https://virgool.ir/feed/@farid.mostufiمدیر محتوا و سئو، کارشناس مترجمی زبان انگلیسی، کارشناس ارشد پژوهش هنرfa2026-11-12 02:30:34https://files.virgool.ir/upload/users/18579/avatar/xbprty.pnghttps://virgool.ir/@farid.mostufihttps://virgool.ir/@farid.mostufi/effect-of-context-on-text-y9sh2hms5cvrاین روزها، بهتر بگویم، این ماه‌ها در حال کار روی ساخت پادکست خودم هستم. اولین تجربه کاری در فرایند ساخت یک پادکست که بسیار به چشمم آمده، تاثیر زمینه یا همان کانتکس، بر محتوا است. به عنوان فردی که کارم را با ترجمه آغاز کردم، وارد محیط مطبوعاتی شدم و بعد به سراغ تولید محتوا و سئو رفتم، باید بگویم تمام این زمینه‌ها، بر اساس «خواندن» هستند و نزدیکی بسیار زیادی با هم دارند. در حقیقیت، محتوایی که در محتوای متنی تولید می‌شود، قرار است «متن» باقی بماند و خواننده، با صدای درون ذهن خود آن را می‌خواند. تقریبا در تمام تجربه‌های کاری من، تقریبا همین اتفاق رخ داده است. چه زمانی که دبیر تحریریه هفته‌نامه شنبه بودم، چه امروز که مدیر سئو و تولید محتوای کارگزاری اعتبار تابان هستم، همیشه یک «متن» آماده می‌شود که قرار است مخاطب آن را «بخواند». اما همین که زمین بازی عوض می‌شود، محتوا هم دچار تغییرات زیادی می‌شود. در حقیقا، وقتی قرار باشد «متن» نوشته شود و مخاطب آن را «بشنود» زمین بازی عوض می‌شود و به تبع آن، درصد بالایی از محتوا تحت تاثیر قرار می‌گیرد. به عبارت دیگر، من نویسنده باید با نگاه به زمینه‌ای که محتوا را به مخاطبم می‌رساند، متن خودم را آماده کنم.برای همین هم، در طول نوشتن متن اولین اپیزود از پادکست، قبل از هر چیز، به دنبال نوشتن یک مقاله بودم. چرا؟ چون بعد از نزدیک به بیست سال نوشتن، این بهترین کاری بود که بلد بودم انجام بدهم. یک مقاله استاندارد، که پایه‌ای برای خلق پادکست باشد. پس از آن، با کمی ویرایش و دستی به سر و گوش متن کشیدن، ضبط اول را گرفتم. در این قسمت، درگیر مسائل مربوط به صدا و بیان هم بودم که موضوع این بحث نیست. سپس یک بار متن را گوش دادم تا بتوانم به درک بهتری از محتوای تولید شده در قالب متن برسم.در مرحله بعدی، یک بار دیگر مطلب را ویرایش کردم و اکنون که به متن نهایی نگاه می‌کنم، می‌بینم که با وجود آنکه رگه‌های پایه استاندارد مطبوعاتی (به اندازه علمی که دارم) در آن دیده می‌شود، اما محتوایی است که کاملا با زمینه تولید آن (یعنی محیط پادکستی) چفت شده است. البته که مسلما هرچه بیشتر ویرایش شود، متن بهتر و یکدست‌تری به وجود می آید، اما نکته اینجاست که معتقدم کار بر روی هر متنی، یک جایی باید متوقف شود و با همه ضعف و قوت‌هایش باید به مرحله بعدی برود. چیزی که دقیقا نقطه مقابل آن کمال‌گرایی است که این روزها بسیار مد شده! که خود این نکته، می‌تواند سوژه یک مطلب دیگر باشد.farid.mostufifarid.mostufiMon, 26 Feb 2024 10:02:17 +0330https://virgool.ir/@farid.mostufi/می-خواهید-بنویسید-بخوانید-buhpc2y2ceheسال ها و دهه پیش، نوشتن یک اتفاق مهم و حتی خارق العاده بود. چیزی مثل فضانوردی