https://virgool.ir/feed/@farzane.koodakfa2026-11-12 06:15:32https://files.virgool.ir/upload/users/24430/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@farzane.koodakhttps://virgool.ir/@farzane.koodak/تربیت-کودک-atvi07cegjkc تربیت کودک یکی از پرچالش ترین و در عین حال پرطرفدارترین کارها در جهان است. اکثر افراد واژه ی تربیت را معادل واژه ی تنبیه می دانند. اما باید بدانید که تنبیه تنها یکی از روش های تربیتی است. در جدیدترین روش های تربیتی کودک، بیشترِ تمرکز بر روی استفاده از عبارات و تلقین های مثبت برای افزایش عزت نفس و اعتماد بنفس کودک؛ بهبود مهارت های اجتماعی و افزایش خلاقیت کودک می باشد. این نوع تربیت بر پایه ی ترس از والدین بنا نشده است بلکه بر پایه ی احترام متقابل، احترام به قوانین و مقررات و محبت پایه ریزی شده است. این مقاله نیز بر اساس آخرین متد تربیت کودک دنیا ترجمه و ارائه شده است. عزت نفس کودک خود را تقویت کنیدشکل گیری احساسی که کودکان نسبت به خود دارند ، از زمان کودکی و از نوع نگاهی که والدین به کودک خود دارند، آغاز می شود. لحن صدای شما؛ زبان بدن شما و هر حالتی از شما توسط کودک جذب می شود. کلمات شما و عکس العمل های شما به عنوان پدر و مادر در رشد عزت نفس کودک بیشتر از هر کس دیگری تاثیرگذار است.به آنها افتخار کنید و کار مثبت آنها را ستایش کنید، هر چقدر کوچک هم باشد، باعث می شود آنها به خودشان افتخار کنند، به کودکان اجازه دهید تا کارها را خودشان انجام دهند تا احساس توانایی و قدرت بیشتری داشته باشند.در مقابل، محکوم کردن نظرات آنها یا مقایسه کردن آنها با دیگران باعث می شود تا کودکان احساس بی ارزشی کنند.از عباراتی که رنگ و بوی مسخره کردن دارند استفاده نکنید و از کلمات به عنوان سلاح استفاده نکنید! عبارات و نظراتی مانند "چه کار احمقانه ای انجام داده ای" یا "کار تو بچگانه تر از رفتار برادر کوچک ترت بود" اثرات مخربی زیادی بر روح و روان کودک خواهند گذاشت به همان اندازه که ضربات فیزیکی مخرب خواهند بود.کلمات خود را با دقت انتخاب کنید و مهربان باشید. اجازه دهید که کودکانتان حس کنند ممکن است هر کس اشتباه کند و شما همچنان آنها را دوست خواهید داشت حتی زمانی که رفتار آنها را دوست ندارید. از عبارات مثبت استفاده کنیدآیا تابحال به این فکر کرده اید که در روز چند بار به رفتارهای کودک خود واکنش منفی نشان می دهید؟ اگر کمی به رفتارهای خود فکر کنید ممکن است متوجه شوید که بسیار عیب جو و سختگیر هستید. شما خودتان چه حسی خواهید داشت اگر رئیس شما در برابر کارهایی که مفید و مثبت تلقی می کنید؛  به طور منفی با شما برخورد کند؟راه حل مناسب این است که کودکان را به صورت مثبت به کارها تشویق کنید . به عنوان مثال : "تو تخت خود را بدون اینکه از تو بخواهم مرتب کرده ای-این فوق العاده است". یا اینکه بگویید : " من دیدم تو با خواهرت بازی می کردی و خیلی شکیبا و صبور برخورد می کردی". این عبارات تاثیرات بیشتری بر رفتار کودک دارد تا سرزنش های مکرر و طولانی مدت. یک بهانه و کار مثبت برای تشویق کردن کودک در هر روز پیدا کنید. در دادن پاداش نیز سخاوتمند باشید. عشق شما، آغوش شما و ستایش شما می تواند بهترین پاداش برای کودک باشد. با انجام این کار می بینید که کارهای مثبتی که می پسندید، روز به روز بیشتر می شود.