https://virgool.ir/feed/@faranak_baradaranfa2026-11-12 00:45:34https://files.virgool.ir/upload/users/1866927/avatar/FwjzQl.jpghttps://virgool.ir/@faranak_baradaranhttps://virgool.ir/@faranak_baradaran/چند-تا-نکته-از-کتاب-اول-سود-jrg4f35gkcikیه کتاب دیگه با موضوع پول ?خدایی جذابه دیگه...نه؟? این اخرین کتابیه که امروز میذارم و باقیش ببینیم فردا چه کتابایی میخونممیدونین که همیشه بهترین قسمت هارو براتون میذارم❤️نوشته: مایک میخالوویچفک می‌کنی یه کسب و کار به زمان زیادی نیاز داره تا به سود برسه؟یه استارت اپ که دیگه هیچی، حالا حالاها نباید به سود فک کنه. درسته؟ نه. درست نیست.این چیزیه که مایکل میخالوویچ توی کتاب «اول سود» درباره‌ش حرف می‌زنه و بهت می‌گه چطور و چرا رسیدن به سود باید اولویت مسیر کسب و کارت باشه.پس اگه تو نقطه‌ی شروع یه کسب و کار واستادی، از این کتاب غافل نشو.داشتن یه ایده، پشتکار زیاد و مجموعه‌ای از مهارت‌ها، برای راه‌اندازی یک کسب ‌و کار، واسه‌ي اکثر کارآفرینا حسی مثل در اختیار داشتن  چوب جادوعه.اما این چوب جادو، وقتی کسب ‌و‌ کار اونها تبدیل به هیولای هزینه‌خوری بشه که حساب‌های بانکیشون رو تا ته خالی کنه، می‌تونه برعکس تبدیل به یه کابوس بشه!اشتباهی که اکثر کارافرینا مرتکب می‌شن اینه که به محض فروش، سعی می‌کنن که بخش بزرگی از سودشون رو خرج توسعه کسب و کار کنن و در نتیجه هزینه‌هاشون رو افزایش بدن.ولی، وقتی همه‌ی درامد مجموعه برای توسعه مصرف بشه، طبیعتا دیگه سودی درمیون نخواهد بود. اما اونا فک می‌کنن که اشکالی نداره، چرا؟چون یک روز خواهد رسید که کسب و کارشون انقد بزرگ بشه که چندین برابر سود کنن!متاسفانه، اون روز هرگز نخواهد رسید؛چون وقتی فروش به هر دلیلی کم بشه، هزینه‌ها با کاهش اون دیگه پایین نمی یان و اینجاست که سرمایه و دارایی مجموعه مثل خون از بدن یه خرس زخمی سرازیر می‌شه و اون کسب و کار، سرنوشتی جز مرگ نخواهد داشت.نکته دقیقا همینجاست که این مسیر لازم نیست به این شکل طی بشه.درواقع چیزی که اکثر کارافرینا بهش باور ندارن اینه که تو می‌تونی کسب و کارت رو توسعه بدی، و همزمان از همون روز اول سوددهی داشته باشی.چطور؟ راه‌حل اینه که از اون فرمول معروف قدیمی که می‌گه فروش منهای هزینه‌ها سود رو تعریف می‌کنه سراغ این فرمول بریم که می‌گه:فروش، منهای سود، می‌شه هزینه‌ها.یعنی به جای اینکه همه‌ی هزینه‌ها رو از مقدار فروشتون کم کنید و هرچی که موند رو به عنوان سود در نظر بگیرید، اول مقدار مشخصی رو به عنوان سود از فروش بردارید. بعد از هر چیزی که موند، هزینه‌ها رو پرداخت کنید.گرچه اینکار در ظاهر تغییر بزرگی به حساب نمی‌یاد اما می‌تونه به طور کلی شکل کسب و کار شما رو عوض کنه و اون رو از یه زامبی هزینه‌خود، به یه ماشین چاپ پول تغییر بده.اگه داری با خودت فک می‌کنی که چون تو فعلا کسب و کاری نداری پس بهتره گوش دادن رو متوقف کنی و بری سراغ یک کتاب دیگه باید بهت بگم که، اصول «اول سود» فقط درباره کسب و کار نیست و می‌تونی ازشون توی سرمایه‌گذاری‌ها و دخل و خرج‌های فردی هم استفاده کنی.سیستم «اول سود» بر پایه چهار اصل بنا شده که شاید براتون جالب باشه،چون این اصول همون اصولی هستن که میلیون‌ها انسان توی دنیا دارن ازش هر روز پیروی می‌کنن، البته نه برای مسائل مالی، بلکه برای کاهش وزن و فیت موندن. کدوم اصول؟1.از بشقاب کوچک‌تر استفاده کن2.چند وعده غذا بخور3.  جلوی هوس رو بگیر4.و استمرار داشته باشبریم سراغ اصل شماره‌ی یک «اول سود» : بشقابت رو کوچک کنوقتی توی یه بشقاب بزرگ غذا می‌خوری، ناخوداگاه سعی می‌کنی که اونرو پر کنی، بعدشم خب ترجیح می‌دی که همه‌ی غذا رو تا ته بخوری حتی اگه سیر شده باشی.اما اگه از بشقاب کوچک‌تری استفادی کنی، خودبه‌خود غذای کمتری بر می‌داری که این یعنی کالری کمتر. درنتیجه، به مرور زمان، وزن کم می‌کنی. ربطش به کسب و کار چیه؟همونطور که کوچک کردن اندازه بشقاب به کم کردن وزن در مرورزمانکمک می‌کنه، محدود کردن بودجه جاری کسب و کار شما هم باعث کاهش هزینه‌های کلی شما می‌شه. پولی که شما از هر فروش جمع می‌کنید، توی چهار بشقاب سرو می‌شه.بشقاب اول بودجه جاری که یعنی همه هزینه‌هایی مثل اجاره، قبض‌ها، دستمزدها،  تبلیغات و ... .بشقاب دوم که حقوق و مزایای صاحب کسب و کار هستبشقاب سوم مالیات و در نهایت بشقاب چهارم که می‌شه سود.به طور معمول بشقاب بودجه جاری، بشقاب که نه یه دیس بزرگه! بعضی از کسب و کارها تا ۸۰ درصد درامدشون رو برای هزینه‌های جاری پرداخت می‌کنن.اگه شما به طور معمول ۸۰ درصد هر فروشتون رو برای پرداخت هزینه‌های جاری کنار بذارید اما به یه دلیل ناگهانی مجبور بشید که این میزان رو به ۷۰ درصد کاهش بدید چه اتفاقی می‌افته؟ خودبه‌خود راهی پیدا می کنید که کارتون رو با هزینه کمتری انجام بدین!همه ما می‌تونیم همیشه راه‌حلهای بهتری پیدا کنیم، منتهی شرطش اینه که تحت فشار قرار بگیریم و نیاز پیدا کنیم. فقط به اخرین باری که خمیر دندونت به اخرش رسید بود فک کن.روزای اولی که اون خمیر دندون رو خریده بودی احتمالا از اول تا اخر مسواکت رو با یه لایی پر و پیمون ازش پر می‌کردی ولی وقتی به اخرش می‌رسه، حاضری با گذاشتن یک دهم اون مقدار روی مسواکت، مسواک بزنی.قانون پارکینسون می‌گه که وقتی ما مقدار زیادی از هرچیز داشته باشیم، چه غذا، چه زمان، چه پول یا حتی خمیر دندون! تمایل داریم که بیشتر ازون چیز مصرف کنیم اما وقتی مجبور بشیم که با میزان کمتری کار کنیم به شکلی ناگهانی انسان‌هایی متفکر و چاره جو می‌شیم و می‌فهمیم که خیلی کمتر از چیزی که فک می‌کردیم نیاز داریم.توی کسب و کار اگه بخش بیشتری رو به سود اختصاص بدی و هزینه‌های جاری رو محدود کنی، مجبور می‌شی که روند کاریت رو بهینه‌سازی کنی و هزینه‌های اضافی رو قطع کنی.مثلا شاید بتونی نرم افزاری رو پیدا کنی که جایگزین بعضی فرایندها توی کارت بشه یا تصمیم بگیری به جای کار توی دفتر، از کارمندهات بخوای از خونه‌هاشون دورکاری کنن.جایی توی کتاب، کارافرینی از تیمش می‌پرسه: « چطوری می‌تونیم کاری که الان داریم انجام می‌دیم رو با یک سوم همین هزینه جلو ببریم؟»کم کردن هزینه‌ها تا حدود دو سوم کمی غیر منطقی به نظر می‌رسه اما اگه این سوال رو هر روز از خودت بپرسی از بینش خلاقانه‌ای که درون خودت شکل می‌گیره و تاثیرش روی مدیریت کسب و کارت شگفت زده خواهی شد.اصل شماره دو.....ادامه شو بخونید faranakfaranakTue, 08 Nov 2022 18:48:33 +0330https://virgool.ir/@faranak_baradaran/چکیده-هایی-از-کتاب-رمز-ذهن-خارق-العاده-mgsc0pzywcjlخودم که عاشق کتاب های ذهنی ام?قدرت ذهن و روانشناسی ذهن و ....اینم یکیشونه، طبیعتا یکی از بهترین هاشون، که بهترین قسمت هاشون براتون میذارم?نوشته: ویشن لاکیانیعادت بدی که خیلی از ما بهش دچاریماینه که شادی‌مون رو وابسته به رسیدن به اهداف‌مون میکنیم. این یه عادت خیلی بده چون هر چی منتظر شادی بیشتری موقع رسیدن به هدفمون باشیم، بیشتر از این میترسیم که به هدفمون نرسیم. در طول زمان این ترس از شکست باعث میشه که اهداف کوچیک و امنی انتخاب کنیم که مطمئنیم حتما بهشون میرسیم. با این کار جلوی رشد و پیشرفت رو می‌گیریم.توی کتاب رمز ذهن خارق‌العاده، آقای ویشن لانکیانی به یه روش تعیین هدف اشاره میکنه تا ترس از شکست رو کاهش بدیم و رشد فردی رو به حداکثر برسونیم. روش ابداعی اون از دو فاز تشکیل شده. اولین فاز شامل کاهش ترس از شکست به وسیله ایجاد اهداف خود محرکه که شادی ایجاد میکنه. این اهداف کاملا تحت کنترل خودمون هستن و میتونیم هر زمانی در طول روز به دستشون بیاریم و به شادی برسیم.با یه منبع شادی در دسترس، آزاد هستیم که شانسمون رو امتحان و تو زندگی بیشتر ریسک کنیم. چون مهم نیست که چه اتفاقی میفته؛ ما همیشه میتونیم راهی رو پیدا کنیم که شاد باشیم. توی فاز دوم از خودمون سه سوال مهم رو می‌پرسیم تا اهدافی تنظیم کنیم که رشد فردیمون رو به حداکثر برسونه و ما رو به سمت نتایج خارق‌العاده سوق بده. حالا بیاین این دو فاز رو بیشتر با هم بررسی کنیم.