https://virgool.ir/feed/@fateme_sabaghiاِنسآنـَم آرِزوسـت...fa2026-11-11 14:27:50https://files.virgool.ir/upload/users/357621/avatar/gHCiDw.jpeghttps://virgool.ir/@fateme_sabaghihttps://virgool.ir/@fateme_sabaghi/خاله-یه-فال-میخری-ocp0zzgpzxhxروی صندلی کناریم نشسته و به بسته ی فال تو دستش نگاه میکنه… پاهاش هنوز با زمین یخورده فاصله داره… بلوز آبی رنگ ساده ای تنشه و موهای بلندش با یه بافت شل و ول از رو شونه هاش آویزنه… متوجه نگاهم که میشه،سرشو کج میکنه و از گوشه ی چشماش نگاهم میکنه… بهش لبخند میزنم… با هیجان برمیگرده سمتم و با یه لحن لوس کش دار بهم میگه:« خاله؟ یه فال میخری؟»به چشماش نگاه میکنم… مژه های بلندی داره و چشای خرمایی رنگش خسته و خماره…لبخند میزنم و میگم«اوهوم ولی به شرطی که خودت یدونشو برام انتخاب کنی...»با خوشحالی میگه«باشه… اوووم… این صورتیرو برات انتخاب میکنم… بفرما….»« مرسییی»فالو ازش میگیرم از تو کیفم یه شکلات درمیارم و پول فالو شکلاتو بهش میدم...«متشکرم بابت انتخابت»پولو ازم میگیره و میزاره تو جیبش... شکلاتو هم باز میکنه و میزاره تو دهنش و تند تند گازش میزنه و میخورتش…شکلاتو که میخوره برمیگرده سمتم و میگه« نمیخوای بازش کنی؟»نگاش میکنم…« فالو میگم… نمیخوای بازش کنی؟»میگم« باز کنم؟»میگه« آره دیگه… بازش کن ببین میگه به آرزوت میرسی یا نه...»خندم میگیره… بهش میگم« مگه توش همچین چیزی نوشته؟»میگه « نمیدونم… من که سواد ندارم بخونم چی توش نوشته ولی حدس میزنم همچین چیزی توش نوشته باشه….»میگم« چرا اینطور حدس میزنی»شونه هاشو بالا میندازه و میگه «نمیدونم… حالا تو باز کن… اگه همینی که من گفتم نبود...»« باشه»آروم لبشو تا میکنم و همون قسمتو پاره میکنم… فالو از توش درمیارم و به صفحه کوچک تو دستم نگاه میکنم…با هیجان میگه« چی شد؟ میرسی؟»لبخند میزنم و میگم« میخوای برات بخونمش؟»میگه « آره»شروع میکنم «رسید مژده که ایام غم نخواهد ماندچنان نماند چنین نیز هم نخواهد ماند….»شعر که تموم میشه با یه حالت تقریبا ناراحت و سوالی ای نگام میکنه و میگه« یعنی نمیرسی؟»میخندم… میگم« نه عزیزم… بزار بگم توش چی نوشته… ببین تا بحال شده که از چیزی خیلی ناراحت شده باشی یا حتی بخاطرش گریه کرده باشی؟ مثلا یه روز میای اینجا و هیچکس ازت فال نمیخره… یا مثلا تو بازی با یکی از دوستات دعواتون میشه و با هم قهر میکنین… اینجا تو اینی که من برات خوندم میگه که هیچوقت از چیزی ناراحت نشو… اگرم شدی خیلی ناراحت نشو… اگه امروز اومدی و کسی ازت فال نخرید ممکنه فردا یا پس فردا چند نفر زیاد ازت فال بخرن…یا اینکه ناراحت نباش چون دوستا زود با هم آشتی میکنن...اینجا داره میگه که سعی کن هیچوقت نا امید نشی و همیشه خوشحال و امیدوار زندگی کنی… حالا فهمیدی اینیکه خوندم یعنی چی؟»بازم با یه حالت سوالی نگام میکنه اما اینبار با لبخند« آره... یعنی فک کنم…»میخندم و برگه ی تو دستم رو تا میکنم و میزارم توی جیب روی بلوزش:« اینو میزارم اینجا واسه تو. ببرش خونتون و هر موقع بزرگ تر شدی بازش کن و بخون برا خودت. بزرگ شی به چیزایی که این تو گفته خیلی نیاز پیدا می‌کنی!»مترو میرسه. بهش یه چشمک میزنم و میرم سمت مترو.صدام میکنه«« خاله؟»برمیگردم سمتش« ولی فک کنم گفت بهش میرسی...»لبخند میزنم...