<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های از سرزمین شمالی</title><link>https://virgool.ir/feed/@faseleh</link><description>من مست و تو دیوانه، ما را که بَرَد خانه؟&#xA;صد بار تو را گفتم، کم خور دو سه پیمانه..</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-10 14:26:37</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/3522011/avatar/zNy38y.jpg</url><title>از سرزمین شمالی</title><link>https://virgool.ir/@faseleh</link></image><item><title>در راه فرودگاه آرلاندا</title><link>https://virgool.ir/@faseleh/در-راه-فرودگاه-آرلاندا-mwq9zxke48ii</link><description>الان در راه فرودگاه آلاندا هستم.به جاده تمیز و آرام که مرا به مقصد میرساند چشم دوخته‌ام. جاده شلوغ نیست، کاج‌ها، درخت‌های سبز و زمین سرسبز۱۸ روز است که در این خاک نفس میکشم و امروز در راه استقبال همسر و فرزندی بالاخره رسیدند.در راه فرودگاهپر از دغدغه، نگرانی، اشتیاق و ابهام.بالاخره روزهای مهاجرت شروع شد و حالا تو میمانی و خروارها مسئولیت.سالها در وطنت تلاش کردی، به موقعیتی نصفه و نیمه رسیدی و حالا رها کردی و رفتی.رفتی که دکمه ریست فکتوری زندگی را بزنی، رفتی که ببینی در جای دیگر هم میتوانی شنا کنی یا نه.  رفتی که ببینی تمرکزهایت برای هرآنچه که می‌خواهی در قاره دیگر هم جواب می‌دهد یا نه. رفتی که دیگر کسی برای دو تار مو، تو، همسرت و فرزند ۳ ماهه ات را ۵ ساعت در صف منتظر تعهد نامه دادن نگه ندارد. رفتی که کمتر دروغ بگویی و بشنوی. رفتی که نرمال تر باشی. رفتی که فرزندت در فضایی آرام‌تر بزرگ شود.رفتی که خودت هم آرام‌تر باشی. حالا رفته ای و دنیایی از دغدغه ها بر سرت خراب‌اند که آیا می‌شود یا نه؟دنیایی از مسئولیت‌هاحالا داری می‌روی به استقبال همان‌ها که مهمترین دلیل اینجا آمدنت بودند.موفق باشیاتوبوس به فرودگاه آرلاندا رسید.</description><category>از سرزمین شمالی</category><author>از سرزمین شمالی</author><pubDate>Sun, 01 Nov 2026 08:47:28 +0330</pubDate></item></channel></rss>