https://virgool.ir/feed/@fari.ba.mo.12fa2026-11-12 13:50:31https://files.virgool.ir/upload/users/67367/avatar/sX0qnK.pnghttps://virgool.ir/@fari.ba.mo.12https://virgool.ir/@fari.ba.mo.12/ارتباط-موفق-با-مردم-چگونه-است-ua3twlfmywhiاین واقعا یکی از چالشی ترین موضوعات زندگی ماست. اگر بخواهیم زندگی آرام و بدون تنشی داشته باشیم مثل اینکه لازمه یه ترفندهایی رو توی ارتباط با مردم جامعه مون بلد باشیم. و بدیش اینه که هیچ داستان یکسانی وجود نداره شما باید به تعداد افرادی که هر روز میبینید اگر طالب یه ارتباط هستید ترفند پیدا کنید. یعنی شما اینقدر باید آزمایش و خطا کنید تا بقول قدیمیها لم طرف دستتون بیاد.اینطوریه که یکی همینطوری الکی از شما خوشش نمیاد. دنبال دلیل نباشید. فقط بذاریدش تو لیست شناور. بهش اجازه بدید تو کمترین میزان ارتباط رفتار شما رو از دور رصد کنه. احتمال داره یه روزی حس کنه اونقدرام بد نیستید و خودش بهتون نزدیک بشه.یه عده دیگه مدام منتظر تشویق اطرافیانشون هستند. یعنی اصلا زندگیشون بدون به به و چه چه مفهوم نداره. اگه مجبورید باهاشون ارتباط داشته باشید خب تشویقشون کنید. برای کوچکترین کارهاشون مرتب کف و دست و هورا بکشید. اینطوری نسبت به شما حس خوبی پیدا میکنند و لاک دفاعیشونو زمین میذارن.بدترین مدل دشمنای دوست نما هستند. یعنی با نقاب دوست به شما نزدیک میشن حتی پوئن های مثبتی هم به شما میدن تا اعتماد شما رو بدست بیارن و بعد اغلب نیت اصلیشون تخلیه اطلاعاتی شماست. بدست آوردن یه سری چیزها از شما که شما رو در موضع ضعف قرار میده و خدا میدونه چه زمانی از اونها استفاده کنند. راهکارش یه کم پیچیده است. راه درست این نیست که اونا رو از خودتون دور کنید. بذارید باشن فقط کافیه خیلی با درایت برخورد کنید. اطلاعات خیلی دست پایین و ساده در اختیارشون بذارید و بذارید حس کنن سهل الوصول هستید.دسته بندی های زیادی هست ولی برای این پست و اینکه خسته کننده نباشه فکر میکنمهمینقدر کافیه.fari.ba.mo.12fari.ba.mo.12Tue, 21 Oct 2025 18:23:09 +0330https://virgool.ir/@fari.ba.mo.12/انتظارات-ما-از-اطرافیانمان-و-انتظارات-آنها-از-ما-xkk4oqkl4oerسلاماین چند وقته که به هر طرف رو میکنم می بینم انگار دست و پام به یه زنجیری بسته شده همش تصورم این بود که باید بشه از خانواده، دوست، همسایه یا هر کسی که روزی سلام و علیکی داشتم، انتظار داشته باشم که من رو از باتلاق در بیاره. ولی رفته رفته دیدم که همچنان که همیشه گفته میشه علیرغم اینهمه آدم که دور و بر ما در حال ترددند و گاه با تک جملاتی مثل فدات بشم، دورت بگردم، همیشه روی من حساب کن و ... عمیقا ما رو خوشحال میکنند، بواقع تنها هستیم.نمیدونم شمایی که این متن رو میخونید شاید الان با خودتون میگید نه این درست نیست من واقعا میتونم روی مادرم، پدرم، افراد خانواده و بعضی از دوستانم حساب باز کنم. اونها همیشه در عمل ثابت کردند که میشه روشون حساب کرد. اگر اینطوره پس به شما غبطه میخورم.اما خوب امروز توی تمام مشکلاتی که رو سرم ریخته مجبور شدم به قسمت دوم عنوانم فکر کنم، منظورم انتظارات دیگران از ماست.مطمئنم که برای بیشتر ما پیش اومده که در قبال دیگران (اعم از خانواده و دوستانمان)حرکتی کردیم که ناخواسته اونها رو عمیقا از خودمون رنجوندیم و متأسفانه ما یاد نگرفتیم که با هم در مورد دلتنگیهامون حرف بزنیم. یاد نگرفتیم که وقتی از کسی دلگیر میشیم بریم بهش بگیم فلانی اون روز تو هر حالی که بودی حرفت خیلی برام سنگین بود بیا اون ترک که تو روابطمون ایجاد شده ترمیم کنیم. بیا در موردش حرف بزنیم.نه ما همینطور این دلتنگیها رو تلنبار میکنیم توی دلمون. اینها روی هم انباشته میشن و یواش یواش تو دلهامون کینه ایجاد میکنن. و یکباره پیش میاد که دیگه تحمل نمیکنیم. همه اونچه تو دلهامون تلنبار شده رو بیرون میریزیم و اون ارتباط به فنا میره.از بعضیا که میپرسی میگن من از هیشکی انتظار ندارم ولی وقتی خوب به درونمون نگاه کنیم حتی اگر به زبونشون نیاریم توی دلمون از اطرافیانمون انتظار داریم.