فاز اول : مجموعه ای از اهداف نهایی خودتون رو ایجاد کنینتوی فستیوال برنینگ من ( Burning Man ) صحرای نوادا ( Nevada ) آقای لاکیانی داشته به اهدافش فکر میکرده. بنده خدا جای دیگه ای پیدا نکرده بود. نتیجه تفکراتش این میشه که واسه شاد بودن، اون به سه هدف نیاز داره که از کنترلش خارجن. اون سه هدف به این شرح بودن : این که همسرش اونو دوست داشته باشه، هفته ای یه کتاب بخونه و بیشتر سفر بره و ماجراجویی کنه.اون فهمید که اگه همسرش کریستینا ( Christina ) یه روز بدی رو سپری کرده باشه، ممکنه نتونه اونطور که باید به ویشن عشق بورزه. همچنین ویشن ممکنه نتونه هفته ای یه کتاب رو تموم کنه و در نهایت شاید امکان سفر و ماجراجویی هم به اون شکل نباشه. یه شرایط بحرانی هم تو کار ممکنه هر سه این اهداف رو به کل نابود کنه.بنابراین اون هر کدوم از این هدف ها رو تبدیل به تجربه‌هایی کرد که دنبالشون بود و میتونست اون‌ها رو تحت کنترل خودش دربیاره. اون متوجه شد که هدف اولش، یعنی دوست داشته شدن توسط همسرش، درواقع اشتیاق به این بود که با عشق محصور بشه. همچنین این هدف که هفته ای یه کتاب بخونه در واقع میل به رشد و یادگیری مداوم بود. و در نهایت، هدف از سفر و ماجراجویی هم، داشتن تجربه های هیجان انگیز انسانی بود. جناب لاکیانی میگه : این اهداف مستقیما تحت قدرت خودم هستن. هیچ کس نمیتونه اون ها رو از من بگیره.در واقع تو راه رسیدن به این اهداف، هیچ شکستی نمیتونه من رو متوقف کنه. من میتونم بی خانمان و تنها باشم و تو خیابون‌های نیویورک ( New York ) بخوابم؛ ولی همچنان میتونم غرق در عشق باشم چون عشق از درونم بروز میکنه. درواقع منظورش اینه که میتونه تصور کنه که مردمی که اون دوستشون داره، میتونن به این حس رو چندبرابر به اون برگردونن. آقای لاکیانی ادامه میده: من میتونم تا وقتی که یه روزنامه کهنه یا کتابی پیدا کنم، یادبگیرم و پیشرفت کنم.علاوه بر این ها حتی میتونم تجربه های انسانی قشنگی داشته باشم چون لذت رو تو زندگی روزمره میبینمحتی اگه فقط تو سنترال پارک ( Central Park )‌ قدم بزنم و فقط به اطرافم نگاه کنم. در واقع همه ما اهداف شخصی مشابهی با ویشن داریم که میتونیم اون‌ها رو تصور کنیم. چون نیاز عشق، رشد و تجربه‌های هیجان انگیز جز‌ء نیازهای اساسی همه ما هستن. اون ها طبقات بالای هرم سلسله مراتب نیازهای مازلو ( Maslow ) رو تشکیل میدن.اگه باهاش آشنایی ندارین تو اینترنت سرچ کنین. هدف احساس عشق میتونه فقط تو پنج ثانیه با بستن چشامون و فکر کردن به سه تا از دوستان یا خانواده‌مون به دست بیاد. حتی بعدش میتونیم تصور کنیم که اون‌ها رو در آغوش گرفتیم و از عشق لبریز بشیم. مهم نیست که با دوستی اخیرا بحث داشتیم، یا با یه عضو فامیل میونه خوبی نداریم. فقط رسیدن به هدف و احساس شادیه که اهمیت داره. هدف رشد و یادگیری هم میتونه تو ۶۰ ثانیه یا کمتر به دست بیاد.فقط کافیه گوشیتون رو از جیبتون بیرون بیارین و هر زمان از روز یه کتاب آنلاین رو مطالعه کنین و نکات مهمش رو واسه خودتون هایلایت ( highlight ) کنین. این یه روش قابل اطمینان واسه رسیدن به لذته. همچنین هدف رسیدن به تجربه های شگفت انگیز میتونه با توجه کردن به تنفستون واسه ده ثانیه به دست بیاد. این کمک میکنه که متوجه بشین همه روز رو به صورت خودکار و ناخودآگاه تنفس میکنین.با رسیدن به این واقعیت، مملو از احساس قدردانی و لذت میشین. هدف های شخصی شما چی هستن؟ چه هدف هایی کاملا تحت کنترل شما هستن و میتونین هروقت خواستین به اون‌ها برسین تا در شما شادی ایجاد کنن؟ تو کامنت ها برامون بنویسین. وقتی یه سری اهداف خود محرک داشته باشین، مثل اینه که دستگاه اسلاتی باشه که هر وقت توش سکه میندازین همون چیزی که انتظار دارین رو بهتون تحویل بده. دستگاه اسلات یه دستگاهه که توش سکه میندازین و اگه خوش شانس باشین برنده میشین.وقتی این اهداف رو تو چنته داشته باشین، میتونین به هدف‌های بزرگتر هم دست دراز کنین و خودتون رو رشد بدین بدون اینکه از شکست بترسین یا ناامید بشین. خب بریم سراغ فاز دوم. تو فاز دوم اهداف هیجان انگیز تحقق یافتنی‌ای رو تنظیم میکنیم که رشد فردی‌مون رو به حداکثر میرسونن و به سمت نتایج خارق‌العاده‌ای هدایت‌مون میکنن. این کار رو با پرسیدن سه سوال مهم شروع میکنیم.سوال اول؛ اگه مسئله زمان و پول مهم نباشن و نیاز به اجازه هیچ کس هم نباشهچه کارهایی رو دوست دارم تجربه کنم؟ سوال دوم؛ واسه تجربه اون کارها باید چه طور رشد کنم؟ و سوال سوم؛ به عنوان یه نتیجه از رشد فردی، چه چیزی رو میتونم به جهان پیرامونم اضافه کنم؟ وقتی از خودتون میپرسین اگه پول و زمان مهم نباشن و نیاز به اجازه کسی هم نباشه، شروع به تصور آینده ای میکنین که شما رو به هیجان میاره و وادار به حرکت رو به جلو میکنه.واقعا برای خودم پتانسیل‌شو داره که 10 بار بخونم ?بریم برای ادامه اش:)faranakfaranakTue, 08 Nov 2022 18:34:20 +0330https://virgool.ir/@faranak_baradaran/بهترین-های-لاین-سبقت-میلیونرها-meiqh0gmbdpgیکمم بریم سراغ کتابای موفقیت و سرمایه گذاریهیچیه هیچیم نباشن، به آدم انگیزه میدن....مگه نه؟من دوس دارم خوندنشونو امیدوارم شماهم دوس داشته باشین :)نوشته: ام. جی. دیمارکوآدمای مختلف برای پول درآوردن سه تا مسیر رو انتخاب میکننپیاده‌رو، لاین سرعت آهسته و لاین سبقت.عابرهای پیاده، آدمای عادی‌ان که هر ماه حقوق میگیرن و خرجشونو با درآمدشون هماهنگ میکنن. شاید درآمدشون بالا هم باشه ولی اگه شغلشون رو از دست بدن، اگه دیگه بهشون نیاز نباشه، نابود میشن.لاین سرعت آهسته یه زندگی استاندارده؛ تحصیل میکنی، یه کار مناسب پیدا میکنی، یه مقدار از درآمدتو پس‌انداز می‌کنی، وقتی 65 سالت شد، میلیونر میشی.خب کسی دوست نداره توی دوران پیری ماشین موردعلاقشو سوار شه، همه دوست دارن تا جوونن پولدار بشن ولی بیشتر آدما این استراتژی رو انتخاب می‌کنن.لاین سبقت اینجوریه که شما باید یه ارزشی رو ارائه بدین و از ارائه این ارزش پول دربیارین. هر چه این ارزش رو به آدمای بیشتری ارائه بدین، پول بیشتری هم درمیارین.ازینجا به بعد میخوایم بریم سراغ دستورات لاین سرعت میلیونرها تا ببینیم چه چیزی باعث میشه که یک نفر میلیونر بشه.چه جوری یک کسب و کار راه بندازیم که خیالمون از بابت پرداخت قبض‌های کل عمرمون راحت باشهنه اینکه فقط باهاش بتونیم قبض‌های یه ماه رو پرداخت کنیم. حالا این درآمده چه از طریق یک سود تصاعدی باشه، چه یک واریز به حساب چند میلیون دلاری از یک سرمایه‌گذاری!اگه داستان موفقیت کسب‌و‌کار هر میلیونر یا میلیاردری رو مهندسی معکوس کنید، از هر ده مورد توی نه موردش، «پنج مولفه اثربخشی» رو پیدا می‌کنید، این مولفه‌ها کمکتون میکنه که اگه خواستید کسب و کاری بسازید، احتمال موفقیت و تغییر زندگیتون بیشتر بشه.اول از همه حرف «c» که مولفه «control» (کنترل) است.مولفه control مثل زمینی میمونه که شما کسب و کارتون رو توش میسازین. آیا شما مالک اون زمینید؟ یا اینکه اجاره کردین؟ یا شایدم یکی دیگه روش کنترل داره؟میتونه فلان شخص، فلان نهاد، فلان شرکت یا یه نفر خیلی یهویی و خودسرانه کاسه کوزه شما و کسب و کارتون رو بهم بریزه و باعث یه فاجعه ناگهانی تجاری براتون بشه؟ اینجوری یه روز 5 هزار دلار درامد داری و یه روز دیگه هیچی درنمیاری.اگر 100 درصد مشتریای شما از جستجوی رایگان توی گوگل میان، شما توی گوگل رتبه خوبی دارین ولی مولفه «کنترل» رو نقض کردید. چون یک تغییر الگوریتم گوگل می‌تونه کسب و کار شما رو نابود کنه. تا حالا چندبار شنیدید که این اتفاق برای کسی بیفته!؟به همین ترتیب، اگر 99 درصد از فروش محصول شما از یک کانال باشه، مثلا  از طریق «والمارت» یا «آمازون»، باز هم مولفه «کنترل» رو نقض کردید؛ چون آمازون میتونه بدون هیچ توضیحی شما رو از پلتفرمش پرت کنه بیرون، و شما یک شبه از قهرمان تبدیل میشید به هیچکاره، اونم بدون اینکه کار اشتباهی کرده باشین.به همین دلیله که بازاریابی شبکه‌ای، افلیت مارکتینگ (affiliate marketing) یا هر ساختار تجارتی که مجبورید برای رعایت توافقاتش به شخص ثالثی تکیه کنید، رو انجام ندید.اگر اون شخص ثالث یا مجموعه‌ای که باهاش کار می‌کنین، سیاستی رو تغییر بده، ورشکست بشه یا کلا هر تغییری ایجاد کنه، کل مسئولیت و تاوانش روی دوش شما میفته.