محدودیت ها را تنظیم کنید نظم و انضباط در هر خانه ضروری است. هدف نظم و وضع قوانین این است که به کودکان کمک کند تا رفتارهای هنجار و قابل قبول را انتخاب کنند و راههای خودکنترلی را یاد بگیرند. آنها ممکن است با محدودیت های وضع شده توسط شما کمی مشکل داشته باشند اما آنها به آن قوانین نیاز دارند تا در بزرگسالی به شخصیت های مسئولیت پذیری تبدیل شوند.ایجاد قوانین در خانه به درک کودکان از انتظارات کمک میکند و موجب می شود تا بتوانند خود را کنترل کنند. برخی قوانین مانند: " تا زمانی که تکالیف مدرسه ی خود را انجام نداده ای از تلویزیون خبری نیست" می تواند مفید باشد.شما می توانید یک سیستم جایگزین نیز داشته باشید: دادن یک هشدار و پس از آن پیگیری عواقب ناشی از سرپیچی و توجه نکردن به اخطار. یکی از اشتباهات رایج والدین این است که عواقبی که به کودک اخطار می دهند را پیگیری نمی کنند و جدی نمی گیرند.شما نباید نظم و انضباط را از آنها بخواهید و فردا آن را فراموش کنید و نادیده بگیرید. در چیزی که به کودک می گویید ثابت قدم باشید و در انجام آنها (تا حد معقول) جدی و سختگیر باشید. برای کودکان خود زمان صرف کنیدبرای اکثر والدین و فرزندان سخت است که یک وعده ی غذایی را در کنار هم صرف کنند. شما حتما می بایست یک وقت کافی را برای این کار بگذارید. البته این زمان کم چیزی نیست که کودکان را راضی کند. صبح ها 10 دقیقه زودتر از خواب بیدار شوید تا صبحانه را با کودکانتان مصرف کنید یا بعد از نهار پیاده روی کنید. کودکانی که از والدینشان توجهی نمی بینند اغلب برای جلب توجه به کارهای منفی و اذیت کردن روی می آورند زیرا مطمئن هستند که این کار حتما جواب میدهد.برخی از والدین یک زمان با هم بودن را برای تشویق و به عنوان جایزه در نظر می گیرند. یک شب بخصوص را در هر هفته برای با هم بودن در نظر بگیرید و به کودکان نیز اجازه تصمیم گیری دهید. به دنبال راههایی باشید که بتوانید با کودک ارتباط برقرار کنید. به نظر می رسد نوجوانان نسبت به کودکان ، نیاز به زمان کمتری برای در کنار والدین بودن دارند. از آنجایی که موقعیت های کمتری برای بودن والدین با نوجوانان است، والدین باید به دنبال مشارکت دادن نوجوانان در فعالیت های خانوادگی باشند. شرکت در کنسرت، بازی و سایر رویدادهایی که بیشتر نوجوانان مخاطب آن هستند، هم به با هم بودن شما کمک می کند و هم موجب می شود که شما دوستان فرزندان خود را بشناسید.اگر شما هر دو شاغل هستید نگران نباشید، کارهای کوچک زیادی وجود دارد که می توانید انجام دهید تا در خاطر کودکتان باقی بماند. (مانند درست کردن پاپ کرن، کارت بازی، مغازه گردی و غیره).یک الگوی مناسب باشیدکودکان کوچک تر چگونگی رفتار در جامعه را از والدین خود یاد می گیرند. هر چقدر جوان تر باشند، رفتارهای بیشتری از شما را الگو قرار می دهند. قبل از اینکه عصبانی بشوید و در برابر کودکان از خود واکنش نشان دهید؛ درباره ی این فکر کنید که: آیا این همان عکس العملی هست که می خواهید فرزندانتان در زمان عصبانیت از خود بروز دهند؟توجه داشته باشید که شما مرتبا توسط فرزندانتان ارزیابی می شوید.  