https://virgool.ir/feed/@fateme.ommiروزنامه‌نگار، خبرنگار، روزنگار، ماندگار، انگار...fa2026-11-11 11:15:05https://files.virgool.ir/upload/users/264563/avatar/Pu2tNd.jpghttps://virgool.ir/@fateme.ommihttps://virgool.ir/@fateme.ommi/وقتی-هستم-هم-نیستم-tmcouind11flوقتی ماشین را روشن می‌کنم ذهنم فرمان را می‌چرخاند و می‌اندازد توی یادگار.وقتی ماشین به یادگار می‌رسد، من انقلاب را پیچیده‌ام سمت کارگر و دنبال جای پارک می‌گردم و وقتی واقعا دنبال جای پارک می‌گردم ذهنم درحال مرور و بررسی کارها و دست بردن روی کیبورد است.چند باری این قضیه را از بقیه شنیده بودم که من همه چیز را جلوتر از اکنون تجربه می‌کنم. مثلا وقتی آدم‌ها این پا و آن پا می‌کنند که بروند داخل یا نه، من تا ته قضیه رفته‌ام و منتظر چای دومم. لحظه‌ای که این موضوع را متوجه شدم و از ترس نفسم تنگ شد؛ باز هم در اکنون نبودم.ذهنم مثل کسی که دنبال شناسنامه‌اش لای همه کتاب‌ها و کمدها را می‌گردد؛ داشت فلش بک‌های مختلف زندگی‌ام از دیروز تا چند سال پیش را بررسی می‌کرد تا ببیند آیا ماجرا واقعیت دارد؟ واقعی بود. من هیچ وقت حاضر نبودم. آدم‌ها داشتند از غذا، من و لحظه لذت می‌بردند و من در راه برگشت بودم. حتی خاطراتم هم مثل تصویری دو قاب، اکنون و بعدا را نشان می‌داد. ذهنم داشت دنبال علت می‌گشت. می‌خواست از طریق قیاس موضوع را برای خودش قابل فهم‌تر کند. می‌گفت فرض کن ماشینی هستی که در هوای بارانی روی خط عابر پیاده ترمز زدی و ده متر جلوتر تازه متوقف شدی یا ماشینی که موتورش رفته اما اتاقش جا مانده است. فهمیدنش سخت نبود. وقتی نیستم که نیستم اما وقتی هستم هم نیستم.مثل همین الان که دارم به جمله بعد که قرار است ننویسمش فکر می‌کنم.فاطمه امیفاطمه امیThu, 16 May 2024 11:22:43 +0330https://virgool.ir/@fateme.ommi/زنان-سیاست-کم-رنگ-هستند-en7j1wbjsxggما هستیم. ما زنان همه جا هستیم. هرجا می‌شد و نمیشد آمدیم، ماندیم و زندگی کردیم.سخت بود. قدم‌هایمان کوتاه بود اما سعی کردیم. مردیم تا پا به پای مردان جای خودمان را باز کنیم.هرجا خواستیم خودی نشان دهیم. هرجا حرف زدیم، مهر فمنیست را بر دهانمان کوبیدند. درحالی که هنوز هم هیچ کس نمیداند فمنیست یعنی چه.روزهایی چنان بالیدیم مانند گیاه رونده‌ای در سایه ساختمانی پیچیدیم و رشد کردیم و حالا سال‌هاست در مرکز توجه هستیم اما رشد نمی‌کنیم.دور باطلی را طی می‌کنیم و دنبال منفذی برای رشد می‌گردیم.راستش این روزها کسی را نمی‌بینم که در رویم برگردد و بگوید که توانایی‌ها و تاثیر زنان در اجتماع را قبول ندارد. این ویژگی مال یک روز و دو روز هم نیست. در طول تاریخ جاپایمان حک شده است.اما و اما که صدایی در ذهنم می‌گوید بیراهه‌ای که می‌رویم به سمت تعالی زن و مرد و خانواده نیست.حضورمان هرچقدر کم اما در دانشگاه و مسئولیت‌های مختلف غنیمت بوده و این روزها درگیر دغدغه‌های عجیبی شده‌ایم که حواسمان از موثر بودنمان و حتی گاهی حضورمان در جای درست هم پرت شده است.مثلا همین مجلس، ما حضور داریم. نماینده‌های خانم داریم اما آن‌هایی که انجا هستند شاید نمی‌دانند که قرار است نماینده تمام زنان باشند. پس فردا اگر کسی بیاید بگوید اینهمه خانم در مجلس، کدامشان کار موثری کردند؟ مثال بارزی در ذهن بیاورید یا نه؛ فرقی نمی‌کند. توجیه‌های الکی آوردن هم کمکی نمی‌کند. راستش زنان در مسئولیت‌های مختلف آنقدر که باید نمی‌توانند کار کنند. شاید هم خودشان نمی‌خواهند کار کنند.زنان سیاست عملا بازیچه‌اند. زن سیاست‌مدار ما مستقل نیست و نمی‌تواند هم باشد.اولویت‌های زنان و برای زنان در جامعه ما تغییر کرده. شابلون جدید برای زن بودن داریم که زن را فرقی نمی‌کند بخواهد یا نخواهد، توانایی‌اش را داشته باشد یا نه، برمی دارد و می‌گذارد گوشه‌ای در اداره‌جاتی و دیگر حتی وقت نمی‌کند زن باشد. حالا در این معادله‌ای که ساخته شده، هرچقدر تعدادمان بیشتر می‌شود، مثل پرینتری که کارتیجش رنگ ندارد، حضورمان رنگ ندارد.فاطمه امیفاطمه امیSat, 02 Mar 2024 18:14:32 +0330https://virgool.ir/@fateme.ommi/آمدیم-نبودید-رفتیم-skmwoialibgmتور نیم ساعته سالن‌های خالی نمایشگاه مطبوعاتنمایشگاه مطبوعات را با خاطرات نوجوانی به یاد دارم. خاطره دیدن آدم‌های جدید، روزنامه و مجله. البته آن روزها، حتی اگر اخرین سال برگزاری نمایشگاه مطبوعات را هم درنظر بگیریم، روزنامه ارج و قرب دیگری داشت. هنوز مطبوعات مکتوب قدرت بیشتری داشتند و بالاخره نمایشگاه مطبوعات هم رنگ و بوی دیگری داشت. همین نمایشگاه فرصت دیدار با نویسنده‌ها و مجله‌های محبوبم بود اما امسال بعد از ۶ سال، با دیدن سکوت، خلوتی و بی‌رنگ‌ و رویی غرفه‌ها همه خاطرات خوشم با خاک یکسان شد.نمی‌دانم امسال فرصت کردید به نمایشگاه مطبوعات ۴ روزه و وسط هفته‌ای با ساعت کاری مصادف با ساعت کاری مشاغل و ادارات سر بزنید یا نه. اگر نرفته‌اید بگذارید برایتان تصویری از این نمایشگاه شرح دهم. ساختمان مصلی را دیده‌اید؟ نیمه‌کاره، تنها و خلوت رها شده. نمایشگاه مطبوعات هم شبیه مصلی، پر از غرفه‌ها و راهرو‌های خالی بود که انگار کسی فرصت نکرده دستی به سر و رویشان بکشد. اهالی رسانه وقتی نمایشگاه مطبوعات می‌روند دنبال چهره‌ و غرفه‌ای با نام آشنا هستند اما فکر می‌کنم این نمایشگاه آنقدرها هم تبدیل به محلی برای دیدار رسانه‌ها با هم و مردم نشد. این نمایشگاه محل رفت و آمد مسئولان و عرضه‌اندام آن‌ها شد. شاید هم بستری برای تبلیغات انتخاباتی.اشتباه نشود، من اصلا مخالف نمایشگاه مطبوعات نیستم. بنظرم رسانه‌ها باید در یک قرار سالانه در چنین نمایشگاهی، عملکرد خودشان را به مخاطب عرضه کنند. رقابت در رسانه‌ها باید زنده شود. چه اشکالی دارد مخاطب برود با مسئولان مجله، روزنامه و خبرگزاری‌ای که دوستش دارد و پیگیرش است، از نزدیک صحبت کند؟ چرا نباید چنین نمایشگاه‌هایی فرصتی برای خبرنگاران تازه نفس باشد که بتوانند ارتباط و دوست پیدا کنند؟ اصلا همین قرار سالانه باید باشد تا همه رصد کنند مطبوعات کشور به کدام جهت می‌روند، مخاطبان‌شان چقدر است و مسیر آینده مطبوعات کشور به کدام سمت است. پس اساس وجود چنین نمایشگاه‌هایی اصلا محل سوال نیست،‌ اما روش برگزاری‌اش چرا.این نمایشگاه چند پله عقب‌تر از این دغدغه‌هایی که خدمتتان گفتم، قرار داشت. در یک کلام بنظرم این نمایشگاه خیلی سیاسی بود. بسیار هم شبیه واقعیت. یکسری آدم از جبهه و حزبی، خودشان را قایم کرده‌اند و مدام گله می‌کنند و غر می‌زنند درحالی که کسی جلوی حضور و فعالیتشان را نگرفته است. در مصلی هم چند خبرگزاری، نمایشگاه را از آن خود کرده بودند و بقیه شرکت نکرده بودند یا اگر هم حضور داشتند، درون غرفه‌ای سوت و کور یک صندلی خالی فقط گذاشته بودند.