https://virgool.ir/feed/@fateme.moradiمن مینویسم تا #بهترببینیمfa2026-11-11 20:34:57https://files.virgool.ir/upload/users/139701/avatar/UP3Qk0.pnghttps://virgool.ir/@fateme.moradihttps://virgool.ir/@fateme.moradi/بهترین-آثار-هنری-جهان-قسمت-ششم-دو-فریدا-shx79egesbebدو فریدااثر دوفریدا The Two Fridas، توسط نقاش مکزیکی فریدا کالو در سال 1939 خلق‌شده‌است. این اثر بین دویست اثر دیگر فریدا، نقطه اوج او، به‌شمار می‌رود. فریدا این اثر را، در اوج دوران آشفتگی بعد از جدایی اش از دیگو ریورا به تصویر کشیده است. او در توضیح این اثر گفته: دیگر دیه‌گو هم با من نیست، رهایش کردم. حالا خودم هستم. نقاشی می‌کنم. این بار خودم را می‌کشم. دست در دست خودم، با خودم ازدواج کرده‌ام. راستی، آیا من برای خود کافی‌ام؟اثر دو فریدا، خودنگاره ای از نقاش است، در دو جسم متفاوت، که یکی، لباس مکزیکی بر تن دارد؛ و دیگری، لباس معروف ویکتوریای سفید رنگ را، به تن کرده‌است. هر دو زن، بر روی نیمکت سبزرنگ،دست‌دردست هم نشسته اند. فریدای مکزیکی، المانی از پرتره ریورا را، بر روی دامن خود گرفته است؛ و فریدای اروپایی، قیچی بر دست دارد که، رگ متصل به قلب‌اش را بریده و خون از آن روی دامنش ریخته، گویی که چیزی را از وجودش کنده. روایتی هست که، این خون نشانه جراحی‌ها و درد فراوان جسمی است که او، در طول زندگی‌اش از آن یه رنج می‌برده. و روایت دیگر اشاره به جدایی فریدا، از همسرش دیگو را، دارد. به هر حال مهارت فریدا، در سبک خودش، در بیان درونیات و احساسات در تمامی آثارش به خصوص دوفریدا، بسیار خارق العاده است. آناتومی قلب‌ها، بعد از ترسیم دو زن به اثر، اضافه شده‌است. این دو زن، با دست ها و رگ قلب‌هایشان، به هم متصل شده اند. قلب فریدای اروپایی، از لباس لباس پاره اش دیده میشود؛ و از آن خون می‌چکد، گویی چیزی را از دست داده! در پشت دو فریدا تصویری از، ابرهای تیره، با رگه‌های سیاه و روشن میبینیم که تضاد درونی نقاش را، هنگام خلق اثر برای ما روشن میسازد.ما در این تصویر خود او را، در این زمان میبینیم؛ با خطوط و رنگ‌ها جسورانه، که با چشمانی هشیار به ما نگاه می‌کند. لب‌هایی که در سکوت به هم دوخته شده اند؛ و از جدایی و درد و رنجش؛ با ما سخن می‌گوید. فریدا کالو یکی از از زنان نامدار نقاشی معاصر است؛ که در سال 1907 در مکزیک به دنیا آمد. بیماری فلج اطفال پای راست اورا، در شش ساگی دچار انحراف کرد. فریدا در 18 سالگی، به دانشکده پزشکی رفت. حادثه‌ای ناگوار، در سال ۱۹۲۵ برای او اتفاق افتاد، که رنج و درد آن برای همیشه در کنارش ماند. فریدا در یک تصادف اتوبوس از چندین ناحیه از جمله کمر ، شانه، لگن و رحم آسیب جدی دید و برای مدت طولانی خانه نشین شد.بستر بیماری، برای فریدا نقطه عطفی در زندگی هنری‌اش شد. او شروع به کشیدن نقاشی در بستر کرد؛ و توانست درد ها و رنج هایش را، به تصویر بکشد. شجاعانه توانست؛ بیماری را شکست دهد و در اوج ناباوری شروع به راه رفتن کرد. بعد از این دوره تصمیم گرفت؛ آثارش را به نقاش معروف مکزیکی ریورا نشان دهد، که خود در این باره گفته: عاقبت روزی رسید که تابلوهایم را به نقاش بزرگ مکزیک نشان دادم. دیه‌گو هنرم را تحسین کرد. در یک لحظه حس کردم زیبایی وجود مرا درک کرده و حالا من عاشق دیه‌گو