تحقیقات نشان داده است که کودکانی که رفتارهای پرخاشگرانه از خود بروز می دهند در خانه یک الگوی خشن داشته اند. در خانه طوری رفتار کنید که می خواهید کودکانتان رفتار کنند: احترام؛ دوستی؛ صداقت، مهربانی، صبر و تحمل باید سرلوحه ی زندگی آنها باشد. رفتارهای متواضعانه از خود نشان دهید. کارها را برای دیگران بدون توقع پاداش انجام دهید. بالاتر از همه، با کودکانتان طوری رفتار کنید که انتظار دارید دیگران با شما آنگونه رفتار کنند.  برای کودکان خود زمان صرف کنیدبرای اکثر والدین و فرزندان سخت است که یک وعده ی غذایی را در کنار هم صرف کنند. شما حتما می بایست یک وقت کافی را برای این کار بگذارید. البته این زمان کم چیزی نیست که کودکان را راضی کند. صبح ها 10 دقیقه زودتر از خواب بیدار شوید تا صبحانه را با کودکانتان مصرف کنید یا بعد از نهار پیاده روی کنید. کودکانی که از والدینشان توجهی نمی بینند اغلب برای جلب توجه به کارهای منفی و اذیت کردن روی می آورند زیرا مطمئن هستند که این کار حتما جواب میدهد.برخی از والدین یک زمان با هم بودن را برای تشویق و به عنوان جایزه در نظر می گیرند. یک شب بخصوص را در هر هفته برای با هم بودن در نظر بگیرید و به کودکان نیز اجازه تصمیم گیری دهید. به دنبال راههایی باشید که بتوانید با کودک ارتباط برقرار کنید. به نظر می رسد نوجوانان نسبت به کودکان ، نیاز به زمان کمتری برای در کنار والدین بودن دارند. از آنجایی که موقعیت های کمتری برای بودن والدین با نوجوانان است، والدین باید به دنبال مشارکت دادن نوجوانان در فعالیت های خانوادگی باشند. شرکت در کنسرت، بازی و سایر رویدادهایی که بیشتر نوجوانان مخاطب آن هستند، هم به با هم بودن شما کمک می کند و هم موجب می شود که شما دوستان فرزندان خود را بشناسید.اگر شما هر دو شاغل هستید نگران نباشید، کارهای کوچک زیادی وجود دارد که می توانید انجام دهید تا در خاطر کودکتان باقی بماند. (مانند درست کردن پاپ کرن، کارت بازی، مغازه گردی و غیره).یک الگوی مناسب باشیدکودکان کوچک تر چگونگی رفتار در جامعه را از والدین خود یاد می گیرند. هر چقدر جوان تر باشند، رفتارهای بیشتری از شما را الگو قرار می دهند. قبل از اینکه عصبانی بشوید و در برابر کودکان از خود واکنش نشان دهید؛ درباره ی این فکر کنید که: آیا این همان عکس العملی هست که می خواهید فرزندانتان در زمان عصبانیت از خود بروز دهند؟توجه داشته باشید که شما مرتبا توسط فرزندانتان ارزیابی می شوید.  تحقیقات نشان داده است که کودکانی که رفتارهای پرخاشگرانه از خود بروز می دهند در خانه یک الگوی خشن داشته اند. در خانه طوری رفتار کنید که می خواهید کودکانتان رفتار کنند: احترام؛ دوستی؛ صداقت، مهربانی، صبر و تحمل باید سرلوحه ی زندگی آنها باشد. رفتارهای متواضعانه از خود نشان دهید. کارها را برای دیگران بدون توقع پاداش انجام دهید. بالاتر از همه، با کودکانتان طوری رفتار کنید که انتظار دارید دیگران با شما آنگونه رفتار کنند. منبع مقاله : تربیت کودکFarzane TavakoliFarzane TavakoliWed, 26 Dec 2018 14:30:43 +0330https://virgool.ir/@farzane.koodak/تربیت-کودکان-لوس-er1ytasrt7agدر مقاله قبلی ، ویژگی کودکان لوس و تاثیرات منفی طولانی مدت لوس بودن پرداخته شد.بنابراین اگر فکر میکنید که کودک شما لوس نیست و یا لوس بودن به آن بدی ها که می گوییم نیست، مقاله قبلی را مطالعه کنید.