البته این توصیه‌ها فقط به این دلیله که روی کارتون کنترل داشته باشید و مولفه کنترل نقض نشه، ولی معنیش این نیست که این کارها سودآور یا ارزشمند نباشن.شما می‌تونید از این سرمایه‌گذاریها یاد بگیرید و خب بله خیلی از مردم باهاش ثروتمند هم میشن اما نکته‌ای که اینجاست میزان ریسک و احتمال پیشرفته.دومین مورد، حرف «E» که مولفه «Entry» (ورود) است.مولفه «E» میپرسه چقدر آسون یا چقدر سخته که وارد کسب و کار شما بشن؟یا اصطلاحاً در شرکت شما چقدر محکمه؟ اگه هرکسی از راه برسه و بتونه مثل کسب و کار شما رو راه بندازه، شما مولفه «ورود» رو نقض کردید.یکبار دیگه این جمله رو گوش کنید، اگه ورود به این کسب و کار به سادگی پر کردن چنتا فرم آنلاین یا جوین شدن به یه سری برنامه باشه، پس مولفه «ورود» رو نقض کردید.کسب و کاری که موانع ورود بهش صفر باشه، یک کسب و کار همه کسیه و خیلی راحت اشباع میشه.ماهیت کارآفرینی حل کردن یک مشکل یا مسئله است، و مشکلی که شما قراره حلش کنید باید یه اثری از دشواری و سختی توش باشه، اگه نه همه میتونن حلش کنن. سختی و مشکل در حقیقت یک فرصته.اگر شما یکی ازین کارافرینایی هستید که دنبال ایده‌های ناب میگردن و در عین حال با خودتون میگید: «اوه چقدر سخته»، چیزی که دارید میگید به این معنیه که شما علاقه‌ای به حل یک مشکل واقعی ندارید و بجاش دنبال یه راه آسون برای پول درآوردنید.اولی از تو یک میلیونر میسازه، اما دومی تبدیلت میکنه به کسی که همش دنبال پوله و مدام تو مسیر رسیدن بهش زمین میخوره. پس اگر اون کسب و کاری که میخوای راهش بندازی کسب و کار آسونیه، اون یک نقض مولفه «ورود» محسوب میشه.سومین مورد حرف «N» که در راس همه مولفه‌هاس. مولفه «Need» یا نیازتنها دلیل وجود یک کسب و کار اینه که یک مشکلی رو حل کنهجایی که یک مشکلی حل بشه، بابتش پول رد و بدل میشه. اگه شما مشکلات رو حل کنید، کارها رو آسونتر کنید، دردسرها رو ریشه کن کنید، خدمات بهتری ارائه بدید و در کل نیازها و خواسته‌های افراد رو برآورده کنید، شما به مولفه «نیاز» عمل کردید.شما فکر می‎کنید این چیزهای ساده خیلی بدیهی‌ان، اما متاسفانه اینطور نیست.این روزا کارآفرینای بزرگ به همدیگه میگن هر کاری که دوستش داری انجام بده یا علاقتو دنبال کن، انگار بازار براش مهمه که علاقه تو چیه. نه! بازار به این حرفا اهمیتی نمیده.اگه تو چیزی رو که من دنبالشم داشته باشی، من بابتش بهت پول میدم. چیزایی که دوست داری، چیزایی که عاشقشونی و رویاهات برای داشتن یک لامبورگینی، کاملا به این بحث بی‌ربطه.شما با عشق و اشتیاق ممکنه یک مسیر بهتر و یک محصول بهتر رو بسازید، اما محصول بهتر معمولاً بین خواسته‌ها علاقه مندی‌های افراد گم میشه. خیلیا همینکارو انجام میدن و خب بازار یه چیز دیگه میخواد.faranakfaranakTue, 08 Nov 2022 18:22:57 +0330https://virgool.ir/@faranak_baradaran/خلاصه-کتاب-هفت-اصل-موفقیت-در-ازدواج-و-زناشویی-khfj9crfpnwiسسسسسسلام سلام?من یه کتاب دیگه خوندم رفتم سراغ کتابای زناشویی? بهرحال سن که از 25 گذشت باید یه چیزایی رو بدونی دیگه..?؟بریم بهترین جاهاشو براتون بذارمنوشته: جان گاتمنمعمولا وقتی کلمه موفقیت رو می شنویم، ذهن مون ناخودآگاه میره سمت کار و شغل و درآمد!اما باید بدونیم موفقیت و کامیابی فقط به کار و درآمد مربوط نمیشه. بزرگترین دستاوردی که هر فردی در زندگیش می تونه داشته باشه موفقیت در ازدواج و زندگی زناشوییه.شما اگه قرار باشه با یه دوست به مسافرت برید باید از قبل علاقه هاتون یکی باشه.جاهایی که بهشون علاقه دارید، غذاهایی که قراره حین سفر بخورید، فرهنگ جایی که قراره به اونجا سفر کنید و کلی شناخت دیگه که باید از هم سفرتون و اون محل بدست بیارید، در غیر اینصورت به احتمال زیاد اون سفر برای هیچکدوم از شما دو نفر سفر خوبی نمیشه!چون مدام در کش و قوس انتخاب های متفاوت همدیگه هستین و بهتون خوش نمیگذره.حالا از این زاویه نگاه کنید که سفر زندگی تا چه اندازه اهمیت داره و شما باید تا چه حد از شریک زندگیتون که همسفرتون محسوب میشه، اطلاعات به دست بیارید و با دنیای اون آشنا بشید.اصل اول برای قدم گذاشتن توی این مسیر اینه: برای شناخت همدیگه نقشه تهیه کنیداگه قراره توی این سفر همراه هم باشید پس باید دنیای همدیگه رو بشناسین. فرض کنید همسفر شما همسرتونه پس باید نقشه های سفر رو با همدیگه تکمیل کنید. زوج های خوشبخت با دنیای همدیگه آشنا هستن و یه نقشه عشق از همدیگه دارن.اونها تموم جزئیات زندگی شریک و همراه خودشون رو میدونن. میدونن که همسرشون به چه برنامه های تلویزیونی علاقه داره. درونگراست یا برونگرا. عادت داره وقتش رو کنار چه دوستایی بگذرونه.دوستای صمیمش چه کسایی هستن و اخلاق و رفتار اونها رو می شناسه.شما باید بدونید فردی که قراره کنارش زندگی کنید چه اهدافی برای آینده داره و چه مشکلاتی بر سر راهش ممکنه وجود داشته باشه.بدون نقشه عشق، شما واقعا نمی تونید همسر خودتون رو بشناسید. و اگر واقعا کسی را نشناسیدچطور می تونید اون فرد رو دوست داشته باشید؟نویسنده میگه با شناخت های جزئی شروع کنید و کم کم نقشه های عشقتون رو تقویت کنید. اگه چیزی رو نمی دونید دنبالش برید و جواب سوالتون پیدا کنید. اگه جواب سوالی براتون مبهمه، از شریکتون بپرسید و جواب ها رو به نقشه اضافه کنید.سوالایی مثل:بهترین دوستای شریک زندگی شما چه کسایی هستن؟فامیلایی که شریک زندگی شما کمتر دوست داره باهاشون معاشرت کنه چه کسایی هستن؟فلسفه اصلی زندگی شریک زندگی شما چیه؟ و اینکه شما تا چه اندازه با رویاها و آرزوهای اون آشنا هستنید و براتون قابل درکه..ممکنه مشکلات روزمره و کار و گرفتاری های زندگی مارو از مسیر نقشه دور کنه اما یادتون باشه این نقشه ها برای یه زندگی سالم ضروریه و باید همیشه حواسمون به نقشه باشه تا راهو گم نکنیم.اصل دوم: علاقه و تحسین رو در خودتون پرورش بدینشاید بشه گفت این مهم ترین اصله. پس باید دقت کنید که برای پرورش علاقه و تحسین ، داشتن دید مثبت نسبت به همدیگه به شدت ضروریه! آدما ذاتا منفی گرا هستن. اگه به ما دوتا خبر برسه یکی مثبت و یکی منفی ما همیشه گرایش داریم تمرکزمون رو روی خبر بد و منفی بذاریم.مشکلات و چالش ها در زندگی همه ما وجود داره، مهم اینه بتونیم کنار همدیگه از پس این چالش ها بربیایم و دیدمون نسبت به همدیگه منفی نشه. اگه شما با بروز هر مشکلی منفی بافی کنید و قسمت بد ماجرا رو ببینید خیلی زود رابطه شما و شریکتون بهم میریزه و ناامیدی جای آرامش رو در زندگی می گیره.ممکنه در ابتدا شما علاقه کمی نسبت به خیلی از مسائل داشته باشید اما با تمرین و افکار مثبت می تونید این علاقه رو در خودتون تقویت کنید و سعی کنید رفتارهای طرف مقابل رو تحسین کنید و البته که این موضوع باید دوطرفه باشه تا تاثیرگذار باشه.برای شماهم جذاب بود؟پس برید برای ادامه اش ?faranakfaranakTue, 08 Nov 2022 17:59:45 +0330https://virgool.ir/@faranak_baradaran/کتاب-۱۲-قانون-زندگی-oigskuhl65e9اینم یه کتاب دیگهاز جذاب ترین هاست! قطعا ارزش خوندن داشت:)یه قسمت هایی شو میذارم براتوننوشته: جردن پیترسونتوی دنیای امروز، همه چیز به قانون نیاز داره؛ حتی زندگی.برای رسیدن به موفقیت توی هر زمینه ای از زندگی شخصی گرفته تا زندگی حرفه‌ای، باید توی چارچوب یه سری قاعده و قانون عمل کنین.خب برای داشتن زندگی قانونمند باید پایبند به قوانین هم باشین دیگه. کتاب دوازده قانون زندگی، یه پادزهره برای رام کردن هرج و مرج و نابسامانی های زندگی و جهان اطرافتون.قانون اول : صاف وایستید و شونه هاتون رو عقب نگه داریناین کار باعث میشه که مردم درک ذهنی بهتری از شما داشته باشن. با این کار آدمای بیشتری به سمت شما جذب میشن و نحوه برخورد متفاوتی با شما پیدا میکنن.اعتماد به نفس پیدا میکنین و مغزتون پر از هورمون سروتونین میشه.قانون دوم : با خودتون مثل کسی رفتار کنین که انگار مسئول کمک بهش هستینفرض کنین به صد نفر از مردم یه دارو تجویز شده. یک سوم ازشون طبق معمول دوره درمان رو تکمیل نمیکنن و دوسوم هم داروهاشون رو تا آخر مصرف میکنن ولی سر ساعت نمیخورنشون.قانون سوم : با کسایی که خیرخواه شما هستن دوستی کنینبیاین صادق باشیم. بیشتر ما دوستای به درد نخور زیاد داریم. دوستایی که باهاشون بیرون میرین چون هم اتاقیمون هستن، همکلاسی مدرسمون هستن ، همکارمون هستن و غیره.