بودم و دیه‌گو ریورا عاشق من!. روزها که می‌گذشت، من دیه‌گو را هم در کنارم کشیدم و دیه‌گو نیز مرا در نقاشی‌هایش گنجاند. من سوسیالیست شدم و دیه‌گو عاشق. آقای ریورا، نقاش بزرگ مکزیک همسر من است. من خوشبختم. حالا فقط دلم می‌خواهد از دیه‌گو فرزندی داشته باشماو شیفته فرهنگ و سنت مکزیک بود. این موضوع به وضوح در نقاشی‌هایش نیز مشهود است. فریدا در پی کشف ریشه‌های اساطیری و فرهنگی زادبومش بود. او همیشه لباس‌های سنتی مکزیکی را به تن میکرد و موهایش را با پارچه های رنگی و گل می‌آراست.در سال ۱۹۵۳ پزشکان به دلیل وخامت بیماری قانقاریا مجبور شدند؛ یکی از پاهای فریدا را قطع کنند. فریدا که یک سال آخر عمرش را بر صندلی چرخدار می‌گذراند؛ در سال ۱۹۵۴، به دلیل انسداد جریان خون درگذشت. خاکستر او هم‌اکنون درون کوزه‌ای در خانه قدیمی اوست؛ که حالا تبدیل به «موزه فریدا کالو» شده‌است. او چند روز پیش از درگذشتش در یادداشت‌های روزانه‌اش نوشته بود: «امیدوارم عزیمت لذت‌بخش باشد و امیدوارم هرگز بازنگردم.»fateme moradifateme moradiSat, 02 May 2020 17:32:22 +0430https://virgool.ir/@fateme.moradi/بهترین-آثار-هنری-جهان-قسمت-پنجم-قرمز-و-آبی-رویال-syvikxtbzqfiقرمز و آبی رویالنقاشی قرمز و آبی رویال (Royal Red and Blue)، توسط مارک رتکو Mark Rothko، در سال 1954 در ابعاد 171.5cm× 288.9 cm با تکنیک رنگ روغن رو بوم خلق‌شده‌است. این نقاشی، یكی از دستاوردها مهم نقاشی انتزاعی مارک رتکو، و همچنین، بلوغ هنری وی شناخته می‌شود. قرمز و آبی رویال، سبک مشخص روتکو را، در اوج خود نشان می‌دهد؛ یک ظاهر به ظاهر ساده، اما با درخشش بلوک‌ها رنگی. این اثر در سال 2012 در حراج سوتبی Sotheby's، به قیمت 75.1 میلیون دلار فروخته‌شد.ما به این نقاشی نگاه نمی کنیم؛ ما به درون آن جذب می شویم.نقاشی از سه ناحیه اصلی با خطوط افقی و عمودی و رنگ میانی که که اجزا را بهم مرتبط و متصل می‌کند؛ تشکیل‌شده‌است. رتکو از سه رنگ آبی درخشان، طیف خاصی از رنگ قرمز و نارنجی در درجه های متفاوت و متنوع در یک قاب، استفاده کرده‌است. فرم ها بزرگ تصویر، از بلوک‌های، درخشان و رنگی تشکیل شده اند. استفاده از رنگ های گرم در بالا تصویر و آبی در قسمت پایینی، نمایی از افق نزدیک، ولی دور از دسترس را نشان می‌دهد ؛ و همچنین، خطوط استوار عمودی و افقی به تداوم طلوع و غروب افق را، اشاره میکند. استفاده از مستطیل های درخشان طلایی که شاید در عکس به وضوح دیده نشود، حس گرمای سرد خورشید را، در طلوع و غروب منتقل می‌کند. مجموعه این خطوط و فرم ها یک نقاشی جذاب را ایجاد کرده‌؛ و اثر را متمایز و غیر قابل کپی برداری کرده است. رتکو در توضیح نقاشی‌هایش، به مخاطبان گفته: هوای رمز آلود، حس طوفان در شب، تهدید و سر خوردگی، دور از دسترسی... من دوست دارم نقاشی من، کیفیت چنین لحظاتی را داشته باشد. هاله خیره کننده سطح قرمز و نارنجی درخشان و ترکیب فوق العاده با آبی روشن به بیننده این حس را می دهد که، بوم از درون روشن می شود.