<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های فاطمه خوش نما</title><link>https://virgool.ir/feed/@fateme</link><description>مادر / روزنامه‌نگار/ يك كتاب‌خوان حرفه‌اي/</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 06:20:17</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/3332/avatar/usGld1.jpg</url><title>فاطمه خوش نما</title><link>https://virgool.ir/@fateme</link></image><item><title>خواستن هميشه توانستن نيست</title><link>https://virgool.ir/@fateme/خواستن-هميشه-توانستن-نيست-ndqkd9mjfaxw</link><description>بله! خواستن، هميشه توانستن نيست. علي‌الخصوص وقتي كه پاي نوشتن و بازي با كلمه‌ها در ميان باشد. اغلب آدم‌هايي كه من در اطرافم مي‌بينم، &#34; نوشتن &#34; را دوست دارند. اما تعداد خيلي زيادي از آن‌ها حتي قادر نيستند به اندازه‌ي چندخط پيام تبريك تولد يا تسليت براي كسي بنويسند. آن‌ها براي فرستادن چنين پيام كوتاه و مختصري دست به دامن گوگل مي‌شوند و در آن كادر جادويي عبارت &#34; تبريك تولد يا اسمس عاشقانه&#34; را جستجو مي‌كنند. كسي كه مي‌نويسد،‌ خداست. يعني مي‌تواند متني را خلق كند كه قبل از اين نبوده. تصويري را در ذهن مخاطبش بسازد كه تا قبل از اين، وجود نداشته. دنيايي را به وجود بياورد كه كسي قبلا آن دنيا را نديده است. حتي به قدر نوشتن يك تبريك تولد ساده يا يك پيام عاشقانه‌ي دلچسب. &#34; نوشتن‌ &#34; به همان‌اندازه كه هنر و تخصص به حساب مي‌آيد، مي‌تواند يكي از ضروريات زندگي ما نيز باشد. ناتواني در نوشتن و به كارگيري كلمات تا آن‌جا كه شما حتي براي توليد يك تبريك ساده يا ابراز احساسات عاشقانه‌ي خودتان به كسي كه دوستش داريد، مستاصل شويد، با هيچ توجيهي پذيرفته شده نيست. پس در هر مرحله از زندگي كه هستيد و هر نقش و شغلي كه در خانه و اجتماع داريد بدانيد كه شما محتاج دوستي با كلمه‌ها هستيد. بنابراين با آن‌ها معاشقه كنيد و كلمه‌ها را مثل موم در چنگال خودتان نرم نگه‌داريد.اما، راه و روش درست دوستي با كلمه‌ها چيست؟ چطور مي‌توانيم بنويسم و خوب هم بنويسم؟ چگونه مي‌توانيم از عهده‌ي رديف كردن كلمه‌ها كنار يكديگر براي بيان احساسات‌مان به بهترين و خلاقانه‌ترين شكل ممكن بربياييم؟ رسيدن به اين نقطه از &#34; توانايي در نوشتن&#34; مراحل مختلفي دارد كه بر اساس تجربه‌هاي شخصي خودم به مرور آن‌ها را اينجا يادداشت مي‌كنم و در اختيار همه قرار مي‌دهم. اما نوك قله و هرم ابزارهاي مورد نياز براي  رسيدن به اين توانايي،‌ خواندن و خواندن و خواندن و خواندن و خواندن است! آن‌هم نه هر خواندني! اگر ذره‌اي به نوشتن علاقه داريد و دل‌تان مي‌خواهد ياد بگيريد با كنار هم گذاشتن كلمه‌ها، خالق يك تصوير و دنياي جديد باشيد،‌ حتما كتاب بخوانيد. حتما كتاب زياد بخوانيد و از خواندن محتواي بي‌خود و غيرمفيد تلگرامي و شبكه‌هاي اجتماعي به شدت پرهيز كنيد. اين اولين و مهم‌ترين پيش‌شرط رسيدن به قله‌هاي موفقيت در نوشتن است. </description><category>فاطمه خوش نما</category><author>فاطمه خوش نما</author><pubDate>Mon, 27 Aug 2018 16:57:20 +0430</pubDate></item><item><title>و بالاخره شروع...