https://virgool.ir/feed/@fariba.neiذهنم پراز افکار پراکنده ای شده که مرا به سالهای دور بسفر می برد وچنان سفر طولانی و پرتلاطم است که در هر مقصد روزها باید ماند وتعامل ایجاد کرد. ف.ن (instagram: fariba.nei )fa2026-11-11 18:03:32https://files.virgool.ir/upload/users/123397/avatar/WoBfKx.pnghttps://virgool.ir/@fariba.neihttps://virgool.ir/@fariba.nei/شروع-کار-قسمت-پایانی-djkyvrxzvfffبا مشاوره که صحبت کردم یکنفر را بعنوان مددکار ازطرف اداره بمن معرفی کردند باهمکاری ایشان قبل از هرچیز با احد صحبت کردیم که اورا به یک خیریه مناسبی که سالهاست در سطح شهر فعال است بسپاریم که بطور شبانه روزی آنجا باشد به تحصیلشم ادامه بدهد ، حتی مراقبی برایش متظور کردند که زمان خروج از محل خیریه حالا با عنوان تفریح یا خرید با او همراه باشد . خوشحال شدم ازینکه حداقل احد در جای مناسبی قرار بگیرد تا بتواند در آرامش زندگیه سالمی را طی کند.البته احد بسیار پافشاری میکرد که حاضر نیست خانوادشو تنها بگذارد تکلیف آنها چه میشود خیلی نگران وبهم ریخته بود، اما مددکار محترم توضیح داد که آنهارا به جایی می بریم که اعتیادشان پاک شود غذا وجا به آنها داده میشود وهرگز رهایشان نمیکنیم. البته بچه ها جدا پدرو مادرت هم جدا وفعلا بچه ها را پس از پاک شدن به خیریه می سپاریم تا وضعیت پدرومادرت درست شود،آنها باین صورت زندگی سالمی را همراه با تحصیل و... پیدا میکنند. تا اینکه همگی کاملا بسلامتی برگردند ودوباره کنار هم با خوشی قرار بگیرید.احد با گریه وزاری از ماخواست که قبل از او تکلیف آنها روشن شده ببیند که درست جا گرفته اند وخطری آنها را تهدید نمیکند سپس خودش جای بگیرد، واینکه هراز چند مدتی از دور انها را ببیند ،. باور کنید اوکه پانزده سال بیشتر نداشت به اندازه مردی چهل ساله غیرت وهمت داشت،پس از یکهفته جایگزین کردن خانواده احد اورا که موقت در خیریه بود بطور رسمی به آنجا سپردیم.منم آدرس منزل وتلفنمو به مسیول خیریه دادم که در مواقع ضروری منو با خبر کنند.احد خیلی نگران و بهم ریخته بود و در نهایت بغذ از من و مددکار خداحافظی کردو رفت .هر هفته پنج شنبه ها بهمراه همسرم به ملاقات احد میرفتیم و گاهی اورا بیرون برای تفریح می بردیم، محل خیریه برای احد زندان یا بازپروری نبود تنها آرامکده ای دور از غل وغش مشکلات قبلی بود، اما با همه رسیدگیها وپیگیریها برای احد هیچکدام جای خانواده او را نمیگرفت. شش ماهی بدین منوال گذشت و ااحدگاهی خانواده اش را از دور تماشا میکرد و ازینکه آنها درحال پاک شدن بودند وجای وخوراکی داشتند و دیگر اثری از دودو دم و قیافه های چروکیده وبهم ریخته در آنها نبود خوشحال بود، اما یکروز که به جهت رسیدگی به وضعیت احد به خیریه رفته بودم ، نگهبان ورودی گفت: دنبال احد آمدید؟ از دیشب غیبش زده و به همه کلانتریها ، بیمارستانها وپلیس راهها سر زدیم اما پیدایش نکردیم، خیلی ناراحت شدم شوک شدم ودرونم آتش گرفت گفتم: چرا همون دیشب بمن تماس نگرفتید؟ نگهبان : من تلفن شما رانداشتم فقط به مدیر خیریه تماس گرفتم که اوهم تلفنی ازشما در منزل نداشت که شمارا خبر دارکند اما امروزهم چنان مشغول تماس به این واون شدیم که شمارا بکل فراموش کرده بودیم. البته در نهایت فکر کردیم که شما احدو بمنزلتون بردید، نهایت بیفکری بود تمام تنم تشنج و تنش داشتم میلرزیدم نمی دانستم چه کنم، از خودم بیزارشدم اخه من اورا به اینجا سپرده بودم خدایا حالا چی میشه بعنی احد کجاست؟سریع به مددکار و همسرم تماس گرفتم که قرار شد به محل زندگی احد سری بزنیم، بمحض ورود به انجا باکمال تعجب پدر احدو درکنار درب خانه شان ایستاده در حال خماری دیدیم جالب این بود که با دیدن ما هیچگونه عکس العملی نشان نداد ، حتی طبق دیدار قبلی تعارفی هم نکرد. وراحع به احدو سایر فرزندانش هم سیوال از ما نکرد فقط ذل زد تو چشمای ما وگفت: احد بی احد. این همه زحمتشو کشیدم که دو دستی اونو تقدیم شما بکنم؟ دیگه احد برای شما مرده، زود از اینجا بروید و بیشتر از این مزاحم زندگی ما نشوید. با حالتی بهت زده با فریاد درون به او گفتم؛ این حرفها چیه؟ شما که هنوز پاک نشدین بامید خدا پس از پاکشدن همگی دوباره با هم زندگی خواهید کرد. ازو خواستیم که با مادر احد صحبت کنیم. پاسخی نداد. اما مددکار اداره اجازه ورود به خانه را داشت درخواست ورود به خانه را کرد اوهم کمی از جلو در کنار رفت و درب را برای ورود بازتر کرد، واجازه ورود به خانه را داد . از راهرو تاریک ونمور الونک دودزده که وارد حیاط بهم ریخته شدیم با کمال تعجب احدو دیدیم که در گوشه ای تکیه به گونی سیاه رغالی داده وزانوی غم به بغل گرفته، به طرفش رفتم و گفتم احد جان اینجا چه میکنی؟ چرا خبر ندادی؟ نمیخواهی بتو وخانواده ات کمکی بشه؟ چرا؟ او با حالی پریشان و بهم ریخته بمن نگاه کرد و گفت: مادرم. مادرم نتوانست تحمل کند و مرد. حالا من با چهار فرزندش واین پدر خم شده دست تنها چکار کنم؟ شوک شدم پرسیدم چه کسی این خبر را بتو داده ؟ پدرش که هنوز در خماری بود گفت: خودم خبرش کردم. . مددکارپرسید شما چگونه احدو پیدا کردید ؟ گفت: احد منو پیدا کرد وتلفن زد منهم خبر مرگ مادرشو دادم. احد همچنان شیون وزاری میکرد آروم وقرار نداشت همسرم دستی روی سرش کشیدو اورا در آغوش گرفت وازو خواست کهآرامش خودشو حفظ کنه . ونگذارد که این باعث بازگشت خواهرو برادرهایش به این خانه بشودتا اینکه پاک شده بتوانند به زندگی آرام وپاک ومتعادلی برسند. که پد راحد با حالتی طلبکارانه ادعا کرد که انها هم باید در مراسم مادرشان باشند بهمین خاطر با همکاری احد آنها را دزدیدیم و آوردیمشون اینجا. وآنها در اتاق هستند . مددکار وما خیلی ناراحت ونگران شدیم حتی مددیار گفت اگر بخواهی مزاحم بچه ها بشوی با شما قانونی بر خورد میکنیم و نمیتوانی به این راحتی با زندگی تک تک اعضای خانوادتون بازی کنید اما متاسفانه کاری که نباید میشد شده بود از درون بهم ریختم اخساس کردم پوچ شدم مات ومبهوت فقط به آنها که درکنار اناق بهم چسبیده نشسته بودندو برای مادرشون اشک میریختند. ذل زدم در یک آن خودمو گم کردم. همه چیز بهم ریخته بودو نمیدانستم باید چکار کنم که با صدای مددکاربخودم آمدم او که از قبل هماهنگی کرده بود توسط ماموری که پس از تماس ایشان آماده بود پدر را دستگیر بچه هارا به محل بازپروری ارسال کرد و احد که در دزدیدن خواهر وبرادرهایش با پدر همکاری کرده بودبه اردوگاهی مخصوص نوجوانان فرستاده شود . با صدای بلند از احد توضیح خواستم اما او سکوت کرده بود ودرجا ایستاده بود که ناگهان با صدایی مملو از تنش ولرزه گفت : خانم معلم من نمیتوانم خانواده ام را برای راحتیه خودم ترک کنم آنهابیمارند ونیاز به پرستاری دارند،دوری من از آنها دردشا ن را بیشتر میکند. پس دیگر نیازی به کمک شما نیست ازتون خواهش میکنم دست از سرم بردارید واز اینجا بروید.