انتظار فقط انتظار مادی نیست. اگرچه خیلی از اوقات با حل مشکل مادی کسی که برامون ارزش داره پایه های ارتباطاتمون رو محکم میکنیم. ولی گاهی شنونده بودن، به اندازه مشکلات خودمون برای مشکلات دیگران اهمیت قائل شدن و خلاصه رفیق بودن از حل مشکلات مادی هم ارزنده تره.fari.ba.mo.12fari.ba.mo.12Wed, 15 Feb 2023 18:21:07 +0330https://virgool.ir/@fari.ba.mo.12/دنباله-چرا-درس-خواندیم-xwbnykc7xnjrسلام چند ماهی میشه نیومدم اینجا یه کم درگیر بودن. ارسال مقاله به کنفرانسها. چک و چونه با داورا و در نهایت تایید مقاله بعد از چند شب بی خوابی و استرس و البته مزاحمت شبانه روزی واسه استاد راهنمای مهربونم.پر کردن رزومه و ارسالش به وبسایتهای معرف و کاریابی (بی اثر)! در نهایت عضویت در گروههای مهاجرتی و استفاده از اطلاعات ذیقیمت اونها از شروع اپلای تا نشستن سر کلاس.ببخشید بعضی از کامنتها مربوط به دو سه ماه پیش میشه و امروز صبح جواب دادم.دوستی نوشته بود برنامه نویسی کنی کار زیاده و .... بله ولی من از روز اول علاقه ای به برنامه نویسی به عنوان یه شغل نداشتم. علیرغم حالتی از بی تحرکی که نصیبم شده من از نشستن صبح تا شب (و برای بعضیها شب تا صبح!) پشت سیستم اصلا خوشم نمیاد. همیشه تو زندگیم علاقمند به تدریس بودم. میسر نشد وگرنه اصلا میخواستم ادامه تحصیلم تو دانشسرای مقدماتی و خلاصه مسیر معلمی باشه ولی هیچوقت اونطوری که میخوای نمیشه. انگار کلا ابر و باد و مه و خورشید و فلک دیفالتشون اینه که کسی به آرزوش نرسه ما هم هی خودمونو به در و دیوار می کوبیم به آرزوهامون برسیم و این دور باطل تا آخر عمرمون ادامه داره.بهرصورت الان دارم شرایط رفتن رو دنبال میکنم. مطالعه شرایط دانشگاهها، ترجمه مدارک، ایمیل به اساتید و اینطور کارها.فعلا با یه استاد راهنما آشنا شدم که حوزه کاریش cyber security یا همون امنیت سایبری آب در اومده و وعده داده اگر پروپوزال بنویسی و ببرم تو کمیته دانشگاه و ازش دفاع کنم و .... شاید بتونم برای سپتامبر بعد که شرایط فاند باشه معرفیت کنم و بیای.یکی دیگه بهش ایمیل دادم گفته موضوع ارشدت بدرد دانشگاه ما میخوره ما رو مورد مشابه داریم کار میکنیم اپلای کن بعد از مصاحبه انتخاب میکنم...خلاصه شرایط اینه.بعد چند روز پیش گفتم یه اطلاعاتی از یه استادی در مورد cyber security بگیرم بجای دادن اطلاعات 45 دقیقه در مورد مضرات رفتن و دانشجویان ریجکت شده و سختی حوزه کاری و و و گفت و نهایتا گفت من سعی میکنم همینجا واست یه جا پیدا کنم نرو!از این وعده ها تو این دو سال زیاد شنیدم .سرتونو درد آوردم گفتم بیام یه گفتمانی داشته باشیم. خوشحال میشم نظراتتونو بخونم.یا حق.fari.ba.mo.12fari.ba.mo.12Wed, 21 Oct 2020 09:15:16 +0330https://virgool.ir/@fari.ba.mo.12/چرا-درس-خواندیم-hytan2qxsjdaسلام. حالا که دو سال از تموم شدن درسم گذشته و مثلا یه مهندس فول نرم افزار شدم. از اونایی که وارد مقطع دکترا نشده خانوم دکتر صداشون میکنن! اما در واقع هیچ فرقی با یه خانم بیسواد که الان نشسته تو خونه داره غذا میپزه و ظرف میشوره و گردگیری میکنه ندارم.البته شاید یه فرقی داشته باشم اونم اینه که خاستگاه اون خانم این بوده که شوهر کنه و بچه هاشو بزرگ کنه و از زندگیش در کنار همسر و بچه هاش لذت ببره و من خیر سرم خاستگاهم تدریس و آموزش به جوانهای کشورم بود.حالا که تو یه خونه 40 متری نشستم در یکی از نقاط پایین شهر که برای کوچکترین کارهای خونه م نیاز به آدم مطمئنی برای انجامش هستم مدام یاد اصرارهای خواهرم بیست و چندسال پیس میافتم که از سوئیس اصرار میکرد بیا اینجا و من باد در گلو مینداختم و میگفتم من حاضر نیستم برم یه کشور دیگه گدایی مردم اونجا رو بکنم تا مثل نگاه ما به افغانیها بهم نگاه کنن و بشم حمال اون کشور. من درس میخونم و با سربلندی در کشور خودم کار میکنم و برای کشورم کار میکنم!چقدرم که شدم.الان خواهر من در سوئیس تو یه خونه 80 متری شیک زندگی میکنه آخرین مدل ماشین زیر پاشه. آخرین مدل گوشی دستشه. اقامتش رو گرفته و کارش رو داره با یه حساب پس انداز پر. و من چی شدم؟