https://virgool.ir/feed/@fateme.kariiiادبیات داستانی خوندم و با عشق تولید محوا میکنم.fa2026-11-11 10:05:19https://files.virgool.ir/upload/users/379817/avatar/o86dVc.jpeghttps://virgool.ir/@fateme.kariiihttps://virgool.ir/@fateme.kariii/صندلی-خالی-uuexnwnjs4qbمثل همیشه تا پام رو گذاشتم داخل مترو هرم گرما زد توی صورتم و گر گرفتم. سریع کلاه بافتنی آبیم رو درآوردم و گذاشتم تو جیب کاپشنم. چشمم دنبال صندلی خالی بود. دوست داشتم قبل از رسیدن قطار به سکو یکم بشینم. زیر لب به خودم فحش میدم که کوله‌ام رو سنگین کردم. کوله‌ای که به نظرم هشت کیلو میاد رو میذارم روی پام و کتابم رو از توش درمیارم. از جایی که علامت زدم بازش می‌کنم و بی‌توجه به رد عرقی که از روی گردنم به سمت کمر می‌ریزه شروع می‌کنم به خوندن.داستان به جای جالبی رسیده و هم‌زمان با رد شدن از کلمه‌ها و جمله‌ها به این فکر می‌کنم که تمام کتاب‌های جومپالاهیری رو خوندم و بعد از این یکی دیگه کتابی ازش نیست تا بخونم. به جای جالبی از داستان رسیدم. طبق معمول وارد دنیای مردی شدیم که بوی خیانت میده و دلش تجربه جدید می‌خواد.زن چادری قد کوتاهی تندی میاد و کنارم می‌شینه. تلفنش رو درمیاره و با لهجه‌ای که نمیدونم برای کجاست شروع میکنه به حرف زدن. از بین حرف‌هاش یه جمله توی گوشم زنگ میزنه: «معطل قطارم.»مثل همیشه تا هیچی نشده شروع می‌کنم به قضاوت کردن. «چقدر منفی‌باف. چرا فکر میکنه فقط زمان خودشه که مهمه و چرا فکر میکنه منتظر موندن معطلیه. چرا خیلی ساده نگفت منتظر قطارم؟»خیلی سریع پریدم وسط قضاوتم. «شاید تو لهجه و زبون خودشون معطل بودن معنی منتظر بودن میده. بیخیال. ادامه داستانت رو بخون.»داستان رو از سر می‌گیرم. مرد قصه عذاب وجدان گرفته و دوست داره به زندگی قشنگ قبلیش برگرده. به زمانی که عاشق زنش بود و همه چیز رنگ و بوی زندگی می‌داد.«چه کار خوبی میکنی کتاب میخونی»سرم رو میارم بالا. زن چادری بیش از حد بهم نزدیک شده و مستقیم داره تو چشمام نگاه میکنه. منتظر جوابه. لبخند میزنم. به اجزای صورتش دقت می‌کنم. لب‌های باریک و بی‌رنگی داره که زیادی خشک و پوسته پوسته شدن. هیچ آرایشی نداره و حتی حدس میزنم صورتش سال‌هاست که ردی از لوازم آرایشی به خودش ندیده.روسری مشکیش رو خیلی شلخته گره زده. کیف مشکیش رو محکم توی بغلش گرفته و چسبیده به صندلی. قبل از اینکه فرصت کنم دوباره رومو برگردونم ادامه میده: «منم هر جا میرم کتابم رو با خودم میبرم. حتی مهمونی.»تو دلم پوزخند میزنم. دوباره ذهن قضاوت‌گرم شروع میکنه: «تو؟ عمرا اگه تو عمرت یه کتاب رو تا آخر خونده باشی.»به زور دهنم رو باز میکنم تا چیزی گفته باشم: «چه خوب»هنوز جمله رو کامل ادا نکردم که ادامه میده: «حتی الان هم کتابم همرامه. بذار بهت نشون بدم.»تو دلم خدا خدا میکنم زودتر قطار برسه و از شر این مکالمه خلاص بشم. اما خبری از قطار نیست. منتظرم زیپ کیفش رو باز کنه و کتاب رو نشونم بده. تو ذهنم هزار مدل کتاب می‌گذره. کتاب‌های انگیزشی زرد یا رمان‌های آبکی عاشقانه.اما چیزی که از توی کیف زن بیرون میاد کاملا غافلگیرم میکنه: «دزیره» هر دو جلدش توی کیف کنار هم بودن. زن با افتخار نگاهم میکنه. منتظر واکنش منه. حس میکنم حتی منتظر تشویق باشه. چیزی نمیگم و فقط نگاهش میکنم. سریع کتاب رو برمیگردونه توی کیف. انگار که جواهر یا چیز با ارزشی باشه. زیپ کیف رو میبنده و دوباره کیفش رو میچسبونه به سینش.«دارم میرم خونه خواهرم. اما محض احتیاط کتابم رو هم میبرم. این روزها کتابم همه جا همراهمه. اینترنت قطعه کار دیگه‌ای نمیشه کرد.»پیش خودم میگم حرفاش اصلا به ظاهرش نمیخوره. و یه جورایی ازش خوشم میاد. اما امکان نداره این مکالمه ادامه پیدا کنه. باید هر چی زودتر برگردم به کتابم.اما خیلی دیر شده. حالا زن خم شده و سعی داره توی گوشم چیزی بگه: «میگن دوازده هزار نفر رو کشتن.»و بعد با چشم‌های از وحشت گرد شده خیره میشه توی چشمام. نمیتونم بهش اعتماد کنم. بی‌احساس‌ترین حالت صورتم رو بهش نشون میدم. نمیخوام متوجه خشم درونم بشه. نباید بفهمه من خودم جزو معترض‌هایی بودم که کف خیابون شعار میدادم و از دست تیراندازی سرکوب‌گرها فرار میکردم. شاید جاسوس باشه. شاید همین الان داره صدام رو ضبط میکنه.زن ادامه میده: «کلی آدم زخمی شدن. خیلی‌ها کور شدن.»بغض گلوم رو میگیره. نه. الان وقتش نیست. زن نباید متوجه زخم‌هام بشه. بغضم رو قورت میدم. زن که حالا مطمئن شده من قصد ادامه این صحبت رو ندارم. دیگه نگاهم نمیکنه.بهش نمیگم یکی از کسایی که کور شدن دوستم بوده و حالا زندگیش تغییر کرده. نمیگم چقدر برای هممون سخت بوده و حالا با قطع بودن اینترنت از تمام اخبار و ارتباط با جهان دور شدیم.هیچی نمیگم. صدای نزدیک شدن قطار به سکو میاد. زن بدون توجه به من از جاش بلند میشه و نزدیک سکو می‌ایسته.قطار به سکو میرسه و زن سوار میشه. سرم رو میندازم به پایین و به کتابم خیره میشم. درهای قطار بسته شده حرکت میکنه. لای کتاب رو باز میکنم و ادامه داستان رو میخونم.فاطمه کاریفاطمه کاریSat, 31 Jan 2026 12:54:31 +0330https://virgool.ir/@fateme.kariii/مهمترین-نکات-تولید-محتوا-برای-استارتاپها-در-سال-۲۰۲۲-zxxswezqogl7تحقیقات نشون دادن که بیشتر از ۷۷ درصد از کاربران قبل از خرید یه محصول، وبلاگ‌ها و مقالات مربوط به اون رو مطالعه می‌کنن. این موضوع محتوا رو به یک منبع مهم تبلیغاتی در هر کسب‌وکار درحال‌رشد و استارتاپ‌ها تبدیل کرده. اما چطوری می‌تونیم محتوایی بنویسیم که هم جذاب و خاص باشه و هم بتونه توجه کاربران رو به خودش جلب کنه؟اگه دوست دارین جواب این سوال رو بدونین، مقاله من در مجله کانتنت‌فا رو بخونین:https://vrgl.ir/1UHSqفاطمه کاریفاطمه کاریTue, 17 May 2022 16:29:50 +0430https://virgool.ir/contentfapub/پا-گذاشتن-در-دنیای-ناشناخته-قصه-ها-e8caiyfesethبودن در جمعی که عاشق نوشتن و خوندن هستن همیشه من رو هیجان‌زده می‌کنه. از روزی که فارغ‌التحصیل شدم و از جمع دوست‌داشتنی که همیشه باهاشون درمورد کتاب‌ها حرف می‌زدیم و داستان‌هایی که می‌نوشتیم رو برای هم می‌خوندیم جدا شدم، به دنبال آدم‌هایی بودم که بتونم اون لحظه‌ها رو باهاشون تکرار کنم.شغل‌هایی که بعد از فارغ‌التحصیلی انتخاب کردم با نوعی به دنیای کتاب‌ها در ارتباط بودن. دلیل انتخاب این شغل‌ها این بود که بتونم وصل شم به آدم‌های عاشق کتاب و عاشق حرف زدن و نوشتن درباره کتاب‌ها و داستان‌ها. تا روزی که با جمعی آشنا شدم که چیزی رو در من بیدار کردن. چیزی که از دوران دانشگاه اشتیاقش رو داشتم و برای مدتی فکر می‌کردم من استعدادش رو ندارم و قصد داشتم اون رو برای همیشه از زندگیم کنار بگذارم. چیزی به اسم روایت.