غافل از اینکه مهره اصلی احد بود که از نظر روحی وروانی بهم ریخته وباید کاملا تحت نظر قرار بگیرد که باکمک مشاوره اداره مورد رسیدگی قرار بگیرد. خیلی تعجب کردم که این احد شش ماه پیش است!!!پایانف.نfariba.neifariba.neiSat, 30 May 2020 16:23:02 +0430https://virgool.ir/@fariba.nei/شروع-کار-قسمت-سوم-mlclktpmmjxgوگفت: ازین کلاس حتی اگر یکنفرهم نباشه بنفع معلم و مدرسه است.پرسیدم؛چرا؟ مگر دانش آموزان این مدرسه جزیی ازین مدرسه نیستند؟ چون موقت آمدند باید رهاشون کنیم؟مدیر با حالت غضبناکی بمن نگاه کردو گفت: حالا زمانیکه مدرسشون درست شد شما با آنها برو اون مدرسه. خودمو خیلی گرفتم اما زیر لفظی گفتم متاسفمبعداز تعطیلی مدرسه به منزل رفته وباهمسرم در مورد بی تفاوتیه مدیر نسبت به احدو همکلاسیهایش صحبت کردم ، همسرم گفت: اگر بخواهی من به عنوان یکی از مامورین بهداشت به درب خانه احد میروم واحوالپرسی ازش میکنم.حداقل از وضعیتش تاحدودی با خبر میشویم. دلم شور میزد که نکنه اتفاقی برای همسرم بیفتد اما قبول کردم.من درخیابان درماشین نشستم واو رفت بعداز یکساعتی آمد‌درحالیکه اشک در جشمانش جمع شده بود با حالتی نگران گفت: برویم.فاجعه از اینی که تو فکر میکنی بزرگتره واصلا تو نمی تونی کاری وکمکی به این بچه بکنی، مگر اینکه به مراجع ذیصلاح مراجعه کنیم. تا کمکش کنند. نمی دانستم چی بگم هر چه ازش خواستم وضعیتش را برایم تعریف کنه بغض گلو شو گرفته بود ونمیتوانست .کمی که آرام گرفت گفت: زمانیکه بمنزلشون رسیدم ودر زدم کسی نیامد چون در ب خانه باز بود صدای پسری که همان احد بود را شنیدم که گفت بیاین داخل وارد خانه که نه الونکیآغشته به دودو ذغال... وارد حیاط کوچک بهم ریخته که تنها از کف آن دوسه متری اجر مشخص بود ومابقی گونی ذغال وآجرهای نیم سوخته بودشدم.به او گفتم مربی بهداشتم آمدم احوال احد که سرماخورده ومدرسه نیامده را بپرسم، درجا ایستاد دستی به چشمان اشک آلودش کشیدو گفت این اولین باره که کسی احوالمو می پرسه واین اشک شوقمه، گفتم پس شما احد هستین درهمین حال پدرش که از زور مواد خم شده بود و دایم تلو تلو می رفت از اتاق دود گرفته ای بیرون اومدو گفت :احد کیه؟ اوهم مرا معرفی کرد تعارف کرد که به اتاقشون بروم ،منهم با جعبه شیرینی که در دست داشتم وارد اتاق شدم وتقدیمشون کردم. با کمال تعجب صحنه ای دیدم اسفناک تعداد چهار بجه ومادر همه خواب الود دور منقلی جمع شده بودند نتوانستم تحمل کنم سریع خداحافظی کردم ودرحالیکه دست احدرا گرفته بودم از اتاق بیرون آمدیم ازش پرسیدم خانواده تو همگی بیمارند چرا؟ گفت :آقا من فردا حالم خوب میشه میام مدرسه تا درخروجی منو همراهی کرد اما یهویی در راهرو منزل بهم ریخت و گفت آقا من اینجا از شش نفر معتاد نگه داری میکنم حتی برادر دوساله منهم معتاده کمکم کنید، دوسه روزه برای اینکه گرفتار ماموران نشوم از خانه بیرون نیامدم کمکم کنید، پیشانیش را بوسیدم و قول دادم که حتمن کمکش میکنیم درمسیر دوتا ازهمسایه ها که بنظر بد نمی آمدند هم از من برای احد کمک خواستند.