اگه اینی که گفتم برای شما صدق میکنه، وقتشه راجع بهش خوب فکر کنین. دوتا سوال مهم : آیا کسی که توی دایره دوستاتونه شما رو به سمت آدم بهتری شدن هدایت میکنه؟ یا کسیه که وقتی می‌بینیدش لبخند میزنین و کنارش شادین؟ اگه جوابتون به هر دو این سوالا یه نه بزرگه، باید درباره دوستاتون تجدید نظر کنین. این مهمه که به کسایی که باهاشون وقت میگذرونین توجه کنین.قانون چهارم : خودتون رو با کسی که دیروز بودین مقایسه کنین، نه با کسی که امروز هستقانون پنجم : اجازه ندین بچه هاتون کاری کنن که ازشون متنفر بشینآقای نویسنده توی این فصل به خیلی از نکات راجع به پدر و مادر بودن اشاره کرده ولی اگه بخوام صادق باشم بخشی از اون من رو جذب کرد که راجع به این بحث میکنه که ایا باید بچه هاتون رو به خاطر رفتار بدشون تنبیه بدنی کنین؟این صحنه رو تصور کنین : شما میاین توی پذیرایی خونه و میبینین بچتون داره سعی میکنه یه چنگال رو توی پریز برق فرو کنه. قاعدتا شما فریاد میزنین که بس کن بچه. ولی اون به حرف شما توجهی نمیکنه و به کارش ادامه میده.دوباره و دوباره فریاد میزنین ولی فایده نداره. خب شما چیکار میکنین؟ خب به نظر پیترسون جواب روشنه. هر کاری که از نظر منطقی زودتر بچه رو نجات بده بهترینه.چون راه‌های دیگه میتونن به قیمت جونش تموم بشن، توی این مورد اگه لازمه یه سیلی محکم به صورت بچه میتونه موثر باشه. شما چی فکر میکنین؟ بخش کامنت‌ها منتظر شماس.قانون ششم : قبل از این که از دنیا انتقاد کنین، رفتار خودتونو تغییر بدینحتما واژه نهیلیسم به گوشتون خورده. اعتقاد به اینکه همه چیز اساسا بی معنیه. توی سال گذشته، من با این قضیه به شدت درگیر بودم تا جایی که افسرده شده بودم و حتی واسه ادامه این پادکست هم دلیلی پیدا نمی‌کردم.تو تنهایی فرو رفته بودم و میگفتم بزار دنیا هرجور که میخواد پیش بره من میخوام پیاده شم. ولی خبر خوب اینه که با موفقیت از اون وضعیت بیرون اومدم و سر و مر و گنده دارم با شما صحبت میکنم.الان که به شیش ماهی فکر میکنم که با اضطراب وجودی درگیر بودم، میبینم یکی از بهترین چیزهایی بود که برام اتفاق افتاد. خلاصه به جای انتقاد از جهان و آدماش، پیترسون پیشنهاد میکنه تا کاری رو که خودتون هم میدونین اشتباس انجام ندین و تو خودتون تغییر ایجاد کنین.قانون هفتم....نظرتون چیه ادامه شو بخونین؟ :)faranakfaranakMon, 07 Nov 2022 12:51:52 +0330https://virgool.ir/@faranak_baradaran/چند-تا-نکته-از-کتاب-خلق-رفتارهای-ماندگار-eiovf98bxyksبعد چند روز اومدم بنویسم?دلم تنگ شده بوداااارفتم سراغ یه کتابی که تعریفشو زیاد شنیده بودم، گفتم حیفه منی که اینهمه کتاب خوندم اینو از دست بدم:)طبق روال همیشه...بریم یه قسمتاییشو بخونیم باهم اگه محیط‌ اطرافمون رو تحت کنترل نداشته باشیم این محیطه که ما رو کنترل و به آدمی تبدیل میکنه که واسه خودمونم غریبه اس. اینو نمیشه انکار کرد که محیط پیرامون شما ، یه عامل خیلی مهم توی موفقیت یا شکست‌تون به حساب میاد. به وجود آوردن یه رفتار جدید، مثلا هر روز ورزش کردن،‌ یا از بین بردن یه عادت قدیمی، مثلا زود از کوره در نرفتن توی محیط کاری؛ خیلی بیشتر از اون چیزی که فکرش رو بکنین به محیط پیرامونتون بستگی داره.محیط اطراف شما پر از محرک‌هاییه که اراده شما رو به تسخیر درمیارن و رفتارهاتون رو به طور نامحسوسی شکل میدن. فرض کنین شما تصمیم گرفتین از این به بعد غذای سالم بخورین. اما وقتی از زمین و آسمون خبر بد رو سرتون آوار میشه، مثلا ارزش ملکتون یهویی افت میکنه، این فشار محیطه که شما رو عصبانی و وادار به خوردن پیتزای باقی مونده از شب قبل به جای خوردن سالاد میکنه. ممکنه تصمیم گرفته باشین که با فرزندتون با صبر و حوصله‌تر رفتار کنین. ولی وقتی با صدای وحشتناک بلند تلویزیون، خونه به هم ریخته و یه گوشی مدام در حال ویبره رو به رو میشین، شاید این رفتار خوش و خندون غیرممکن به نظر برسه. خب حالا راه حل چیه؟ اولین قدم واسه تغییر یه رفتار؛ مثلا سالم غذا خوردن، یا خوب رفتار کردن با اطرافیان، اینه که اولا بپذیرین طبیعت تنها عامل کارهاییه که انجام میدین.شاید این جمله واقعا درست نباشه. ولی موقتا به خاطر من قبولش کنین. چرا اینو میگم؟ چون این باور یه روش خوب برای شروع تغییره. با این عقیده ذهنی، به این نتیجه میرسین که تنها راه عوض کردن رفتارتون چیزی نیست جز اینکه محرک‌های محیطی رو حذف یا پیش بینی کنین و بعد محرک های جدیدی رو جایگزین اون‌ها کنین. بیاین راجع به این فرایند بیشتر صحبت کنیم. اول کار یه سر به گذشته بزنین؛ آخرین بحثی که داشتین و محرک‌هایی که پیاز داغ این دعوا رو زیاد میکردن رو به یاد بیارین.شاید آشکارترین محرکی که یادتون بیاد طرف مقابلتون باشه که با صدای بلند داره به شما میگه کاری رو که قولشو داده بودین انجام بدین. ولی اگه بیشتر دقت کنین، میفهمین که محرک‌های دیگه ای هم پیرامونتون بودن که شما رو به بحث و جدل و اون واکنش‌های تند هدایت میکردن.مثلا این محرک میتونه گوش کردن به اخباری که از رادیو پخش میشده یا یه پادکست با موضوع سیاست بوده باشه که باعث عصبانیت شما میشده. یه محرک دیگه مثلا میتونه ترافیکی باشه که تو مسیر محل کار تا خونه تحمل کردین و یا میتونه پیامک ها و ایمیل‌هایی بوده باشه که چندان برای شما خوشایند نبودن.همه این هایی که گفتم قابلیت اینو دارن که اوقاتتون رو تلخ و روز خوبتون رو ویران کنن. اما به محض اینکه این محرک ها رو شناختین، باید دو تا کار انجام بدین : اول اینکه محرک‌هایی رو که میتونین کنترل کنین رو از بین ببرین. مثلا میتونین همه پادکست‌های سیاسی‌ای رو که سابسکرایب کردین لغو عضویت کنین. خوشبختانه پادکست ما تو این دسته نیست. یا میتونین استفاده از گوشیتون رو کاهش بدین. در نتیجه وقت بیشتری رو با خانم بچه‌ها میگذرونین و جر و بحث کمتری بین‌تون پیش میاد.قدم دوم اینه که وقتی محرکی رو شناختین و اونو از بین بردین یا به نحوی خنثی‌ کردینسعی کنین از نظر ذهنی واسه محرک‌هایی که نمیتونین کنترلشون کنین، آماده بشین و اگه میتونین حتی خوبه که اون ها رو پیش بینی کنین. این محرک‌های غیر قابل کنترل، میتونن شامل راننده های عزیزی باشن که واسه ماشین روندن آفریده نشدن. اگه الان با خودتون میگین که این کارا چه فایده ای داره براتون یه مثال میزنم.ببینین، مثلا شما معمولا آب و هوای روزهای آینده رو چک میکنین. چرا این کارو میکنین؟ برای اینکه اگه قرار بود بارون بباره چتر همراتون داشته باشین. به همین شکل اگه از قبل در نظر داشته باشین، که قراره با آدمای مختلف با شرایط و خلق و خوهای متفاوت و محرک‌های پیاپی رو به رو بشین، باید بتونین با این محرک‌ها بسازین و از پس‌شون بربیاین. یه کار مفید دیگه ای که میتونین انجام بدین اینه که هرروز رفتاری که قصد تغییرش دارین رو به خودتون یادآوری کنین. یا میتونین محرک‌هایی رو که میدونین ممکنه تو طول روز باهاشون مواجه شین رو یه جا یادداشت کنین.حالا برای اطمینان از اینکه از راه به در نمیشین، خوبه که این کاغذ رو تو جیبتون نگه دارین و هر از چند گاهی بهش سر بزنین. این کاغذ یه کاغذ معمولی نیست؛ یه یادآوره که میتونه خیلی از اوقات شما رو از محرک‌های دور و برتون آگاه کنه و نذاره از هدفتون دور بشین. خب تا اینجا که یاد گرفتین چطور محرک‌های اطرافتون رو پیش بینی و حذف کنین، وقتشه که محرک‌های مفیدی رو جایگزینشون کنین تا احتمال تثبیت رفتارای خوب و از بین بردن بداشون بیشتر بشه.مثلا میتونین یه لیست از آهنگ های محبوبتون یا به قول خارجیا یه پلی لیست درست کنین و تو راه برگشت به خونه بهش گوش بدین. با این کار، آرامش بیشتری پیدا میکنین و وقتی خونه میرسین میبینین که محبتتون بیشتر گل میکنه و اخلاقتون بهتر میشه:)میخوای بقیشو بخونی...؟! بزن رو این faranakfaranakSun, 06 Nov 2022 17:27:39 +0330https://virgool.ir/@faranak_baradaran/خلاصه-کتاب-شفقت-به-خود-rmv8raxtzxkwامروز داشتم این کتابو میخوندم، حقیقتا خیلی جاهاش واقعا به فکر وادارم کرد...یه قسمتایی شو اینجا میذارم، به نظرم جالب باشه براتونشفقت به خود نوشته: کریستین نفخیلی بی‌عرضه‌ای! همش تقصیره خودته! چی فک کردی اصلا؟