امروز! چرا که تا همین چند قرن پیش، تعداد افرادی که خواندن و نوشتن بلد بودند، همیشه در اقلیت بودند. برای همین هم حتی یک کاتب ساده بودن هم، شان و قرب بالایی داشت. به مرور و با یک شیب بسیار کند، این شرایط تغییر کرد و با همه گیر شدن آموزش و مدارس در سراسر جهان و البته اختراع دستگاه چاپ، نوشتن رونق بیشتری هم گرفت. اما همچنان نوشتن در اختیار همه نبود؛ در حقیقت با آنکه دیگر تقریبا همه می توانستند بخوانند و می خوانند، کمتر کسی به سراغ نوشتن می رفت.اما در دنیای امروز و با وجود شبکه های اجتماعی، نوشتن به یک امر عادی و روزمره تبدیل شده است. تا جاییکه هستند افرادی که از همین توییتر به نویسنده تبدیل شده اند! اتفاقی که چندان به مذاق طرفداران متعصب ادبیات چندان خوش نیاید. اما چه خوشمان بیاید چه نیاید، همین لایک هایی که پای پست ها گذاشته می شود، می تواند آدم ها را به نویسنده هم تبدیل کند. به همین دلیل هم، شاید این روزها مانند روزهایی نباشد که نسل ما سودای نوشتن در سر داشت. آن زمان، خیلی ها این سوال را داشتند که «چطور بنویسیم؟». امروز، دیگر کمتر این سوال مطرح می شود و آدم ها صرفا می نویسند، چرا که جایی برای نوشتن و دیده شدن نوشته هایشان دارند. این اتفاق، هم جنبه های مثبتی دارد و هم جنبه های منفی. شاید نکته مثبت آن، شکست آن دیوار شیشه ای باشد که پیش روی «نوشتن» به وجود آمده بود و نوشتن، مانند قبل در انحصار نیست.اما نکته منفی آن را در «نخواندن» می بینم. ما این روزها بسیار بسیار بیشتر از آنکه بخوانیم، می نویسیم. نکته اینجاست که مغز هر نویسنده ای نیاز دارد تا هزاران هزار بایت، اطلاعات و کلمه و... دریافت کند تا بتواند بنویسد. نظر شخصی من این است که تناسب میان ورودی و خروجی مغز آنهایی که امروز می نویسند (نه لزوما نویسنده باشند، چه خودشان را نویسنده بدانند یا ندانند) برعکس شده و خروجی، بیشتر از ورودی شده است؛ با آنکه حجم و کمیت نوشته های امروزی بسیار بسیار بالاتر از گذشته است و با شیب بسیار بالایی در حال افزایش نیز هست.در این مطلب، به دنبال دلیل و علت این اتفاق نبوده ام؛ چرا که به تحقیق و بررسی بسیار زیادی نیاز دارد؛ هرچند حدس های می شود زد. بیشتر به دنبال تلنگری به خود هستم که فراموش کرده ام زمانی چقدر اهل خواندن بودم.نوشتن امروزی، ساختار خود را نیز تغییر داده که در مطلب بعدی، کمی به آن خواهم پرداخت.farid.mostufifarid.mostufiTue, 13 Feb 2024 10:56:33 +0330https://virgool.ir/@farid.mostufi/پنج-سال-گذشت-yssv78ykxlaxاز آخرین نوشته ام در ویرگول، پنج سال گذشته. پنج سال پر از بالا و پایین های عجیب شخصی و جمعی. کرونا را گذراندیم، بحران اقتصادی را که درونش هستیم و... همه بقیه را حفظیم. حالا، در این صبح آخر هفته که بالاخره اولین برف این زمستان را هم داریم می بینیم، باز برگشتم به اینجا. به نوشتم برای خودم. بعد از سال ها و بارها نوشتن برای دیگری، برای سفارش و برای هزار چیز دیگر، این بار، اینجا می خواهم برای خودم بنویسم. برای یک بار دیگر... به قول ترمیناتور، I'll be back!farid.mostufifarid.mostufiWed, 