رتکو توانسته در این اثر، مهارت و تجربه خود را ،در ایجاد فرم بافت و رنگ به وضوح نشان دهد؛ که همین امر باعث شده، بیننده چشم از اثر برندارد و نگاه دائمی در آن داشته باشد. افق نزدیک و دور از دسترس، و چرخه ای ناگسستنی این اثر؛ چیزی را به خود اختصاص داده است که غیرقابل توصیف است. قصه زندگی مارک رتکو Mark و Rothkoروتکو در سال ۱۹۰۳ در خانواده یهودی در روسیه متولد شد. در سال ۱۹۱۰ با خانواده‌اش، به آمریکا مهاجرت کرد. هفت ماه بعد از رسیدن آن‌ها پدرش ناگهانی درگذشت. مارکوس برای کمک به پرداخت هزینه‌های تحصیلی‌اش مجبور شد در نوجوانی کار کند؛ او بعدها گفت، به یاد می‌آورد که در سراسر دوران نوجوانی‌اش؛ همیشه گرسنه بوده‌است. با وجود این مشکلات، او در مدرسه شاگرد خوبی بوده و در زمانی که هفده سال داشت فارغ‌التحصیل شد. روتکو، تحصیلات تکمیلی‌اش را، در دانشگاه ییل و اتحادیه هنر جویان نیویورک کامل کرد. مدتی بعد در دانشگاه کالیفرنیا به تدریس هنر مشغول شد.رتکو برای یک رستوران اشرافی یک پیشنهاد ۳۵۰۰۰ دلاری دریافت کرد؛ که نتیجه کار بوم‌هایی بود بسیار بزرگ، تا حد پنج متر، با رنگ‌های قرمز تیره و سیاه، و چنان دلگیرکننده و ملالت‌بار که انگار به قصد فروبردن مخاطب در اندوه و ماتم خلق شده بودند. روتکو با این آثار عامدانه قصد آزار روانی و تحقیر مشتریان ثروتمند رستوران را، داشت. در زمینه تمامی ۹ تابلوی این مجموعه، قرمز گرم که تحریک‌کننده اشتها است، به کار رفته . بنابراین مناسب مکانی چون رستوران تلقی می‌شود. اما غلظت قرمز و ترکیب آن با سیاه تأثیری معکوس را، القا می‌کرد. روتکو به صراحت اعتراف می‌کند که قصدش از نمایش این آثار آزار دادن طبقه سرمایه‌داران و کور کردن اشتهایشان بوده‌است. شاید مستقیما به گرسنگی و فقر نقاش در دوران نوجوانی مربوط می‌شوددر ۲۵ فوریه ۱۹۷۰ دستیار روتکو، او را در آشپزخانه‌اش دید که غرق در خون جلوی سینک ظرفشویی مرده‌است؛ در حالی که یک تیغ ریش‌تراش کنارش بود. این دقیقاً همان روزی بود که قرار بود مجموعه سیگرم در گالری تیت لندن به نمایش گذاشته شود. fateme moradifateme moradiSun, 26 Apr 2020 18:49:26 +0430https://virgool.ir/@fateme.moradi/بهترین-آثار-هنری-جهان-قسمت-چهارمبوسه-jqgammwwiyjqنقاشی بوسه The Kiss، توسط گوستاو کلیمت Gustav Klimt در سال 1907-1908 خلق شده است. این اثر یکی از مشهورترین نقاشی‌ها گوستاو کلیمت، و نماد شهر وین، به شمار می‌رود.نقاش، یک زوج را در آغوش یکدیگر، در پس زمینه ای طلایی به تصویر کشیده است. در مرکز این تصویر، فرم انسان نما، در گلزاری درخشان، دیده می‌شود؛ که مرد، در حال بوسه زدن به گونه زن است؛ در حالتی که چهره مرد پیدا نیست، و دستان وی، صورت زن را، دربرگرفته است. چشمان زن بسته است، و یک دستش به دور گردن مرد پیچیده شده، و دیگری به روی دست او قرار دارد. جامه مرد، از خطوط خشن و زن از نقش‌ها مدور و خطوط نرم تشکیل شده است. در این تابلو، همه چیز بر گرد یک بوسه عاشقانه، شکل گرفته‌است. مرد و زن در گلزاری درخشان، در برابر هم، زانو زده‌اند، و روپوشی به تن دارند که، به عنوان یک پیله طلایی، برای این شعر مصور عاشقانه عمل می‌کند. مرد هم بر زن مسلط است و هم با، بازوانی قوی، او را در پناه خود گرفته‌است.