یه مهندس بیکار خونه نشین که چون پارتی مناسبی ندارم هیچ جا جای من نیست. اینقدر پول ندارم که یه سفر معمولی به خارج از ایران برم چه برسه به رفتن و زندگی در خارج.حالا تنها چیزی که مدام ذهنم رو مشغول میکنه که واقعا عمر از دست رفته ام رو صرف چی کردم.یه آرزوی محال اینو نوشتم که تلنگری به دوستانی بزنم که در ماراتون دانشگاهها قصد شرکت کردن دارند یا اول کار هستند.بهتره روزگار بعد از تمام شدن درستون رو توی چهره من ببینید و درست انتخاب کنید.موفق باشیدfari.ba.mo.12fari.ba.mo.12Sun, 09 Aug 2020 12:22:03 +0430https://virgool.ir/@fari.ba.mo.12/ترفندهای-دانشگاه-قبل-و-بعد-از-ورود-5-wl7gjhcp6bctسلام عرض شد. این روزا کارام تو هم گره خورده دیر به دیر وقت میکنم مطالبم رو ادامه بدم. امیدوارم واقعا مطالب کمکی برای دوستان باشه وگرنه لایک خوردن برای من آنچنان مهم نیست مگر اینکه این مطالعه ها واقعا بدرد بخور بوده باشن.در ادامه انتخاب رشته که قبلا توضیحاتی دادم که ای کاش کسی از بزرگان آموزش و پرورش و آموزش عالی مطالب رو میخوندن شاید کمکی به برنامه ریزی تحصیلی میکرد از ما که گذشت لااقل به درد نوجوونهایی که راه ما رو دارن میرن کمکی باشه تا با معضلات ما برخورد نکنن. و البته کسائی که از دانشگاههای ما بیرون میان حافظین سرفصلها نبوده باشن که همون روز بعد از آخرین امتحان محفوظات همه به حافظه طولانی مدت رفته و دسترسی بهشون غیرممکن میشه.حالا که نه ما امیدی داریم کسی بیاد بخونه و اعمال کنه این پیشنهادات رو و نه خودمون دستی بر آتش داریم پس درد دلی میکنیم شاید کسی این وسط حداقل ترفندها رو برای آیندگان ببره. توی رشته ما (نرم افزار) پیش نیازهایی هست که اگر ندونن واقعا باعثش هزینه های بسیار و پاس نشدن ها و خلاصه سرخوردگیهای زیادی در بر خواهد داشت.کمترین چیزهایی که واجبه برای شروع این رشته ویندوز و ملحقاتش هست. که البته بیربط نیست اگر بگم دیگه الان اگر این مهارتها رو بلد نباشید توی هر رشته ای که بخواهید دانشگاه رو ادامه بدید با مشکل روبرو خواهید شد. اما توی رشته های دیگه شاید چون اساتید تصورشون اینه که رشته شما نبوده و بخواد کمکی به شما بکنه در یادگیری (اونم نه طوری که مثل دبیرستان یادتون بدن همینقدر که چند تا کلید بدن برین یاد بگیرید) ولی اگر هم رشته من باشید دیگه همون کمک هم نخواهید داشت.بعدم رشته دبیرستانی شماست. شما باید موقع انتخاب رشته ببینید که چه ارتباطی بین چیزهای که در دبیرستان خوندید و رشته انتخابی و سرفصلهای اون وجود داره. برای مثال قبلا هم عرض کردم که برای رشته نرم افزار دونستن ریاضی واجبه. یعنی اگر خوب ریاضی رو ندونید واقعا هیچ قسمت از سرفصلها رو نمیتونید براحتی بگذرونید. پس به این ارتباط بی توجه نباشید.اگرچه شخصا معتقدم توی تمام رشته ها ارتباط با ریاضی غیرممکنه ولی اگر رشته دبیرستانی شما توش روی ریاضی کار نشده پس یا بدنبال رشته ای باشید که ریاضی نداشته باشه یا خودتون رو آماده کنید قبل از اینکه درستون رو شروع کنید نه اینکه اونجا تازه بخواهید دست بدامان این و اون بشید یا اینکه تازه با سرفصلهای عجیب غریب آشنا بشید که ندونید چی به چیه.اگر این مباحث براتون جالب نیست یا تکراری هست و مسئله حل کل نیست بگید تا ادامه ندم.فعلاfari.ba.mo.12fari.ba.mo.12Sun, 22 Dec 2019 19:18:34 +0330https://virgool.ir/@fari.ba.mo.12/ترفندهای-دانشگاه-قبل-و-بعد-از-ورود-4-auhlbyc2apqpسلام عرض شد.خیلی این دفعه فاصله افتاد بین نوشته هام.بد نیست اگر به خاطرتون نیست یا کلا این سلسله نوشته ها رو نخوندین 3 قسمت قبل یا حداقل نوشته شماره 3 رو مطالعه کنید.آخرین چیزی که گفتم و نوشته رو بستم در مورد انتخاب شما در بدو ورود به دانشگاهتون بود. من میتونم تو زمینه رشته خودم که نرم افزار بود ترفندهای مناسب برای حل بحرانها رو بدم اما شما اگر رشته دیگه ای هستید یا میخواید شروع کنید باید از ترفندهایی که بر اساس تجربه بهشون رسیدم برای اون رشته استفاده کنید.