https://virgool.ir/feed/@farhang.golpayeganiبه عنوان کارآفرین و مهندس نرم افزار، چالش های گوناگونی را تجربه کرده ام. در ویرگول بیشتر از چالش ها و آینده خواهم نوشت.fa2026-11-12 05:52:54https://files.virgool.ir/upload/users/71617/avatar/bGmPBv.pnghttps://virgool.ir/@farhang.golpayeganihttps://virgool.ir/@farhang.golpayegani/توسعه-با-چاشنی-خطای-محاسباتی-lbgxk3qy0senخطای محاسباتی؛ عبارتی است که می توانید لابه‌لای اخبار و جراید این روزهای ایران به وفور بیابید؛ با این توضیح که کلیدواژه‌هایی نظیر آمریکا، رژیم صهیونیستی و امنیت، در کنار این عبارت جا خوش کرده اند. اما این خطا می‌تواند در تصمیمات روزمره‌ی همه‎ی اجزای یک جامعه نیز مشاهده شود. به عنوان مثال کارمندی را تصور کنید که به امید 10% حقوق بیشتر به شرکتی دورتر از محل زندگی‌اش مهاجرت می‌کند، غافل از اینکه طی مسیری که به رفت و آمد روزانه اش اضافه شده، بیش از 10% حقوق و زمانش را تلف خواهد کرد.با این مقدمه، خطای محاسباتی در مسیر توسعه‌ی محیط های مختلف را بررسی می‌کنیم.سناریوی اول؛ استارتاپ هادر روزهای آغازین دومین سال از فعالیت اولین شرکتم، به همراه شرکا تصمیم گرفتیم از محیطی 30 متری، به فضایی 120 متری (هرچند قدیمی‌تر) در محله‌ای مناسب‌تر نقل مکان کنیم. نیت ما از توسعه‌ی محیط شرکت، ایجاد بهره‌وری بیشتر بود و امیدوار بودیم ضمن آن ساختار شرکت نیز توسعه یابد. اما این توسعه هزینه‌های جدیدی روی دستمان هم می‌گذاشت. با توسل به امید و تلاش، هزینه‌های نزدیک به 5 برابر شده‌ی شرکت را برای 2 سال تاب آوردیم. حتی در ماه‌های ابتدایی که خود را در مسیر توسعه، جدی می‌دیدیم، برای بهبود ظاهر داخلی، دکوراسیون و تجهیزات، هزینه‌ی نسبتاً قابل ملاحظه‌ای نیز صرف کردیم.حالا که پاراگراف بالا را خوانده‌اید، باید حدس زده باشید که احتمالاً پس از مدتی تلاش امیدوارانه، مسیر توسعه‌ی ما به نتیجه‌ی مطلوبی نرسیده است. اگر بخواهم توسعه‌ی فضای شرکت در راستای افزایش بهره‌وری را ارزیابی کنم، باید به این نکته اذعان کنم که نه تنها بهره‌وری افزایش پیدا نکرد، بلکه تأمین هزینه‌های جدید، مجموعه را از هدف اصلی خود نیز دور کرد؛ بطوریکه اگر پیش از آن، همه‌ی تیم متمرکز برروی ایده‌ی اصلی شرکت تلاش می‌کرد، پس از جابجایی و صرف هزینه‌های مبلمان، دکوراسیون و تجهیزات، دغدغه‌ی تأمین هزینه‌ها، مسیرهایی هرچند مؤثر، اما جانبی را به میان آورد که وجودشان تمرکز همه‌ی تیم را دچار مخاطره و در نتیجه از مسیر اصلی دور کرد.اما به راستی چه عواملی منجر به خطای محاسباتی آن تیم شد؟ اگر می‌خواستم این سوال را در همان روزهای اول پاسخ بدهم، گزینه‌هایم خارج از این موارد نبود: نوسانات اقتصادی، عدم وجود ظرفیت کافی در تیم، عوامل پیش‌بینی نشده و از این دست کلی‌گویی های مبهم. با اندکی بررسی بیشتر و صد البته با نگاهی دقیق‌تر به کل ماجرا، حالا می‌توانم اذعان کنم که تمایل ما به توسعه، با یک برنامه‌ریزی قابل اندازه‌گیری، همراه نبود؛ که اگر چنین بود، می‌بایست حداقل مبنایی برای بودجه‌بندی و تأمین هزینه‌ها تهیه می‌کردیم. چه بسا با این کار و قطع امید از بازخوردهای غیر قطعی بازار و توسل به امیدهای پوشالی از آنچه در اختیار ما نبود، قادر می‌بودیم اختیاراتی واقعی تر به دست بیاوریم.سناریوی دوم؛ مهارت‌های فردیجناب آقای دکتر محمدفاضلی، جامعه‌شناس و استاد دانشگاه شهید بهشتی، در مقاله‌ای تحت عنوان «هسته‌ی سخت توسعه»، فرآیند توسعه را در دو قسمت تشریح کرده اند. یکی قسمتی ارزان و آسان و دیگری قسمت سخت و گرانی که به حصولش نیازمند تلاش و برنامه‌ریزی است. در مقاله‌ی جناب فاضلی، مثال جالبی از علاقمندان به نوازندگی آورده شده است که مصداقش را بسیار پیش از آن دیده‌ بودم.