احسان طریقت و تیم فوق‌العاده کانتنتفا چیزی که استادهای دانشگاه بهم می‌گفتن اگه نمی‌تونی یعنی استعدادش رو نداری و باید فراموشش کنی رو در من زنده کردن. این گروه به من یاد دادن که اگر تلاش کنی می‌تونی و تنها چیزی که بهش نیاز داری خوندن و نوشتن و استمراره.مهم‌ترین درسی که از کمپروژه کانتنتفا گرفتم امید بود. امید داشتن به خودم، به مهارت‌هام و به راهی که در پیش گرفتم. روزهایی با نهایت سرعت خودم رو از سرکار به خونه می‌رسوندم و با انرژی کم و خستگی زیاد جلوی لپ‌تاپ می‌نشستم و تا دو ساعت بعد تمام خستگی از یادم میرفت و با شوق زیاد پای صحبت‌های احسان طریقت می‌نشستم. این روزها هیچ‌وقت از ذهنم پاک نمیشن.روزی که استوری فراخوان دوره کارآموزی کانتنتفا رو دیدم، تصمیم گرفتم بهشون ایمیل بزنم. متن ایمیل رو در نهایت بی‌حوصلگی و بی‌انگیزگی نوشتم. اما روزی که جوابم رو دادن فهمیدم این مسیریه که باید ادامه بدم و مطمئن بودم به جاهای خوبی ختم میشه.دوره کارآموزی کانتنتفا امید رو در من زنده کرد. حالا میدونم که من میتونم و اگر بخوام می‌تونم با کلمات دیگران رو تحت تاثیر قرار بدم. یاد گرفتم قهرمان این قصه من نیستم. بلکه کسانی هستن که نوشته‌های من رو می‌خونن و از طریق اون تصمیم به انجام کاری می‌گیرن. از روزی که این رو فهمیدم درمورد مسیر شغلی که انتخاب کردم جدی‌تر شدم و فهمیدم که نوشتن و تولید محتوا مسیری بی‌انتها و تا حدی جادوییه که نمیشه پایانی رو براش متصور شد. یک پایان کاملا باز که هر کسی به شیوه خودش اون رو ادامه میده.خیلی حس خوبیه که بدونیم بیرون کره زمین فضانوردانی هستن که در حال عبور از جو زمین، قصه آدم‌ها و کسب‌وکارها رو می‌بینن، می‌خونن و می‌نویسن. دنیای ناشناخته قصه‌ها جاییه که در اون خوشبختی دور نیست.فاطمه کاریفاطمه کاریSat, 23 Apr 2022 12:29:19 +0430https://virgool.ir/@fateme.kariii/پراید-معیار-سنجش-ارزش-پول-ایران-la0vtymkc5dgحتما قبلا این عکس معروف را دیده‌اید که در آن ارزش پول ایران در طی سال‌های اخیر و در گذر زمان را مقایسه کرده است. طبق این عکس، با ۱۷ هزار تومان در سال ۱۳۴۲ می‌شد یک خانه خرید، در سال ۱۳۵۰ یک پیکان، سال ۱۳۶۰ یک موتور سیکلت، سال ۱۳۷۰ دوچرخه، سال ۱۳۸۰ لاستیک ماشین و سال ۱۳۹۴ یک فالوده بستنی!امروز اما سنجش پول در بین طبقه متوسط چیز دیگری است. به قدری روند تغییر ارزش آن سریع شده که دیگر نمی‌توان با تومان آن را سنجید و برای سنجش میزان بی‌ارزشی پول ایران از معیارهای دیگری استفاده می‌شود. یکی از معروف‌ترین این معیارها، پراید است!بله پراید کره‌ای که تقریبا یک دهه پیش از خروج پیکان از ایران توسط شرکت خودروسازی سایپا و به سفارش فورد در ژاپن ساخته شد، یکی از منابع ارزشمندی است که برای نشان دادن تورم و بی‌ارزشی پول ایران از آن استفاده می‌کنیم. مثلا در دهه ۸۰ با یک سال کار کردن امکان خرید یک پراید صفر وجود داشت، اما در در دهه ۹۰ به بعد حتی بعد از چند سال پول جمع کردن و قرض و قوله حتی امکان خرید پراید کار کرده هم برای یک فرد در طبقه متوسط وجود ندارد.قیمت پراید در طی ۱۰ سال اخیر به طرز چشمگیری رو به فزونی رفت و افراد زیادی را در آرزوی داشتنش رها کرد و دور و دورتر شد. حالا برای اندازه‌گیری شدت گرانی چیزها اول‌ازهمه قیمت پراید را در حال حاضر اعلام می‌کنند. پراید حتی با ماشین‌های سطح بالاتر خود هم‌قیمت شده و دیگر آن را نمی‌توان ماشین افراد طبقه متوسط به شمار آورد.باوجوداینکه مرگ را می‌توان کسب‌وکار ساکنین خاورمیانه در نظر گرفت، پراید یکی از مهم‌ترین و تأثیرگذارترین عواملی است که باعث مرگ هزاران ایرانی در طی سال‌های اخیر شده است. به همین دلیل می‌توان خوشحال بود که بالاخره در سال ۹۹ تولید آن متوقف شد.فاطمه کاریفاطمه کاریFri, 08 Apr 2022 20:56:32 +0430https://virgool.ir/@fateme.kariii/پراید-لوس-ما-jxajz4ncl1utمن همیشه توی ذهنم برای تمام چیزها جنسیت تعیین می‌کنم. هر وسایلی رو بر اساس ظاهرشون مذکر یا مؤنث می‌دونم و حتی تعریف خاصی از شخصیتشون تو ذهنم ایجاد میشه. کتاب‌ها، موبایل‌ها، میزها، لیوان‌ها یا هر چیز دیگه‌ای برای من جنسیت خاص خودشون رو دارن؛ مرد یا زن.مثلاً لیوانی که روی میزم گذاشتم و داخلش پر از مداد و خودکاره، زن میانسالیه که همیشه لبخند روی لبشه و لباس‌های گل‌گلی می‌پوشه، یا میز ناهارخوری توی خونمون پسر جوونیه با موهای کم‌پشت و کت چرم براق و همیشه حواسش به کتشه که کثیف نشه.یکی از چیزهایی که تا چشمم بهش میخوره جنسیت و شخصیتش تو ذهنم شکل می‌گیره، ماشین‌ها هستن. توی خیابون یا جاهایی که ماشین‌ها پارک هستن، وقتی نگاهشون می‌کنم، پیش خودم میگم چه خانم اخمویی یا چه مرد باابهتی!اما بعضی ماشین‌ها باتوجه‌به مدل یا رنگشون میتونن دختر یا پسر باشن؛ مثل پراید. بیشتر موقع‌ها پراید دختر نوجوونیه که خیلی وسواس داره و هیچ‌کسی رو به جز خودش قبول نداره. با اینکه خیلی ضعیف و مامانیه، خودش رو خیلی قبول داره و فکر میکنه هیچ‌کسی تیپ و هیکل اون رو نداره.دختر نوجوونی که حرفش می‌زنیم رو میشه همه‌جا پیدا کرد. تقریباً قابل دسترسه، اما اعتمادبه‌نفس بالایی که داره باعث شده تا همه خاطرخواهش بشن و دلشون بخواد که داشته باشنش. اونقدر که خیلی از خانواده‌ها آرزوی داشتنش رو دارن و خیلی‌ها هم در حسرتش زندگیشون رو می‌گذرونن.اما من هیچ موقع ازش خوشم نمیومد و میدونم که همه کارهاش اداس و درواقع چیز قابل‌عرضه‌ای نداره. یه روزی بابام مشکیش رو داشت. همیشه با گوشه چشم بهم نگاه می‌کرد و حتی بعضی وقت‌ها از این هم فراتر می‌رفت و بهم دهن‌کجی می‌کرد. مدام احتیاج به مراقبت داشت و حسابی خودش رو لوس می‌کرد.با خودم قرار گذاشته بودم که هر موقع از پیشمون رفت باهاش خداحافظی نکنم و با بی‌محلی کردن حسابی دهن‌کجی‌هاش رو تلافی کنم. اما روزی که پراید رفت، پژویی به خونمون اومد که از پراید هم بداخلاق‌تر بود. پژو اونقدر اذیتمون کرد که ما مجبور بودیم هر روز ببریمش تعمیرگاه. حسابی بدقلق بود و بااخلاق بدش خلق مارو هم تنگ می‌کرد. طوری که من آرزو کردم کاش هنوز هم پراید پیشمون بود و فقط با نگاه‌ها اطوارهاش دلمونو می‌سوزوند. بین خودمون بمونه، اما حسابی دلم براش تنگ شده ...فاطمه کاریفاطمه کاریTue, 15 Mar 2022 20:51:20 +0330https://virgool.ir/fboard/من-فقط-می-خوام-تو-خوشحال-باشی-نگاهی-به-فیلم-شف-chef-فیلمی-که-نباید-با-شکم-خالی-دید-ylq7qglhg1dlفیلم‌های زیادی تا به امروز در ستایش تغذیه و اهمیت غذا خوردن ساخته شده‌اند. اما شف فیلمی است که جدای از «غذا محوری» آن می‌توان پیام‌های ارزشمندی را در لایه‌های زیرینش پیدا کرد. اول‌ازهمه باید گفت با دیدن این فیلم و تصاویر هوس‌انگیز آن قرار است بزاق زیادی در دهانتان ترشح شود!