همینطور که گفتم شما دو راه دارید در شرایط بحرانی روبه رو شدن با سر فصلهایی که اصولا آشنایی با پیش زمینه هاش ندارید. الان بهترین فرصت برای یه تصمیم عاقلانه است. یا این رشته رو دوست دارید پس باید بدونید که هم باید براش هزینه مالی کنید و هم جانی. چون شما پیش نیازها رو طی نکردید مثلا برای رشته نرم افزار شما میبایست ریاضی رو خوب بدونید. دیفرانسیل انتگرال توابع جبر مثلثات و اینطور آیتم ها که در تمام دوران دانشجویی بهشون نیاز دارید و اساتید هیچ رجوعی برای یاددهی دروس دبیرستان به شما نمیکنند. خیلی که احساس مسئولیت کنند تخته رو پر از فرمولهای مورد نیاز برای یادگیری مباحث جدید میکنند و میگن برین اینا رو یاد بگیرید. کاری که استادهای ما کردند. شما اگر واقعا با معادلات پیش نیاز و کلا دروس پیش نیاز درسهای جدید آشنایی ندارید و اونها چیزهایی نیستند که با حفظ کردن بتونید یادشون بگیرید به شما پیشنهاد میدم یه آموزشگاه دروس دبیرستانی پیدا کنید و برید آموزش ببینید. تصور نکنید که این دو سه درس هست و میگذره و یه 12 (دروس تخصصی باید 12 بگیرید) میگیرید و تموم میشه باید با کمال تاسف بگم که نمیگذره اینها با شما هستن تا هر سطحی که بخواهید ادامه بدید. مگر اینکه کلا قصد ادامه نداشته باشید. شما باید همین اول کار به هر روشی که میتونید پیش نیازها رو یاد بگیرید تا آمادگی لازم برای اضافه شدن سرفصلهای جدید رو داشته باشید.اگر حوصله ندارید، حسش رو ندارید، اصلا این مضامین تو ذهنتون نمیره و عمری ازشون فراری بودید همین جلسه اول وقت رفتن و انصراف از این رشته است. عمرتون رو هدر ندید. از اول شروع کنید هنوز دیر نشده. رشته ها رو بررسی کنید و سرفصلهاشون رو بررسی کنید تا ببینید که کدوم مناسب و در سطح شما هستند. و یا حاضرید براشون زمان و هزینه بگذارید.اینترنت الان کمک بزرگیه. من واقعا اگر اینترنت نبود نمیتونستم از پس درسهام بربیام. نه اینکه فقط با اینترنت از پس درسها بربیام. نه، من هم از اینترنت استفاده کردم هم آموزشگاه رفتم هم استاد خصوصی گرفتم هم تمام وقت در خدمت درسم بودم و البته نمره هامم همشون 20 نبود. چون رشته سختی رو انتخاب کرده بودم و دوستش داشتم.این راه شما برای گذروندن یه رشته سخت هست که دوستش دارید....ادامه دارهfari.ba.mo.12fari.ba.mo.12Mon, 09 Dec 2019 21:13:45 +0330https://virgool.ir/@fari.ba.mo.12/ترفندهای-دانشگاه-قبل-و-بعد-از-ورود-3-ds2mzc3gu6bmعرض سلاماحساس میکنم اشتیاقتون برای دنبال کردن مطالب رو از دست دادین. خب دو علت داره؛ یا دانشگاهو تموم کردین و دیگه برای استفاده از این مطالب دیره و یا کلا علاقه ای به دانشگاه ندارین.اما خب شما میتونید از مطالبی که نتیجه تجربیات من هست برای کمک به کسانی که قصد رفتن به دانشگاه دارند و یا در دامش افتادن استفاده کنید. قطعا این کار حس خوبی به شما خواهد داد.حالا در ادامه مباحث قبلی ترفندها حساب رو بر این میذاریم که شما رشته دبیرستانتون اصلا خدا سال با رشته انتخابیتون تو دانشگاه تفاوت داره. مثلا رفتین رشته نرم افزار در حالیکه نه توی دوران قبل از دانشگاه پیش نیازهای این رشته حداقل ICDL رو گذروندید نه دل خوشی از ریاضی دارید و مثلا شاید رشته دبیرستانی شما کلا توش واحد ریاضی نداشته.الان ترم یک هستید. تازه متوجه شدید که سرفصلها بسیار مشکله. تازه رفتید سرفصلها رو نگاه کردید با ترمهای بالاتر صحبت کردید و متوجه شدید که گذروندن هر واحد کار زیادی میطلبه و پیش نیازهای میخواد که شما ندارید.چند راه پیش روی شما هست: اول اینکه بشینید خوب با خودتون فکر کنید اگر واقعا در خودتون تلاش بی وقفه و عشقی که کار زیاد رو زمین بزنه ندارید الان بهترین زمان برای انصرافه. شما قطعا پول زیادی برای شهریه ثابت و انتخاب واحد دادید و با خودتون فکر میکنید که نه این پول از دستم میره. اما ادامه این کار هم پول بیشتری از شما خواهد گرفت در حالیکه احتمال افتادن در ترمها و هزینه های مضاعف پیش روی شماست.ضمن اینکه چون شما هیچ پیش نیازی برای این رشته ندارید مجبورید بسیاری از کارهاتون رو بوسیله برون سپاری و یا هزینه برای گرفتن نمره هم به هزینه های دیگه اضافه میشه.