برای لحطه ای مات ومبهوت شدم هاج و واج بودم نمیدانستم چکار کنم. روزبعد در دفتر مدرسه ازآقای مدیر کمک خواستم که باید به وضعیت زندگی احد رسیدگی شود اوخیلی مستضعف و گرفتار هست.آقای مدیر با حالتی طلبکارانه بمن با تندی گفت خانم معلم بهتر است به درس دادنتون مشغول باشیدو کاری به وضعیت دانش آموزان نداشته باشین وکاسه داغتر از آش نباشین، خیلی بهم ریختم و ازینکه باید در محیط کاریم یک بعدی کار کنم اصلا خوشم نیومد بدون اعتراض دفتر را ترک کردم وبطرف کلاس راه افتادم ضمن اینکه دایم ذهنم در گیر احدو خانواده اش بود ، از خدا خواستم که کمکم کنه تا بتونم از یک راه درست احدو نجاتش بدم زنگ تفریح با مشاور مدرسه صحبت کردم وبدون اینکه موجودیت احدو مشخص کنم غیر مستقیم ازش پرسیدم او گفت: که بهترین راه اینه که باواحد مشاوره اداره صحبت کنم........ ادامه دارد....ف.نfariba.neifariba.neiFri, 29 May 2020 14:19:41 +0430https://virgool.ir/@fariba.nei/شروع-کار-قسمت-دوم-k4j7gvpaeybiعکسی به یادگار از آن سال ها حالا کارم سخت شده چکارکنم او با من همدردی کرد و گفت باید دنبال چاره بود اصلا با کسی در اینمورد نبایدصحبت کنی بایستی در درجه اول با خودش دوست بشوی واز خود‌ش شروع کنی.البته نه اینکه متوجه اگاهی شما نسبت به مسیله اش بشودشروع کن از شغل پدرو مادرش واینکه اعضای خانوادش چند نفر هستند وضعیت مالیشون واینکه چندمین فرزند خانواده است بپرسراه حل خوبی بود چون ازین راه بامن صمیمی تر میشد وحرف دلشو میزد.فردای آنروز بمحض ورود بکلاس از حسین خواستم که سریع حضورو غیاب کند. وبا کمال تعجب وتاسف متوجه شدم که احد بمدرسه نیامده. بچه هایی که با او دوست بودند گفتن: احتمالا اورا پلیس گرفته تنم لرزید سریع پرسیدم چرا مگه چه کرده آنهاخیلی سریع گفتن که احد نان آور خونشون هست اونم از نوع بسیار خوبش گفتم خوب این که عیبی نداره من متوجه حرفهاتون نمیشم می تونید بگین جریان چیه؟ حسین از جا بلند شد وگفت خانم محرمانه است بعدا براتون خودم تعریف می کنم. دلهره عجیبی داشتم بالاخره درس و پرسشهارا انجام دادیم تا اینکه زنگ تفریح شد وحسین ازم خواست که درکلاس بمونم تا تعریف کنه حسین همه را از کلاس بیرون کرد وشروع کرد تعریف از احدگفت: اینها یک خانواده هفت تفری هستند که همگی معتادند از جمله خود احدپنج تا بچه هستن که چهارتای آنها در فروش مواد مخدر دخالت دارن پرسیدم چند سالشون است وقتی سن انهارا گفت وحشت کردم گفت : احد که سوم راهنماییه بزرگترین آنهاست؟ گفتم اما شماها که میدونید چرا اقدام به نجات آنهانکردین چرا در محلتون کسی آنها را نجات نداده؟