راحت‌ترين بخش تلاش براي نوازنده موسيقي شدن، خريدن ساز است. «دکتر محمد فاضلی»بسیار خوب، همین یک نقل قول کافی است تا دریابیم پیش از این بسیاری از ما دچار خطای محاسباتی شدیم و با خرید ساز، کتاب و لوازم ورزشی نه تنها نوازنده، کتابخوان و ورزشکار نشده ایم (بخوانید توسعه نیافته‌ایم)، بلکه احتمالا‌ برای صرفاً دلخوشی، هزینه‌ی اضافی هم کرده ایم.البته در باب رفتارهای فردی، معروف است که هر موجودیتی به صورت ذاتی میل به کمال دارد. کمال‌گرایی فطری علی رغم این که می‌تواند محرک مناسبی برای پیشرفت و توسعه باشد، در مقابل می‌تواند عاملی در محاسبه‌ی غلط ومبتنی بر احساسات لحظه‌ای نیز باشد.سناریوی سوم؛ توسعه ملیایران در تاریخ خود شاهد تمایلات زیادی برای توسعه‌ی ملی بوده است. از رسیدن به دروازه های تمدن بزرگ رضاشاه، طرح تمدن اسلامی 1400 هاشمی رفسنجانی تا سند چشم انداز 1404 که در کنار آن چهار برنامه‌ی پنج ساله‌ی توسعه نیز تعریف و تبدیل به قانون شده اند. یکی از بندهای چشم انداز به توسعه‌ی قدرت اقتصادی ایران تا سال 1404 اشاره دارد.دست يافته به جايگاه اول اقتصادي، علمي و فناوري در سطح منطقه ي آسياي جنوب غربي (شامل آسياي ميانه، قفقاز، خاورميانه و کشورهاي همسايه) با تاکيد بر جنبش نرم افزاري و توليد علم، رشد پرشتاب و مستمر اقتصادي، ارتقاء نسبي سطح درآمد سرانه و رسيدن به اشتغال کامل.سخت می‌توان گفت که ایران بتواند در فرصت 5 ساله‌ی باقیمانده در شرایط تحریم و تورم موجود که منجر به کسری های بودجه‌ی متوالی نیز شده است، جایگاهی که 20 سال پیش متصور شده را به دست بیاورد. این تنها یک بند از بندهای موجود در سند چشم انداز است. البته توجه داشته باشید نگاه بنده قطعاً از منظر تخصص در این زمینه نیست و تنها قصد دارم خطای محاسباتی نهفته در این هدف گذاری توسعه محور را، در صورت وجود بیابم. چنین هدفی را می‌توان با آمار اندازه گیری کرد و با بازخوانی بودجه های سالیانه دریافت که چه میزان برای تحقق زیرساخت های آن هزینه شده است.بی راه نیست اگر بگوییم دشمنی آمریکا و ایران در سالهای تدوین سند چشم انداز بر کسی پوشیده نبوده است. دشمن‌ها، توسعه‌ی حریفان خود را برنمی‌تابند و هر کاری می‌کنند تا توسعه‌ی حریفشان با شکست مواجه شود. بر این اساس، فارغ از تمام رویدادها و جزییات سیاسی موجود در رابطه‌ی بین دو کشور، آمریکا و تحرکاتش همیشه در برنامه‌ریزی‌های ایران به عنوان ریسک محسوب شده و می‌شود. جای سوال است که آیا مؤلفان سند چشم‌انداز چنین ریسکی را در هدف گذاری خود دیده اند یا دچار خطای محاسباتی شده اند؟نتیجه گیریدیدیم که هیجان، امیدواری، خوش‌بینی کاذب و کمال‌گرایی چگونه می‌توانند روند توسعه‌ی افراد، شرکت‌ها و ملت ها را منحرف یا حتی متوقف کنند. سوال بعدی برای من این است که بدانم چطور می‌توانم خطای محاسباتی نهفته در فرآیندهای توسعه‌ را پیش‌بینی، اندازه‌گیری و دست آخر برطرف کنم؟alireza_mokhtarialireza_mokhtariSun, 08 Mar 2020 23:12:13 +0330https://virgool.ir/@farhang.golpayegani/آیا-شما-یک-کارآفرین-را-استخدام-میکنید-kzo0vyzvscd6خانم لیلیا استویانوف، مدیرعامل و سرمایه گذار موفق شرکت Transformify و استاد مدرسه ی کسب و کار زیگورات طی مقاله ای در مجله ی کارآفرینی، مروری بر شکست استارت آپ ها داشته است. از آنجاییکه تجربه‌ی مشابهی برای من نیز رقم خورده و شرایط راه اندازی کسب وکار در ایران بسیار با چالش مواجه است، تصمیم به اشتراک بیشتر این مورد گرفتم. برای شروع ترجمه‌ی فارسی مقاله‌ی خانم استویانوف را بدون هیچ دخل و تصرفی خواهید خواند.