و زن که در مقابل قدرت عشق، خود را تسلیم کرده است. این تصویر، پراز احساسات و شور است؛ درخشان، رنگارنگ و عاشقانه. و نشانگر، معنای آغوش، یکی شدنه دو چهره و بدن در یک فرم است، در مورد این اثر روایتی وجود دارد مبنی بر اینکه، کلیمت از معشوقه‌اش، امیلی فلاگ در خلق این شاهکار به عنوان مدل استفاده کرده‌؛ اما هر چه که هست، تصویر عشق و هنر است، و نشان می‌دهد که چقدر همه چیز درخشان، زیبا و طلایی است وقتی که کسی را، برای اولین بار می‌بوسید. بیشترین شهرت کلیمت با کارهایی است که، به «دوره طلایی» معروف هستند؛ و کمابیش در دوره بلوغ هنری او، در حوالی ۴۰ سالگی، خلق شده‌اند. پدر کلیمت گراورساز (چاپ دستی) باذوقی بود، و با طلا کار می‌کرد. می‌توان گفت که، شاید گوستاو کلیمت عشق به طلا را از پدر به ارث برده بود، و در کارها معروف به (دوره‌طلایی) از جمله بوسه به کار برده است. این اثر در اندازه ۱۸۰×۱۸۰ سانتیمتر با تکنیک رنگ روغن و ورق طلا کشیده شده است. زرنگاری یا استفاده از آب طل،ا ابداعی است که، در هنر مدرن با کارها کلیمت دیده شده است. در کارها او، معمولاً زنان زیبا و برهنه و دلفریب به جای قدیسان قرار گرفته‌اند. او شاید به پیروی از سنت پدر، هر پیکره را به سان یک «تکه جواهر» نشان داد؛ که در بین زرنگاره ها بوسه، معروف‌ترین اثر اوست.بوسه در سال 1908، همزمان با جشن های وین برای شصتمین سالگرد امپراتور فرانسیس ژوزف اول، در شهر وین به نمایش گذاشته شد.با وجود تمام مخالفت ها و شهوانی خواندن هنر گوستاو کلیمت، بوسه اما با استقبال مشتاقانه ای مواجه شد، و بعد از بازدید عموم، توسط دولت اتریش خریداری شد.گوستاو کلیمت Gustav Klimt در نزدیکی وین در اتریش به دنیا آمد. او تا سال ۱۸۸۳، در دانشکده هنر و صنایع دستی مشغول تحصیل در رشته نقاشی و معماری وین شد. گوستاو کلیمت ونقاشی خلاق بود که، با به‌کارگیری از فرم‌ها مواج و ریتم‌ دار و استفاده از رنگها پر کُنتراست (اختلاف بین روشن ترین و تاریک ترین بخش هر تصویر) توانست به کسب موفقیت‌های زیادی نائل آید. کلیمت طراحی زبردست بود. از او بیش از سه هزار طراحی باقی مانده، که از نگاه دقیق و دست پرقدرت او خبر می‌دهند. قلم جسور و چابک او در رسم پیکرها و حالت‌های انسانی، به ویژه زنان برهنه نشانگر طبع سرزنده و زیباپسند، اوست که با تبهری خیره‌کننده، به روی بوم آورده‌است.fateme moradifateme moradiSat, 18 Apr 2020 18:39:06 +0430https://virgool.ir/@fateme.moradi/بهترین-آثار-هنری-جهان-قسمت-سوم-پسرِ-انسان-nvat17ocgcddThe Son of Man نقاشی پسر انسان The Son of Man در سال 1964، توسط نقاش بلژیکی رنه مگریت خلق شده است. رنه مگریت که به قراردادن اشیای آشنا، در مکان ها غیر قابل پیش‌بینی، شهرت داشت، این خودنگاره را به پیشنهاد اطرافیان کشید، که معروف ترین اثر وی به شمار میرود.این نقاشی، شامل یک مرد (رنه مگریت) با پالتو و کلاه ساده را نشان میدهد، که جلوی یک دیوار کوتاه ایستاده است؛ پشت دیوار دریا و آسمان ابری قرار دارد. چهره این مرد تا حد زیادی توسط یک سیب سبز پوشده شده است. مرد با چشمانش از لبه سیب به مخاطب خیره شده است. همچنین اگر با دقت به اثر توجه کنیم، به نظر می رسد که دست چپ مرد عقب خم شده است.همچون دیگر آثار رنه مگریت، پسر انسان هم یک نقاشی گیرا و تفکر برانگیز است. معنای اصلی آن عامدانه مبهم است، و مخاطب را به فکر فرو میبرد. او به دنبال این نیست که یک پاسخ راحت یا یک لذت آنی در اختیار مخاطب قرار دهد. و همین باعث شده است که، این اثر جذاب باشد. رنه مگریت در توضیح این اثر گفته است:هرچیزی که ما می‌بینیم، خود چیز دیگری را پنهان می‌کند. ما همیشه می‌خواهیم چیزی که پنهان است را، با چیزی که می‌بینیم، ببینیم؛ اما این امکان‌پذیر نیست. انسان‌ها اسرارشان را خیلی خوب پنهان می‌کنند.