https://virgool.ir/feed/@farinhajian1964fa2026-11-12 11:44:26https://files.virgool.ir/upload/users/52506/avatar/vRLgJq.pnghttps://virgool.ir/@farinhajian1964https://virgool.ir/@farinhajian1964/محدودیت-jqbnk50wa47xانسان از ظرفیت های بالقوه بسیاری برخوردار است و هدف از خلقت انسان به فعل رساندن این بالقوه ها می باشد. انسان ،اشرف مخلوقات، علاوه بر داشتن این ظرفیتها با محدودیت هایی نیز روبروست.قوه تعقل انسانی که اورا از حیوانات متمایز می سازد امکان غلبه و تسلط بر این محدودیتها را از طریق ابزارهای خود ساخته فراهم می سازد مثال بارز آن اینکه همانند عقاب پرواز کند، مانند ماهی و نهنگ به زیر دریا رود و مثال آه‍و بدود .اما محدودیت دیگری نیز وجود دارد که از آن جمله محدودیت های فیزیکی ، فکری و اجتماعی است. توانایی های جسمی هرفرد از فردی با فرد دیگر متفاوت است و این مسیله موجب میگردد تا فردی که علیرغم آرزوهاو اهداف خود برای رسیدن به آن، مسیرهای مختلف را بپیماید. نمونه آن کسیکه دوست دارد دونده شود اما در میانه راه به این نتیجه میرسد که بعلت محدودیت در توانایی هایش به ورزش دیگری رو آورد و فقط جهت سلامت بدنی و تناسب اندام خویش کارکند.محدودیت فکری نیز که بخشی از آن توسط والدین و جامعه به ما ارایه میشود از توان ما برای رسیدن به اهدافمان میکاهد وحال این مورد چگونه میتواند به‌ راه درست رهنمون شود. با کتاب خواندن و آموزش های غیر آکادمیک که این روزها از طریق دنیای مجازی و همچنین شرکت در سمینارها امکان پذیر است.محدودیت فکری خود من اینکه دخترها به تنهایی نمیتوانند درامور مالی به اهداف خوبی دست یابند که اکنون با تغییر تفکر من این محدودیت ها از میان رفته است.و محدودیت آخر، محدودیت اجتماعی است که جامعه به فرد تحمیل میکند. جامعه با انبوهی از بیکاران فارغ التحصیل دست و پنجه نرم میکند و این معضل با تهیه برنامه ریزی بهتر و برداشتن گام های کوچکتر میسر می باشد. فارغ التحصیل امروز باید از یک کار کم درآمد شروع و با تغییر مسیر در راستای اهدافش فعالیت نماید تا درنهایت به هدف خود که همان قرارگرفتن در جایگاه شغلی خویش است اهتمام ورزد. شاید با نگاه کردن به جنبه مثبت قضیه محدودیتها مارادر مسیر درست قرار میدهدو به ما یادآوری میکندکه راه درست راه مستقیم نیست .در راه رسیدن به اهداف باید مسیرها را عوض کنیم یعنی به نوعی مسیرمان را تصحیح کنیم.در یک مسیر ماندن و در جازدن، کار نابخردان است و اینکه مسیرهای زیادی برای رسیدن به هدف وجود داردودر راه رسیدن به اهداف در زمان مناسب باید تغییر کنیم و تغییرات را بپذیریم.در مجموع محدودیت نوعی برکت برای شکوفایی استعدادهای بالقوه انسانی و به منصه ظهور رساندن این آفریده خدایی است.Farzin HajianFarzin HajianFri, 04 Oct 2019 10:57:27 +0330https://virgool.ir/@farinhajian1964/معنای-زندگی-mytzlst7sqtf هر فرد در هر دوره از زندگی خویش نگرش خاصی به زندگی دارد. انسان بدون داشتن معنا ، مفهوم و اهداف در زندگی همانند گمگشته ای در بیابان می ماند که هدف از خلقت را به زیر سوال می برد. در بدو تولد ،کودک بی خبر از محیط اطراف خود وبا اهداف پدر و مادرش پا به این جهان میگذارد. دردوره کودکی نگرش ها براساس نگرش والدین تثبیت میگردد. دراین دوره که فقط جنبه آشنایی با خود و جهان اطرافش را دارد او را موجودی وابسته به پدر و مادر میسازد تا به رشد کامل تری برسد و پس از آن خود سرنوشت و تلقی خود از زندگی را گاه با آزمایش و خطا و گاه با مشورت بدست آورد. منشأ مفاهیم در دوره نوجوانی نشات گرفته از ایده های والدین و دوستان می باشد درحالیکه در دوره بزرگسالی مفاهیم زندگی فرد فقط بر پایه نیازها و شرایط شکل میگیرد. دوره نوجوانی که پر از هیجانات و احساسات و شور و شک و تردید هاست تعیین کننده تفکر نوجوان از مفهوم زندگی می باشد.