نفس بکشم.من به این پذیرش رسیدم که آدمی ممکنه کسی رو دوست داشته باشه و بهش نرسه. یا اینکه من دیگه قرار نیست کسی رو به این اندازه دوست داشته باشم. و مهمتر از همه اینکه اون منو نمیخواد، منو دوست نداره، هیچ جوره براش ارزشی ندارم. ولی این ابهام چندساله مثل خوره افتاده تو جونم و داره ذره ذره تمومم میکنه.گریه‌هام که چیز عجیبی نیست. همیشه کنار اسمش اشک منم جاری شده. ولی از اینکه هیچ کنترل و مدیریتی ندارم و خانوادمو اذیت و نگران میکنم عذاب وجدان خفه‌ام میکنه. حتی بعد از این سالها خجالت میکشم به آدمای نزدیکم بگم که من هنوز فراموشش نکردم. من هنوز درگیر یه حس یه طرفه‌ام. درگیر رابطه‌ای که شروع نشد، آدمی که حتی به یکبار دیدنم ارزش قائل نشد.هر کسی که منو میشناسه حداقل یکبار اسمشو شنیده. من نمیتونم هیچکسو دوست داشته باشم. دوست داشتن که سهله، من اصلا هیچکس به چشمم نمیاد.چیکار باید میکردم که نکردم؟شاید باید تو یکی از همون شبای بارونی که میدونستم نزدیکمه بهش پیام میدادم که ببینمش.چرا برای همه کافی‌ام ولی برای اون کمم؟!چرا ما رو حیف کرد؟ شاید واقعا میشد که بشه. چرا یه فرصت نداد؟ چرا و چرا و چرا و....؟؟؟؟مغزم گنجایش بیش از این رو نداره. قلبم هم این همه درد رو دیگه تاب نمیاره.عشق یکطرفه بی‌رحم‌ترین حسی بود که میتونستم تو جوونی تجربه‌اش کنم. ای‌کاش یا به ثمر میرسید یا تموم میشد برام...ای‌کاش تموم میشدم!*این اولین‌باره که ویرگول رو باز کردم و بدون هیچ وسواسی فقط نوشتم.۱۴ مهر ۱۴۰۵۰۰:۳۰Fatemeh AhmadiFatemeh AhmadiTue, 06 Oct 2026 01:38:26 +0330https://virgool.ir/@fatemehAhmadi78/عشق-کافی-نبود-یا-من-oqmynqmugn9iپشت میز آشپزخونه نشسته بود و باذوق به کارام نگاه میکرد. گفت: میخوام یه چیزی بپرسم ولی میترسم ناراحت بشی.نوجوون بود ولی حقیقتا بیشتر از من از یه‌سری چیزا سر در میاورد. بدون اینکه نگاهش کنم، سرگرم درست کردن سالاد شدم و بیخیال گفتم: بپرس. اگه نخواستم جواب نمیدم.کمی مِن و مِن کرد و گفت: یه پسری بود که دوستش داشتی (مکث کرد)... هنرمند بود (دستم برای خرد کردن کاهو کندتر شد، انگار که پشیمون شده باشه مکث بیشتری کرد)... آخرش چیشد آبجی؟!دخترعمه‌ام بود ولی همیشه منو "آبجی" صدا میکرد.از پشت میز بلند شدم، به پیازداغ داخل ماهیتابه نگاهی انداختم، زیر گازو کم کردم و دوباره نشستم به خرد کردن کاهو.گفتم: برای چی الان یادش افتادی؟شونه‌ای بالا انداخت و گفت: همینجوری، اون‌روزی که از عشق برام گفتی لابه‌لای حرفات از اونم تعریف کردی.حقیقتا یادم نبود از کدوم روز حرف میزنه. دیگه کار سالاد تموم شده بود و داشتم تزئینش میکردم. یه حلقه خیار انداختم تو دهنم و همونطور که سعی میکردم وانمود کنم اصلا یادآوری اون آدم برام درد نداشته گفتم: هانیه، من اصلا آدم مناسبی نیستم که حرفام راجع به عشق رو الگوی خودت قرار بدی.گفت: اینطور نیست. تو خوب حرف میزنی.چیزی نگفتم. با اصرار گفت: فقط خواستم بدونم آخرش چیشد؟سالاد رو سلفون کشیده گذاشتم تو یخچال و گفتم: آخرش؟ آخرِ چی؟... (تمرکزم به‌هم ریخته بود و باز کلمه‌ها رو فراموش کرده بودم)... آخرش هیچی، یعنی اصلا اول نداشت که آخر داشته باشه. شاید چون عشقی که بهش داشتم و خوب حرف زدنم به هیچ دردی نخورد... شاید هم نتونستم خوب حرف بزنم. شاید واقعا عشق کافی نبود.با خودم گفتم: شاید هم من کافی نبودم!!صدای آلارم یخچال که بلند شد فهمیدم هنوز همونجا ایستادم و زل زدم به ظرف سالاد. هانیه دیگه سوالی نپرسید. شاید فهمید که نباید بیشتر از این بپرسه.رفتم سر ماهیتابه... اینم از پیازداغ. همش سوخت!نوشته شده در: ۹ مرداد ۱۴۰۲ساعت ۵:۵۲ صبحFatemeh AhmadiFatemeh AhmadiWed, 25 Jun 2025 03:51:42 +0330https://virgool.ir/@fatemehAhmadi78/لبخند-نزنید-بلند-بخندید-asgoxodm3efr https://t.me/royahayenatamam78 دست در دست هم باشید تا سرزمینم زیباتر شود.لبخند نزنید، بلند بخندید! بگذارید صدای خنده هایتان در شهر بپیچد.با هم مهربان باشید و بگذارید فرزندان آینده‌یِ سرزمینم مهربانی را بیاموزند.محرم بودن یا نبودن مهم نیست، امضای یک قرارداد برای تعهد هم مهم نیست... اگر همدیگر را دوست دارید، با هم بمانید.گاهی همسرتان را در مقابل چشمان فرزندتان ببوسید تا بفهمد به یکدیگر عشق می ورزید.گاهی با هم قدم بزنید در خیابان های شهر؛ بگذارید سرزمینم بوی عشق بگیرد.لبخند نزنید! دست در دست یکدیگر، بلند بخندید!Fatemeh AhmadiFatemeh AhmadiFri, 11 Nov 2022 00:32:29 +0330https://virgool.ir/@fatemehAhmadi78/برای-عین️-g1c9wevqdhkhمن هیچوقت انقدر به تو نزدیک نبودم که بتونم دستاتو بگیرم یا صورتتو ببوسم یا موهاتو نوازش کنم ولی جزء به جزء تو رو حفظم... از شکل ناخنا و حالت انگشتای کشیدت وقتی روی ساز میرقصن تا فرم بینی، پیشونی بلند و موهای فرت زیر بارون، برق نگاهت و ترکیب قشنگ چشم و ابروت و حتی اون لپایی که الان کمتر گل میندازن و زیر ته ریشت جا خوش کردن. من خیلی وقته که تو خیالم دارم باهات زندگی میکنم.?✏اولین یادداشت من در ویرگولFatemeh AhmadiFatemeh AhmadiThu, 21 Jul 2022 02:45:30 +0430