31 Jan 2024 10:39:11 +0330https://virgool.ir/@farid.mostufi/کار-تیمی-یا-شنبهی-بین-تعطیلات-را-چگونه-گذراندید-rfkf8xim4k8m برای این مطلب، دنبال عکس مناسب می گشتم. سرچ کردم team working و عکس‌های فانتزی گونه‌ای برایم باز شد. سه تا پنج نفر انسان خوشحال (که معمولا یک یا دو نفرشان خانم هستند) دور یک میز دارند به یک کاغذ یا مانیتور لپتاپ اشاره می‌کنند. همه چیز گل و بلبل. اما کار تیمی این است؟ بله همین است؛ اما هر سه سال یک بار! در نهایت به این عکس رضایت دادم: نه انسان و نه تعریف مختلف از یک اتفاق مشترک کار تیمی برای هرکدام از اعضای تیم، تعریف متفاوتی دارد و بسته به محصول و روندی که تیم طی می‌کند، تعریف مشترکی به وجود می‌آید که منحصر به فرد است. گاهی این تعریف هرگز حتی به زبان هم نمی‌آید اما وجود دارد (که شاید بتوان به آن روح تیم گفت). وقتی می‎خواستم این مطلب را بنویسم، داشتم به زبان مشترک مدیر محصول با اعضای تیم فکر می‌کردم. اما با مقدمه‌ی بالا، به این سوال رسیدم که «در این تعریف مشترک، مدیر محصول چه نقشی دارد؟»به نظرم، مدیر محصول برای ساختن این تعریف مشترک بیشترین زمان را باید بگذارد و بدون اینکه آن را نشان بدهد، این تعریف را بسازد. یکی از اتفاق‌هایی که مدیر محصول باید رقم بزند، ایجاد زبان مشترک با هرکدام از اعضای تیم است. بسته به میزان صمیمیت، موقعیت و کارکرد فرد در گروه، مدیر محصول باید با هرکدام از اعضای تیم خودش، زبان خاص آن فرد (یا افراد روی یک قسمت از کار) را داشته باشد. همه ما اسکرام (یا روش‌هایی با کارکرد یکسان) را می‌شناسیم (به اندازه ی خودمان) و آن را پیاده می‌کنیم (به حدی که می‌توانیم). اما چیزی که دو مدیر محصول را از هم متفاوت می‌کند، این است که بتوانیم تشخیص بدهیم در هر زمان، وقتی با افراد تیم می‌خواهیم برخورد کنیم، چه ادبیات و لحنی داشته باشیم. پ.ن: شاید این مطلب، بعدها ادامه داشته باشد.farid.mostufifarid.mostufiSat, 24 Nov 2018 17:05:44 +0330https://virgool.ir/@farid.mostufi/ریتنشن-چیست-و-چرا-اهمیت-دارد-قسمت-چهارم-lvu73vnid909حالا به خوبی می دانیم باید از روز اول - و دقیقا روز اول - ریتنشن را در نظر گرفته و این مفهوم را در بالای لیست خودمان قرار بدهیم. ریتنشن در عمل یک منحنی است. این منحنی به صورت عادی به سوی پایین و کاهش تمایل دارد. تمایل همه ما به عنوان مدیران محصول این است که این منحنی به یک خط صاف تبدیل شود. این، اتفاقی است که با کمک تمام اعضای تیم رخ می دهد. اما چطور و با چه نقشه راهی؟«بریان بالفور» دو عامل بهبود ریتنشن در سطوح خیلی بالا را اینگونه توصیف می‌کند:1. تغییر منحنی ریتنشن اولین تجربه کاربر را بهبود ببخشید و ارزش هسته‌ای محصولتان را به کاربران جدید نشان بدهید، تا کاربر بخواهد مدت بیشتری بماند.2. منحنی را مسطح کنیدسطح پایه کاربران خود را با ارائه مستمر تجربه محصول قوی، ارتقا بدهید.