«کارل کسپر»، شخصیت اصلی فیلم شف، آشپز ماهری است که در یک رستوران مشهور سرآشپزی می‌کند. او با این توهم که بهترین غذاهای دنیا را می‌پزد با افتخار به کارش ادامه می‌دهد. تا روزی که منتقد مشهور غذا، رمزی میشل، انتقادهای کوبنده‌ای از غذاهای او می‌کند!جدای از مفاهیم عمیقی مثل طعم‌های مختلف غذاها، روابط دوستانه و عشق به خانواده، چیزی که این فیلم تاکید زیادی بر آن دارد، تأثیر اینترنت و فضای مجازی بر زندگی انسان‌ها است. البته باید گفت کارگردان با نگاهی کاملاً بی‌طرفانه به این قضیه پرداخته و حتی گاهی از تأثیر مثبت آن هم غافل نمانده است.نقطه اوج داستان و البته زندگی کارل زمانی است که او انتقادهای توهین‌آمیزی از غذاهایش را در توییتر می‌بیند و تصمیم می‌گیرد که پاسخ تمام انتقادها را با زشت‌ترین کلمات بدهد ...طبیعتاً در نتیجه فعالیت‌های ناشیانه کارل در فضای مجازی، از محل کارش هم اخراج می‌شود و بعد از گذراندن یک دوره افسردگی و ناامیدی، تصمیم عجیبی می‌گیرد. او به پیشنهاد همسر سابقش به میامی می‌رود و در آنجا کامیون آشپزی درست می‌کند و در شهرهای مختلف غذاهایش را می‌فروشد.کارل پسرش را که ارتباط زیادی با او نداشته به همراه خود به این سفر هیجان‌انگیز می‌برد و در این سفر است که آن‌ها رابطه عمیقی با یکدیگر برقرار می‌کنند. با هر صحنه از این فیلم طعم خاصی را حس می‌کنید و به‌راحتی می‌توانید با این کمدی جذاب و احساسی ارتباط برقرار کنید.چیز دیگری که فیلم شف را منحصربه‌فرد می‌کند، شخصیت‌هایی به‌شدت طبیعی و قابل‌درک هستند. چیزی که من را به فکر برد، موضوع «خوشحالی» و اهمیت آن در زندگی است. اینکه مهم نیست چه تصمیمی برای زندگی‌ات می‌گیری، تنها چیزی که اهمیت دارد این است که تو در زمان گرفتن آن تصمیم خوشحال باشی و تنها چیزی که در این دنیا بیشترین اهمیت را دارد این است که تو با کاری که می‌کنی حالت خوب باشد.شاید اگر من جای کارل بودم، بعد از شنیدن آن انتقادهای تندی که از غذاهایش داشتند، آشپزی را برای همیشه کنار می‌گذاشتم و سراغ کار دیگری می‌رفتم. اما کارل آن‌قدر به خودش و کاری که می‌کرد ایمان داشت که آن انتقادها و نظرها ذره‌ای بر روی ایمانش به خود تأثیر نداشت و برعکس عقیده داشت بقیه اشتباه می‌کنند!اینکه شخصیت‌های فیلم از دوست صمیمی کارل گرفته تا همسر سابقش مدام نگران حال او هستند و مرتب از او می‌پرسند که آیا خوشحال است؟ برایم حس عجیبی داشت. تا جایی که در بعضی از سکانس‌ها فیلم را متوقف می‌کردم و از خودم می‌پرسیدم آیا من خوشحالم؟ اصلاً کاری که مشغولش هستم را دوست دارم؟ با عشق کار می‌کنم؟ به خانواده‌ام گفته‌ام که چقدر دوستشان دارم؟ اصلاً من چقدر به خودم و به مهارت‌هایم ایمان دارم؟فاطمه کاریفاطمه کاریFri, 11 Mar 2022 20:28:24 +0330https://virgool.ir/@fateme.kariii/نگاهی-به-فیلم-ride-like-a-girl-cpdrwyb8q5e6«موضوع فقط سرعت نیست، بلکه این صبره که بیشترین اهمیت رو داره!»نگاهی به فیلم ride like a girlاین فیلم ریچل گریفیتس درباره اولین زنی است که برنده جام ملبورن شد و صدالبته درباره عبور از سخت‌ترین موانع است. فیلمی که بدون هیچ پیش‌زمینه قبلی از مسابقات اسب‌دوانی، تمام توجه و علاقه من را به سمت خودش جلب کرد.میشل پین که در کودکی مادرش را در یک تصادف از دست داد، به همراه نه خواهر و برادرش در روستای محل زندگی‌شان به همراه بهترین دوستانشان، یعنی اسب‌ها، زندگی‌اش را می‌گذراند. او رویای بزرگی را از دوران کودکی در سر دارد. رویای قهرمانی!چیزی که جذابیت فیلم را دوچندان می‌کند داستان واقعی آن است. میشل با پشت سر گذاشتن تمام چالش‌ها و سختی‌ها، در نهایت موفق شد به آرزوی دیرینه خود برسد و به تمام جهان ثابت کند زنان اگر بخواهند می‌توانند همه کار کنند.در تاریخ ۱۵۰ ساله مسابقات ملبورن هیچ زنی نتوانسته بود جام ملبورن را از آن خود کند. اما میشل با تلاش و پشتکار فراوانش این رکورد و تمام هنجارهای نابجای جنسی را برای همیشه درهم شکست. او با اینکه هیچوقت اجازه ورود به اتاق تعویض لباس سوارکاران مرد را نداشت، موفق شد از این شکاف جنسی که جامعه برایش تعیین کرده عبور کند و به تمام مخالفین خود بگوید: از سر راهم کنار بروید!به جز این موضوع که پررنگ‌ترین درونمایه داستان به شمار می‌آید، موضوع دیگری که بسیار در فیلم به آن اشاره می‌شود، اهمیت عشق و خانواده است. چیزی که میشل را تا آخر داستان تشویق به ادامه دادن می‌کند عشق به پدرش و پشتبانی و حمایت اوست.جمله‌ای که پدرش مرتب به او یادآوری می‌کند، موضوع فقط سرعت نیست، بلکه این صبره که بیشترین اهمیت رو داره، مدام در ذهنش تکرار می‌شود و در آخر همین درس‌های زندگی که از کودکی از پدرش یاد گرفت، قهرمانی او را تضمین کرد.اگر بیشتر به این جمله دقت کنید، متوجه می‌شوید که آن را می‌توان در تمام مراحل زندگی بسط داد و برای تمام اهدافی که در سر داریم آن را به کار بگیریم. این که از مسیر لذت ببریم، از تلاشی که می‌کنیم لذت ببریم و بدانیم که هیچ‌چیزی در آخر انتظارمان را نمی‌کشد اگر در تمام مسیر خود را و تلاش‌هایمان را نبینیم.کافی است میان تمام شلوغی‌ها و تمام تلاش‌ها و بدوبدوهایی که می‌کنیم تا به اهدافمان برسیم، لحظه‌ای توقف کنیم و فقط به احساسی که در آن لحظه داریم توجه کنیم. همه چیز به احساسی که داریم برمی‌گردد. اینکه قدر خودمان و تلاش‌هایمان را بدانیم، به خودمان عشق بورزیم و برای رسیدن به آرزوهایمان صبر پیشه کنیم!فاطمه کاریفاطمه کاریTue, 01 Mar 2022 14:35:10 +0330https://virgool.ir/@fateme.kariii/آمار-بازدید-پست-های-من-در-سال-۹۹-ub7xtv8xstfeدر طول تاریخ از اعداد استفاده کردیم تا اغلب داد و ستد کنیم و آن‌چیزی که شمردنی است را بشماریم. برای هر عدد واحد درست کردیم تا عددهای زندگی قاطی نشوند و از اعداد، شفاف‌تر استفاده کنیم؛ مثلا وقتی می‌گوییم ده هزار تومان به پول اشاره داریم و وقتی می‌گوییم ده هزار بلیط به بلیط!روز به روز که در زندگی جلو‌تر رفتیم عددها فرقی نکردند ولی این واحدها بودند که زیاد شدند. واحد کریپتو، واحد اصله درخت، واحد فاصله و …«واحد» یک توافق عمومی است برای شمردن؛ تا همانطور که گفتم شمردن‌ها قاطی نشود. مشاهده افراد دارای ثروت (اجتماعی یا مالی) به من ثابت کرده اینکه چه چیزی را بشماریم از اینکه چطور بشماریم مهم‌تر است. هرکس با واحد خاصی مسائل زندگی را می‌شمارد. اینطور به نظرم آمده که مشخص کردن واحد یعنی مشخص کردن اینکه من در زندگی برای چه چیزهایی ارزش قائلم و می‌خواهم چه چیزهایی را در زندگی بشمارم. https://cdn.virgool.io/annual-report/1399/rqepkfzd3ryu-UBBDF.mp4 اعدادی که بدون واحد ثبت کردمبه ویدیویی که ویرگول برایم ساخته که نگاه می‌کنم میبینم که در سال ۹۹، من در مجموع ۵,۰۰۵ کلمه در ویرگول نوشتم و منتشر کردم و مخاطبین، پست‌های من را ۵۴ مرتبه پسندیدند و ۱۰ بار هم نظر خود را روی پست‌های من به اشتراک گذاشتند. در سال ۹۹، ۱۶ نفر در ویرگول من را دنبال کردند تا پست‌های بعدیم را بخوانند. این اعداد نشان میدهند من کاری کرده‌ام. هرکدام به واحدی وصل هستند. از خودم می‌پرسم من کدام واحد را شمارش کرده‌ام؟ کدامیک از واحدهای بالا از همه برای من مهم‌تر است؟ ادامه ویدیو را می‌بینم.آمار از اثر بیرونی می‌گویندطبق آمار پست‌های من ۲۷۹ بار خوانده شدند و ۷,۰۰۰ ثانیه صرف مطالعه آنها شده است، که با توجه به جمعیتی که در ایران به اینترنت دسترسی دارند، ویرگول به من می‌گوید که توانستم ۰/۰۰۰۰۹۵۹۶۹ ثانیه، سرانه مطالعه دیجیتال کشور را بالا ببرم.از طرف دیگر ویرگول به من می‌گوید که اگر قرار بود پست‌هایم را چاپ و به دست تک تک خوانندگان برسانم باید ۸۵۷ کاغذ مصرف می‌کردم.آن عددهای کوچک ابتدای ویدیو حالا تبدیل شده‌اند به عددهای بزرگ به اینکه من جلوی مصرف این تعداد کاغذ را گرفتم یا به اینکه من ۰/۰۰۰۰۹۵۹۶۹ ثانیه، سرانه مطالعه دیجیتال کشور را جابه جا کرده‌ام. واحد این عددها برای من ملموس‌تر است.واحد نوشتن چیست؟همه عددهای بالا و همینطور اثر بیرونی که روی خوانندگان و همینطور در مقیاس بزرگتر طبیعت و جامعه اطرافم گذاشتم اعدادی هستند که من دوستشان دارم و به آنها افتخار می‌کنم. اگر چنین ویدیویی دست شما نیز رسید به شما بابت تک تک اعداد تبریک می‌گویم.اثر هر نوشته تا حدودی معلوم است، اگر بنویسید جلوی قطع درخت را می‌گیرید، به سرانه مطالعه کشور اضافه می‌کنید و خوانندگانی جذب می‌کنید که شما را از طریق نوشته‌هایتان می‌شناسند و …به نظرم می‌رسد که نوشته‌های من و شما واحد ندارند ولی اثر بیرونی دارند.فاطمه کاریفاطمه کاریTue, 23 Mar 2021 19:55:07 +0430https://virgool.ir/@fateme.kariii/کتاب-فرضیه-خوشبختی-edx0ccq2zv2xکتاب فرضیه خوشبختیکتاب «فرضیه خوشبختی»نوشته جاناتان هایتانسان در جست‌و‌جوی خوشبختیخوشحالی و خوشبختی از کجا میاد؟ خوشبختی درونیه یا بیرونی؟ من کجا باید دنبال خوشبختی باشم؟اینها سؤال‌هایی هستن که من همیشه از خودم می‌پرسیدم. به‌خصوص در دوران نوجوانی همیشه دنبال این بودم که بدون وابستگی به کسی یا چیزی بتونم خوشبخت باشم. اما نمیدونستم چطور این موضوع امکان پذیره.کتاب «فرضیه خوشبختی» جواب این سؤال‌ها رو به طور واضح میده. هم از نظر روان‌شناسی و هم فلسفی شکوفایی انسان رو تعریف می کنه. همراه با زبان ساده و قابل‌فهم نظریه‌هایی از روان‌شناسی مثبت‌گرا ارائه می کنه. موضوع خیلی جالب اینکه که تمامی نظریه‌های فلسفی و روان‌شناسی رو با مثال‌هایی از تراژدی‌ها، نمایشنامه‌ها و آثار کهن ادبی برای ما قابل‌فهم‌تر کرده.«جاناتان‌هایت» نویسنده کتاب فرضیه خوشبختی استاد روان‌شناسی دانشگاه ویرجینیا است و کارش اساساً بررسی بنیان‌های احساسی اخلاق و تنوع اخلاق در فرهنگ‌های مختلفه و دغدغه‌اش همیشه این بوده که بتونه بین آثار ادبی، مراسم‌های مذهبی، درس‌های بودا و فلسفه و روان‌شناسی مدرن یک ارتباطی پیدا کنه.بودا ذهن انسان رو به یک فیل وحشی تشبیه کرده. درواقع ذهن ناخودآگاه رو و ما سوار براون فیل باید اون رو به راه خودش هدایت کنیم که کاملاً تشبیه درستیه و نویسنده تمام نظریه‌هاش رو در قالب این تشبیه به ما توضیح میده. کلاً جاناتان‌هایت میخواد اینو به ما بگه که تمام ادیان، آثار ادبی و حتی گاهی اشعار یک چیز به ما میگن با زبان‌های مختلف.ما همیشه فکر می‌کنیم شادی از درون میاد. یا اون کسی خوشبخته که عمیقاً از درون این حس رو داشته باشه. حتی اگر زندگی بیرونی‌اش این موضوع رو نشون نده. اینا درسته اما این کتاب ثابت می کنه که تمام قضیه این نیست و درواقع خوشبختی حاصل تعادل و هماهنگی بین درون و بیرون، فیل و فیل سوار و ذهن و بدنه.طبق گفته نویسنده «شادی هم از درون و هم از بیرون می‌آد. ما برای رسیدن به تعادل درست هم به راهنمایی گرفتن از خرد باستان و هم به راهنمایی‌های علم مدرن نیاز داریم.»کتاب فرضیه خوشبختی بخش‌های مختلف ذهن و خودآگاهی رو توضیح میده و بعد زندگی اجتماعی انسان رو براین‌اساس تعریف می کنه. همچنین نویسنده نظریه‌های روان‌شناختی رو از طریق مقایسه اون با تفکرات فلسفی کهن بررسی می کنه. مترجم کتاب رو با لحن بسیار عامیانه ترجمه کرده که باعث روان شدن اون شده.در بعضی قسمت‌های کتاب از اصطلاحات تخصصی زیادی استفاده شده که باعث شد من بعضی از صفحات رو به دلیل سختی خوانش رد کنم. اما چیزی که بیشتر از همه برای من جالب بود این بود که کتاب هر دو روش‌های مراقبه و شناخت درمانی با استفاده از دارو رو برای تغییر لازم دونسته.تصویر روی جلد کتاب نشان‌دهنده همون تشبیه بوداس که فیل رو به‌عنوان ذهن ناخودآگاه انسان در نظر گرفته و ما که فیل‌سواریم باید اونو مهارش کنیم.کتاب نتایج تحقیقاتی رو برای ما بازگو می کنه که ثابت می کنه حتی کوچک‌ترین رفتار ما نشون‌دهنده اتفاقات و واکنش‌هایی هست که توی مغز اتفاق می‌افتن. بعضی از اون‌ها خیلی جالب و جذاب بودن و منو شگفت‌زده کردن. کتاب میگه همه چی به‌خاطر رفتارهای فیله و ما باید با قدرت اراده و کارهای دیگه مثل مراقبه یا شناخت درمانی، فیل (یا همون ذهن) رو تربیت کنیم.با خوندن این کتاب متوجه شدم که انسان از قدیم تا به امروز چیزی نیست جز چیزهایی که توی سرش و ذهنش میگذرن و تو توهماتی که برای خودش ساخته گیر افتاده و هیچ راه نجاتی نیست.فاطمه کاریفاطمه کاریSat, 13 Mar 2021 13:37:09 +0330https://virgool.ir/@fateme.kariii/ایچی-گو-ایچی-یه-zdoahyydkok0شکارچی لحظات خاص باشیدتا به حال شده غرق در انجام دادن کاری باشید و متوجه گذر زمان نشوید؟ شده غرق در زمان شوید و ماهیت وجودی زمان را به‌کلی از یاد ببرید؟کتاب ایچی گو ایچی یه، به تعریف این لحظات خاص در زندگی می‌پردازد. اصطلاح ژاپنی «ایچی گو ایچی یه» دقیقاً درمورد لحظاتی صحبت می‌کند که ما زمان را از یاد می‌بریم. در این دنیای پر از قدرت و خشونت، هرکسی نیاز به توقف، مکث و بازیابی حس توجه و تمرکز دارد. اما چطور و از چه راهی می‌توانیم عواطف درونی خود را عمیقاً احساس کنیم؟هکتور گارسیا و فرانسس میرالس، نویسندگان کتاب «ایکیگای» علاقه عجیبی به فرهنگ ژاپنی دارند. این دو محقق و نویسنده با ایجاد تعامل در فرهنگ ژاپنی و تجربه رسوم و سنت‌های ژاپنی مثل ذن و مدیتیشن، آن‌ها را با زبانی ساده به فرهنگ غربی انتقال می‌دهند. ژاپنی‌ها برای هر احساسی اصطلاحی ایجاد کرده‌اند. هر تجربه‌ای در زندگی احساسی را در ما برمی‌انگیزد که به‌خوبی امکان بروز آن را نداریم؛ اما ژاپنی‌ها به‌خوبی از پس این کار برمی‌آیند و احساسات درونی انسان را در غالب یک کلمه شرح می‌دهند. اصطلاح «ایچی گو ایچی یه» لحظه‌ای را شرح می‌دهد که در حال تجربه‌کردن آنیم و می‌دانیم که دیگر هرگز آن لحظه دوباره رخ نمی‌دهد.