هر مشکلی براتون پیش میاد به خودتون همچین چیزایی می‌گید؟ فکر می‌کنید این حرفا چه تاثیری روی شما می‌ذارن یا اصلا علت و ریشه‌شون چیه؟ اگه می‌خوای جواب این سوالا رو بدونی کتاب شفقت به خود نوشته کریستین نف رو از دست نده.تا حالا پیش اومده  یه سلفی به نقص از خودت توی اینستاگرام بگیری و قبل انتشار انقد بهش نگاه کنی تا خودت رو زشت‌ترین موجود روی زمین ببینی؟ ایا تا حالا پیش اومده که لباسی رو که دوست داری بخری، توی اتاق پرو بپوشی و شروع به سرزنش خودت بکنی که چرا اضافه وزن داری؟این‌ها افکاری هستن که به طور معمول از ذهن‌ همه‌ی ماها عبور می‌کنن، اما نکته جالب می‌دونید چیه؟ با اینکه این روزا بیشتر از هر زمانی ادم‌ها مستقل و شخص محور به نظر می‌رسن، بیشتر از هر زمان دیگه‌ای به خودشون سخت می‌گیرن.کریستین نف توی کتابش به این موضوع اشاره می‌کنه و به همین خاطر هم می‌گه ما نیاز داریم به اصول اولیه پرورش اعتماد به نفس سالم توجه کنیم و با مشخص کردن اولویت‌هامون و دور کردن ذهنیت‌های منفی از خودمون، به آرامش واقعی برسیم. بنابراین توی کتاب سراغ تمرین‌هایی می‌ریم که نف اون‌ها رو شفقت به خود می‌نامه.فصل اول: قصه‌هایی که به خودمون می‌گیمتو چه قصه‌هایی برای خودت تعریف می‌کنی؟ منظور من رویاهای روزانه و برنامه‌های احتمالی اخر هفته نیست، منظورم چیزهایی هست که ما رو نسبت به خودمون اگاه می‌کنه. قصه‌هایی که می‌تونن تم های منفی یا مثبت داشته باشن و بیشتر اونها ترکیبی از هر دو هستن.ممکنه چیزهایی باشه که ما درباره خودمون دوسشون داشته باشیم اما همزمان ویژگی‌های زیادی داریم که ازشون خوشمون نمی‌یاد و معمولا ماجرا رو به خودمون اینجوری نشون می‌دیم: خیلی احمقی! خیلی بدشانسی! دست به طلا بزنی خاک می‌شه! ولی، ریشه اکثر این حرف‌ها درون ما نیست. در واقع بیشتر این ذهنیت‌ها در دوران کودکی از طریق پیام‌‌های افراد نزدیک ما، درون ذهن ما شکل گرفته. به عنوان مثال، ممکنه ما پدر مادر، خواهر، برادر یا معلمی داشتیم که اون زمان به ما گفته: تو یه احمقی! یا تو هیچی نمی شی!ما به عنوان بچه‌هایی که هنوز شخصیتمون شکل نگرفته این پیام‌ها رو، قبل از اینکه حتی شناخت درستی از خودمون داشته باشیم، درونی سازی می‌کنیم. حتی اگه ما توی کودکی چنین حرف‌هایی رو از نزدیکان نشنیده باشیم، ممکنه رفتارهایی رو درونی سازی کرده باشیم که به همون میزان اسیب رسان هستن. مثلا، ممکنه پدر و مادر ما توی کودکی به طور مرتب و سختگیرانه برای رفتارهای ما چارچوب می‌ذاشتن و دائم کارهای مارو اصلاح می‌کردن.قطعا اونا بهترین قصد رو داشتن و می خواستن ما از این طریق ادم موفقی بشیم و توی اینده بهترین اتفاق‌ها برای ما بیوفتهاما متاسفانه این رفتار اونها موجب تاثیر منفی می‌شه. چرا؟ چون یه بچه کوچیک درک این رو نداره که هدف نهایی اون پدر و مادر رو از این رفتارها که مثلا موفقیتش توی آینده‌ ست درک کنه، در عوض اون چیزی که درونی سازی می‌کنه اینه: هر کاری که من می‌کنم اشتباهه! یا چرا نمی‌تونم هیچ کاری رو درست انجام بدم؟این موارد توی بزرگسالی تبدیل به الگوهایی می‌شن که زندگی مارو تحت تاثیر خودشون قرار می‌دن، درحالیکه ممکنه حتی ما از اونها با خبر نباشیم. در نتیجه ما ممکنه به شدت نسبت به خودمون و دیگران منتقد بشیم. ممکنه احساس ناکافی یا نا امن بودن بکنیم، ممکنه به شدت احساس رقابت نسبت به دیگران بکنیم در حالیکه خودمون متوجه نباشیم و نتونیم اونها رو به عنوان منبع عدم شادی تشخیص بدیم.خبر بدتر اینه که چنین احساساتی در اثر بالا رفتن سن و به صورت خودبه‌خودی درمان نمی‌شن و فرد به جای اینکه تبدیل به انسانی بالغ و با اعتماد به نفس بشه، احساس می‌کنه که جامعه اطراف اون حتی بیشتر از خودش چنین احساساتی رو بهش منتقل می‌کنه.برای مثال فقط کافیه یه نگاه کوچیک به اینستاگرام بندازی تا متوجه بشی که چطور شبکه‌های اجتماعی تبدیل به یک میدان رقابت بی پایان و منبع احساس ناکافی بودن بین ادم‌ها شدن. در واقع، فشار و نیاز به خاص بودن، در معرض توجه بودن و به قول معروف از همه بهتر بودن تمام اطراف ما رو احاطه کرده.از اونجایی که شبکه‌های اجتماعی این فشار رو برای ما شخصی می‌کنن، فرار از اون حتی به مراتب سخت‌تر هم میشهو هر فرد شروع می‌کنه که رفتارهای ازاردهنده نسبت به خودش و دیگران رو توی خودش پرورش بده.فشار اجتماعی معمولا از یکی از این دو طریق به ما وارد می‌شه، یکی به شکل یک سرازیری پر شیب که مارو دست بسته به سمت افسردگی می‌بره چون ما دايما حس می‌کنیم که به اندازه کافی خوب نیستیم و یا، شکل دوم، ارزوی اینکه مثل دیگران باشیم. همه‌ی اینها عموما با این احساس تغذیه می‌شن که به خودت می‌گی من باید خاص باشم، نکته کجاست؟ اینکه تنها زمانی موفق می‌شی که افراد اطراف تو شکست بخورن.همینطور که می‌بینی هر دو این طرز فکر به شدت سمی هستن و نه تنها می‌تونن ما رو ناراحت کنن بلکه می‌تونن از نظر شخصیتی مارو ادم‌هایی دوست نداشتنی کنن. حالا اگه همه‌ی اینها رو کنار بذاریم، اگه فردی از نظر شخصیتی هم، اعتماد به نفس کافی و سالمی نداشته باشه به خاطر فشار اجتماعی‌ای که بهش وارد می‌شه چند برابر بیشتر اسیب می‌بینه. خب، حالا چکار می‌شه کرد؟ چطور می‌شه به این احساسات منفی غلبه کرد و از این چرخه سمی خارج شد؟ کتاب، توی فصل‌های بعدیش به سراغ استراتژی‌هایی می‌ره که برای تغییر مثبت به ما کمک کنن.فصل دوم: قدرت انتقاد به خودبیایم فرض کنیم که تونستی تشخیص بدی که رفتارهات سمی شدن. احتمالا تلاش می‌کنی که چیزهای منفی‌ای که به تو و به طرز فکر تو منتقل شدن رو بررسی کنی و فک کنی که چطور می‌تونی یه راه نجات برای خودت پیدا کنی. اما حتی، توی این مرحله هم ممکنه دچار اشتباه بشی و اون چیزی که از درون بهش فک می‌کنی، فریبت بده.چیزایی که حتی وقتی که می‌دونی سمی هستن، ممکنه باور کنی که برات مفیدن چون بهت کمک می‌کنن که شخصیت رقابتگری داشته باشی. ممکنه از  خودت بپرسی که چطور می‌تونی موفق بشی وقتی که با حجم زیادی از احساس شکست و باخت اینور و اونور می‌ری، اگه این وضعیت برای تو وجود داره، کریستین نف نویسنده کتاب می‌خواد بدونی که این یه مشکل رایجه و خوشبختانه به سادگی قابل حل شدنه. چون در واقع، انتقاد از خود می‌تونه خیلی از مواقع مفید هم باشه.مثلا وقتی که عملکرد خوبی توی یه کار نداریم، انتقاد از خودمون باعث می‌شه به خودمون بیایم. می‌تونیم تشخیص بدیم تواناییش رو داریم که بهتر کاری رو انجام بدیم. اما زمانی که داریم درباره انتقاد از خود حرف می‌زنیم باید حواسمون باشه که مرز باریکی بین سلامتی و آسیب وجود داره و درون ما، به سختی می‌تونه این مرز رو تشخیص بده. بنابراین اگرچه ممکنه که بعضا نتایج موقتی خوبی از انتقاد از خود دریافت کنیم، واقعیت اینه که بیشتر در معرض این هستیم که به خودمون آسیب بزنیم.خب حالا که تااینجا اومدی اگه دوسش داشتی میتونی از سایت 365بوک خلاصه کاملش رو بخونیراستی پادکستش هم هستfaranakfaranakMon, 31 Oct 2022 16:41:20 +0330https://virgool.ir/@faranak_baradaran/خلاصه-کتاب-راه-مرد-برتر-ltn5kajo43wbواقعا ارتباط برقرار کردن انقدر سخته؟! یا ما داریم سختش میکنیم؟ :)) یه کنجکاوی کوچیک درمورداین موضوع، منو کشوند سمت این کتاب و واقعا باحال بود :) یه قسمتایی از خلاصه ی کتاب رو باهاتون به اشتراک میذارم دوستای منراه هنرمند نوشته: جولیا کامرونبرای خیلی از آقایون داشتن رابطه با خانم‌ها مثل یه معمای سخت و حتی ترسناک می‌مونهکه ممکنه خیلی وقتا توی خلوت خودشون بهش فک کنن اما هیچ وقت نتونن از پسش بر بیان. هر سری که یه خانمی رو می‌بینن که ازش خوششون میاد، این معما مثل یه هیولا جلوشون ظاهر می‌شه و حتی برای دادن یه سلام ساده چنان استرسی می‌گیرن که قیافه‌شون مثل بچه‌ها تابلو می‌شه. خیلی از اقایون هم از این مرحله رد می‌شن اما وقتی وارد رابطه می‌شن همون هیولاعه به شکل یه سری مشکلات میاد سراغشون و رابطه‌شون رو با یه «نمی‌دونم اصلا چی‌ شد» تموم می‌کنه.هدف شما، باید نسبت به رابطه‌ای که به سمتش می‌رید اولویت داشته باشه. اگه خانمی دور و اطرافش پر از انواع و اقسام آقایونه ولی شما رو انتخاب کنه، احتمالا علتش اینه که شما توی زندگیتون هدفی دارید یا یه جور مسیری رو دارید می‌رید که برای اون خانم جذابه.