او گفت ازما بر نمیادچون خطرناکن باند بزرگی پشت سرشون هست ومحله میترسه حتی به پلیس هم نمی گیم چون ممکنه جونمون بخطر بیفتهگفتم: اما مدیرتون باید بدونه حسین گفت مدیر قبلیمون بنده خدا میدونست سعی کرد اقداماتی انجام بده اما ریختن سرش و زدنش بیچاره یک پا داشت ویک پای دیگرهم قرض کردو رفت از محله ومدرسه حالا که مدرسه در دست تعمیر شده کلا اومدیم این مدرسه ومدیر اینجاهم میدانم که اهل این کارا نیست وتازه هنوز پرونده هامونو نگرفته و گفته فقط آموزششون میدیم واسه امتحان بر میگردن سر جاشون، آدرس احد و از حسین گرفتم. گفت خانم یه وقت راه نیفتین برید در خونشون خطرناکه تازه در خونشونو روی شما باز نمی کنن،گفتم نمیرمزنگ تفریح در دفتر مدرسه خیلی دلهره داشتم جرات نمیکردم که راحع به احد با کسی صحبت کنم ، که مبادا درگیر این مورد بشوندفقط از آقای مدیر پرسیدم که احد... آمده؟ مدیر گفت: هنوز سرماخوردگی داره تماس گرفتیم بمنزلشون اینو گفتن........ ادامه دارد.... ف.نfariba.neifariba.neiThu, 28 May 2020 19:36:55 +0430https://virgool.ir/@fariba.nei/شروع-کارقسمت-اول-jetdc3j5qqa7در یک مدرسه پسرانه مشغول به کار شدم که اداره مشخص کرده بود دبیر علوم اجتماعی سوم راهنمایی بودم کلاسهای این مدرسه ۵۰ نفری بود اونم از نوع بسیار پر هیجان وفعال یعنی انواع افکار و رفتار را در آنها می دیدی منهم که تازه کارم را شروع کرده بودم وبی تجربه و جوان،اولین جلسه را توسط معرفی آقای مدیر شروع کردم ، نمی دانستم از کجا شروع کنم.درست وارد کلاسی شده بودم که از مدرسه ای دیگر بعلت خرابی انتقال داده شده بودند به آنجا، و کاملا محیط به محیط شده بودند و هزار جریان خاص خودش و داشت.در بدو ورود شروع کارم درکلاس. یکی از اون آخرکه خیلی هم درشت قامت بود با صدای بلند گفت: مگه بچه بازیه خانم شما اومدین عروسک بازی. (آخه من فقط بیست و دو سالم بود ونسبت به مابقی دبیران خیلی جوانتر بودم)اصلا شما چیزی بلدی که بما بیاموزی؟ خودتو بیشتر معرفی کن ببینیم چند مرده هلاجی آیا قدرت داری؟ درحد ماهستی یا نه؟بخودم آمدم وچون کلا آدم خونسردو صبوری بودم تاملی کردم و گفتم: کس دیگه ای هم از شما صحبتی داره یا نه؟لطفا تک تکتون نظرهاتونو نسبت به من بگین خوشحال میشم که ببینم با چه افرادی طرف هستم.خلاصه هرکسی چیزی گفت مثل اینکه بند دل همه پاره شده بود یکی از غم وغصه هاش گفت ، یکی راجع به صاحبخانشون گفت،و....وکمتر کسی از من گفت. منکه برای شروع اولین کار درکلاسم وحشت داشتم ، حالا به جایی رسیده بودم که اونقدر حرفهای بچه ها پر شوروحال شده که حتی بی توجه به زنگ تفریح بچه ها همچنان در کلاس ماندند و دوست نداشتن بیرون بروند مثل اینکه حسین اولین دانش آموز ی که شروع به سین جین من کرده بود همان فرشته نجات من در طول مدت کاریم بود.قدرت گرفته بودم ترس ودلهر ه ای از کلاس نداشتم.بهر حال با اصرار معاون مدرسه که به کلاس آمد و از بچه ها خواست که بیرون بروند که دبیر و خودشون استراحتی کرده آماده کلاس بعد بشوند. در دفتر مدرسه همه راجع به کلاسهایی که رفته بودند میگفتند: وحتی دوتا از دبیران از رفتن به بعضی کلاسها انصراف دادن و از بی نظمی وشلوغی کلاسها بحث میکردند و دایم از حضور در کنار آنهامی نالیدند تا اینکه نوبت صحبت کردن به من رسید آقای مدیر پرسیدند که شما چه کردین کلاستون خیلی آرام بود .گفتم: خیلی خوب بود بچه ها خوب بودند خواستم که بیشترین درس این کلاسو بمن بدهند ، آقای مدیر گفت اما این بدترین کلاس ومشکل دارترین کلاس مدرسه ماست، و من فکر میکردم شما تو اولین دقایق کلاسو ترک کنید . خیلی تعجب کردم که یک مدیر مدرسه...... (ادامه دارد.....