برکسی پوشیده نیست که استارتاپ های زیادی با شکست مواجه می‌شوند. براساس آخرین گزارش ها، حدود 90 درصد از استارتاپ ها به دلایل متفاوتی شکست می‌خورند. در باب این که چرا استارتاپ ها شکست می‌خورند مطالب زیادی منتشر شده است. اما در مقابل اطلاعات کمی درباره‌ی کارآفرینان شکست خورده بعد از تعطیلی کسب و کارشان وجود دارد.یک خروج موفق ممکن است یک چالش تلقی شود، چرا که بسیاری از کارآفرینان خود را وامانده تصور می‌کنند. آنها دیگر مسئول کسب و کارشان نیستند و حتی هنوز جسارت و قدرت ریسک شروع یک سرمایه گذاری جدید را ندارند.زمانی که من Transformify را تأسیس کردم، بیش از یک دهه تجربه ی همکاری با شرکت های Skrill، Paysafe و کوکاکولا را به عنوان مدیر ارشد در کارنامه داشتم. اطرافیانم در بی ایمانی کامل به سر می بردند و با چشمانشان به من می گفتند که ما انتهای ماجرا را می‌دانیم. پس چرا من باید ریسک شروع کسب و کار شخصی ام را به جان می‌خریدم؟ درحالیکه حتی برخی دوستانم به من می‌گفتند نکند شرکت ورشکست شود؟ تصمیم گیری از آنجایی سخت تر شده بود که برخی اعتقاد داشتند به راحتی امکان پیدا کردن کار هست و دسته ی دیگر شکاکانه اظهار می کردند که کارآفرین برای تمام عمرش کارآفرین خواهد بود و گزینه ی دیگری پیش رویش نیست.من طی سالها با کارفرمایان زیادی مصاحبه داشتم و هر بار آنها بی میل تر از همیشه، علاقه ای به استخدام کارآفرینان و یا حتی شخصی با ذهنیت کارآفرینی نداشتند. بعد از همه‌ی آن مصاحبه ها، Transformify هم اکنون یک شرکت نرم افزاری مدیریت منابع انسانی است. کارآفرین ها اغلب اوقات رویابافانی به نظر می‌رسند که هیچ وقت از کاری که می‌کنند راضی نیستند و همیشه آماده اند تا یک کار جدید را آغاز کنند.با این اوصاف، عاقبت کارآفرین ها چگونه رقم می‌خورد؟تصویر از Getty Imagesیک خروج موفقبرای معدود خوش شانس هایی که کسب و کارشان را در معرض خرید می‌بینند، سه حالت وجود دارد:1. پیشنهاد را می پذیرند و به عنوان یکی از اعضای مدیریتی ادامه می دهندبرخی مؤسسین تمایل دارند در هیئت مدیره بمانند و به مدیریت جدید کمک کنند. برخی هم نمی توانند کاری که دیگر بخشی از زندگی آنها شده است را رها کنند. عده ای هم به واسطه ی تعهداتی که امضا کرده اند تنها برای مدتی کنار می روند. هر دلیلی که در میان باشد، اگر می خواهید بعد از معامله در هیئت مدیره حضور داشته باشید، حتماً پیش از هر کاری این موضوع را با خریدار مطرح کرده و با یکدیگر به توافق کتبی برسید. حتی توصیه می‌شود عنوان سمت بعدی، دستمزد، میزان سهام و پاداش درخواستی خود را نیز در توافق ذکر کنید. اگر خوش شانس باشید، احتمالاً از نقش جدیدتان راضی خواهید بود و با شرکت رشد خواهید کرد.جن لابین که شرکت خود را به MentroclicQ واگذار کرد تجربه ی مثبتی در این رابطه دارد:من برای 10 سال متوالی کارآفرین و مالک کسب و کار بودم تا اینکه MentroclicQ شرکت را خرید و به من نیز فرصت داد تا عضوی از تیم باشم. این یک گام بزرگ بود چرا که از آن به بعد من هم یک رییس دختر بودم که کسب و کار خودم را اداره می کردم و هم به عنوان یک مادر (خالق کسب و کار) انعطاف پذیری بیشتری داشتم. باید اذعان کنم حتی چند ماه آخر بسیار فوق العاده هم بودند، چراکه مدیرعامل شرکت تشخیص داد که هرکدام از اعضا چه آوردی ای می توانند برای شرکت داشته باشند و ما را برای تشکیل فرهنگ سازمانی تشویق کرد. از آموزش تا ارائه های ویدیویی و جلسات، ما هرچیزی که یک تیم برای شکوفا شدن نیازمند آن بود را در اختیار داشتیم.