خب، حالا قراره چی بشه؟ شما با این خانم وارد یه رابطه خواهید شد. اون وقت (گوینده با حالت خنده بگه بد نیست) می‌خوای پاشی بری باشگاه به تمرینت برسی یا یه کاری داری که عادت داری انجامش بدی ولی به جاش تصمیم می‌گیری بشینی کنار اون و بهش بگی:می‌دونی، تو زیباترین دختر روی زمینی! من می‌خواستم برم فلان کار رو انجام بدم اما چون تو رو بیشتر از همه چیز توی این دنیا دوست دارم ترجیح دادم که کنار تو بمونم.بعدش چی ‌می‌شه؟اون بهت نگاه می‌کنه و می‌گه؟جدی؟ واقعا خیلی ممنون. خیلی قشنگ بود.بعد هم جذابیتت براش از بین می‌ره و ترکت می‌کنه!نمی دونم مثال خوبی باشه یا نه ولی می‌تونی خودت رو یه ترن شهر بازی در نظر بگیری. اون دختره وارد شهربازی می‌شه و بین همه ترن‌هایی که می‌بینه تو رو انتخاب می‌کنه و با خودش می‌گه:واو، این مسیر قطعا از بقیه خیلی فان‌تر خواهد بود.اون میاد، سوار می‌شه، کمربندش رو می‌بنده. ولی به جای اینکه یه مسیر و سفر هیجان‌انگیز با تو نصیبش بشه تو بر می‌گردی و بهش می‌گی:می‌دونی چیه؟ نه من ترجیح می‌دم که اینجا کنار تو بشینم. می‌خوام وقتم رو اینجا کنار تو بگذرونم. تو اولویت شماره یک منی.و باز دوباره، قراره چی بشه؟جواب خیلی سخت نیست. اون پیاده خواهد شد و دنبال یه ترن هوایی جدید خواهد گشت. باور کن.هیچ وقت، خانم‌ها رو مجبور نکنید تا تصمیم بگیرن! چون خانم‌ها دوست ندارن که تصمیم بگیرن. این موضوع ربطی به این صحبتا که دخترا فلان پسرا فلان نداره. جنس مونث به تصمیم گیری علاقه نداره.این موقعیت تکراری رو تصور کن که دختری که باهاش رابطه داری سمتت میاد و با کلی ذوق ازت می‌پرسه:عزیزم کدومش رو امروز بپوشم؟ مشکی یا قرمز رو؟تو این موقعیت اکثر پسرا چیکار می‌کنن؟بعد کلی تته پته و این ور اون شدن:نمی دونم عزیزم ... هر دو تاش قشنگه ... نمی دونم ... ببین خودت کدوم رو دوست دارییعنی نمی‌تونی تصمیم بگیری! یادت باشه که اگه توی یه رابطه تو وظایف مردونه رو به عهده داری، این مسولیت تو عه که تصمیم بگیری! و اگه تو این کار رو نکنی یا بخوای این وظیفه رو به طرف مقابلت واگذار کنی مطمئن باش که از خودت نا امیدش می‌کنی.حالا چرا اصلا اکثر پسرا به این دقت نمی‌کنن یا قدرت تصمیم گیری ندارن؟اول از همه، انگار که همیشه یه تصمیم درست و یه تصمیم غلط وجود داره. باور کن، اکثر مواقع هیچ تصمیم درست یا غلطی وجود نداره!دوم، بی تفاوتی. ببین بی تفاوت نباش و مسولیت رو روی جنس مونث توی رابطه‌ت ننداز چون اون همون مسولیت رو کادو می‌کنه و دوباره برات پس می‌فرسته.مورد سوم. یادت باشه چیزی که اون می‌خواد چیزی نیست که به زبون میاره. خب تصور کن که با یکی از رفقات برای خرید به یه فروشگاه رفتی. از فروشگاه میای بیرون و می‌فهمی یه چیزی رو یادت رفته....اگه برای شماهم جالب بود ادامه شو از اینجا بخونین faranakfaranakMon, 31 Oct 2022 16:27:00 +0330https://virgool.ir/@faranak_baradaran/خلاصه-کتاب-راه-هنرمند-dg0pvkmucbmfیه کتاب دیگه خوندمدارم عاشق کتاب خوندن میشم انقدر که تو هر کدوم ازاین کتاب ها کلی نکته و تجربه یاد میگیرم:)حیفه نذارم اینجاراه هنرمند نوشته: جولیا کامرونوقتی بچه بودیدمی‌تونستید با دل خوش ساعت‌های متوالی آواز بخونید یا نقاشی بکشید؟ براتون پیش اومده که شب‌ها به جای خوابیدن، یه چراغ قوه ببرید زیر پتو و مخفیانه خاطرات خودتون رو یادداشت کنید؟الان چی؟ امروز در چه حالید؟ آیا زندگیتون هنوز هم پر از شور و اشتیاق هنریه؟ یا انقدر درگیر کارهای روزمره شدید که فقط یه سایه از اون همه هنر همراهتونه. شاید هم تونستید به عنوان یه هنرمند سر و سامانی به زندگیتون بدید، اما همچنان از موانعی که بر سر خلاقیتتون هست رنج می‌بیرید.اگه میخواید دوباره چراغ خلاقیت خودتون رو روشن کنید به نوشتن یه شاهکار ادبی نیاز ندارید. می‌تونید با قدم‌های ساده‌تری شروع کنید، مثل تکنیکی که نویسنده بهش میگه «صفحات صبحگاهی».این تکنیک بهتون کمک میکنه تا همون ابتدا که از خواب بیدار شدید، بتونید خلاقیت رو در خودتون به جریان بندازید. کافیه بشینید، بذارید افکارتون هر جا که دلشون خواست برن و هر چیزی که به ذهنتون اومد رو بنویسید. قرار نیست نوشته‌های شما هنری یا درخشان باشن. فکر کنید این یه نوع مدیتیشن هست؛ دنیای بیرون رو خاموش کنید و فقط روی کاری که تو اون لحظه دارید انجام میدید تمرکز کنید. اگه نمیدونید چی بنویسید، در مورد همین واقعیت که نمیدونید چی بنویسید، بنویسید.وقتی روی صفحات صبحگاهی خودتون کار میکنید، تلاش کنید تا بخش انتقادی و منطقی مغزتون رو خاموش کنید و جاش رو بدید به مغز هنری خودتون. نگران اشتباه کردن نباشید، نیازی نیست به خودتون فشار بیارید تا چیز بی‌نظیری بنویسید. ذهن هنری شما دوست داره بازی و تجربه کنه، بذارید هر جا دلش خواست بره.کار دیگه‌ای که باید بکنید اینه که با بخش هنری خودتون برید سر قرار، اون هم به طور مداوم. پس یه برنامه برای قرار گذاشتن با خودتون بچینید. چندین ساعت در هفته برای خودتون کنار بذارید و روی هنرمند درونتون متمرکز بشید. برید به ساحل، البته اگر شمال یا جنوب ایران هستید، یه فیلم قدیمی تماشا کنید، برید به موزه یا اصلاً پیاده روی کنید. نکته مهم اینه که بتونید با خودتون ریلکس باشید و اجازه بدید زهنتون برای خودش بچرخه.بعد از مدتی، میفهمید که هر چقدر بیشتر در دنیای خودتون و بیرون از خودتون بگردید، با هنرمند درونتون ارتباط بیشتری میگیرید. به همین دلیله که میگیم خیلی مهمه که در مورد خودتون و محیط اطرافتون بیشتر یاد بگیرید و خودتون رو بیشتر بشناسید. همیشه به دنبال صداها، بوها، طعم‌ها و چشم‌اندازهای جدید باشید.واقعا هم کار سختی نیست، مثلا همین که مسیر جدیدی برای برگشتن به خونه پیدا کنید و بخش جدیدی از شهر رو ببینید، یا به آسمان نگاه کنید و از بو کردن گل‌های تو مسیرتون لذت ببرید. هر زمان، هر جا و هر لحظه که از دستتون برمیاد، سعی کنید چیز جدیدی کشف کنید.هممون زمان‌های دشواری رو تو زندگیمون تجربه می‌کنیماما اگه میخواید خلاق‌تر باشید، نمی‌تونید از این دشواری‌ها فرار کنید.آدمای خلاق معولا ناچارن با مشکلات و شرایط سخت مواجه بشن و بهشون غلبه کنن. به عنوان مثال، خیلی از پدر و مادرها، مخالف این هستن که بچشون به دنبال هنر بره، چون میترسن بچشون در آینده نتونه از نظر مالی خودش رو تامین کنه.ادوین (Edwin)، یکی از همین هنرمندای تو سایه هست که نویسنده باهاش صحبت کرده. پدر ادوین همیشه تشویقش میکرد تا بره دنبال سرمایه گذاری؛ حالا ادوین خودش رو غرق در هنر و هنرمندا کرده تا اون مسیر هنری که از دست داده رو جبران کنه.اگه احساس میکنید از هنر به کلی دور شدید، لازمه ذهنیت‌های منفی در مورد هنرمند شدن رو کنار بذارید و روی جنبه‌های مثبتش تمرکز کنید. اگه بهتون گفتن که هنرمندا تنبل هستن، باید آگاهانه به خودتون بگید که: «هنرمندا عاقل هستن».علاوه بر این، باید همه چیزهایی که به نوعی مانع شکوفایی هنرمند درونتون هستن رو بذارید کنار. گاهی افکارمون ما رو به گروگان میگیرن. شک و تردید میتونه ویرانگر باشه. به عنوان مثال یه نویسنده رو تصور کنید؛ شک و تردید میتونه کاری کنه که این نویسنده هیچ وقت نتونه یه شاهکار بنویسه.البته افکار فقط یه مسئله هست. مسئله دیگه، آدمایی هستن که میتونن شما رو زمین بزنن. ممکنه گیر آدمایی بیوفتین که نویسنده بهشون میگه «دیوانه‌کننده»؛ کسایی که از توجه شما تغذیه میکنن اما همزمان دست به تحقیرتون میزنن. دیوانه‌کننده‌ها معمولا خودشون هنرمندای موفقی هستن و معمولا دور و بر خودشون هنرمندای با استعدادتری جمع میکنن که اعتماد به نفس پایین‌تری دارن.هیچ وقت به یک دیوانه کننده اجازه ندید شما رو بترسونه. به خاطر بسپارید: تنها کسی که مسئول خلاقیت شما هست، خودتونید.اگه مدت زیادیه که خلاقیت به خرج ندادیدممکنه بازیابی بخش هنرمندتون یخورده دشوار شده باشه. اما نگران نباشید، وقتی کند و کاو در دنیای درون خودتون رو شروع کنید، خیلی زود افکار و احساسات درونتون به جریان میوفته. البته ممکنه با افکار و احساساتی مواجه بشید که ترسناک باشن، اما این هم بدونید که جدا از ترسناک بودنشون، اساسی و ضروری هم هستن.