مگریت همیشه در کارهایش باورها، چهارچوب ها و هنجار های ذهن مخاطب را، به چالش میکشد. او سعی می‌کند تا به مخاطب نشان دهد، آنچه که ساده لوحانه می‌بیند و می‌شنود، و باور می‌کند، و در مورد آن حرف می‌زند، و نظر میدهد، از محدوده شناختش خارج است و خود این را نمیداند.مگریت به هر شی یا وسیله ای معنا و جایگاه جدید می‌بخشد. از بیننده دعوت می‌کند، تا به دنبال اسرار پنهان آن بگردد. او نمیگذارد بیننده با نگاهی گذرا از اثر رد شود، بلکه او را به جست و جو و کشف ترغیب می‌کند.رنه مگریت در سال ۱۸۹۸ در بلژیک به دنیا آمد. مادرش در دوران کودکی در رودخانه خودکشی کرد، که ، آسیب این اتفاق در کودگی مگریت را میتوان در برخی از ، آثارش دید. او طراحی را از سال ۱۹۱۰ شروع کرد؛ و بعد در آکادمی بروکسل آموزش دید. به کشورهای فرانسه، انگلستان، آلمان، هلند و... سفر کرد و با نقاشان بزرگی آشنا شد. آثار رنه مگریت پس از گذشت چند دهه توانست توجه عموم را جلب کند. با نمایش آثارش در نیویورک (۱۹۶۵)، لندن و پاریس، جایگاه شایسته خود را در تاریخ هنر قرن بیستم بدست آورد. درخشش بی نطیر او در خلق آثاری که در آن اشیا مرموزامه در محیط های غیر قابل پیش بینی سورئالیست را به اوج خود رساند. ودر نهایت این هنرمند بزرگ سورئال در سال ۱۹۶۷ به علت بیماری سرطان در شهر بروکسل درگذشت. در شهر بروکسل دو موزه که هر دو منزل شخصی رنه مگریت بوده اکنون اثار وی را در معرض دید عموم قرار داده اند.اثر پسر انسان The Son of Man در ابعاد ۱۱۶ × ۸۹ سانتیمتر با تکنیک رنگ روغن اکنون در مجموعه خصوصی نگهداری میشود.fateme moradifateme moradiSat, 11 Apr 2020 19:41:11 +0430https://virgool.ir/@fateme.moradi/زمانی-که-سوژه-نقاش-خودش-میشود-lovkiwufnbfvبعد از دوره رنسانس، نقاشان پی بردند که، میتوانند برای بهتر بیان کردن احساسات، عواطف و فضای ذهنیشان ،میتوانند از چهره خودشان استفاده کنند؛ که این ایده باعث خلق آثار بی نظیر نقاشانی چون: پیکاسو، فریدا، رامبراند و ونگوک شد که در این عرصه پیشرو بودند.خود نگاره یا Self portrait، چهره‌پردازی هنرمند از خودش، به وسیله نقاشی، عکاسی و مجسمه سازی است.در این مقاله سعی داریم با خودنگاره های مشهور نقاشان بیشتر آشنا شویم؛ نقاشانی که با کشیدن تصویر خود جاودانه شدند.اگون شیله EGON SCHIELEاین هنرمند اتریشی، صاحب سبک منحصر به فردی است. در اغلب آثار وی، خودنگارهایی با نیم تنه‌ برهنه درکنار خطوط کج و معوج هستند، که علی رغم ایجاد کشش جنسی، سرگشتگی و احساسات خاص هنرمند را منتقل می‌کنند.فریدا کالو FRIDA KAHLOفریدا کالو در خود نگاره‌ها خود از طبیعت مکزیک و فرهنگ عامه کشور الهام میگرفت. از او آثار خودنگاره های زیادی بر جای مانده است.رامبرانت REMBRANDT هدف او، کاوش در دنیای درون آدمی بود، چه در خودنگاره‌هایی که از خودش کشید و چه از دیگران. روح نقاشی رامبراند سرشار از روشنی و نور است. او می‌کوشید از طریق تضادی که میان تیرگی ها و روشنی‌هایی که، در صفحه به وجود می‌آورد، زندگی آدمیزاد، درد ها و رنج‌ها و عشق و حقیقت چهره را به تصویر کشد.