آرزو میکنم به آرزوت برسی❤️fatemeh_sbghy | فاطمه صباغیfatemeh_sbghy | فاطمه صباغیTue, 20 Apr 2021 14:32:08 +0430https://virgool.ir/@fateme_sabaghi/امیدی-هست-yah87jelt6plساندویچشو گاز میزد و با دهن پر صحبت میکرد. از سختیا میگفت... از اوضاع خراب مالی... از وضعیت بد زمونه... منم نگاش میکردم و هر از گاهی از رو بی حوصلگی سری تکون میدادم. میگفت: تو هم موافقی نه؟ گند زدن تو زندگیمون... مملکت نیست که افتضاح بازاره…  به یه جایی رسیدیم که نه میتونیم جمع کنیم بریم ازین خراب شده. نه میتونیم بمونیم و راحت زندگیمونو بکنیم... نمیتونیم که چه عرض کنم. نمیزارن... جوونای مردم اون سر دنیا دارن عشق میکنن، پول پارو میکنن، از آزادیشون لذت میبرن بعد ما... به خدا داریم تلف میشیم اینجا... تو چی؟ تا حالا به رفتن فکر کردی؟+( من؟ من راستش....)(الو جونم داداش؟)گوشیش زنگ خورده بود. دستشو به سمتم گرفت و با لب زدن گفت( ببخشید... یه لحظه..) اونم بعد ازینکه وسط حرف زدنم گوشیشو جواب داده بود... گفتم (موردی نداره راحت باش...)تلفنش که تموم شد بی توجه به من و صبحتی که ناتموم گذاشته بود، رفت تو گوشیش و بعد چند ثانیه زد زیر خنده... بلند بلند میخندید. وسط خنده هاش رو کرد به من و گفت( واای اینو گوش کن... عالیه...) و شروع کرد به خوندن... میگفت به عمرش جوک به این خنده داری ندیده بوده... مجوعه ای از الفاظ رکیک که داشت راجع به یک موضوع جنسی کاملا جدی صحبت میکرد... موضوعی که در دنیای بیرون از صفحه ی گوشیش و بدون استیکرهای خنده یک موضوع کاملا ناموسی بود و رگ گردنش براش باد میکرد...  بعد ازینکه خوند دوباره زد زیر خنده. ازینکه به راحتی جلوی من راجع به همچین چیزی اونم در قالب شوخی صحبت کرده بود ناراحت شده بودم. اما فک نمیکنم خیلی براش مهم بوده باشه... بالاخره اینجور مواقع باید روشن فکر برخورد کرد...خودمو با گوشیم مشغول کردم. شاید زمان زودتر میگذشت...غذا رو حساب کرد و رفتیم سوار ماشین شدیم. کمربندمو بستم. گفتم (کمربندتو نمیبندی؟) گفت( نه لامصب کمربندش گردنمو اذیت میکنه. ماشین نیست که. گاریه!بازم صد رحمت به گاری... همین ابوقراضرو میبینی؟ (فلان) قدر پول پاش رفته. می ارزه اصن؟.....)و باز برگشت سر همون مسئله ی اوضاع خراب و اینا…میگفت... بدم نمیگفت... اما وقتی کمربندشو نبسته بود میگفت... میگفت... درستم میگفت... اما وقتی لایی میکشید و ماشین جلویی و عقبی و کناری رو با هم فحش میداد میگفت... میگفت اما وقتی تا پلیسو میدید کمربندشو میکشید جلوشو سرعتشو کم میکرد میگفت...یه جای حرفاش گفته بود: اینا گند زدن تو زندگیای ما عین خیالشونم نیس. اصن هیچی رو به روی خودشون نمیارن. یا واقعا نمیبینن...یا خودشونو زدن به کوری...)اتفاقا برا منم سوال شده بود! ما عین خیالمون بود؟ مام نمیدیدیم یا خودمونو زده بودیم به کوری؟ فرهنگ و اخلاق کجا بود؟ آیا رفتن از این خراب شده ی افتضاح بازار، فرهنگ و اخلاق یادمون میداد؟ آیا هیچ کجای دنیا پذیرای بی فرهنگی و بی اخلاقی بود؟ آیا به مردمی که به سلامتیه خودشون بی توجه بودن و همه چیرو به گردن دیگری مینداختن امیدی بود؟خوش بحالش که فکر میکرد همه چی با رفتن حل میشه... خوش بحالش که فکر میکرد با عوض کردن و نشوندن آدمای جدید رو صندلیای قدیمیه قدرت، همه چیزدرست میشه... خوش بحالش که فکر میکرد پول، حال آدما رو خوب میکنه... خوش به حالش که جای خالیه اخلاق انقدر اذیتش نمیکرد…fatemeh_sbghy | فاطمه صباغیfatemeh_sbghy | فاطمه صباغیWed, 11 Nov 2020 00:45:32 +0330