بچه های لوس، بی تربیت و پرتوقع اکثرا محصول جامعه ای هستند که در آن همه اطلاعات؛ محصولات و رسانه ها و در کل همه خواسته های کودکان در دسترس آنها قرار گفته است. آموزش مفاهیم باارزشی مانند کار سخت و مسئولیت پذیری به آنها کمک میکند تا هم قدردان زحمات والدین باشند و هم به دیگران احترام بگذارند.به عنوان یک والدین دلسوز می بایست در آموزش مفاهیم با ارزشی مانند تلاش، احترام و قدردانی از دیگران، اصرار و پافشاری کنید و آنها را برای کودک تبدیل به ارزش کنید. به کودکان خود نشان دهید که رفتارهای بی ادبانه و طلبکارانه به هیچ وجه قابل قبول نیستند. برای تربیت صحیح کودک خود می توانید مراحل زیر را دنبال کنید . برای دانستن آنها با کودک تک همراه شوید...گام اولبه کودک خود مسئولیت های مختلف و کارهای خانه واگذار کنید. اگر از شما چیزی می خواهند؛ باید در ازاء آن، مسئولیت های محول شده را به خوبی انجام دهند. این کار باعث می شود که فرزند شما از اسباب بازی ها و وسایل الکترونیکی که برای به دست آوردن آن تلاش کرده است،  بیشتر مراقبت کند و قدر آن را بداند. یک نمودار برای تلاش های او یا سیستم خاصی برای دادن خرجی (اصطلاحا پول تو جیبی) به آنها می تواند به فرزند شما یاد بدهد که هیچ چیز بدون تلاش قابل دستیابی نیست.گام دومفرزندانتان را تشویق کنید تا مسئولیت کارهای خود را بپذیرند و والدین، معلم و سایر افراد را برای اشتباهات خود متهم نکنند. با قبول کردن عذر و بهانه ی آنها باعث می شوید که آنها به طور مداوم به رفتارهای بی ادبانه خود ادامه دهند و سپس آن را توجیه کنند. در عوض، باید عواقب طبیعی هر رفتار را به او نشان دهید تا در برابر کارهای خود مسئولیت پذیر باشد.اگر کودک شما در این شرایط دروغ می گوید، مقاله با دروغگویی فرزندم چه کنم؟ را از دست ندهید...گام سومبا کودکتان ارتباط برقرار کنید و درباره ارزش های شخصی او یعنی توانایی ها، استعدادها، علائق و اعتقادات او صحبت کنید و از صحبت کردن درباره وسایلی که دارد یا بدست آورده است، اجتناب کنید. در رفتارهایتان ارزش کمتری برای اشیاء و ارزش بیشتری برای عزت نفس قائل شوید. به کودکان کمک کنید تا ارزش واقعی خود را بشناسند و درباره کارهایی که او خیلی خوب انجام میدهد صحبت کنید.گام چهارمقوانین ثابتی برای رفتار کودک وضع کنید و در برابر رفتارهای بی ادبانه و لوس با جدیت و بدون بخشش برخورد کنید. این مسئله که در برابر قوانین استوار باشید بسیار حیاتی است.گام پنجمدر برابر رفتارهایی که کمتر بی ادبانه شده اند، واکنش مثبت نشان دهید. دلایل خود را نیز برای ستایش این رفتار بیان کنید تا متوجه تغییرات مثبت رفتار او بشوید. تمرکز بر رفتارهای منفی کودک باعث خشم بیشتر او و همچنین تشدید رفتارهای غلط او خواهد شد. بنابراین به صورت مداوم به کارهای مثبت او واکنش نشان دهید تا فرزندتان بتواند یک رابطه بین رفتار مناسب خود و عکس العمل های شما پیدا کند و به مرور رفتار خود را اصلاح کند.نویسنده : تربیت کودک koodaktakFarzane TavakoliFarzane TavakoliMon, 17 Dec 2018 10:38:15 +0330https://virgool.ir/@farzane.koodak/معضلی-به-نام-بچه-های-لوس-zt6xepd0w18d شما به عنوان یک پدر و مادر می خواهید تا همه ی نیازهای کودکتان و هر چه را که آرزو می کند در اختیار او قرار دهید، اما این کار اغلب بیش از حدِ متعارف است و موجب لوس و پرتوقع شدن کودک می شود. لوس کردن آنها ممکن است تاثیرات منفیِ جبران ناپذیری بر سلامت روان آنها؛ چه از نظر اجتماعی و چه از نظر رشد؛ داشته باشد.