پابلو پیکاسو Pablo Picassoتأثیرگذارترین هنرمند قرن بیستم پابلو پیکاسو، به طرز غیر قابل باوری پرکار بود و از خود خودنگاره‌های زیادی بر جای گذاشت. این خودنگاره را پیکاسو در نود سالگی کشیده!ونسنت ونگوگ VINCENT VAN GOGHونستنت ونگوگ در خود نگاره هایش، آشفتگی های درونی خود را نشان میدهد؛ مهمترین آثار او شامل خودنگاره هایی است که، از گوش بریده و باند پیچی شده‌اش کشیده است.سالوادور دالی SALVADOR DALÍدالی طراح ماهر بود، که به خاطر خلق تصاویری گیرا و خیالی در آثار فراواقع‌گرایش در پرتره ها و آثار دیگر به شهرت رسید.گوستاو کوربه GUSTAVE COURBETاین هنرمند خلاق و مبتکر، از سلف پرتره، برای بیان تفاسیر عمیق و درست از انچه در اجتماعش در حال رخ دادن بود؛ استفاده میکرد.کته کلویتس Käthe Kollwitzاین نقاش اعضای خانواده اش را در طول جنگ جهانی از دست داد؛ و به افسردگی شدید مبتلا بود، به همین دلیل در آثارش مخصوصا در خودنگاره ها آثار جنگ و فقر را به وضوح میبینیم.نرمن راکول Norman Rockwellاین سلف پرتره معروف متعلق به Norman Perceval Rockwell نقاش و تصویرگر مردمی مجله Saturday evening post بود که حدود چهل سال از روزمره های مردم برای این مجله تصویرگری های ارزشمندی را انجام داد.چهره ها آینه تمام نمای احساسات و درونیات انسان هستند مثل شهوت، فقر، غم، شادی یا سرخوشی... و هنر هنرمند، اجرای این احساسات، به بهترین نحو است. توانایی دید عمیق در جزئیات روزمره و دریافت و ثبت آن فقط کار نقاشان و هنرمندان نیست؛ میتوان هنرمند بود، بهتر دید، زیبا دید، و درونیات ادمیزاد را، بی قضاوت دوست داشت. که خاصیت هنر همین است.رو به رو آینه بنشینید و تصویر خود را تماشا کنید، خطوطی که از غم و شادی بر چهرتان به جا مانده را دنبال کنید، آن ها را روی صفحه بیاورید و خودنگاره از عمیق ترین احساسات خود ثبت کنید.fateme moradifateme moradiWed, 08 Apr 2020 01:25:37 +0430https://virgool.ir/@fateme.moradi/بهترین-آثار-هنری-جهان-قسمت-دوم-جیغ-b3ladwaga8aeجیغ the scream، نام معروف ترین مجموعه Edvard Munch نقاش برجسته نروژی است. این مجموعه، شامل چهار اثر رنگی و چندین چاپ است؛ که در فاصله سال‌ها ۱۸۹۳ تا ۱۹۱۰ خلق شده‌است.جیغ the scream، در دنیای امروز افسانه ای است که، ساعت ها مخاطب را با خود درگیر می‌کند، به نوعی، یکی از آن نقاشی هایی است که، با همه صحبت می کند، آنقدر احساسات در آن دخیل است که، بی تفاوت بودن نسبت به آن سخت است. این اثر، فرم آدمک تنها را، روی پل، و زیر آسمان قرمز رنگی نشان می‌دهد؛ که از وحشت در حال جیغ زدن است. چهره مشوش و وحشت‌زده این فرم آدمک، همچنین خطوط مدور و در حال چرخش، و پژواک آن در نقاشی به یکی از نمادین ترین تصاویر هنری بدل شده است؛ که به عنوان سمبلی از اضطراب و تنش انسان امروزی به حساب می آید. صدای فریاد را، از خطوط می‌شنوید؟