راه دوم زمانی هست که با خودتون میگید من هدف دارم اگرم پیش نیاز این رشته رو ندارم ولی سعی میکنم و یاد میگیرم. این خوبه پس خودتون رو برای یه نبرد تمام عیار آماده کنید. ادامه داره...fari.ba.mo.12fari.ba.mo.12Tue, 03 Dec 2019 15:18:37 +0330https://virgool.ir/@fari.ba.mo.12/چطور-دانشگاه-را-شروع-کنیم-3-tybfhfxugca7عرض سلامخب اصل حرف رو زدم. اینطوریه که هیچ نهادی به شما در تعیین رشته تون کمک نمیکنه. هیچ واحدی در دبیرستانها برای تشریح سرفصلهای رشته های مختلف به شماها نخواهد شد. حالا چه باید کرد؟آیا باید قید دانشگاه رو زد؟باید دانشگاهها تعطیل بشن؟مسئله اینه که شما حتی اگر پارتی هم داشته باشین یه مدرک دانشگاهی باید زمینه اش باشه وگرنه کار پارتیتون سخت میشه. همه که پارتیشون مقام اول سازمان سنجش و دانشگاهها یا مدیر عامل شرکتها نیست که مهم نباشه مدرکشون سیکل ردی باشه یا دکترا. پس فکر میکنم بهتره خودمون آستین بالا بزنیم و ترفندهایی برای ورود به دانشگاه با یه رشته موافق طبعمون پیدا کنیم.باید راههایی برای گذروندن اون پروسه بلد باشیم.نباید جوگیر بشیم. من توی ارشد با دانشجوهایی برخورد کردم که تصور کردن تو بازه 6 ماهه پروپوزال تا دفاع میتونن پیاده سازی حرفه ای یاد بگیرن. میتونن سرچ کنن و بهترین مقالات مرتبط رو پیدا کنن و خودشون ترجمه کنن. میتونن اندنوت یاد بگیرن و رفرنس دهی کارشون رو خودشون انجام بدن.شخصا جزء آدمهای جوگیر بودم!تو کاردانی که همه در حال خاله بازی بودن و آخر ترم هم همه بجز 6-7 نفر (که منم یکیشون بودم!!!) همه پروژه فاینال رو تحقیقاتی انتخاب کردن. کل 3 ماه خوردن و خوابیدن حتی تحقیقم نکردن. کی میخواد تو کاردانی بره سر رفرنسهاتون بگه اینو از کجا آوردی و چی میگه؟ این کارا مال ارشده.اون 6 نفر غیر از منم جوگیر نشده بودن اصلا. اونا قبلا یه مدرک گرفته بودن که توش واحدهای ما بود. بیرون از دانشگاه کارشون برنامه نویسی بود براشون نوشتن یه برنامه 60-70 خطی مثل آب خوردن بود.بجز من که رفتم معلم خصوصی گرفتم. پروژه رو قدم به قدم با معلمم پیش بردم. و البته با همه این حرفا بازم موقع ارائه دستم رو کیبرد میلرزید.حرف زیاده. قصد ندارم همه رو یه جا بگم که خسته بشینیا حقfari.ba.mo.12fari.ba.mo.12Sat, 30 Nov 2019 18:58:28 +0330https://virgool.ir/@fari.ba.mo.12/چطور-دانشگاه-را-شروع-کنیم-2-z2zosail9qhrعرض سلامگذروندن دوران دانشجویی ایده های خوبی تو زمینه دانشگاه و دانشجو شدن به من داد. ایده هایی که اگرچه بزرگان مملکت بهشون توجه ندارن ولی اگر توجه میشد خیلی از مشکلات بخش فرهنگی مملکت حل میشد.بخشی از مشکل دانشگاههای ما از دوران دبیرستان حل میشه. در واقع بجای کلی مباحث مغز تلیط کن توی دبیرستانها باید یه واحدهایی برای دانشجوها گذاشته بشه که توی اون ساعتها به بررسی رشته های دانشگاهی پرداخته بشه. این کار باعث میشه دانش آموز با رشته های مختلف و سرفصلهای اونها آشنا بشه و علاقه خودش رو پیدا کنه و بدون مطالعه قدم توی رشته ای نذاره که تازه بعد از دو سه ترم بزنه تو سر خودش که ای وای عجب غلطی کردم. زمانی که دیگه راه برگشت نداره. دانشگاهها مجانی نیست و وقتی فکر میکنه می بینه پروسه از اول شروع کردن (اونهم بدون اطلاعات اولیه در مورد رشته دیگه) کلی ضرر مالی متوجه شخص یا خانواده ش میکنه در نتیجه ترجیح میده اگرچه 4 ترم رو در 6-7 ترم تموم کنه اونم با نمرات ناپلئونی ولی ترک تحصیل نکنه.براحتی میشه بجای تدریس زبان عربی و چینی! ساعاتی در هفته رو به آشنا کردن دانش آموزان با رشته های مختلف در زیرگروههای مختلف کرد. به این صورت دانش آموز دیگه نه مجبور میشه وقت خودش رو در آموزشگاهها برای مشاوره گرفتن های میلیونی تلف کنه و نه هزینه های گزاف بده تا تو رشته های قبول بشه که میدونه دو ترم بعدش کم میاره و میخواد بره در حالیکه روی برگشتن هم نداره.