با توجه به این دو مفهوم، در این کتاب، یک چارچوب جدید برای تشخیص و بهبود سیستماتیک ریتنشن کاربر را پیشنهاد می‌دهیم. با یک چارچوب ریتنشن بالا بیاییدما چارچوب ریتنشن را با هشت مشتری در سطوح مختلف رشد و در جهات متفاوت، گسترش دادیم. در فصل‌های بعدی، می‌بینید چگونه شرکت‌های مختلف – از برنامه‌های کاربردی تا محصولات تجارت الکترونیک و بازی‌های موبایل – از چارچوب چرخه زندگی ریتنشن برای کسب درک بهتر از کاربران خود استفاده کرده، استراتژی‌هایی برای بهبود ریتنشن پیاده کرده و رشد خود را سرعت بخشیدند. منبع: Mastering Retentionمترجم: فرید مستوفی، سمیه محمدیادامه داردقسمت اول را از اینجا بخوانیدقسمت دوم را از اینجا بخوانیدقسمت سوم را از اینجا بخوانیدfarid.mostufifarid.mostufiTue, 30 Oct 2018 12:50:21 +0330https://virgool.ir/@farid.mostufi/ریتنشن-چیست-و-چرا-اهمیت-دارد-قسمت-سوم-a9fcikwlh19hدر قسمت‌های اول و دوم به صورت مقدماتی با مفهوم ریتنشن و دلیل اهمیت آن آشنا شدیم و دانستیم که به عنوان تحلیل‌گر و/یا یک مدیر محصول، باید ریتنشن را به عنوان یکی از اصول کلیدی اپلیکیشن در نظر بگیریم. اما سوالی که مطرح می‌شود این است که از چه وقت باید سراغ آن برویم؟ در این قسمت به این سوال پاسخ می‌دهیم.فصل اول - قسمت سوم1.3 چه موقع باید به ریتنشن فکر کنید؟یک تصور غلط رایج درباره ریتنشن این است که هنگامی ‌باید سراغ آن بروید که شرکت مراحل خاصی از رشد را پشت سر گذاشته باشد. در واقعیت، هنگامی‌ که تعدادی کاربر دارید که به طور منظم به محصولتان برمی‌گردند، اطلاعات کافی برای بهینه کردن برای ریتنشن را دارید. دقت داشته باشید، روشی که ریتنشن را بدست می‌آورید ممکن است در طول زمان تغییر کند، اما این حقیقت تغییر نمی‌کند که تنها شرکت‌هایی می‌توانند رشد کرده و سودده بشوند که به طور مداوم نرخ ریتنشن خود را بهبود ببخشند.بیایید ببینیم چگونه آنالیز ریتنشن می‌تواند شرکت‌ها را در همه مراحل رشد خود سودده کند. پیش از محصول مناسب بازاراگر مشکل «محصول مناسب بازار» دارید، ریتنشن می‌تواند آن را به خوبی نشان بدهد. اگر اعداد ریتنشن را با درصد کاربر فعال در طول زمان بررسی کردید و به جای یک منحنی ثابت، با یک خط صاف متمایل به صفر مواجه شدید، باید مشکل «محصول مناسب بازار» را حل کنید، و نه مشکل ریتنشن را. منحنی ریتنشندر نمودار بالا، محصول A به محصول مناسب بازار رسیده است. ریتنشن در ابتدا سقوط می‌کند اما در تقریبا ۴۵٪ کاربر فعال ثابت می‌ماند. اما ریتنشن B، از سوی دیگر، روند ثابتی به صفر داشته و هرگز بالا نمی‌آید، که معنای آن این است که کاربری ندارد که به صورت مستمر از آن استفاده کند. محصول B به «محصول مناسب بازار» دست پیدا نکرده است. ساخت محصول عادت-سازچطور به ریتنشن فکر می‌کنید وقتی کاربر ندارید؟ در مراحل اولیه توسعه محصول، باید به این فکر کنید که در نهایت به چه ریتنشنی خواهید رسید – چرا کاربر باید به محصول شما بچسبد. مثل «نیر ایال» از خودتان بپرسید آیا تکنولوژی شما «آرزوها را می‌سازد؟» ساختن یک محصول عادت-ساز، معمای بازگشت کاربر در طولانی مدت است. دستیابی به پایه‌ای از کاربرانوقتی کاربران اولیه خود را به دست می‌آورید، وقت بهینه کردن ریتنشن است. آزمایش کنید و فاکتورهایی که بر اجرای برنامه تاثیرگذار هستند را حل کرده و باگ‌ها را رفع کنید – کاربران نسبت به اپی که همواره کرش می‌کند صبر کمی‌ دارند. سپس ببینید کاربرانتان به دنبال چه ارزشی از اپ شما هستند. ببینید کاربران قدرتمندتان چه کار می‌کنند و پایگاه کاربری خود را بیش از گذشته به آن سمت سوق بدهید. پیش از آنکه بر روی اکوئیزیشن تمرکز کنید، ریتنشن خود را به سوی یک مبنای سالم ببریدمحصول در حال پیشرفتتشخیص و بهبود ریتنشن باید یک فرآیند مستمر باشد، در همه مراحل رشد. همانطور که تجربه محصول خود را بالا می‌برید – در جهت توسعه محصولی عادت-سازتر و چسبنده‌تر – باید ریتنشن را هم پیوسته اندازه‌گیری کنید. ممکن است درباره اینکه چرا بعضی کاربران را از دست می‌دهید و دیگران باز می‌گردند فرضیه‌هایی داشته باشید، اما باید مستمر این کار را تکرار کرده و معیارهای ریتنشن خود را بازنگری کنید تا متوجه شوید چرا کاربران به محصول شما واکنش می‌دهند. ایجاد ریتنشن تمرکز اصلی رشد محصول شما، ممکن است دلهره آور به نظر بیاید، اما نباید اینگونه باشد. این جایی است که چارچوب چرخه زندگی ریتنشن (که در فصل ۳ به آن می‌پردازیم) به شما کمک می‌کند. منبع: Mastering Retentionمترجم: فرید مستوفی، سمیه محمدیادامه داردقسمت اول را از اینجا بخوانیدقسمت دوم را از اینجا بخوانیدfarid.mostufifarid.mostufiSat, 20 Oct 2018 14:09:55 +0330https://virgool.ir/@farid.mostufi/ریتنشن-چیست-و-چرا-اهمیت-دارد-قسمت-دوم-z4ziuseql6kqارائه یک اپلیکیشن مناسب و یوزر فرندلی، چیزی نیست که بخواهیم به آن افتخار کنیم. درواقع با این کار، داریم کاری را انجام می‌دهیم که باید! برای افتخار کردن، باید کارهای بیشتری انجام بدهیم و یکی از آن کارها، در مرحله اول، متقاعد کردن مخاطب برای انتخاب اپ ما است (که می‌توان این کار را در حوزه مارکتینگ دانست) و در مرحله بعدی (باز هم) متقاعد کردن مخاطب است که بار دیگر به اپ ما سر بزند.در قسمت اول شرایط بازار جهانی اپلیکیشن را مرور کردیم و اکنون می‌دانیم برای ماندن در این بازار، چه کار سختی در پیش داریم، و همچنین به تعریف پایه‌ای از ریتنشن رسیدیم. اکنون می‌خواهیم بدانیم چرا باید بر روی ریتنشن تمرکز کنیم.فصل اول - قسمت دوم1.2 انتقال تمرکز بر ریتنشن کاربردر سطوح بالای محصول، ریتنشن معیاری است که نشان می‌دهد چه تعداد کاربر در طول زمان به محصول شما باز می‌گردد. حتی بهترین محصولات هم بخش بزرگی از کاربران خود را تنها در چند روز از دست می‌دهند. اما اگر ریتنشن را به معیار رشد اصلی خود تبدیل کنید، می‌توانید مسیر شرکتتان را تغییر بدهید؛ از شرکتی که کاربرانش را در طول زمان از دست می‌دهد، به شرکتی که رشد واقعی را حفظ می‌کند. افزایش ریتنشن کاربر، کلیدی است برای ساخت مبنای وفاداری، کاربران درگیر و هدایت رشد پایدار. تجارتی که کاربران خود را حفظ می‌کند، سریع‌تر از تجارتی که این کار را نمی‌کند درآمد خود را افزایش داده و سودده می‌شود. ریتنشن بر هر معیار تجاری که شما (و سرمایه‌گذارانتان) نسبت به آن حساس هستید تاثیر می‌گذارد. تعداد اکتیو یوزر، انگیجمنت، ارزش طول عمر مشتری، دوره بازپرداخت و غیره.