یکی از ویژ‌گی‌های هنر اینه که میتونه خلق و خوی شما و مخاطبانتون رو تنگ کنه. ممکنه مردم به شما خرده بگیرن که چرا کاری کردید که اونا از منطقه امنشون خارج بشن. به عنوان مثال یه فیلنامه سیاسی نوشتید که ممکنه خیلی‌ها باهاش مخالف باشن. شما نباید اجازه بدید که دیگران شما رو از انجام کارهای خلاقانه خودتون خجالت زده کنن. باید به خودتون باور داشته باشید. یه راهکار خوب اینه که به نظرات مثبتی که روی کارهای قدیمیتون گرفتید هم توجه کنید. اجازه ندید منفی گرایی شما رو از پا در بیاره.وقتی شروع به یادگیری در مورد خودتون کردید، خواه ناخواه نقاط قوت و ضعف بیشتری در خودتون پیدا میکنید. ممکنه یه نویسنده که تا الان ده‌ها رمان هم نوشته، همچنان از مواجه شدن با یک صفحه خالی بترسه. اگه فکر میکنید راه در رویی ندارید، میتونید از یک نفر درخواست کمک کنید. شاید اگه کسی رو پیدا کنید که بتونه بهتون ایده نوشتن بده، راحت‌تر باشید. مثلا وقتی سردبیر یه سایت یا مجله ازتون میخواد یه داستان درباره شهر پراگ (Prague) بنویسید. کمک خواستن و ایده گرفتن هیچ ایرادی نداره!خشم، منفی گرایی، موانع، اگه دارید با این نقاط ضعف مواجه میشید، یعنی در مسیر درستی قدم برداشتید. یعنی فرایند بازیابی شما به درستی داره کار میکنه. صبور باشید و سعی کنید به نوشتن‌های صبحگاهیتون ادامه بدید. این نوشتن‌ها بهتون کمک میکنن تا به هدفتون متعهد بمونید و یک بار دیگه با نابغه خلاق درونتون ارتباط برقرار کنید.وقتی میکل آنژ (Michelangelo) مجسمه داوود (David) معروفش رو تراشیدگفت که داوود رو نساخته، بلکه پیداش کرده! میکل آنژ هم مثل خیلی از هنرمندان بزرگ دیگه، میکل آنژ خودش رو مثل رگی میدونست که یک چیز بزرگتر از خودش رو به جریان میندازه. درست هم میگفت.هنرمندا ایده‌ها رو از درون خودشون تولید نمیکنن، بلکه اونا رو از جهان هستی پیدا میکنن. وقتی این واقعیت رو بپذیرید، دیگه از موانعی که بر سر خلاقیت شما قرار میگیرن رنج نمیبرید.تحمل فشاری که پیدا کردن یه ایده ناب به آدم وارد میکنه، واقعا دشواره. نکته اینجاست، خلق یه ایده، درست مثل خلق به درخته. مثل یه درخت، یک ایده هم از یک بذر کوچک شروع میشه و از اونجا به بعد، شما مسئول رشد و پرورشش هستید.«بذر» همه فیلم‌ها، رمان‌ها، آهنگ‌ها، نقاشی‌ها و سایر کارهای خلاقانه تو دنیا وجود داره. وقتی یکی رو پیدا کردید، ازش نگهداری کنید. بهش بپردازید تا بتونه رشد کنه. این تمام کاریه که یه هنرمند باید انجام بده.اگه برای مراقبت از این ایده‌ها تلاش کنید، ممکنه به این نتیجه برسید که احتمالا یک نیروی بزرگی اون بیرون هست که داره بهتون کمک میکنه. وقتی نسبت به درک و نگاه هنری خودتون علاقه پیدا کنید، فرصت‌های جدیدی پیش پاتون قرار میگیرن. مثلا ممکنه یه نقش خیلی خوب بهتون پیشنهاد بشه یا یه ناشر معتبر برای نوشته‌هاتون پیدا کنید.طبیعت و شعور عالم هستی میتونه بهتون کمک کنه، اما بدونید که در نهایت این شما هستید که در خط مقدم زندگی خلاقانتون قرار دارید. اگر از وضعیت فعلیتون رضایت ندارید، تنها کسی هستید که میتونه تغییرش بده.ترس بدترین دشمن یه هنرمندهترس میتونه کاری کنه که دیگه دنبال رویاهاتون نرید، ترس میتونه مسیر خلاقیتتون رو ببنده، و باعث بشه حتی وقتی همه چیز خوب داره پیش میره،باز هم به خودتون شک کنید.خب تااینجا اگه براتون جذاب بوده برید باقی‌شو از سایت 365book بخونین faranakfaranakMon, 31 Oct 2022 15:24:44 +0330https://virgool.ir/@faranak_baradaran/خلاصه-کتاب-شش-ستون-عزت-نفس-gub2qcsllqplخب خب خباین روزا که موضوع اعتماد به نفس خیلی برای هممون مهم و البته ضروریه، نظرتون چیه بریم یه قسمت هایی از بهترین کتاب ها توی این زمینه رو بخونیم؟شش ستون عزت نفس نوشته ناتانائیل برندنعزت نفس یه جورایی مثل سیستم ایمنی بدنمونه که برای مقابله با مشکالت زندگیمون بهش نیاز داریم. ناتانیل براندن یه مثال جالبی میزنه. میگه ما میدونیم که کلسیم باعث تقویت دندان‌ها و استخوان‌هامون میشه. وجود کلسیم برای داشتن یه بدن سالم ضروریه. عزت نفس هم دقیقا برای داشتن روان سالم ضروریه. درسته ما فقط به خاطر کمبود کلسیم نمی‌میریم، اما ادامه زندگی برامون خیلی سخت میشه. از اون طرف ما برای زنده موندن به عزت نفس نیاز نداریم ولی نمی‌تونیم بدون اون راحت زندگی کنیم.حالا می‌پرسین اصلا زندگی راحت چه ربطی به عزت نفس داره؟ راستش انتظارایی که ما از توانمندی‌ها و قابلیتامون داریم، بر اساس میزان عزت نفسمون شکل می‌گیرن. هر چی ما عزت نفسمون بالاتر باشه، باور می‌کنیم که توانایی بالایی برای انجام کارها داریم، وقتی هم که به این باور برسیم، تموم تلاشمون رو می‌کنیم تا عملکرد خوبی داشته باشیم. اینجوری می‌تونیم زندگی خوبی داشته باشیم.براندن برای مثال میاد داستان یکی از مراجعینش رو میگه که برای ترک اعتیاد به الکل پیش اون اومده بوداون معمار توانایی بود که قرار بود به یه موفقیت شغلی بزرگی برسه، ولی به جای اینکه از این قضیه خوش حال باشه، مضطرب و نگران بود و فکر می‌کرد که مستحق اون جایگاه نیست. همین کمبود عزت نفس باعث شده بود که توانایی‌هاشو دست کم بگیره و ناچیز بدونه. در نتیجه احساس میکرد که از پس این کار برنمیاد. بعدش برای آروم کردن خودش رفته بود سمت مصرف مشروبات الکلی.بعد از مدتی همین اعتیاد به الکل باعث شد که شغلش رو از دست بده و فقط به خاطر نداشتن عزت نفس زندگیش از هم بپاشه. هممون حق داریم که شاد باشیم، اما دستیابی به شادی نیاز به عزت نفس بالا داره. از اون طرف وقتی ما شاد نیستیم و شاد بودنو نادیده می‌گیریم مشخصه که عزت نفس پایینی داریم.یکی دیگه از مراجعین براندن زن جوانی بود که همیشه عاشق مردای متاهلی میشد که اصلا بهش اهمیتی نمیدادن. براندن معتقد بود که این مشکل ریشه تو گذشته اش داره. پدرش وقتی بچه بود، اونا رو ترک کرد و مادرش اونو مقصر این اتفاق می‌دونست.این اتفاق باعث شده بود که احساس کنه لیاقت عشق رو نداره. همین عامل باعث شده بود عزت نفسش پایین بیاد و با مردای متاهلی رابطه برقرار کنه که همیشه ترکش میکردن. در واقع، این مراجع باور کرده بود که لیاقت عشق رو نداره و همین مشکالت بزرگتری براش ایجاد کرده بود.ناتانیل براندن 4 راه پیشنهاد میده که میتونین از اونا برای افزایش عزت نفس کارکنانتون استفاده کنین:یک اینکه به کارکنانتون بازخورد بدین که نقاط قوتشون رو تقویت کنن. این کار باعث میشه احساس خوبی نسبت به خودشون داشته باشن و برای حل مشکلات بزرگتر اعتماد به نفس داشته باشن.دوم اینکه بهشون فضای عمل بیشتری بدین و اجازه بدین که ایده‌هاشون رو اجرایی کنن.سوم اینکه اگه با کارمنداتون بد یا ناعادلانه برخورد کردین، ازشون عذرخواهی کنین.در آخر اجازه بدین که کارکنانتون با شما مخالفت کنن. جرئت بیان نظر مخالف رو ازشون نگیرین.خب حالا بیاین در آخر با هم تیتر وار شش ستون عزت نفس رو مرور کنیم:آگاهانه زندگی کنینخودتونو بپذیریننسبت به خودتون مسئولیت پذیری داشته باشینابراز وجود کنینزندگی هدفمندی داشته باشینانسجام درونی رو تمرین کنینخب این کتابم از 365بوک پیدا کردم میتونین ادامه ی کتاب رو از سایتش بخونین، و اینکه پادکستش هم هست :)faranakfaranakSun, 30 Oct 2022 17:29:34 +0330https://virgool.ir/@faranak_baradaran/خلاصه-کتاب-چهار-هزار-هفته-z1ugm6naj9tcاولش از اسم کتاب ترسیدم راستش:) چهار هزار هفته؟! چی قراره بشه؟ولی بعد که خلاصه شو خوندم تازه فهمیدم داستان چیه! بریم یه قسمت هاییش رو باهم بخونیمچهار هزار هفته نوشته: الیور برکمناگه نتونم به چیزایی که دوست دارم برسم؟ اگه نتونم کارام سر موقع تحویل بدم؟ اگه نتونم مهارت مورد علاقم یاد بگیرم؟ اگه نتونم در آینده خانواده تشکیل بدم؟ و کلی اگه نتونم و نرسم های دیگه که ما رو خسته و مضطرب می کنه. میانگین عمر ما 4،000 هفته اس، همونطور که هفته های باقی مونده از زندگیمون می گذره، ما با این استرس زندگی می کنیم که زمان کافی برای انجام هر کاری که دوست داریم و نیازمونه رو نداریم.همیشه روی یه تردمیل در حال دوییدن هستیم اما غافل از اینکه قرار نیست به جایی برسیم.