ف.نfariba.neifariba.neiWed, 27 May 2020 15:55:27 +0430https://virgool.ir/@fariba.nei/سرقت-vcbcfn0eqz51در دفتر مدرسه پشت میزم نشسته بودم ودرحال کامل کردن صورتجلسه ای که ناقص مانده بود،بودم. که ناگهان دختری خودش را به داخل اتاق دفتر پرت کرد وگفت تو رو خدا به دادم برسید جونم در خطره و دایم داد میزد وگریه می کرد. مشاور مدرسه هم دوان دوان پشت سرش وارد دفتر مدرسه شد.من که مشغول نوشتن بودم به حالت بهت زده به دختر نگاه می کردم. دفترم را بستم واز جا بلند شدم و به طرف دختری که کف اتاق دفتر نقش زمین بود رفتم. دستم را زیر سرش کردم وبا دستمالی چشمان گریانشو پاک کردم خیلی حیرت زده شده بودم چون این دختر از دانش اموزان مدرسه ما نبود اورا از جا بلند کردم وگفتم توکیستی ؟ اینجا چکار میکنی؟ اسمت چیه چرا امدی توی این مدرسه ؟ چی شده؟ مشاور مدرسه هم همین حرفهای منو تکرار کرد. و گفت : چرا لباس فرم این مدرسه را پوشیدی ودلیل اینکارت چیه؟دختر ناراحت ونگران درحالیکه روی صندلی می نشست وگریه میکرد تند تند میگفت توروخدا نگین مال اینجا نیستم لطفا منو دانش اموز خودتون بدونید تا نجات پیدا کنم.بالاخره کمی اروم شد و شروع کرد به توضیح دادن. گفت: خانواده ام منو مجبور کردن که در پارک نزدیک این مدرسه مواد مخدر ومشروب بفروشم وکارم اینه که هر روز در ساعت تعطیلی مدرسه شما همزمان با بچه هاوارد خیابان میشم میرم تو پارک وانجاهستم تا مال خر بیادو جنسامو بخره وچون لباس فرم مدرسه بتن دارم کسی متوجه نمیشه البته اینو پدرم یادم داده که ازین طرفند استفاده کنم.با اصرار من ومشاور ادرس منزلش وخواستیم اما جواب نمیداد فقط گریه میکرد که دنبالم هستند و اگر گرفتارشون بشم ابروی پدرو مادرم می رود.جا خوردم، به او گفتم توکه میگویی پدرم مرا مجبور به این کار کرده حالا چرا ناراحت ابروریزی هستی؟بالاخره به اوگفتم این مورد قبولم نیست اگر درست صحبت نکنی ممکنه بخاطر جعل لباس وموقعیتی که واسه خودت درست کردی پلیس خبر کنم،. دختر رنگش پریدولرزه به اندامش افتاد نگران تر با حالت ترس ولرز گفت: خوب میگم. پدرم وکیل بازنشسته است. ومادرم فرهنگی. ما زندگی بسیارخوبی داشتیم تا اینکه همه را در بک سرقت از دست دادیم منزلمان جای خوبی از شهرمون قرار داشت وپدرم بخاطر اینکه نمی توانست دست نیاز بطرف اقوامش دراز کنه برای درست کردن یک زندگی بهتر مجبور به فروش خانه و ماشینش شد وما که خانواده چهار نفری هستیم مجبور شدیم به محله ای دیگر با نرخ پایین تر جابجا شویم وچون وسایل خانه هم نداشتیم با کمی از ان پول خانه ای کوچک در جنوب شهر با یک سری وسایل عادی خریداری کردیم تا اینکه بتوانیم زندگیمونو بگذرانیم از انجاییکه خانواده پدری من بسیار وضعیت خوبی از نظر مالی داشتند دایم پدرم را زیر سیوال می بردند که چرا در این منطقه با این وضعیت زندگی می کنی واین باعث بی ابرویی ما می شود و این حرفها،پدرم هم بخاطر اینکه ازین مهلکه خود وخانواده اش بتونه نجات بده دست بکاری زد که این عاقبتش هست. در حیاط خانه مشغول کشت گیاه خش خاش شد که ازون تریاک درست می کرد وچون به ادما اطمینان نداشت با من وخواهرم در مورد فروش موادش هماهنگی