آنهایی که ذهنیت کارآفرینی دارند، جسور و مشکل گشا هستند و توانایی دارند بدون در نظر گرفتن سمت، در هر مجموعه ای که عضو هستند، ارزش آفرینی کنند.البته همیشه هم می تواند به این میزان تجربه ی مثبتی رقم نخورد. اغلب، مدیران به سمتی می روند که دچار اختلافات داخلی و بازی تاج و تخت می شوند. بنابراین اگر این موضوع را در توافقنامه ی کتبی ذکر نکرده باشید، شما به عنوان یک مؤسس در امان نیستید و ممکن است چندی بعد با از دست دادن همه چیز خود را بدون هیچ گزینه ای در خیابان ببینید. از سوی دیگر نقش شما می تواند تغییر کند و مجبور شوید مسئولیت هایی را بپذیرید که علاقه ای به آنها ندارید. مدیر جدید اگر بخواهد، تاکتیک های زیادی برای بیرون راندن شما خواهد داشت.2. بی خیال کارآفرینی می شوند یا از نو آغاز می کننداگرچه این رویای بسیاری از کارآفرینان است اما عده ی کمی در واقعیت آن را لمس می کنند. اکثریت ما وسوسه می شویم یک کار جدید آغاز کنیم یا به یک سازمان پیشرو ملحق شویم و با آن رشد کنیم.3. جای دیگری کار پیدا می کنند.این حرکت آسانی نیست اما برخی از شرکت ها نظیر Dell، درب های خود را به روی آنهایی که نوآوری خاص یا تنوع اندیشه دارند باز می کنند. Brian Reaves، مدیر پوشش دهی و تنوع شرکت Dell اینگونه گفته است:بازگشت به روش های قبلی جذب (لیست دانشجویان نخبه یا کارجویان) منجر به تشکیل گروه های یک دست و شبیه هم می شود. در شرکت Dell، در حال تلاش هستیم تا قابلیت های خود را برای دسترسی به استعدادهای گوناگون با استفاده از برنامه های استخدامی جدید و گسترش پوشش دانشگاهی افزایش دهیم. ارتقاء برنامه ی استخدامی یک امر ضروری است. استعدادهای برتر در صنعت فناوری به سختی یافت می شوند و ما برای جلوگیری از آسیب های این نایابی، نیازمند تشخیص و تعامل با این افراد هستیم.شکست استارتاپبسیار ناخوشایند و عین ناامیدی است که مؤسسین استارتاپ باید موقعیت خود را با سرمایه ای اندک و یا در بدهکاری ترک کنند. مذاکره با کارفرماهای جدید هم در چنین موقعیتی بسیار کار سختی است، چرا که آنها اساساً برای استخدام کارآفرینان بسیار بی میل هستند. اگرچه همه ی کارآفرینان یک راه نجات از شبکه ی ارتباطات و مشتریان و شرکای قدیم را پیش روی خود می بینند. اینها افرادی هستند که شما را می شناسند و تلاش شما را برای موفقیت شرکتتان دیده اند، پس حتماً می توانند یک گزینه برای شما داشته باشند.در تیم Transformify اعضایی داریم که مدت ها کسب و کار خودشان را داشتند و با ما به صورت freelancer همکاری می کردند. درس گرفتن از اشتباهات و تجربیات آنها واقعاً مزیت بزرگی است. طراحان و توسعه دهندگان ما ممکن است مشتریان دیگری نیز داشته باشند و حتی همین هم که چگونه افق های خود را گسترش می دهند و مهارت های جدید کسب می کنند، تحسین برانگیز است. وقتی هم که صحبت از وفاداری و کیفیت کار می شود، freelancer ها و کارآفرین های سابق، قویاً از کارمندان معمولی مورد اعتمادتر هستند. آنها می دانند که یک شروع قوی می تواند برای مشتریان جدیدی را به همراه داشته باشد.فارغ از نتیجه، یک خروج موفق یا یک شکست، یک چیز بین تمام کارآفرینان مشترک است، آن هم توانایی آنها در حل مسأله است.alireza_mokhtarialireza_mokhtariSun, 15 Sep 2019 12:48:45 +0430