https://virgool.ir/feed/@farzaneh.sadafخواندن، نوشتن و خوانده شدن از لذت‌های هفت گانه وی است!fa2026-11-11 15:00:02https://files.virgool.ir/upload/users/10034/avatar/A481NX.pnghttps://virgool.ir/@farzaneh.sadafhttps://virgool.ir/@farzaneh.sadaf/بیا-بنویسیم-که-kvmwlggaannsاولش فقط تکلیف بود. تمرینی برای بهتر نوشتن. قرار بود هر هفته درباره یکی از نزدیکان یا دوستانم بنویسم. یک دفتر مخصوص این کار برداشتم و شروع کردم به نوشتن. هر هفته نوبت هر کسی که میشد مثل این کارآگاه‌های خصوصی می‌افتادم به جان شخصیتش و به گمان خودم تا عمیق‌ترین لایه‌های ذهنی طرف می‌رفتم و هر چه که راجع به آن فرد می‌دانستم را می‌نوشتم. سرک می‌کشیدم به زندگی‌اش. البته زندگی‌اش از نگاه خودم. بعد از آن این نوشتن از رفع تکلیف تبدیل شد به علاقه. حالا چند سالی می‌شود که سعی می‌کنم دقیق‌تر به آدم‌ها نگاه کنم. بیشتر حواسم باشد به این که اطرافیانم چه چیزی دوست دارند، از چه چیزی متنفرند، تکیه کلامشان چیست، شاد که باشند چه رنگی لباس می‌پوشند، غمگین که می‌شوند اولین واکنشی که از خودشان نشان می‌دهند چیست و...حتی خنده‌دارتر این که در این دفترها با آدم‌ها حرف می‌زنم. حرف‌هایی که در واقعیت نمی‌شود به آدم‌ها گفت یا لااقل من بلد نیستم. اصلا خیلی حرف‌ها هست که دلت می‌خواهد مثل رازی بین تو و برگه‌های کاغذ بماند و مخاطب مورد نظر هیچ وقت متوجهشان نشود. مثلا برای آن مردی که در رستوران سفارشم را گرفت نوشتم آقایی که نمیدانم کیستی من عاشق رنگ چشم‌های شما شدم! یا برای میم نوشتم آن روز که درباره فلان فیلم آن‌قدر با هیجان حرف می‌زدی به این فکر کردم که می‌توانم عاشق این مرد باشم اما بعدش سریع یادم رفت، امان از این عشق‌های لحظه‌ای! به خانم سین گفتم وقت‌هایی که زیادی از خودت تعریف میکنی ازت متنفر می‌شوم، از آن دوست قدیمی خواستم پای حرف‌هایم بنشیند و یک دل سیر برایش حرف زدم و...حالا من در این دفترهایی که پر می‌شوند با آدم‌ها زندگی میکنم، بیشتر از قبل آن‌ها را می‌شناسم و روی رفتارهایشان ریز می‌شوم. حرف‌هایی که در دلم مانده را به آن‌ها می‌زنم و نامه‌هایی برایشان می‌نویسم که شاید روزی به دستشان رساندم شاید هم نه. کاری که این دفترها برای من کرد را نه کیبورد گوشی و لپ‌تاپ کرد نه آدم‌های واقعی زندگیم. شما هم امتحان کنید تا مطمئن شوید برای رسیدن به آرامش گاهی فقط می‌شود به ورق‌های سفید پناه برد و لاغیر.صدف فرزانهصدف فرزانهSat, 16 Feb 2019 13:14:13 +0330https://virgool.ir/@farzaneh.sadaf/دنیا-معشوق-همه-آدم-های-زمین-است-jxnfy6mtr38gدنیا راه خودش را می‌رفت، هر کار دلش میخواست می‌کرد،اصلا گوشش به کسی بدهکار نبود، یاغی بود و سرکش،یک روز حالش خوب بود یک روز اصلا نمی‌شد طرفش رفت چه برسد به این که سرش داد زد و پرسید چه مرگت است؟چه از جانم می‌خواهی و...؟دنیا معشوق خوبی نبود!خودخواه بود!ولی من عاشق خوبی بودم برای او! به هر سازی که می‌زد می‌رقصیدم، هر سمتی که می‌رفت مرا دنبال خودش می‌کشید، چند باری خواستم دنبالش نروم، راهم را کج کنم و مثلا راه خودم را بروم که نشد! دست آخر هر چه او میخواست می‌شد! من هم حرف گوش‌کن‌ترین عاشق او بودم! نه که خیلی آدم مطیعی باشم ها!نه!مجبور بودم!خیلی چیز عجیبی هم نیست! اصلا مگر رسم دنیا همین نیست؟عاشق کشی!؟!*دنیا=worldصدف فرزانهصدف فرزانهTue, 12 Jun 2018 02:21:35 +0430https://virgool.ir/@farzaneh.sadaf/آدم-به-کلمه-است-که-زنده-است-gtno63ok8sfeدولت آبادی می‌گوید آدم فقط به آب و نان و هوا زنده نیست، آدم به آدم است که زنده است. آدم به عشق آدم است که زنده است. من اما می‌گویم آدم به کلمه است که زنده است. آدم کلمات را باور می‌کند. آدم با کلمات عاشق می‌شود، فارغ می‌شود، امیدوار می‌شود، می‌شکند، زمین می‌خورد، بلند می‌شود و راه می‌افتد، دلگرم می‌شود، دلسرد می‌شود و...می‌خواهم بگویم آدم است دیگر زود باور می‌کند، حتی اگر هزار بار ضربه خورده باشد و قسم بخورد که این آخرین بار است، باز به کلمات اعتماد می‌کند.کسی برای کلمات ما را مجازات نمی‌کند، برای قول‌هایی که با حرف دادیم و هیچ وقت عمل نشده. ما بابت قول‌های کاغذی عمل نشده مجازات می‌شویم ولی هیچ قانونی ما را برای کلمات و قول‌هایی که از دهانمان خارج می‌شود مجازات نمی‌کند. یک جای کار قانون دنیا نمی‌لنگد؟ حالا که من هیچ کاره این دنیا هستم ولی اگر کاره‌ای بودم سخت‌ترین مجازات را برای آدم‌هایی در نظر می‌گرفتم که با کلماتشان زندگی آدم‌ها را به بازی می‌گیرند.صدف فرزانهصدف فرزانهSun, 03 Jun 2018 02:28:09 +0430https://virgool.ir/@farzaneh.sadaf/من-و-عزیز-phql7taslmzg بچه که بودیم عزیز قبل از هر چیزی از چشمامون می‌فهمید مریض شدنمون رو. وقتایی که به مامان میگفت این بچه چشمش مریضه ینی مثلا تب داشتیم یا هل و هوله خورده بودیم و دلمون درد میکرد و خلاصه یه چیزیمون شده بود. انگار از چشمامون می‌خوند و همون موقع نسخه می‌پیچید واسه مامان که بهش عرق نعنا بده یا شربت دی سیکلومین و قرص سرماخوردگی و...دیروز عزیز میگفت خوبی مادر چشمات مریض شده ها گفتم آره عزیز طوری نیس زیاد با کامیپوتر کار میکنم واسه همونه.کاش هنوزم به همون سادگی عزیز نسخه میپیچید برامون و دردامون دوا میشد.صدف فرزانهصدف فرزانهSat, 02 Jun 2018 18:15:51 +0430