ادوارد مونچ در توضیح سرچشمه الهام، خلق این اثر گفته : من و دوستانم در غروب آفتاب، در جاده در حال قدم زدن بودیم؛ از خستگی ایستادم، و به نرده تکیه دادم که آسمان ناگهان به رنگ سرخ‌ درآمد. ایستادم... به ابرهای شعله‌ور، که به رنگ خون درآمده و شهر را فرا گرفته بودند، نگاه کردم. دوستانم رفتند، اما من آنجا ایستادم ، و از ترس می‌لرزیدم. من این جیغ ابدی و عظیم طبیعت را احساس می‌کردم. بنا بر روایتی، ادوارد مونچ شاهد پدیده ابر رنگین‌تاب (این ابرها هنگامی شکل می‌گیرند که دما به‌صورت غیرمعمول سرد باشد و بلورهای یخ ،در استراتوسفر زیرین، که معمولاً بدون ابر است تشکیل می‌شوند. به این ترتیب در زمان‌های غروب و نور آفتاب می‌تواند، این بلورهای ابر را که در سطح زمین قرار دارند؛ روشن کند.) بوده است که، ۹ سال پیش از این‌که مونچ، اولین تابلوی جیغ را خلق کند در نروژ رخ داده است.اما روایت دیگر، اثرات فوران آتشفشانی قدرتمند کوه است، که آسمان غروب خورشید را، به مدت چند ماه در طی 1883 و 1884 ، یعنی حدود یک دهه قبل ، رنگ آمیزی کرد.و روایت دیگر که به فرم آدمک اثر دلالت دارد، مومیایی در موزه La Specola قرار دارد، که به حالت جنین نشسته است. این مومیایی، مشابه فرم آدمک اثر خلق شده است که ، احتمالا ادوارد مونک از آن الهام گرفته است. درباره روایت‌های گفته شده نظرات ضد و نقض بسیاری وجود دارد که، نمی‌توان با قطعیت درباره آنها صحبت کرد. اما هر چه که هست، این اثر ، بی اغراق نمادی از هنر مدرن، مونالیزای زمان ما توصیف شده است، و قطعا از روحیات و زندگی پر فراز و نشیب خالق اثر، نشات گرفته است. جیغ the scream در ابعاد ۹۱ سانتی‌متر × ۷۳٫۵ سانتی‌متر (۳۶ in × ۲۸٫۹ in) در گالری ملی، اسلو، نروژ قرار دارد.ادوارد مونچ Edvard Munch در ۱۲ سپتامبر ۱۸۶۳ در نروژ به دنیا آمد. پدرش کشیش بود، و خانواده ای مذهبی داشت که نقاشی را، امری نامقدس می‌شمردند. از 13 سالگی هنر نقاشی او شکوفا شد، و به دلیل بیماری موروثی خانوادگی، بیشتر نقاشی های او با محور درد و بیماری بود. در دوران جوانی در بسیاری از نمایشگاه های اروپا خوش درخشید، و مجموعه ارزشمند کتیبه زندگی را خلق کرد. از سال ۱۹۰۸ مونچ عصبی و ناراحت به میخوارگی روی آورد. از افسردگی و بیماری روانی رنج میبرد، که پزشکان برای درمان وی از شوک الکتریکی استفاده می‌کردند؛ اما پس از گذراندن این دوره دوباره احیا شد، و مجموعه ارزشمند جشن زندگی کشاورزی را پدید آورد. این مجموعه شامل بسیاری از منظره‌هایی است که از اسب خود، روسو به عنوان مدل استفاده کرد. او سرانجام در سال ۱۹۴۴ در خانه اش درگذشت. بعد از مرگش باقی‌مانده آثارش به شهرداری اسلو داده شد، که موزه مونک در وین در سال ۱۹۶۳ پس از گشایش آن‌ها را به نمایش گذاشت. در این موزه ۱۱۰۰ نقاشی ۴۵۰۰ طراحی و ۱۸۰۰۰ چاپ از کارهایش به نمایش جهانیان گذاشته شد. در حال حاضر موزه مونک مرکز رسمی کارهای اوست.‘fateme moradifateme moradiSat, 04 Apr 2020 15:13:02 +0430https://virgool.ir/@fateme.moradi/بهترین-آثار-هنری-جهان-قسمت-اول-شب-پرستاره-rdro6m7dqmrzشب پرستاره The Starry Night اثر ونسنت وَن گوگ، یکی از معروف‌ترین آثار هنری جهان است. و نماد هنر مدرن اروپا، به شمار می‌رود. وَن گوگ این اثر را سال ۱۸۸۹ در سی و شش سالگی، زمانی که در بیمارستان روانی در فرانسه بود، کشید. منظره شب پرستاره، نمایی از چشم انداز پنجره اتاقش در بیمارستان روانی است. نمایی که ونگوگ در پشت میله های پنجره در طول شب می‌دیده است. این تصویر، زمان گرگ میش دقیقا قبل از طلوع آفتاب را نشان میدهد؛ ابرهایی مدور، ستارگان درخشان و هلال فروزان ماه، پس‌زمینه رویاگونه این اثر را تشکیل می‌دهند؛ که به