ایچی گو ایچی یه می‌گوید اگر لحظه‌ای را بدون لذت بردن بگذرانیم، آن لحظه را برای همیشه از دست داده‌ایم. هر تجربه و هر ملاقات در طول زندگی ما، همانند گنجی نایاب است که هرگز به همان نحو تکرار نخواهد شد. بر اساس این اصطلاح، ما طوری باید از هر لحظه زندگی‌مان لذت ببریم که فکر کنیم هر روز، ممکن است آخرین روز از زندگی‌مان باشد. جایی در کتاب می‌گوید: «اگر ذات خارق‌العادهٔ هر لحظه را در نظر بگیریم، درمی‌یابیم که هر رویارویی موقعیتی است که تنها یک‌بار در زندگی رخ می‌دهد.»ایچی گو ایچی یه، ما را به این آگاهی می‌رساند که هر لحظه در زندگی ممکن است تنها فرصت طلایی ما باشد. با بازیابی و حس کردن عمیق لحظه حال، امکان استفاده کامل از این فرصت برای ما وجود دارد. متوقف کردن برنامه‌ریزی مدام برای آینده و تفکر درمورد گذشته، اولین گام در این راه است. همیشه در زندگی به دنبال راهی بوده‌ام که من را به بیداری همیشگی نزدیک کند. راه‌های مختلفی را امتحان کردم. مدیتیشن، تخلیه افکار و پیاده‌روی همیشه به من کمک کرده‌اند. اما با خواندن این کتاب به این موضوع پی بردم که حتی نوشیدن چای با کسی که دوستش دارم، می‌تواند لحظه‌ای خاص و تکرارنشدنی باشد و من باید عمیقاً در آن لحظه خاص حضور داشته باشم؛ چون هیچ‌وقت آن لحظه به همان شکل تکرار نخواهد شد.کتاب با ارائه راهکارهایی ما را برای قرارگرفتن در لحظه حال یاری می‌کند. با آموزش تکنیک‌هایی ساده با کمک مکتب ذن و انجام مراقبه، تجربه خلوت کردن ذهن را برای خواننده به ارمغان می‌آورد. خواندن این کتاب به ما این پیام بزرگ را منتقل می‌کند که خوشبختی یعنی نخواستن چیزی از بیرون خودمان و قدردانی از چیزی که زندگی به ما عرضه می‌کند. ایچی گو ایچی یه یعنی قرارگرفتن در لحظه بی‌زمانی. لحظه ناب حضور در دنیا و حس کردن و لمس کردن و بوییدن چیزها انگار که برای آخرین بار است. ژاپنی‌ها حتی برای زمان خداحافظی با گفتن ایچی گو ایچی یه لحظات خاص را برای هم آرزو می‌کنند. پس: ایچی گو ایچی یه!کتاب «ایچی گو ایچی یه»نوشته هکتور گارسیا و فرانسس میرالسلینک کتاب در فیدیبو: https://fidibo.com/book/100193فاطمه کاریفاطمه کاریSun, 10 Jan 2021 19:57:37 +0330https://virgool.ir/@fateme.kariii/کتاب-سوکورو-تازاکی-بیرنگ-و-سالهای-زیارتش-huplkhezqbakتنهایی و جداماندگی، سرنوشت محتوم انسان امروزیجداماندگی انسان امروزی باعث ایجاد جراحتی عمیق در روح و ایجاد حس تنهایی ابدی در او شده است. اما جداماندگی از چه کسانی و چه چیزی؟ کتاب سوکوروتازاکی و سال‌های زیارتش، درباره احساس خلا درونی سوکورو، شخصیت اصلی داستان است. حس تنهایی عمیق و ابدی در او و افکاری که درمورد جداماندگی دارد، باعث تجربه کابوس‌های شبانه‌اش شده است. احساس شدید طرد شدن و کنار گذاشته شدن در عمق روح او نفوذ کرده است. موجی از رخوت و بی تفاوتی را می‌توان از سوکوروتازاکی دریافت کرد. ما در این کتاب با زندگی سوکورو و افکار او همراه می‌شویم.هاروکی موراکامی، نویسنده محبوب نسل امروز، دغدغه تنهایی انسان را دارد. او در اکثر آثارش با الهام از قطعه‌ها و آثار موسیقی مورد علاقه‌اش و اقتباس از آن‌ها و نمایاندن این آثار در خلل داستان، منظور خود را به خواننده القا می‌کند. در این اثر هم قطعه «سال‌های زیارت» از فرانتس لیست، تاثیر زیادی در پیشبرد داستان دارد.داستان کتاب درمورد پسری است که پس از طرد شدن از گروه صمیمی دوستانش، به ورطه مرگ و نابودی کشیده می‌شود و دیگر هیچ چیز برایش مهم نیست. سوکورو با زندگی منزوی و ساده‌ای که در توکیو دارد، تنها سرگرمی‌اش تماشای ایستگاه‌های قطار توکیو است. او طراح ایستگاه قطار است و رسالت خود را در «ساختن» چیزها می‌داند. حس تک افتادن در تمام لحظات داستان با سوکورو همراه است. این حس جداماندگی در او باعث ایجاد انزوایی خود خواسته شده است. سوکورو نمی‌داند که چرا از گروه دوستان خود طرد شده. این حس بلاتکلیفی سال‌ها مثل خوره در تمام جان او رخنه کرده است. خاطره‌هایش زیر ماسه‌های فراموشی مدفون شده‌اند. اما وزش یک باد کافی است تا ماسه‌ها کنار روند و آرزوی مرگ در سوکورو باز هم بیدار شود.« گاهی وقت‌ها واقعیت من را یاد شهری مدفون زیر ماسه‌ها می‌اندازد. هر قدر زمان می‌گذرد، ماسه‌ها روی هم بیشتر تلنبار می‌شوند. یک وقت هم بادی می‌آید و ماسه‌ها را کنار می‌زند و چیزی که زیرشان است پیدا می‌شود.»سوکورتازاکی نمادی است از انسان‌های تنها که برای مدت‌ها است که در لاک تنهایی خود فرو رفته‌اند و در فضای سرد و تاریک ذهن خود زندگی می‌کنند. افکار ذهن او را پر کرده‌اند، افکار درباره گذشته و آینده و گیر کردن بین این دو و گذراندن زمان حال با ذهنی آشفته.آشنایی با سارا سوکورو را تغییر می‌دهد و او را بیدار می‌کند. سارا سوکورو را مجبور می‌کند تا با واقعیت روبه‌رو شود و به دنبال چرایی طرد شدن از گروه باشد. سوکورو با خودش کلنجار می‌رود. از طرفی این موضوع سال‌ها است که روح او را عذاب می‌دهد و دلش می‌خواهد بداند که چرا از گروه صمیمی دوستانش طرد شده است. گیجی و منگی سوکورو به خواننده هم انتقال پیدا می‌کند. لحن و نگاه سرد سوکورو نسبت به همه چیز فضای داستان را تاریک و سرد کرده است.خواندن این داستان تجربه دردناک فقدان و از دست دادن را در من بیدار کرد. همه ما حداقل یک بار در زندگی‌مان، جداماندگی و طرد شدن از انسان‌های دیگر را تجربه کرده‌ایم. حس دوست داشته نشدن، معمولی و بی‌رنگ بودن. بعد از تجربه تلخ از دست دادن، ترس تکرار آن لحظات، دیگر تو را رها نمی‌کند. ترس از دست دادن و رها شدن برای همیشه در وجود تو خانه می‌کند.سوکورو هیچ گاه فکر نمی‌کرد دوستانش او را برتر از خود می‌دانستند. او سال‌های زیادی را با فکر معمولی بودن و چیزی برای عرضه نداشتن، طی کرد. گاهی ما در مورد خودمان فکرهایی می‌کنیم که با نظر و دیدگاه بقیه کاملا متفاوت است. احساسی که درمورد خودمان داریم، به طور کلی با حس اطرافیان ما فرق می‌کند. گاهی واقعیت فرسنگ‌ها با تصورات ما فاصله دارد. زمانی که ما در عمق نا امیدی‌ها دست و پا می‌زنیم، کسی دیگر از دور به زندگی ما غبطه می‌خورد و آرزوی بودن در موقعیت ما را دارد. گاهی صرف صحبت کردن با کسی می‌تواند تمام تصورات ما را تغییر دهد.کتاب «سوکورو تازاکی بی‌رنگ و سال‌های زیارتش»نوشته هاروکی موراکامیتنهایی و جداماندگی، سرنوشت محتوم انسان امروزیجداماندگی انسان امروزی باعث ایجاد جراحتی عمیق در روح و ایجاد حس تنهایی ابدی در او شده است. اما جداماندگی از چه کسانی و چه چیزی؟ کتاب سوکوروتازاکی و سال‌های زیارتش، درباره احساس خلا درونی سوکورو، شخصیت اصلی داستان است. حس تنهایی عمیق و ابدی در او و افکاری که درمورد جداماندگی دارد، باعث تجربه کابوس‌های شبانه‌اش شده است. احساس شدید طرد شدن و کنار گذاشته شدن در عمق روح او نفوذ کرده است. موجی از رخوت و بی تفاوتی را می‌توان از سوکوروتازاکی دریافت کرد. ما در این کتاب با زندگی سوکورو و افکار او همراه می‌شویم.هاروکی موراکامی، نویسنده محبوب نسل امروز، دغدغه تنهایی انسان را دارد. او در اکثر آثارش با الهام از قطعه‌ها و آثار موسیقی مورد علاقه‌اش و اقتباس از آن‌ها و نمایاندن این آثار در خلل داستان، منظور خود را به خواننده القا می‌کند. در این اثر هم قطعه «سال‌های زیارت» از فرانتس لیست، تاثیر زیادی در پیشبرد داستان دارد.داستان کتاب درمورد پسری است که پس از طرد شدن از گروه صمیمی دوستانش، به ورطه مرگ و نابودی کشیده می‌شود و دیگر هیچ چیز برایش مهم نیست. سوکورو با زندگی منزوی و ساده‌ای که در توکیو دارد، تنها سرگرمی‌اش تماشای ایستگاه‌های قطار توکیو است. او طراح ایستگاه قطار است و رسالت خود را در «ساختن» چیزها می‌داند. حس تک افتادن در تمام لحظات داستان با سوکورو همراه است. این حس جداماندگی در او باعث ایجاد انزوایی خود خواسته شده است. سوکورو نمی‌داند که چرا از گروه دوستان خود طرد شده. این حس بلاتکلیفی سال‌ها مثل خوره در تمام جان او رخنه کرده است. خاطره‌هایش زیر ماسه‌های فراموشی مدفون شده‌اند. اما وزش یک باد کافی است تا ماسه‌ها کنار روند و آرزوی مرگ در سوکورو باز هم بیدار شود.« گاهی وقت‌ها واقعیت من را یاد شهری مدفون زیر ماسه‌ها می‌اندازد. هر قدر زمان می‌گذرد، ماسه‌ها روی هم بیشتر تلنبار می‌شوند. یک وقت هم بادی می‌آید و ماسه‌ها را کنار می‌زند و چیزی که زیرشان است پیدا می‌شود.»سوکورتازاکی نمادی است از انسان‌های تنها که برای مدت‌ها است که در لاک تنهایی خود فرو رفته‌اند و در فضای سرد و تاریک ذهن خود زندگی می‌کنند. افکار ذهن او را پر کرده‌اند، افکار درباره گذشته و آینده و گیر کردن بین این دو و گذراندن زمان حال با ذهنی آشفته.آشنایی با سارا سوکورو را تغییر می‌دهد و او را بیدار می‌کند. سارا سوکورو را مجبور می‌کند تا با واقعیت روبه‌رو شود و به دنبال چرایی طرد شدن از گروه باشد. سوکورو با خودش کلنجار می‌رود. از طرفی این موضوع سال‌ها است که روح او را عذاب می‌دهد و دلش می‌خواهد بداند که چرا از گروه صمیمی دوستانش طرد شده است. گیجی و منگی سوکورو به خواننده هم انتقال پیدا می‌کند. لحن و نگاه سرد سوکورو نسبت به همه چیز فضای داستان را تاریک و سرد کرده است.خواندن این داستان تجربه دردناک فقدان و از دست دادن را در من بیدار کرد. همه ما حداقل یک بار در زندگی‌مان، جداماندگی و طرد شدن از انسان‌های دیگر را تجربه کرده‌ایم. حس دوست داشته نشدن، معمولی و بی‌رنگ بودن. بعد از تجربه تلخ از دست دادن، ترس تکرار آن لحظات، دیگر تو را رها نمی‌کند. ترس از دست دادن و رها شدن برای همیشه در وجود تو خانه می‌کند.سوکورو هیچ گاه فکر نمی‌کرد دوستانش او را برتر از خود می‌دانستند. او سال‌های زیادی را با فکر معمولی بودن و چیزی برای عرضه نداشتن، طی کرد. گاهی ما در مورد خودمان فکرهایی می‌کنیم که با نظر و دیدگاه بقیه کاملا متفاوت است. احساسی که درمورد خودمان داریم، به طور کلی با حس اطرافیان ما فرق می‌کند. گاهی واقعیت فرسنگ‌ها با تصورات ما فاصله دارد. زمانی که ما در عمق نا امیدی‌ها دست و پا می‌زنیم، کسی دیگر از دور به زندگی ما غبطه می‌خورد و آرزوی بودن در موقعیت ما را دارد. گاهی صرف صحبت کردن با کسی می‌تواند تمام تصورات ما را تغییر دهد.داماندگی، سرنوشت محتوم انسان امروزیجداماندگی انسان امروزی باعث ایجاد جراحتی عمیق در روح و ایجاد حس تنهایی ابدی در او شده است. اما جداماندگی از چه کسانی و چه چیزی؟ کتاب سوکوروتازاکی و سال‌های زیارتش، درباره احساس خلا درونی سوکورو، شخصیت اصلی داستان است. حس تنهایی عمیق و ابدی در او و افکاری که درمورد جداماندگی دارد، باعث تجربه کابوس‌های شبانه‌اش شده است. احساس شدید طرد شدن و کنار گذاشته شدن در عمق روح او نفوذ کرده است. موجی از رخوت و بی تفاوتی را می‌توان از سوکوروتازاکی دریافت کرد. ما در این کتاب با زندگی سوکورو و افکار او همراه می‌شویم.هاروکی موراکامی، نویسنده محبوب نسل امروز، دغدغه تنهایی انسان را دارد. او در اکثر آثارش با الهام از قطعه‌ها و آثار موسیقی مورد علاقه‌اش و اقتباس از آن‌ها و نمایاندن این آثار در خلل داستان، منظور خود را به خواننده القا می‌کند. در این اثر هم قطعه «سال‌های زیارت» از فرانتس لیست، تاثیر زیادی در پیشبرد داستان دارد.داستان کتاب درمورد پسری است که پس از طرد شدن از گروه صمیمی دوستانش، به ورطه مرگ و نابودی کشیده می‌شود و دیگر هیچ چیز برایش مهم نیست. سوکورو با زندگی منزوی و ساده‌ای که در توکیو دارد، تنها سرگرمی‌اش تماشای ایستگاه‌های قطار توکیو است. او طراح ایستگاه قطار است و رسالت خود را در «ساختن» چیزها می‌داند. حس تک افتادن در تمام لحظات داستان با سوکورو همراه است. این حس جداماندگی در او باعث ایجاد انزوایی خود خواسته شده است. سوکورو نمی‌داند که چرا از گروه دوستان خود طرد شده. این حس بلاتکلیفی سال‌ها مثل خوره در تمام جان او رخنه کرده است. خاطره‌هایش زیر ماسه‌های فراموشی مدفون شده‌اند. اما وزش یک باد کافی است تا ماسه‌ها کنار روند و آرزوی مرگ در سوکورو باز هم بیدار شود.« گاهی وقت‌ها واقعیت من را یاد شهری مدفون زیر ماسه‌ها می‌اندازد. هر قدر زمان می‌گذرد، ماسه‌ها روی هم بیشتر تلنبار می‌شوند. یک وقت هم بادی می‌آید و ماسه‌ها را کنار می‌زند و چیزی که زیرشان است پیدا می‌شود.»سوکورتازاکی نمادی است از انسان‌های تنها که برای مدت‌ها است که در لاک تنهایی خود فرو رفته‌اند و در فضای سرد و تاریک ذهن خود زندگی می‌کنند. افکار ذهن او را پر کرده‌اند، افکار درباره گذشته و آینده و گیر کردن بین این دو و گذراندن زمان حال با ذهنی آشفته.آشنایی با سارا سوکورو را تغییر می‌دهد و او را بیدار می‌کند. سارا سوکورو را مجبور می‌کند تا با واقعیت روبه‌رو شود و به دنبال چرایی طرد شدن از گروه باشد. سوکورو با خودش کلنجار می‌رود. از طرفی این موضوع سال‌ها است که روح او را عذاب می‌دهد و دلش می‌خواهد بداند که چرا از گروه صمیمی دوستانش طرد شده است. گیجی و منگی سوکورو به خواننده هم انتقال پیدا می‌کند. لحن و نگاه سرد سوکورو نسبت به همه چیز فضای داستان را تاریک و سرد کرده است.خواندن این داستان تجربه دردناک فقدان و از دست دادن را در من بیدار کرد. همه ما حداقل یک بار در زندگی‌مان، جداماندگی و طرد شدن از انسان‌های دیگر را تجربه کرده‌ایم. حس دوست داشته نشدن، معمولی و بی‌رنگ بودن. بعد از تجربه تلخ از دست دادن، ترس تکرار آن لحظات، دیگر تو را رها نمی‌کند. ترس از دست دادن و رها شدن برای همیشه در وجود تو خانه می‌کند.