ادامه داره...fari.ba.mo.12fari.ba.mo.12Mon, 25 Nov 2019 16:06:00 +0330https://virgool.ir/@fari.ba.mo.12/چطور-دانشگاه-را-شروع-کنیم-1-iapkrpfw8ds0عرض سلاماگرچه صحبتهای زیادی در مورد ناکارا بودن دانشگاهها شده و میشه اما هنوز هم در کشور ما جوانهای زیادی علاقمند به ورود به دانشگاه دارند. شاید اینجا کمتر کسی باشه که نیاز به این اطلاعات داشته باشه ولی لااقل دوستان میتونند با به اشتراک گذاشتن مطالبی که برای شماها مینویسم کمک کنیم به جوونها که حالا که اصرار دارند وارد این پروسه بشن لااقل از تجربیات کسانی که این راه رو رفتند استفاده کنند و تجربه های ماها رو تکرار نکنند.مواردی از نوشته هایی که میارم بطور خلاصه در مطالبی که با عنوان دوران دانشجویی آوردم بوده اما حالا قصد دارم دقیقتر مطالب رو بگم که یه جورایی اجرایی تر باشه.قبل از هر چیز توصیه میکنم که اگر قصد دارید به دانشگاه برید ببینید چی رو واقعا دوست دارید. گاهی سرفصلهای دروس دانشگاهی گاهی چنان کسالت آور میشن که اگر عشق در پیش زمینه شون نباشه بسرعت آدم رو به نقطه پایان میرسونند.شما از روی نحوه برخوردتون با دروس در زمان دبیرستان متوجه بشید که چی رو بیشتر دوست دارید. اغلب بچه ها از ریاضیات فراری هستند. به همین دلیل در دوران دبیرستان هم بسرعت بسراغ کاردانش و فنی حرفه ای میرن با این امید که برخوردی با ریاضیات نداشته باشند.اگر در نهایت قصدتون ورود به دانشگاه هست پس به شما توصیه میکنم از ریاضیات فرار نکنید الان دیگه اگر بخواهید خیاطی هم یاد بگیرید نیاز دارید از ریاضیات استفاده کنید.سعی کنید از روشهایی که برای یادگیری آسان ریاضیات هست استفاده کنید و رابطه تون رو با این درس راحت کنید.شخصا به کسانی که از من در مورد انتخاب رشته دبیرستان کمک میخوان پیشنهاد میکنم رشته ریاضی رو انتخاب کنند. برای این توصیه هم دلیل قانع کننده ای دارم. من در زمان دبیرستان کتابهای کلاس سوم نظری خودم رو که رشته م ریاضی بود رو با کتابهای رشته تجربی مقایسه کردم و دیدم تنها فرق اونها یه جور حذف بیخود و ناقص هست که باعث میشد بچه های رشته تجربی به اصطلاح یه شیر بی یال و دم رو درک کنند.تصور کنید از یه کتاب رمان چند صفحه از اول چند صفحه از وسط و چند صفحه از آخر کم بشه. طبیعتا چیزی از کتاب متوجه نخواهید شد.زیاد صحبت کردم. مطالب رو در چند بخش میگم تا خسته کننده نشن.نظرات شما خوشحالم میکنممتشکرمfari.ba.mo.12fari.ba.mo.12Sun, 24 Nov 2019 21:05:07 +0330https://virgool.ir/@fari.ba.mo.12/دوران-دانشجویی-6-sa0yypdshk6rعرض سلام. خزعبلات ما هم کم کم به نقطه اتمام نزدیک میشه.وارد دانشگاه جدید شدم. دانشگاه تک جنسیتی بود. خود این موضوع بازار داغ حسادتها، قضاوتها، پشت هم زدنها و امثال این کارها رو داغ میکرد. تمام سعیم رو میکردم تا از این مقوله ها دور بمونم. دیگه اینکارها برای سن و سالم گذشته. هر روز درگیری بود. هر روز قشون کشی پیش مدیر دانشگاه، نامه نگاری برای مدیر شکایت از نحوه درس دادن یه استاد و شکایتهای بی پایان و البته بی تفاوتی مسئولین دانشگاه.اینطوری بگم که به تنها موضوعی که توجه نمیشد آموختن بود. دانشگاه تبدیل شده بود یه یه میدون جنگ واقعی. بین اساتید هم دسته بندی بود. دو تا دو تا با هم بودن و کارهای سومی رو نقد میکردن. خلاصه به تمام معنا آش شله قلمکار بود. بسرعت درسها رو پاس کردم و ترم 3 به پایان نامه رسیدم اما به من اجازه دفاع ندادن گفتند قانونا شما حق ندارید ترم 3 پایان نامه رو دفاع کنید. گفتم چکار کنم برم بشینم خونه ترم بعد بیام؟! و چون هیچ دلیل قانونی برای این کار نداشتند جلسه بررسی پروپوزال رو دو ماه عقب انداختند. استاد مشاور بجای مشاوره و کمک چوب لای چرخ کار من گذاشت و من یه ترم تمدید خوردم.بالاخره روز دفاع من رسید. باور کنید که میشه اینطوری تجسم کرد که ترامپ و بن لادن و روحانی و پوتین نشستن جلوی من و منم احتمالا یه بچه آسیب پذیرم که هر کسی به شکلی میخواد بهش ضربه بزنه. تنها اتکاء من استاد راهنمای من بود و یکی از داورها که استاد قبلی من و مدیر گروه بود و میدونست که من چقدر تو این دو سه سال زحمت کشیدم. باور کنید یکی از داورا به من گفت چرا شبه کدهای شما فارسی نیست؟!!!! باور میکنید؟ هر چند دقیقه یه بار استاد راهنمای من میگفت خانم جواب ندید ادامه بدید.