«نکته اینجاست که هر بهبودی که برای ریتنشن ایجاد می‌کنید، دیگر چیزها را هم بهبود می‌بخشد – وایرالیتی، LTV، دوره بازپرداخت. ریتنشن به معنای واقعی کلمه پایه رشد بوده و به همین دلیل است که ریتنشن پادشاه است.» بریان بالفور، معاون سابق رشد، ‌هاب اسپات منحنی ریتنشنتعریفش این است: نمودار خطی که میانگین درصد اکتیو یوزرهای روزانه در یک بازه زمانی مشخص را نشان می‌دهد. هنگامی‌ که ریتنشن روز Nام (نسبت کاربرانی که در روز «Nام» پس از روز اول به اپ بر می‌گردند) را اندازه می‌گیرید، روز 0 معمولا به روزی گفته می‌شود که یک کاربر جدید برای اولین بار از محصول استفاده کرده است. اولین استفاده می‌تواند شامل هر چیزی باشد؛ از دانلود و باز کردن اپ روی گوشی گرفته تا کامل کردن یک اکشن خاص. به همین دلیل، ریتنشن در روز N نسبتی است از کاربرانی که در روز 0 آمده‌اند، همچنین آنهایی که بازگشته‌اند و n روز بعد هم اکتیو بوده‌اند. یک راه خوب برای دیدن نرخ ریتنشن، رسم کردن منحنی ریتنشن است. اجازه بدهید فرض کنیم عکس زیر، منحنی ریتنشن برای یک اپ فرضی است و ما به دنبال کاربرانی هستیم که اولین بار در تاریخ 1 ژانویه تا 31 ژانویه از اپ استفاده کرده‌اند. منحنی کاربراین گراف، نشان‌دهنده میانگین وزنی تعداد ریتنشن در روز Nام است که از کوهورت کاربران در آن بازه زمانی به دست آمده. با توجه به منحنی ریتنشن، برای مثال، ریتنشن روز ۷ حدود ۱۳٪ است. به عبارت دیگر، به جز کاربرانی که اولین بار در روز اول ژانویه از محصول استفاده کرده‌اند (روز 0)، ۱۳٪ برگشته‌اند و در ۸ ژانویه (روز ۷) اکتیو بوده‌اند. همچنین می‌توانید کاربرانی که از روز 0 تا روز ۱ اپ را رها کرده‌اند، به تصویر بکشید: حدود ۳۷ درصد از کاربران یک روز پس از اولین استفاده برگشته‌اند – حدود دو برابر بیشتر از میانگین این صنعت. منبع: Mastering Retentionمترجم: فرید مستوفی، سمیه محمدیادامه داردقسمت اول را از اینجا بخوانیدfarid.mostufifarid.mostufiSun, 14 Oct 2018 11:28:22 +0330https://virgool.ir/@farid.mostufi/ریتنشن-چیست-و-چرا-اهمیت-دارد-tcrkqi9a0wcuبهار گذشته، زمانی که بر روی اپلیکیشن وی تور کار می‌کردیم، به این نتیجه رسیده بودم که درصد زیادی از کاربرها پس از زمان کوتاهی، اپ ما را فراموش می‌کنند و دیگر به آن «سر» نمی‌زنند. در اینجا شاید در برخورد اول، مساله‌ی وفاداری مطرح می‌شد، اما به نظرم می‌رسید برای اپلیکیشنی که خدمات بیرونی و ملموسی نداشت و بیشتر نگاه سرگرم‌کنندگی در کنار ارائه اطلاعات در حوزه سفر و گردشگری داشت، باید اتفاق عمیق‌تری رخ بدهد تا مخاطب را بتوان به سوی وفاداری سوق داد. پس از جستجویی کوتاه به یک کتابچه از شرکت Amplitude™ برخورد کردم. زمینه فعالیت آنها، ارائه تجزیه و تحلیل به شرکت‌های حوزه موبایل و اپلیکیشن بود تا درک بهتری از رفتار کاربر پیدا کنند. در این کتابچه، با نام (Mastering Retention) به صورت اختصاصی به بررسی بازگشت کاربر پرداخته، روش‌هایی برای اندازه‌گیری ریتنشن کنونی اپ پیشنهاد می‌دهد و در نهایت، پیشنهادهایی می‌دهد برای بالا بردن میزان ریتنشن.