سوکورو هیچ گاه فکر نمی‌کرد دوستانش او را برتر از خود می‌دانستند. او سال‌های زیادی را با فکر معمولی بودن و چیزی برای عرضه نداشتن، طی کرد. گاهی ما در مورد خودمان فکرهایی می‌کنیم که با نظر و دیدگاه بقیه کاملا متفاوت است. احساسی که درمورد خودمان داریم، به طور کلی با حس اطرافیان ما فرق می‌کند. گاهی واقعیت فرسنگ‌ها با تصورات ما فاصله دارد. زمانی که ما در عمق نا امیدی‌ها دست و پا می‌زنیم، کسی دیگر از دور به زندگی ما غبطه می‌خورد و آرزوی بودن در موقعیت ما را دارد. گاهی صرف صحبت کردن با کسی می‌تواند تمام تصورات ما را تغییر دهد.لینک کتاب در فیدیبو: https://fidibo.com/book/93438-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D9%88%DA%A9%D9%88%D8%B1%D9%88-%D8%AA%D8%A7%D8%B2%D8%A7%DA%A9%DB%8C-%D8%A8%DB%8C-%D8%B1%D9%86%DA%AF-%D8%B3%D8%A7%D9%84-%D8%B2%DB%8C%D8%A7%D8%B1%D8%AA%D8%B4فاطمه کاریفاطمه کاریFri, 25 Dec 2020 23:26:21 +0330https://virgool.ir/@fateme.kariii/مروری-بر-کتاب-فمنیسم-و-مردان-wctxtszmbjmbآشتی دادن مردان با موضوع فمنیسم، تلاشی است که نویسنده این کتاب سال‌هاست در جهت همگرا کردن گفتار فمنیستی با جنبش مردان در موضوع برابری جنسیتی در بستری جهانی در حال انجام آن است. با توجه به این موضوع که شیوه زندگی زنان سالهاست که تغییر کرده و طی چند دهه گذشته به شکلی بی سابقه در کل جهان وارد بازار کار شده‌اند و نقش پررنگی را در جامعه ایفا می‌کنند؛ بررسی این نقش در بستر خانواده و روابط، امری واجب است.همزمان با رشد روزافزون حضور زنان در جامعه، خشونت و تبعیض علیه آن‌ها نیز فزونی یافته و همچنان ما شاهد نابرابری‌های اجتماعی و محافظه کاری‌هایی به خصوص در جوامع سنتی هستیم. نویسنده در این کتاب سعی دارد تا این مسائل را موشکافی کند و با ارائه آمار و ارقام از کل جهان، این واقعیت را ثابت می‌کند که بی‌عدالتی همچنان در بعضی جوامع وجود دارد که باعث تضعیف دستاوردهای زنان می‌شود و تلاش می‌کند تا این پیام را برساند که تا زمانی که مردان در جهت حمایت از زنان قدم برندارند هیچ موقع خشونت و تبعیض علیه زنان پایان نمی‌یابد.کمتر نویسنده‌ای توانسته از این موضع به این مسئله بپردازد و با ارائه راهکار برای ایجاد آگاهی در بین جوامع، به خصوص در جوامع مردسالار سعی در ریشه کن کردن این مسئله داشته باشد.مطالعه این کتاب در کشور ما برای تمامی مردان و زنان جوان امری ضروری است. خواندن مطالب کتاب باعث می‌شود تا با دید واضح‌تری نسبت به مسئله فمنیسم نگاه کرد و از موضع گیری‌های افراطی افراد جلوگیری می‌کند.نویسنده با ارائه نتیجه آزمایش‌ها و تست‌های اینترنتی که قبل از انتشار کتاب در فضای مجازی از افراد مختلف از فرهنگ‌های متفاوت گرفته است، به این مسئله پی می‌برد که هنوز هم در جوامع سنتی و مذهبی، نشانه‌هایی از مردسالاری و نابرابری اجتماعی دیده می‌شود و بعضا در بعضی از کشورها این‌ موضوع به چیزی عادی در بین مردان و زنان تبدیل شده است.مطالب کتاب با نثری ساده و روان نوشته شده و حتی افرادی که آشنایی کمی با موضوع فمنیسم دارند می‌توانند پیام اصلی کتاب را درک کنند. به امید اینکه شاید با مطالعه این کتاب در بین جوانان نسل جدید، شاهد تغییر در نگرش‌های مردسالانه و رشد روزافزون زنان جسور و شجاع در کشورمان شویم.#فمنیسم_و_مردان#نیکی_ون_در_گاگفاطمه کاریفاطمه کاریThu, 03 Dec 2020 23:03:06 +0330https://virgool.ir/@fateme.kariii/مروری-بر-نمایشنامه-مهمانسرای-دو-دنیا-yvfkdtdkavnvتحمل آسودگی در برزخ یا رنج در دنیاحس عجیبیه. این‌که از یه آسانسور بیای بیرون و وارد دنیای دیگه‌ای بشی. دنیایی که نه زندگی توش جریان داره و نه مرگ سراغت اومده. دنیایی بین این دو. «مهمانسرای دو دنیا» توصیف دنیایی بین مرگ و زندگیه و دغدغه‌هایی که بعد از ورود به این دنیا سراغمون میان. ترس‌ها و حسرت‌ها، هجوم احساسات مختلف در یک زمان و مرور زندگی و گاهی تجربه تحول.اریک امانوئل اشمیت، نویسنده، نمایشنامه نویس و فیلسوف فرانسوی-بلژیکی، با نوشتن داستان‌های سوررئال خودش، بسیاری از آدم‌ها رو به فکر واداشته. نمایشنامه مهمانسرای دو دنیا یکی از همین هاست.مهمانسرای دو دنیا، جاییه بین زندگی و مرگ. جای کسایی که به اغما میرن و اونجا منتظر میمونن تا تکلیفشون روشن شه، بازگشت به زندگی یا رفتن به سوی مرگ.ژولین، شخصت اصلی داستان، مردیه که بر اثر تصادف وارد این مهمانسرا شده و اولش نمیدونه که کجاست. بعدش که توسط شخصیت¬های دیگه متوجه قضیه میشه کنترلش رو از دست میده. انگار باور نمیکنه که همچین دنیایی هم وجود داره. شخصیت‌های دیگه داستان همگی اسم‌هایی بر اساس شغلشون دارن آقای رئیس، غیب گو و ماری که خدمتکاره. دکتر س و دو دستیارش هم نقش فرشته هایی رو بازی می‌کنن که وقتی زمانش برسه اون‌هارو هدایت میکنن به سمت آسانسوری که یا به طبقه پایین یعنی بازگشت به زندگی میره یا به طبقه بالا یعنی مرگ.در طول داستان این موضوع برای شخصت‌ها روشن میشه که مهم نیست شغلت چیه یا تو چه طبقه ای از اجتماع زندگی میکنی. قانون هستی برای همه برابری می¬کنه و وقتی که زمانش برسه باید به تقدریت تن بدی. ژولین در نهایت به این موضوع پی می‌بره که چقدر به واقعیت زندگی بی توجه بوده: «حتا وقتی تو خیابون راه می‌رفتم به واقعیت اعتقاد نداشتم. پالتو، کلاه، کفش‌هایی رو می‌دیدم که از جلوم می‌گذرن، آدم‌هارو. ولی اونارو از جسمشون خالی می‌کردم و اسکلتشون رو می‌دیدم، می‌دیدم که همه چیز یه روز از بین می‌ره. انگار یه دستی در درون من بود که نمی‌ذاشت وارد زندگی بشم و اون فکر مرگ بود. اگه بهم اطمینان می‌دادن که بعد از این زندگی یه زندگی دیگه هست، حتما وضع فرق می‌کرد...»کتاب این پیام رو می‌رسونه که هیچ چیز قطعی در این دنیا وجود نداره و این ماییم که انتخاب می‌کنیم خوشحال باشیم و از لحظات زندگیمون لذت ببریم یا در سیاهی مرگ فرو بریم و به پوچی ادامه بدیم. هیچ کس خبر نداره که در دنیای دیگه چی انتظار مارو میکشه. حتا دکتر س که مامور هدایت کردن انسان‌ها به زندگی دوباره و مرگ بود خبر نداشت که کسی که وارد آسانسور میشه قراره کجا بره.در این فضای معلق هیچ چیز جز «من» قطعیت نداره. هیچ کس خبر نداره که چه چیزی در نهایت انتظارشو می‌کشه. درست زمانی که منتظرش نیستی سراغت میاد و تورو با خودش می‌بره. بعضی‌ها فرصتشو پیدا می‌کنن که عمیقا به زندگیشون نگاه کنن و بعضی‌ها مستقیما به سمت بالا، بالایی که برای همه ناشناخته اس میرن. ژولین توی این مهمانسرا از تمامی لحظاتش استفاده می‌کنه و عمیق‌ترین و وسیع‌ترین لحظات رو تجربه می‌کنه و با تجربه عشق واقعی به قطعیت کامل می‌رسه در نهایت به سمتی می‌ره که خدا یا سرنوشت براش تعیین کرده.