جلسه دفاع نبود جلسه شکنجه بود. گذشت ولی نمره 18 واقعا حق من نبود تنها علتش جنگ و جبهه گیری بین داورها و استاد راهنما و مدیر گروه بود..............فعلا تمومش کنم تا بعدیا حقfari.ba.mo.12fari.ba.mo.12Sat, 09 Nov 2019 23:06:37 +0330https://virgool.ir/@fari.ba.mo.12/دوران-دانشجویی-5-eri69exc0sg8عرض سلام. توی دوران کارشناسی بودم. دورانی که دانشجوها بدون هیچ پیش زمینه ای شروع کرده بودند و یادمه سر امتحان ریاضی مهندسی یکی پشت سرم برگشت گفت انتگرال چیه؟!!!بچه ها برای حل تمرینای برنامه نویسیشون پول خرج میکردند و همیشه دانشجوهایی بودند که اطلاعاتشون رو براحتی بفروشند. استاد خیلی متعهدی داشتیم که از ابتدای ترم شروع کرد به کار روی انجام پروژه و نرم افزار مورد نظر و تمام مدت میدیدم که بچه ها بجای توجه با هم میگفتن و می خندیدند. اونها میدونستن که آخر ترم میتونن پروژه رو بخرن و نمره شون رو بگیرن و پاس بشن. چقدر استرس کشیدم ترم آخر. استاد پروژه م اصلا سی شارپ رو نمیشناخت و پروژه من با سی شارپ بود!!کارشناسی تموم شد و من دقیقا در اون زمان دچار یه اشتباه غیرقابل جبران شدم. من دانشجوی دانشگاه آزاد بودم و اگر توی کنکور ارشد آزاد رو انتخاب میکردم بی برو برگرد دانشگاه خودم منو قبول میکردن اما احمقانه گفتم از دانشگاه آزاد خسته شدم و میخوام برم غیرانتفاعی در حالیکه بعدا فهمیدم که سطح دانشگاه آزاد من با 10000 دانشجو خیلی بالاتر از یه دانشگاه غیرانتفاعی بوده. من چند دانشگاه پذیرش شدم دانشگاههای خیلی بهتر از دانشگاهی که ثبت نام کردم ولی مغزم انگار برای بررسی و تصمیم درست هنگ کرده بود.و به این ترتیب یکی از مسخره ترین دوران تحصیلی من شروع شد.تا بعد یا حقfari.ba.mo.12fari.ba.mo.12Wed, 06 Nov 2019 21:48:06 +0330https://virgool.ir/@fari.ba.mo.12/دوران-دانشجویی-4-nfwcidagfvhnعرض سلامخب دوران پر استرس کاردانی گذشت. اواخر شهریور کاردانی تموم شد و هفته اول مهر پشت صندلیهای کارشناسی نشسته بودم!!! بدون هیچ استراحتی.توی کارشناسی درسها سنگین تر شده بود، استادا بداخلاقتر و دانشجوها دورتر از هم. هیچوقت نمیشد برم دانشگاه و قبل از شروع کلاس کسی رو ببینم. فقط زمانی میشد دیدشون که یه استادی یه تمرین سخت داده باشه یا کاری قرار بود انجام بشه که به همدیگه نیاز پیدا میکردن. کلاسها تمام روزهای هفته رو پر میکرد و هیچ وقتی نبود برای مطالعه. برنامه ریزی زیر صفر. بسختی میتونستم خودمو بروز نگهدارم. نمره هام اونطوری که میخواستم نمیشد. شنیده بودم که سن در یادگیری دخیل نیست ولی این دروغ محضه. سن در تمام قدمهای زندگی دخیله. شما وقتی 18-19 ساله هستی پر انرژی تر هستی، دغدغه کمتری داری و مسائل و مشکلات زندگی جلوی زوم شدن روی یه کار رو نمیگیره اما وقتی شد 40 سالت دیگه اصلا اوضاع اونطوری نیست. مطالبی رو که یه جوون در عرض 3 روز بطور کامل یاد میگیره شما در عرض 3 هفته یاد میگیری و البته بازدهی اون باز هم از تو بیشتره. تو انگیزه داری نیروی بیشتری میذاری اما در مقابل جوونی اون بازنده ای. استادا در نهایت بداخلاقی به سن من و انگیزه من احترام میذاشتن ولی نه اونقدر که نمره ای بیشتر از حقم نصیبم بشه. با نمره های ناپلئونی ترم ها رو میگذروندم. البته بازم جای امیدواری بود وقتی میدیدم که بعضیها حتی همین نیمچه چیزهایی رو که تو دبیرستان یاد گرفته بودم رو نداشتند. رشته های غیرمرتبط باعث میشد که آمادگی لازم برای پیش رفتن رو نداشته باشند. بعضیها انصراف میدادند و بعضی درجا میزدند. یادم میاد که زمانی توی برنامه صبح رشیدپور خواسته بود که یه کلیپ پر کنید و مشکلتتون رو بگید تا دعوتتون کنیم مشکلتون توی تی وی مطرح بشه. من ارسال کردم ولی متاسفانه یا دیده نشد یا صلاح ندیدند. من طرحهای خوبی برای پیشگیری از درجا زدن بچه ها توی دانشگاه داشتم که هیچ جا نشد مطرحشون کنم. در عوض تو برنامه رشیدپور یه دکتری رو آورده بودند که به جوونا پیشنهاد میداد دانشگاه رو رها کنند. تو این مملکت برای حل مسئله کلا خطش میزنن.بازم بعدا ادامه میدم. نظراتتون خوشحالم میکنه.