در این مجموعه مطلب، قصد دارم مطالب این کتابچه را که با کمک همکارم، خانم سمیه محمدی ترجمه کردیم را، به صورت خلاصه ارائه بدهم. امیدوارم نظرات و تجربه‌های خودتان در ریتنشن را با من در میان بگذارید.فصل اول – قسمت اول:چرا باید نسبت به ریتنشن کاربر حساس باشیدامروز اینترنت بیش از ۳ میلیارد کاربر در دنیا دارد که با نرخ بیش از ۱۰ درصد در سال در حال افزایش است. دسترسی آسان‌تر آنلاین به این معنی است که افراد از محصولات دیجیتال دسکتاپ و موبایل بیش از گذشته استفاده می‌کنند. متاسفانه، همچنین معنای آن این است که حفظ رقابت و نگاه داشتن کاربران علاقه‌مند به محصول برای شرکت‌های نرم‌افزاری، سخت‌تر از گذشته شده است.این روند بر همه محصولات نرم‌افزاری و خدمات دیجیتال تاثیرگذار بوده، و تاثیر ویژه‌ای بر صنعت اپ موبایل دارد.حقیقت: هم اکنون بیش از ۴ میلیون اپ تنها در اپ استور و گوگل پلی وجود دارد.هرچند، کاربران موبایل تقریبا تمام وقت خود را در تنها پنج اپ می‌گذرانند – که فیس بوک و گوگل رقابت سنگینی در کسب مقام اول را دارند. بسیاری از اپ‌ها تقریبا «در هنگام ورود، مرده‌اند»؛ چون کاربران بسیار کمی ‌دارند، 90 درصد از اپ‌های iOS/اندروید انگلیسی زبان نمی‌توانند در هیچ لیست، طبقه یا ژانری قرار بگیرند.پس چطور می‌توانید محصولی بسازید که نه تنها کاربر را به خود علاقه‌مند کند بلکه آنها را بازگرداند؟ به عبارت دیگر، چطور می‌توانید رشد واقعی پایداری داشته باشید؟ پاسخ به این سوال، با درک دلیل اهمیت ریتنشن برای رشد آغاز می‌شود.1.1 اکوئیزیشن تمام پاسخ نیستدلارهایتان را خرج اکوئیزیشن کاربرانتان کنید تا شاید بتوانید موقتا در یکی از تاپ چارت‌های اپ استور قرار بگیرید. اما جذب کردن کاربران کافی نیست. تجزیه و تحلیل ما از بیش از 500 میلیون دستگاه موبایل نشان می‌دهد که:80 درصد از کاربران جدید به طور متوسط سه روز پس از دانلود برنامه، آن را پاک می‌کنند.این فقط درباره موبایل صدق نمی‌کند. اگر به کاربران خود به سرعت و به صورت ادواری ارزش را نشان ندهید و آنها را به کاربران همیشگی تبدیل نکنید، محصولتان – چه روی موبایل باشد یا جای دیگر – می‌میرد. مهم نیست چقدر بالای قیف را پر کنید، اگر محصولتان نشتی داشته باشد محکوم به شکست هستید. رشد طولانی مدت یک محصول، همچنین سلامت تجارت، به این بستگی دارد که تا چه اندازه می‌توانید کاربر را بازگردانید. اینطور است که نشان می‌دهید محصولتان چه ارزش واقعی دارد.تعریفریتنشن روز Nامنسبت کاربرانی که در روز «Nام» پس از روز اول به اپ بر می‌گردند.منحنی ریتنشننمودار خطی است که میانگین درصد اکتیو یوزرهای روزانه در یک بازه زمانی مشخص را نشان می‌دهد. ریتنشن روز Nام کاربران در IOS (آبی) و اندروید (سبز). کمتر از 20 درصد از کاربران، دقیقا در روز سوم پس از اولین استفاده از اپ، به آن باز می‌گردند.منبع: Mastering Retention مترجم: فرید مستوفی، سمیه محمدیادامه داردقسمت دوم را از اینجا بخوانیدfarid.mostufifarid.mostufiWed, 10 Oct 2018 13:51:21 +0330