و دردوره بزرگسالی به تثبیت باورها و مفاهیم و اهداف خود می پردازد. در دوره میانسالی مفاهیم تا حدودی طبق کامیابی ها و ناکامی های شخص در جوانی تغییر می یابد و زمان پختگی فکری جهت رسیدن به بلوغ معنوی فرا می رسد. بالاخره در دوره کهنسالی، این مفهوم به بالاترین نقطه خود می‌رسد. دیگر نه از نیازهای جوانی خبری هست و پختگی فکری هم به منتها درجه خود رسیده .اینجاست که فرد سالخورده با در اختیار گذاشتن تجربیاتش میتواند منبع خوبی جهت آگاهانه انتخاب کردن مفهوم زندگی برای افراد جوانتر از خود باشد. در مجموع، همانطور که هدف از خلقت ایجاد آفرینش مفهوم در زندگی است ،زندگی بدون مفهوم و هدف موجب نیمه کار د هدف اصلی آفرینش باشد.Farzin HajianFarzin HajianWed, 19 Jun 2019 14:59:58 +0430https://virgool.ir/@farinhajian1964/نقش-تفکر-در-جامعه-امروزی-a1ifd1vfd1xlجامعه بدون تفکر، جامعه ول معطلی است. اینکه تفکر در مردم ایران به اولویت آخر تبدیل شده یک چیز عادی محسوب می گردد .نمونه معمول آن نگاه کردن به درهای بسته است . اتفاق چند روز پیش، مرا به فکر انداخت که چطور اینگونه شدیم و کجا داریم میرویم و این درست زمان حضور من در مترو و استفاده از آسانسور اتفاق افتاد .خانم پ را کنار در بسته آسانسور دیدم و درضمن متوجه آسانسور دیگری با در بازکنارهمان آسانسور شدم. داخل شدم خانم پ گفت این آسانسور خراب است من دگمه را زدم و در بسته شد. با ناباوری صدای خانم پ که از بیرون شنیده میشد آسانسورشروع به پایین رفتن کرد تا اینکه من به محوطه کارت زدن رسیدم و در تونل اصلی منتظر مترو ایستادم . دیربازی است که دوست دارم به مردمم فکر ارایه دهم تا زندگی بهتری داشته باشند ولی حتی در اطرافیان خود نیز به نوعی سرسختی ، مقاومت و تعصب روی افکارشان مواجهم . مصداق این قضیه پیشنهاد من به یکی از بستگانم در موردتغییر در سیستم لوله کشی شوفاژ به پکیج و مستقل شدن از بقیه همسایگان در آپارتمان قدیمی شان بود که در وی نوعی ترس از امتحان کردن این پیشنهاد مشاهده کردم و به این نتیجه رسیدم که خفه شوم و به بهتر کردن زندگی دیگران اهمیت ندهم. شاهد دیگری بر این فکر نکردن ها در زندگی مان، گوش دادن های بی فکر به صحبت گویندگان است. کاری که همه ما کم و بیش همه روزه با آن درگیریم و خود نیز در آن ید طولایی دارم و بعد از آن از گوینده میخواهیم دوباره کلام خود را تکرار کند. این مورد برمیگردد به اینکه آدرس می‌پرسیم و بعد سه بار میخواهیم آنرا تکرار کند. در مجموع به ما یاد نداده اند فکر کردن و انعطاف در فکر را و در این مقوله ما زیاد هم ضرر میکنیم ولی این چشم سفیدی از سرمان نمی افتد. بهتر است قبل از عمل کردن و اجرا کردن ،گونه ای از تفکر که میتواند در بهبود کیفی زندگیمان اثر گذار باشدرا امتحان کنیم. Farzin HajianFarzin HajianSun, 16 Jun 2019 11:00:19 +0430