از این غرفه‌های رسانه‌های نام‌آشنا کم نبود و دلم می‌خواست بروم از آن‌ها بپرسم:« با کی لج می‌کنی؟» خداکند همین‌ها بعدا نگویند در دولت و وزارت ارشاد زمان فلانی هیچ فرصتی برای فعالیت و عرضه به ما ندادند.بیست و چهارمین نمایشگاه رسانه های ایران ۴ روز بیشتر طول نکشید و جز معدود رسانه‌هایی، بقیه چیزی برای عرضه به هیچ کس نداشتند. آمده‌بودند تماشا.من که مصرف کننده بودم اما اگر قرار است نمایشگاهی برگزار کنید که فقط تیر و تخته و چهار دیواری غرفه‌ها آن را پر کند، نه مردم؛ پس أصلا بهتر است چنین چیزی برگزار نکنید و خودمان و رسانه‌هایمان را ضایع نکنیم.شما که بهتر می‌دانید، این روزها همه جای دنیا رسانه حرف اول را می‌زند. رسانه قدرت، پول و مردم را در جیب خود گذاشته اما از ظاهر نمایشگاه مطبوعات نمی‌شد نتیجه گرفت که همین اتفاق در کشور ما هم درحال وقوع است. وقتی حمله نکنی، فقط باید دفاع کنی و در مواقع ضروری و بحرانی دیدیم که رسانه‌های ما با دست خالی فقط مشغول دفاع هستند.خلاصه ما تند و عجله‌ای آمدیم به بیست و چهارمین نمایشگاه مطبوعات سر زدیم اما خیلی‌ها نبودند. وزیر و وکیل مملکت زیاد آمده بودند اما ما مردم را ندیدیم.فاطمه امیفاطمه امیSun, 25 Feb 2024 20:05:44 +0330https://virgool.ir/@fateme.ommi/تجارت-خدا-c1el6ajkxj8tایا واقعا دنیا به دو دسته ی خیر و شر تقسیم می‌شود؟ نمی‌شود این وسط ادم هایی مثل ما که صبح ها خمیازه های طولانی خود را در راه تا پشت میز کارشان کش می‌دهند بعد هر دو دقیقه یکبار چشم به ساعت می‌دوزند و ساعت کاری باقی مانده را منهای دو می‌کنند و لبخند های الکی می‌زنند، الکی برای غذای زنشان به به و چه چه کنند و بعد از خواب بعدازظهر بداخلاقند؛ در دسته و حزب جدایی از خیر و شر قرار بگیریم؟ اصلا ما کجای کاریم؟ نمی‌شود این وسط یکجا برای ما که وزنه ی ترازوی هیچ ورمان سنگین تر نیست بگذارند؟ نمی‌شود ما را مثل کسی که کنکور شرکت می‌کند و برگه اش را سفید تحویل می‌دهد، در خیل کسانی که درس خوانده و تلاش کرده اند وارد دانشگاه و یا بهشت کنند؟یعنی اگر یک کنتور مثل کنتور گاز روی اعمال روزانه ی ما نصب بود، آخر ماه جریمه ی اعمال شرورانه ی مان بیشتر بود یا پاداش کاراهای خداپسندانه ؟اگر در دم و دستگاه خداوند کمی چشم بچرخانیم، چیزی که ممکن است خیلی ببینیم این است که هیچ کس در طبقه ی خلیل و حبیب و عبد او قرار نگرفته است مگر اینکه تکانی به خودش داده باشد، اصولا خدا اگر قرار باشد به این قسمت حکومتش نماد و تجلی دنیوی بدهد حتما چیزی در هیئت یک تاجر حلول می‌کرد، و خب هیچ تاجری هیچ کجای این کائنات پیدا نمی‌شود برای خوردن و خوابیدن و خنثی بودنت چیزی پرداخت کند، و حتی برای اینجور صفر ها که ضربدر همه چیز می‌شوند بقیه را هم در گودال زیرو بودن خودشان می‌کشند، یک مالیات حسابی هم میبست که لااقل در بدبختی خودشان دست و پایی بزنندمثل کسی که تنها حرف زدن را بلد است، تنها دانستن اینکه یک چیزی کم است، تنها اعتراض، و اعتراض بی عمل، غرغر هایی عوامانه است.فاطمه امیفاطمه امیTue, 22 Jun 2021 18:31:22 +0430