می کرد من وخواهرمو در این پارک نزدیک که شنیده بود مالخر. مواد توش زیاده با لول تریاک رها میکرد وخودش هم درماشین پیکان دست چندمی که گرفته بود نگهبانیمونو می دادالبته ایده لباس مدرسه راهم خودش داد که رد گم کنیم وکسی شک نکنه روزها میگذشت و کم کم قیمت اصلی دستمان امده بود وگرانتر میفروختیمجالب این بود که ادما راحت خریداری می کردندو میرفتن وهر روز ادمای جدید می امدندبیچاره مادرم که معلم بود و روحش ازین جریان بی خبر بود البته متوجه کشت خشخاش شده بود اما چون پدرم تریاک مصرف میکرد دراین فکر بود که برای مصرف خودشه.ودایم نق می زد که اگر همسایه ها ازین بو شکایت داشته باشن دیگه کجارا داریم که برویم کم کم وضع مالی پدرم خوبتر شد ازان خانه به خانه ای دیگر در همان محل رفتیم مادربیچاره ما هم خوشحال که پیشرفت کردیم .بالاخره کار ما رو به رشد بود تا اینکه امروز توی پارک اقایی منو دنبال کرد وپشت مقنعه ام را کشیدو دنبالم کرد من هم که وحشت کرده بودم خودمو دوان دوان به اینجا رسوندم وخودمو تو مدرسه انداختم. توروخدا کمکم کنید منو تحویل این اقا ندین.نمی دانستم چکار کنم دخترک را به بیرون مدرسه هدایت کنم یا ان اقا را به داخل مدرسه بیاورم که درهردو صورت کار خراب میشود این شد که از دختر تلفن منزل یامحل کار مادرش را خواستم که اوهم پافشاری می کرد که تورو خدا پای مادرمو وسط نکشید تا اینکه راضی شد به مادرش زنگ زدم ازو خواستم که به مدرسه ما بیاید علت را پرسید گفتم که دخترش از ان مدرسه با نظر مدیر به این مدرسه انتقال یافته وبرای تکمیل پرونده دخترتون باید درخدمتتون باشیم. خیلی تعجب کرد اما قبول کرد که بیادادرس ونام مدیر مدرسه دخترک را پرسیدم ازوهم خواستم که به مدرسه ما بیاید علتش را که پرسید گفتم: در مورد یکی از دانش اموزان شما مشکلی پیش امده که جهت حل ان به شما نیاز استوچون من نماینده کل مدیران ان مقطع از مدارس دران ناحیه بود مپذیرفت.دو سه ساعتی در انتظار ماندیم تا هردو امدند ،. مادر با رنگ وروی وارفته مدیر هم باحالتی متعجبمادر تا فرزندش را دید ناخوداگاه گریه اش گرفت ومدیر با دیدن دانش اموزش که ملبس به فرم مدرسه ما شده بود باعصبانیت دختر بیچاره را مورد اعتراض قرارداد وابراز قدرت میکرد.من تا این وضعیت را دیدم شروع کردم به سین جین کردن مدیر که مشکل اصلی شمایید چون از دانش اموزتون فقط درس وممتاز بودنشو میخواستی درحالیکه از حال وروز درونش بیخبر بودی،مادر بیچاره که بهت زده بود پرسید چی شده اورا به اتاق مشاور بردم وبرایش توضیح دادم چون قول داده بودم که ابروی مادر فرهنگی وپدر وکیل و حفظ کنم.واگاه کردن مدیری نادان ازین وضعیت حال دخترک را بدتر میکرد.مادر تا متوجه قضیه شد شروع کرد به سروصورت خودش زدن واینکه خودشو بچه هاشو میکشد ،خیلی ناراحت شدم لیوان ابی به او دادم و اورا کم کم ارام کردم که تا انجاییکه بتونم کمکشون میکنم وازو خواستم به خودش مسلط باشه،از اتاق مشاور بیرون امدیم از مدیر نا اگاه دخترک درخواست کردم که چون ادرس دخترک نسبت به مدرسه ما تغییر کرده سریعا اورا به اینجا انتقال بدهد پس از کلی دادو بیداد که این شاگرد ممناز مدرسه هست و برای مدرسه مفید بوده. بالاخره قبول کرد و رفت تا کارای انتقالی دانش اموزشو به این مدرسه ترتیب بدهد،دختر هم درتمام ابن مدت از ترس ابرو ریزی درخودش می لرزید،با رفتن مدیر از انجا انها کمی ارام گرفتن توضبح دادم که با چه شرایطی میتواند در اینجا نامنویسی کند ، اینکه در درجه اول با سرویسی که ما معین میکنیم از منزل به اینجا رفت وامد کند . ومهمتراز ان پدرش در اسرع وقت به این مدرسه بیاید تا با او درباره مسایلی که باعث بهم ریختگی زندگیشون شده صحبت و رفع مشکلشون کنیم.