یاحقfari.ba.mo.12fari.ba.mo.12Sun, 03 Nov 2019 18:13:07 +0330https://virgool.ir/@fari.ba.mo.12/دوران-دانشجویی-3-rckdil49fvekعرض سلام. خب دوران کاردانی با همه بد و خوبش تموم شد. یادم میاد زمان انتخاب استاد پروژه چقدر استرس داشتیم. نه دوست داشتم با استادای دست پایین کار کنم نه اینقدر تجربه داشتم که بخوام با استادی دست بالا کار کنم. بروبچ نصف شب بیدار موندن که با استادی که میخواستم بتونم بردارم. اونم تو اولین جلسه توجیهی رو کرد به من و یکی دیگه از بچه ها گفت کار با من ساده نیست اگر توانشو ندارید همین الان برین حذف کنید با یکی دیگه بردارید. همین جمله کافی بود که دیگه اگرم شک داشتم گفتم بمیرم و بمونم با خودت برمیدارم (البته تو دلم). اما چه برداشتنی. کلا تابستون کلاس بودم. کلاس اس کیو ال سرور، کلاس برنامه نویسی، خلاصه قدم به قدم کارو یاد گرفتم. اونم با استاد خصوصی تو آموزشگاه. یعنی با خودم گفته بودم 20 کمتر نمیخوام. خداوکیلی کاردانی پروژه ها همه تحقیقاتیه کسی هنوز نمیدونه برنامه نویسی چیه که من رفتم کلاس. خلاصه یه ترم پر استرس رو گذروندم. روز ارائه اولین نفر بودم که رسیدم و قبل از همه بچه ها استاد رسید!!! دست و پام میلرزید. نمیدونم چی گفتم چی شنیدم فقط میدونم که پروژه ام 20 شد.تا داستان بعد...یا حقfari.ba.mo.12fari.ba.mo.12Sat, 02 Nov 2019 23:41:31 +0330https://virgool.ir/@fari.ba.mo.12/دوران-دانشجویی-2-dmqmogcyptnvعرض سلامبهرحال وارد دانشگاه شدم. اونجا با دانشجوهایی آشنا شدم که اکثرا یا رشته ای رو تا نیمه رفته و حالا در حال شروع رشته دوم بودند و یا کسانی که اصولا رشته مناسبی رو انتخاب نکرده بودند. دانشجوهایی که رشته تحصیلی اونها علوم انسانی بود و تا اون زمان دستشان به کامپیوتر نخورده بود. در رشته نرم افزار تمام دروس به نوعی با ریاضی مرتبط هست و بندگان خدا تا اون موقع ریاضی هم پاس نکرده بودند. مسئله بعد برنامه نویسی بدون کامپیوتر بود!!! برنامه نویسی روی تخته و بدون تمرین!خب کارگاه کامپیوتر کوچک بود و گنجایش نفرات کلاس رو استفاده از کامپیوترهای عهد دقیانوس رو نداشت. در نتیجه استاد محترم کدها رو روی تخته مینوشتند و دانشجویان حفظ میکردند و امتحان میدادند و البته با نمرات خوب هم قبول میشدند!!! شرکت مایکروسافت و بیل گیتس متاسفانه هنوز با این نوع آموزش برنامه نویسی آشنا نشده وگرنه ممکن بود ما رو به عنوان برنامه نویسان مبتکر به گینس معرفی کنه.اساتید هم بخوبی ما رو تشویق میکردند وقتی یکی از اونها گفتند که بهتره اینجا نمونید چون درس خوندن تو این کشور شما رو به جایی نمیرسونه.خب دیگه خسته تون نمیکنم. منتظر نظراتتتون هستم.تا نوشته بعدی خدانگهدارfari.ba.mo.12fari.ba.mo.12Wed, 30 Oct 2019 16:45:37 +0330https://virgool.ir/@fari.ba.mo.12/دوران-دانشجویی-deania7att80عرض سلام. تصادفی وارد اینجا شدم و دیدم چه خوبه که هر کی تجربیاتشو به اشتراک میذاره. نمیدونم که کسی یا کسائی هستند که تجربیات من بدردشون بخوره یا نه ولی خوب امیدوارم این نوشته ها بدرد بخوره و زحماتم به هدر نره. سعی میکنم کم کم بنویسم چون راستش خودمم از متنهای طول و دراز خوشم نمیاد و زود خسته م میکنه. پس یه متن کوتاه مینویسم اگر مشتاقانی دیدم دنبال میکنم.سنم دیگه از دانشجویی گذشته بود ولی عشق به تدریس هنوز تو وجودم جوون بود. بخاطرش رفتم یه سال زحمت کشیدم تا دیپلم کامپیوتر گرفتم و رفتم کاردانی نرم افزار رو شروع کردم. اساتید با نگاهی ترحم آمیز با من برخورد میکردن چون من در سنی شروع به ادامه تحصیل کرده بودم که خانمها منتظر بزرگ شدن نوه هاشون هستن یعنی 35-6 سالگی. کسی منو تشویق نکرد. کسی کمکی هم به من نکرد. تنها چیزی که من رو تشویق میکرد تا این رشته مشکل رو رها نکنم امید به روزی بود که توی دانشگاهی پشت میز بایستم و با عشق به دانشجوهام درس بدم.فکر میکنم برای اولین نوشته همینقدر کافی باشه. بهتره ببینم بازخورد نوشته چطوریه. متشکرم از وقتی که میگذارید. فریباfari.ba.mo.12fari.ba.mo.12Tue, 29 Oct 2019 14:56:38 +0330