از کجا بفهمیم کودکمان لوس شده است؟!کودک لوس یک شخصیت بی نظم و در اغلب اوقات ناراضی است. کودکان لوس در 2 تا 3 سالگی اکثر رفتارهای زیر را از خود نشان می دهند:- به قوانین عمل نمی کنند و به توصیه هایی که به آنها می شود، بی اهمیت هستند.- به دستوراتی مانند "نه" ، "دست نزن" و سایر دستورات مشابه واکنشی نشان نمی دهند.- به همه چیز اعتراض دارند.- تفاوتی بین نیازها و آرزوهای خود نمی بینند.- اصرار دارند تا کارها را با روش خودشان انجام دهند.- خواسته های بیش از حد و ناعادلانه از دیگران دارند.- به حقوق دیگران احترام نمی گذارند.- تلاش می کنند تا مردم را کنترل کند.- ظرفیت پایینی دارند و به سرعت ناامید می شوند.- اغلب ناله و کج خلقی میکنند.- دائما از خسته شدن شکایت می کنند.از آنجا که کودکان لوس لازم نیست تا مشکلات خودشان را، خودشان حل کنند؛ از داشتن مهارت های زندگی برای مذاکره و حل معضلات خود در بزرگسالی محروم می شوند. آیا شما جزء افرادی هستید که کودک خود را لوس کرده اید؟ برای دانستن تاثیرات بلند مدت لوس کردن کودکان با کودک تک همراه شوید...وابستگیکودکان لوس بیشتر از کودکان معمولی به والدین خود وابسته می شوند که همین امر موجب می شود در بزرگسالی شادی کمتری را تجربه کنند. دو محقق با نام های کنی داوسن (Connie Dawson) و دیوید بردهافت (David J. Bredehoft) در یک مطالعه نشان دادند که جوانان در سن تحصیل خود تمایل دارند که باور کنند تنها بودن باعث غمگین بودن می شود و منبع خوشحالی آنها سایر افراد هستند نه خودشان.بی مسئولیتیزمانی که کودکان لوس می شوند، رفتارهای مسئولیت پذیرانه را یاد نمی گیرند. طبق گفته مجله "Baton Rouge Parents" بچه هایی که قادر به درک مرزها نیستند در بزرگسالی دچار مشکلاتی مانند ولخرجی، قمار، پرخوری و نوشیدن الکل می شوند. این کودکان اغلب بی انگیزه هستند و به عنوان کودکان تنبل و عصبانی شناخته می شوند. فقدان بلوغ عاطفی و ضعیف بودن مهارت های حل مسئله موجب می شود تا در بزرگسالی در حل مشکلات زندگی خود بمانند و از زندگی خود احساس نارضایتی کنند.بی احترامی و بی اعتناییدو ویژگی بی احترامی و بی اعتنایی از ویژگی های کودکان لوس است، کودکانی که بلد شده اند تا کارهای خود را با ناله کردن، غر زدن و التماس کردن پیش ببرند. اغلب اوقات، کودکان لوس نمی توانند احساسات منفی خود را بیان کنند و در این کار ناموفق هستند. طغیان و سرکشی یکی از واکنش های طبیعی در این کودکان است، کودکانی افراطی و بیش از حد نازپرورده. مهارت های ارتباطی ضعیفاز آنجا که این کودکان یاد نگرفته اند که در ارتباطات، برآورده کردن خواسته ها،یک تعامل دوطرفه است، در پیدا کردن و نگه داشتن دوست دچار مشکل هستند. کودکان لوس نسبت به نیازهای اطرافیان خود بی تفاوت هستند و همین امر موجب می شود تا بیشتر مستعد کج خلقی و پرخاشگری باشند و در احساس لذت بردن دچار مشکل شوند. از آنجایی که کودکان دیگر دوست ندارند تا با همچین شخصیت هایی دوستی کنند؛ کودکان لوس تبدیل به افراد تنها و غمگین می شوند، آنها حتی دوست ندارند با خودشان باشند.در پست بعد آموزش نحوه تربیت کودکان لوس گذاشته می شود.نویسنده: بخش تربیت کودک koodaktakFarzane TavakoliFarzane TavakoliMon, 17 Dec 2018 10:09:21 +0330