قبول کردند سرویس مدرسه که یکی از اعضای فعال انجمن ان را رانندگی میکرد خبر کردم که با ماشینش بداخل مدرسه امد مادر ودختر را سوار کرد و درحالیکه دختر در دامن مادرش درازکش خوابیده بود از مدرسه بیرون رفت.با پلیس محل که قبلا برای مدرسه ماموریت گرفته بود تماس گرفتم که هرچه سریعتر با پوشش عادی به محل مدرسه بیایند وان مرد که هنوز پشت درب مدرسه انتظار دخترک را می کشید دستگیر کنند .انجام شد و من هم که با تلفن به مادر دختر تماس گرفته بودم انتظار کشیدم که از فردا دختر بهمراه پدرش به این مدرسه بیاید .سه روز گذشت وخبری از دختر وپدر ومادرش نشد با مدیر مدرسه قبلش تماس کرفتم اوهم خبری نداشت،با مشاورم هماهنگی کردم وطبق ادرسی که سرویس مدرسه انروزدختر ومادررا برده بود رفتیم چه محله ای بود خیلی نگران شدم ویک ان دلم به ولولا افتاد نمیدانم چرا به محل که رسیدیم راننده گفت شما پایین نیایید چون سه تا کوچه را باید پیاده برویم تا به ان خانه برسبم و در این محل برای شما که زن هستید و نا اشنا صحیح نیست بهتره من بروم وصداشون کنم که بیایند پذیرفتیم واو رفت .بعداز سه ربع ساعت که راننده امد با چشمای گریان وپریشانحالی وتنی لرزان با من من کنان حرف میزد از ماشین پیاده شدیم گفتیم چی شده دایم گریه می کرد. گفت:گویا اون روزیکه من اینها را رسوندم درب خانشون در بدو ورود به خانه مشاهده می کنند که پدر سکته کرده ودرازکش کف حیاط افتاده سریعا اورژانس خبر می کنند وچون اورژانس تا اینجا میتونه با ماشینش بیاد مجبور میشن که بیرون خانه بایستند تا مامورین اورژانسو ببینند دونفر موتورسوار که درحال رد شدن بودن هرسه نفر مادرودخترها را به گلوله می بندند. ، ودر کل همه اعضای خانواده می میرند.خشک شدم مثل فیلمهای جنایی بود. نمیدانستم چی بگم هرسه تامون فقط زار میزدیم واشک می ریختیم شوک شده بودیم. . داد میزدم خدایا جرا بمن فرصت کمک کردن به این خانواده را ندادی؟چرا رهایشان کردم مثل دیوانه ها شده بودم مردم هم دور ما جمع شده بودند. تا اینکه خانم پیری زد توگوشم که من بخودم اومدم ودیدم ما بین جمعیتی ایستادم وداد میزنم کمی بخودم امدم وسوار ماشین شدم این مسیله باعث شد که حدود یکسالی دچار افسردگی بشوم وقادر نبودم حتی با خانواده خودم ارتباط خوب داشته باشمتا اونموقع تا اینحد احساساتی نشده بودم.بالاخره با کمک همسرم و درمانهای مشاوره ای بخودم امدم که اولین صحبتم سرصف برای دانش اموزان این بود که ساده زندگی کنید حسرت مال از دست رفته خودتونو نخورید در کارهای درست رقابت کنید زحمت وسختی شمارا برای خوب زندگی کردن میسازد. چشم هم چشمی نکنید.زندکی خوب وسادتونو در معرض سرقت گناه وبدبختیها قرار ندهیدfariba.neifariba.neiSat, 18 Jan 2020 21:33:39 +0330