<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های فاطمه خان محمدی</title><link>https://virgool.ir/feed/@fatemeh.khanmohammadi65</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 09:59:16</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/1528391/avatar/XWRLVf.jpeg</url><title>فاطمه خان محمدی</title><link>https://virgool.ir/@fatemeh.khanmohammadi65</link></image><item><title>او</title><link>https://virgool.ir/@fatemeh.khanmohammadi65/fatemehkhanmohammadi-mgbujmqxxiyg</link><description>شبی بود در تنهایی روزهای گرم تابستانیبی آرزو بی هدفتصویری در قاب گوشیم نشستناشناس بودعجیب مغرور ولی مهربان در ذات پنهانشپیام داد پیام دادمو آغاز شد آنچه عشق می نامندشروزهاوشب ها تابستان وزمستانمن بودم و اومحو تماشای درون پرتلاطم یکدیگرشناختیم و گذشتیمخندیدیم و گریستیمعهد بستیمگذراندیم و رشد کردیمسپری شد لحظه هامانبه عشق همبه دیدار همبه رویای همبه بودن و نبودنمانزیباو تلخگرم وتاریکسرد و آهنگیندویدیم و خندیدیمایستادیم و گریستیمدر آغوش کشیدیم هم راتنهاییمان رابزرگ شدیمعشق را معنا کردیم در ثانیه های روزگارمانما شدیمدیگر منمان نبودمایی بودیم درقالب دوتنعمق نگاهمان عشق بودما بوداو و منهردو باهم برای همتک به تک آرزوهایمان را چیدیمپازلهایی از زندگیمانگذشتیم و عبور کردیماز کوچه های تاریک وجودمانما شدیممایی بزرگبه غایت همه عشقهای آسمانآری آسمان در زمین نتوان مشابه اش را معنا کردپرتلاطممهربانو بزرگاو در من من در اوبه مثابه ای روحی در دو وجودنه من برای خود زیستم نه او برای خودهر دوباهم کنار هم برای هممردی به بزرگی تمام مردانی ک تا کنون دیدمبه مهربانی پدری دلسوزکوهی برای تکیه کردنشانه ای برای گریستنآغوشی برای آرمیدنسرشار از ناگفته های تلخ و شیرینرازهای سر به مهرش قلب آدمی رو می فشردمردی که در وجودم روح و قلبم رخنه کردپیمان من با او تا ابد استعهدیست که نه در زمین استنه در آسمانروزی به وصالش خواهم رسیدو سخت در آغوش خواهم کشید اورااو تمام من استتمام من در عالم</description><category>فاطمه خان محمدی</category><author>فاطمه خان محمدی</author><pubDate>Sun, 27 Feb 2022 03:30:01 +0330</pubDate></item></channel></rss>