</title><link>https://virgool.ir/@fateme/و-بالاخره-شروع-kzvuk6kghnpl</link><description>اين اولين پست من در ويرگول است. بنابراين ترجيح مي‌دهم درباره‌‌ي سوالات احتمالي آن‌هايي كه ممكن است اين پست را بخوانند، چيزهايي بنويسم.اول اينكه من كيستم؟سوال بالا مي‌تواند هزار و يك قلم جواب داشته باشد از هزار و يك زاويه‌ي متفاوت. اما من از يك زاويه به آن نگاه مي‌كنم و جواب مي‌دهم. آنقدري كه مخاطب اين پست كنجكاوي‌اش برطرف شود و بداند با چه كسي رو‌به‌رو‌ست. من فاطمه هستم. راستش سن دقيقم را زياد حساب نمي‌كنم چون برايم هيچ اهميتي ندارد. متولد مرداد ماه سال 62. در 17 سالگي ازدواج كردم و از ساري به قم و بعد به تهران مهاجرت كردم. اين مهاجرت‌ها سرنوشت زندگي‌ام را تغيير داد. يعني راستش را بخواهيد حدس مي‌زنم كه اين‌طور بوده باشد. دو دختر دارم. ثنا 14 ساله و تسنيم 8 ساله. دوم اينكه من چه‌كاره‌ام؟ كارم نوشتن است. كلمه‌ها را به خدمت مي‌گيرم. كلمه‌ها برايم معني و مفهوم خاصي دارند، بيش از آنچه تصورش را بكنيد. كلمه‌ها را به خدمت مي‌گيرم اما گاهي خودم هم مثل موم در چنگال‌شان نرم مي‌شوم. يك رابطه‌ي عاشقانه‌ي كاملا دوسويه. راستش را بخواهيد آن‌وقت‌ها كه شروع كردم به نوشتن و فهميدم كه استعدادش را دارم، هرگز فكر نمي‌كردم نوشتن را روزي به عنوان كار رسمي خودم اعلام كنم. اما شد. علاقه‌ام به نوشتن هر روز و هر روز بيشتر شد تا بالاخره پذيرفتم كه شغل‌م سروكار داشتن با كلمه‌هاست و در كارم جدي شدم. تا آنجا كه سال‌ها دبير و سردبير مجله‌هاي مختلفي بودم. از نشريه‌هاي دانشجويي گرفته تا فرهنگي و اجتماعي. چندسالي دبير صفحات خانواده و تربيت كودك و مهارت‌هاي فردي روزنامه‌ي همشهري بودم. مدتي دبير سرويس سبك‌زندگي همشهري جوان نيز و همين‌طور كارهاي جسته و گريخته‌ي ديگري كه همه‌شان وصل به &#34; كلمه &#34; بود و هست. سوم اينكه از كجا شروع كردم؟من نوشتن را از درون خودم شروع كردم. بي‌اينكه درسي برايش خوانده باشم و يا كلاس و دوره‌اي رفته‌اي باشم. اجازه دادم كلمه‌ها از درونم سرريز شوند، به جوش بيايند و بيرون بريزند و همه‌ي دنياي اطرافم را در خودشان غرق كنند. من خودم نوشتن را آغاز كرده بودم اما اين كلمه‌ها بودند كه مرا با خودشان به عمق بهشت مي‌كشاندند. بهشتِ خلقِ يك اثر. تحصيلاتم هيچ ربطي به نوشتن ندارد و البته كه هيچ رشته‌اي در هيچ سطحي از دانش نمي‌تواند از شما نويسنده بسازد هرچند كه معتقدم با تمرين و تلاش حتما مي‌توانيد به سطح مطلوبي از نوشتن دست پيدا كنيد اما نقش هوش در اين ميان حتما جدي‌تر است.چهارم اينكه اينجا قرار است از چه بنويسم؟راستش را بخواهيد اينجا قرار است از تجربه‌هايم درباره‌ي نوشتن بنويسم. من همه‌ي اصول نوشتن را شخصا تجربه كرده‌ام و قدم به قدم پيش رفته‌ام. شايد كسي از اين حوالي رد بشود و دلش بخواهد اثري خلق كند اما دست و دلش به كار نمي‌رود چون تجربه ندارد. تجربه‌هايم را درباره نوشتن اينجا مي‌نويسم و صد البته كه ممكن است يادداشت‌ها و پست‌هايي غير از اين موضوع نيز در اينجا منتشر كنم. براي اولين روز  و اولين پست كافي‌ست </description><category>فاطمه خوش نما</category><author>فاطمه خوش نما</author><pubDate>Sun, 12 Aug 2018 16:34:44 +0430</pubDate></item></channel></rss>