کتاب «مهمانسرای دو دنیا»نوشتۀ اریک امانوئل اشمیتلینک این کتاب در فیدیبو : https://fidibo.com/book/86826-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%87%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AF%D9%88-%D8%AF%D9%86%DB%8C%D8%A7فاطمه کاریفاطمه کاریFri, 27 Nov 2020 15:40:28 +0330https://virgool.ir/@fateme.kariii/درباره-کتاب-زیباترین-جای-جهان-اینجاست-fq19ckj4iqeiدعوتی به خوشبختیآیا معنی خوشبختی این است که انسان احساس کند زیباترین جای دنیا همان جایی است که او در آن قرار گرفته است؟ در انتهای مسیر زندگی چه چیزی انتظار ما را می‌کشد؟کتاب «زیباترین جای جهان اینجاست» به دغدغه‌های این جهان و این موضوع مهم می‌پردازد که نباید حسرتی در زندگی باقی گذاشت. نویسنده با پرسیدن سوال‌های چالش برانگیز، مخاطب را به فکر وامی‌دارد. به فکر اینکه طعم خوشبختی زمانی حاصل می‌شود که نوع نگاه ما به زندگی تغییر کند.فرانسسک میرالس، نویسنده، موسیقی‌دان و مترجم اسپانیایی، با پرداختن به مسائل عمیق فلسفی و روان‌شناسی در قالب داستان و در نهایتِ سادگی به بینش خوانندگان خود عمق و جهت می‌بخشد."زیباترین جای جهان این جاست"، نام کافه‌ای است که در آن اتفاقات جادویی می‌افتد و پیام‌های عمیقی منتقل می‌کند. کافه‌ای که هم وجود دارد و هم ندارد. هر میزی در این کافه ویژگی شگفت‌انگیزی دارد.«ایریس» شخصیت اصلی داستان، در تلاش برای یافتن معنا در زندگی خود است. او می‌ترسد که به‌خاطر ترس‌های واهی‌اش، فرصت‌های خوب زندگی را از دست بدهد. ایریس نمی‌تواند خودش را از خاطرات دردناکی که در عمق وجودش حفظ کرده رها کند. زندگی ایریس، سرد و بی‌روح و بدون عشق است. او پس از مرگ همزمان پدر و مادرش، تصمیم می‌گیرد به زندگی‌اش خاتمه‌ دهد. تا این‌که همه چیز شروع به تغییر می‌کند. او با کافه «زیباترین جای جهان اینجاست» آشنا می‌شود و آنجاست که طعم واقعی زندگی را می‌چشد.با خواندن این کتاب به این موضوع پی می‌بریم که گاهی اوقات، ناراحتی و رنج در زندگی چیزهایی به ما می‌آموزند که مسیر زندگی ما را تا پایان تغییر می‌دهد و باعث رشد ما می‌شود. «اگر ما در زندگی خوب خودمان را پر نکنیم، نمی‌توانیم مرگ زیبایی داشته باشیم. می‌دانی که خیلی از انسان‌ها از دنیای مردگان برگشته‌اند تا کاری که نیمه‌کاره بوده را به سرانجام برسانند؟ قبل از رفتن باید با دنیا و انسان‌هایی که دوست‌شان داری صلح کنی. اول هم باید از خودت شروع کنی»پیام اصلی کتاب این است که «گذشته را رها کن تا حال به جریان بیفتد» در جای جای کتاب این جمله تکرار می‌شود و ایریس در لحظات سخت زندگی‌اش این جمله را برای خود مرور می‌کند.تاکید نویسنده بر این است که بعضی چیزها فقط به زمان حال تعلق دارند. ما باید با تمام جود از لحظات زندگی لذت ببریم و از آن‌ها استفاده کنیم؛ درغیر این صورت مرگ برایمان هولناک می‌شود، چون جرات نکردیم که زندگی کنیم.‌شاید خوشبختی در جای خاصی نباشد. شاید این نگاه ما به زندگی است که خوشبختی را می‌سازد. چگونه اندیشیدن و چگونه لذت بردن از لحظات، لازمه خوشبختی است. اگر درست زندگی کنیم، هرجا که باشیم، زیباترین جای جهان همان جاست.فاطمه کاریفاطمه کاریThu, 19 Nov 2020 15:45:19 +0330https://virgool.ir/@fateme.kariii/درباره-کتاب-کتاب-ایکیگای-نوشته-هکتور-گارسیا-و-فرانسیس-میرالس-cpssa7mtde6yمعنای زندگی من چیست؟راز زندگی طولانی و شاد چیست؟ آیا تنها هدف، طولانی بودن زندگی است یا نحوه گذراندن آن؟ چرا برخی از افراد هیچ‌وقت از زندگی خود راضی نیستند؟پاسخ این سوال‌ها در کتاب «ایکیگای» نهفته است. این کتاب درمورد لذت بردن از رسوم روزمره است و با ارائه نکاتی ضروری برای شاد زیستن به ما در تجربه زندگی شاد و طولانی کمک می‌کند. هدف اصلی کتاب فاش کردن اسرار زندگی طولانی صدساله‌های ژاپنی است و بر این اساس ابزاری در اختیارتان قرار می‌دهد که «ایکیگای» خودتان را پیدا کنید.نویسندگان این کتاب با تحقیق بر علت طول عمر استثنایی ژاپنی‌ها، به ویژه کسانی که در جزیره اوکیناوا زندگی می‌کنند، راز زندگی طولانی را دریافتند و در اختیار ما گذاشتند.ژاپنی‌ها معتقدند که هر فردی ایکیگای خود را دارد؛ ایکیگای دلیلی است برای اینکه هر روز صبح از رختخواب بیرون بیایید. ایکیگای درواقع هدفی است که شما را در طول زندگی هدایت می‌کند و به شما انگیزه برای دیدن و ایجاد چیزهای زیبا و مفید می‌دهد.کتاب این نکته ضروری را ذکر می‌کند که برای شاد زیستن در زندگی باید چیزی برای انجام دادن، چیزی برای عشق ورزیدن و چیزی برای امیدوار بودن داشته باشیم. «موضوع مشترک در همه کسانی که ایکیگای دارند این است که آن‌ها، هر اتفاقی هم که بیفتد، ایکیگای خود را دنبال می‌کنند. آن‌ها هرگز از پا نمی‌نشینند و تسلیم نمی‌شوند، حتی وقتی که همه چیز علیه‌شان است و پشت سرهم با موانع روبه‌رو می‌شوند.»با خواندن این کتاب پی می‌بریم که زمانی که ایکیگای خود را کشف کردیم، دنبال کردن و پروش روزانه آن به زندگی‌مان معنا می‌دهد. کتاب با ذکر نکات کوچک و اما ضروی این پیام را می‌رساند که حتی کوچکترین عادات روزانه ما در کیفیت زندگی‌مان تاثیر می‌گذارد. کتاب به من آموخت که خودم و تمایلات خودم از همه مهم‌تر است و باید زندگی‌ام را با کارهایی که دوست دارم و واقعا از انجام دادن آنها لذت می‌برم بگذرانم.«صنعتگران، مهندسان، فلسفه ذن و سبک آشپزی ژاپنی‌ها چه ویژگی مشترکی با یکدیگر دارند؟ پاسخ این است: سادگی و توجه به جزئیات» مردم جزیره اوکیناوا با داشتن سبک زندگی ساده و سالم و انجام کارهایی که برایشان معنا دارد، ایکیگای خود را تا پایان زندگی طولانی خود به همراه دارند.پیام اصلی کتاب این است که بپذیریم چیزهای خاصی وجود دارند که ما هیچ‌گونه کنترلی بر آن‌ها نداریم، مثل گذر زمان و ماهیت جهان اطرافمان. کتاب با ارائه راه‌حل‌های ساده‌ای به ما کمک می‌کند که در «جریان» زندگی آرام خود قرار بگیریم. انجام ورزش‌هایی که به تعادل و هارمونی جسم و ذهنمان کمک می‌کند، معاشرت روزانه با کسانی که واقعا به آن‌ها عشق می‌ورزیم، عادات غذا خوردن سبک و انجام کارهایی که از آن‌ها لذت می‌بریم، مهم ترین چیزهایی هستند که ما را درجریان می‌اندازند.زمانی که زندگی‌مان هدف پیدا کند، به حالتی از جریان دست می‌یابیم که با شادی عمیقی همراه است. تاکید اصلی کتاب بر این است که به دنبال چیزهایی بروید که واقعا از آن‌ها لذت می‌برید و از چیزهایی که از آن‌ها متنفرید، دوری کنید. خود را مشغول کارهایی کنید که به زندگی‌تان معنا می‌بخشد و طبق جمله ویکتور فرانکل «اگر هنوز نمی‌دانید که ایکیگای شما چیست، ماموریتتان این است که آن را کشف کنید.»لینک خرید کتاب از فیدیبو: https://fidibo.com/book/90670فاطمه کاریفاطمه کاریSat, 14 Nov 2020 20:13:29 +0330