بیننده، صبح را نوید میدهد. میدان پر از انرژی و مدوری که ونگوگ کشیده، آسمان و زمین، زندگی و ستارگان را گرد هم آورده، که پیوسته در حال چرخش است. این آسمان چشم بیننده را روی تابلو در تعقیب خطوط خمیده‌اش به حرکت درمی‌آورد، و دیدی نقطه به نقطه با ستارگان به وجود می‌آورد. دهکده پایین خط افق، در زیر تپه، آرامش در آن موج می‌زند. رنگ‌های تیره‌ی خانه‌هایی، با پنجره‌های روشن و یازده ستاره که پر نورترین آن‌ها سیاره زهره است، و تصویر مبهمی از سرو که به گفته بسیاری منتقدان نماد و سمبل خود ونگوگ است. این اثر در ابعاد ۹۲ × ۷۳ سانتیمتر (28.7 اینچ × 361⁄4 اینچ) با تکنیک رنگ روغن روی بوم کشیده شده است و در حال حاضر در موزه هنر مدرن نیویورک نگه داری میشود.ونسنت وَن گوگ در سال 1853 در هلند متولد شد. او خانواده ای متوسط و مذهبی داشت، که تا مدت‌ها ونگوگ در کودکی برای جلب توجه پدر و مادرخود قصد داشت، کشیش کلیسا شود. دوره نوجوانی و جوانی خود را در مغازه، فروش آثار ‌هنری برادرش گذراند، ولی او معتقد بود که به اثر هنری، باید فراتر از ارزش مادی نگاه کرد. به همین سبب در کنار برادر تاب نیاورد و شغل آموزگاری را پیشه کرد.ونسنت وَن گوگ در بیست و هفت سالگی به‌طور، خود آموخته نقاشی را آغاز کرد؛ و فقط هشت سال طول کشید، که ونگوگ از یک نقاش آماتور، به یک هنرمند تاثیرگذار برسد. از طبیعت و قشر متوسط جامعه کارگران الهام می‌گرفت، هیچ چیز از جزئیات زندگی برای او پوچ و ناچیز نبود و نقاشی‌ها او گواه بر، احساسات و عواطف لطیف او است. در اواسط جوانی عاشق دختر روسپی شد، و از عشق او نافرجام ماند. از افسردگی و پارانویا رنج میبرد، و روز به روز حال او وخیم‌تر میشد، ولی هیچ چیز باعث نشد او نقاشی را کنار بگذارد. در دسامبر ۱۸۸۸ گوش چپ خود را با برید؛ روایت های زیادی در این باره وجود دارد که ونگوگ صداهای عجیب و ناهنجاری از گوش خود می شنیده، که ناچار به بریدن گوشش شده. روایت دیگر مربوط به قولی بود که، ونگوگ به دختر روسپی داده؛ تا هدیه ای گران قیمت به او تقدیم کند، و از آنجا که او از فقر زیادی رنج می‌برد، گوش چپ خود را به عنوان تنها داشته‌اش به او هدیه کرد. این داستان‌ها مختلف هرچه که بود، مهر دیوانگی را بر پیشانی ونگوگ زد، و او مجبور به زندگی در یک بیمارستان روانی در فرانسه شد. پس از آن بسیاری از منتقدان به او لقب نقاش دیوانه را دادند، اثرهای او را کودکانه، مشوش و ناپخته دانستند. در روز های پایانی زندگی اش از افسردگی بهبود یافته بود، و در شهر کوچکی در فرانسه در یک مهمان خانه ساکن بود، که در نهایت در سال 1890 (میلادی) ونسنت ون گوگ در مزرعه گندم با اصابت گلوله یه شکم‌اش، زخمی شده، و روز بعد در همان مهمانخانه از دنیا رفت. مرگ ونسنت ونگوگ، نابغه هنر به دلیل خودکشی یا قتل برای همیشه در ابهام ماند.ونسنت ونگوگ در طول ده سال فعالیت هنری بیش از 800 نقاشی کشید. و در ۶۰ روز پایانی عمرش ۹۰ نقاشی کشید که بیشتر آثار فاخر او را شامل می‌شود. ولی در طول حیات فقط توانست یکی از آن‌ها را با قیمت 400 فرانک به فروش برساند. آرزو داشت هنر صاف و ساده‌ای بیافریند که نه تنها مورد توجه هنرشناسان قرار بگیرد، بلکه مایه شگفتی و آرامش همه انسان‌ها باشد.fateme moradifateme moradiFri, 03 Apr 2020 15:08:03 +0430