نویسنده میگه که اکثر افراد با این طرز تفکر که باید حداکثر استفاده رو از زمانشون ببرن مسئولیت هایی فراتر از توانایی هاشون قبول می کنن و هزاران کار رو توی لیست اهدافشون می نویسن، بدون توجه به اینکه اون کار چقدر واسشون اهمیت داره و مهم تر از همه زمانی برای انجام دادنش دارن یا نه؟!اینکه بتونیم ورزش کنیم و یه ورزش حرفه ای یاد بگیریم، کتاب بخونیم، ساز مورد علاقه مون رو یاد بگیریم، دور دنیا رو بگردیم و همزمان زندگی تشکیل بدیم و بچه دار بشیم و در کنارش کسب و کار خودمون داشته باشیم کمی دور از واقعیته. حتی فکر کردن بهش مارو دچار اضطراب می کنه، اما عملا بیشتر ما، داریم همین کار انجام میدیم. یه لیست از اهداف و چیزایی که می خوایم تا آخر عمرمون انجام بدیم نوشتیم و هر روز هم موارد جدیدی بهش اضافه میشه و این لیست انتها نداره. نویسنده بهش میگه "لیست باز"این نگرانی که ما زمان کافی برای رسیدن به همه کارهای لیست رو نداریم یه نگرانی دائمی برای ما به همراه داره و این ترس و اضظراب یجورایی همراه همیشگی ما شده.الیور برکمن این موضوع رو با عنوان "غرق شدن وجود" بیان می کنه و بهمون میگه که اگه مدام با سیستم های مدیریت زمان و تکنیک های کارآمدی بخوایم از خودمون کار بکشیم، بیشتر و بیشتر غرق میشیم و توی تله بهره وری میفتیم.کارها هیچ وقت تموم نمیشن. ایمیل ها و پیام هایی که باید جواب بدیم، وظایف کاریمون در محل کار، نظافت خونه و اتاقمون و کلی کار دیگه که توی روز باید انجام بدیم. پس اگه ما با بالاترین سرعت هم اون هارو انجام بدیم بازم کارای جدید جایگزین کارای قبلی میشه و ما هیچ وقت از شر این کارها خلاص نمیشیم. اگه هدف شما تموم کردن کارها و رسیدن به بهترین حد بهره وری باشه هرگز به آرامش نمی رسین چون همیشه در حال کار کردن و تموم کردن وظایف در کمترین زمان ممکن هستین.اضطراب ناشی از تموم نشدن کارها ، نا امیدی در نرسیدن به بهترین بهره وری و فشار پر کردن هفته های باقیمونده با حداکثر فعالیت، زندگی شما رو نابود می کنه و آرامش رو ازتون می گیرهاما خبر خوب اینه که شما می تونید این فشار رو از بین ببرید و به این غرق شدن غلبه کنید و خودتون رو از تله بهره وری دور نگه دارید تا از هفته‌ های باقیمونده عمرتون در حالی که زندگی پرباری دارید، لذت ببرید.مرحله اول رهایی از غرق شدنهچند سال پیش وقتی "وارن ادوارد بافت" اقتصاد دان امریکایی در حال سوار شدن به هواپیمای شخصی خودش بوده، خلبانش از اون،  نصحیتی در مورد تعیین هدف و رسیدن به اون اهداف رو می پرسه.وارن بافت از خلبان میخواد تا یه لیست 25 تایی از هدف هاش رو به ترتیب الویت بنویسه. خلبان لیست اهدافش رو از مهم ترین به کم اهمیت ترین می نویسه. وارن بافت اهداف 6 تا 25 رو از لیست خط میزنه و  بهش تاکید می کنه اینها همون اهدافی هستن که باید دور انداخته بشن.زندگی اونقدر کوتاهه که فرصت رسیدن به این اهداف وجود نداره و باید توی سطل زباله برن. اهداف بین بازه 6 تا 25 فقط حواس مارو پرت می کنه و مارو از رسیدن به هدف های مهم تر دور می کنه.دنیای مدرن امروز ذخایر پایان ناپذیری از چیزهایی رو در اختیار ما قرار میده که به نظرمون ارزش انجام دادن رو دارن، و همین موضوع در نهایت منجر به یه لیست بی پایان از اهداف میشه.و در عمل می بینیم که هر چی بیشتر بخوایم انجام بدیم، کمتر به نتیجه می رسیم. چون ما دائما مثل یک توپ بین اونها پرت میشیم.پیشنهاد نویسنده برای از بین بردن این وضعیت، تهیه دوتا لیسته. لیست باز و لیست بستهبا پر کردن لیست باز شروع کنید. هر کاری که دوست دارید توی آینده انجام بدین، کسب و کارهایی که می خواید راه اندازی کنین، مهارت هایی که می خواید یاد بگیرید، جاهایی که دوست دارین سفر کنین و همه کارهای مورد علاقه تون رو توی این لیست وارد کنید.کاری که بعدش باید انجام بدین اینه که سه تا پنج هدف رو به لیست بسته منتقل کنید ویادتون باشه شما تا زمانی که یکی از موارد لیست بسته رو کامل نکردین یا برای همیشه رهاش نکردین، حق ندارین که به لیست "باز" نگاه کنید.وقتی که سه تا پنج مورد رو از لیست "باز" خودتون به لیست "بسته" منتقل کردید، باید این حقیقت رو بپذیرید که هرگز نمی تونید همه موارد لیست باز رو کامل کنید.با انجام دادن این روش شما کم کم از حس اضطرابی که برای تموم نکردن کارهاتون قبل از مرگ وجود داره رها میشین و تمرکزتون رو روی لیست پنج تایی میذارین. شما باید این پذیرش رو داشته باشین که شما ممکنه فقط در طول عمرتون به همین پنج تا برسین و ممکنه هیچ وقت فرصت نگاه کردن به لیست باز رو نداشته باشین اما در ازاش آرامش و لذتی رو به دست میارین که با هیچ چیز قابل مقایسه نیستتنها نگرانی شما در حال حاضر رسیدن به اون پنج هدفه لیست بسته اس، که می تونید بابتش برنامه ریزی کنید.اهداف لیست باز فقط زمان و انرژی شما رو می گیره و هیچ تغییری در بهتر کردن زندگی شما نداره و مدام شمارو آزار میدهمزیت داشتن لیست باز و بسته اینه که کمتر احتمال داره که شما کاری رو به تعویق بندازید چون می دونید تنها راه نگاه کردن به لیست باز تموم کردن و تیک خوردن این پنج هدفه.خب بریم برنامه ریزی کردن رو یاد بگیریمخواستین کل کتاب رو بخونین به سایت 365بوک سر بزنینfaranakfaranakSun, 30 Oct 2022 17:07:07 +0330https://virgool.ir/@faranak_baradaran/خلاصه-کتاب-قدرت-پشیمانی-glyd3xqccmv5میدونی که پشیمونی واقعا قدرت عجیبی داره...؟ یعنی جدی جدی رو کل مسیر زندگیت میتونه تاثیر بذاره! رو انتخاب هات، رو تصمیم هات، رو رفتارت،...خیلی خیلی کتاب جذابی بود برام، باز یه تیکه هایی از کتاب رو میذارم براتون دوست داشتین کاملشو بخونیدقدرت پشیمانی نوشته: دنیل پینکما معمولا دو داستان به خودمون میگیم: داستان ناپاکی ها و داستان رستگاری هاداستان هایی که از ناپاکی ها به خودمون میگیم معمولا درباره وضعیت خوبی هست که به تدریج بد شده اما داستان هایی که از رستگاری ها به خودمون میگیم درباره وضعیت نامناسبی هست که به یک پایان خوش تبدیل میشه.ممکنه یه اتفاق وحشتناک و باور نکردنی ای به وجود بیاد که با تلاش و کوشش به وضعیت خوب و ثابتی تبدیل بشه.کسایی که بیشتر روی داستان نا پاکی ها تمرکز میکنن، در کار خودشون موفقیت کمتری تجربه میکنن و زندگی شادی ندارن.اما کسایی که بیشتر داستان رستگاری ها رو برای خودشون یادآوری میکنن، در زندگی، خوشبخت تر و موفق تر هستن‌ و معنی های بیشتری تو زندگیشون پیدا میکنن.پشیمونی، بهترین نقطه شروع برای ساخت یک داستان رستگاری هست. مثلا اگه از  سن جوونی سیگار کشیدن رو شروع کردیم و خیلی از بی اهمیتی به سلامتمون پشیمون باشیم، میتونیم با ترک سیگار و شروع فعالیت بدنی مناسب، به درجه بهتری از سلامت در زندگی برسیم و این داستان رستگاری رو تجربه کنیم.اگه از خوب درس نخوندن تو دانشگاه و نگرفتن نمره های قابل قبول پشیمون باشیم، میتونیم با قبول کردن مسئولیت های بیشتر در زندگی کاری خودمون، پیشرفت کنیم، ترفیع بگیریم، و این پشیمونی رو جبران کنیم.که حتی بعد ها بتونیم دعوت شیم به اون دانشگاه یا موسسه و به عنوان سخنران مهمان، همایشی درباره مسیر زندگیمون، ترتیب بدیم.وقتی بتونیم بجای خودخواهی هامون، کارهای رستگاری بخش انجام بدیم، با تفکر بیشتری کارها رو به سمت جلو پیش ببریم و بجای سستی، تلاش و کوشش بیشتری داشته باشیم، اونوقته که میشه لحظه ی مهمی برای ساخت و توسعه شخصیت، به وجود بیاریم.اما خیلی از پشیمانی ها مثل خالکوبی هستن، میشه برای پاک کردنشون تلاش کرد، اما جاشون همیشه میمونهاگه حتی بعد از ساخت یه داستان رستگاری، اون حس پشیمونی بازم باقی بمونه، اتفاق بدی پیش نمیاد. اتفاقا از باقی مونده ی این حس، میشه درس گرفت و گوش به زنگ پشیمونی هایی شد که ممکنه در آینده برامون اتفاق بیفته.یک روز صبح در سال ۱۸۸۸ میلادی، آلفرد نوبل داشت یک روزنامه ی محلی رو ورق میزد که آگهی مرگ خودش رو توش دید! برادر آلفرد، لوتیک، تازه فوت شده بود. اما روزنامه نگار ها به اشتباه فکر میکردن که اون خود آلفرد بود که فوت شد.آلفرد نوبل یک شیمی دان بسیار مشهوری بود که دینامیت رو به وجود آورد و برای دهه ها باعث رشد و توسعه معدن کاری شد.اما اون آگهی فوت که زود تر از مرگ واقعی آلفرد چاپ شده بود، فقط و فقط روی اختراع مواد منفجره نظامی تمرکز کرده بود. روزنامه‌ نگاری که اون متن رو نوشته بود، اسم نوبل رو با عنوان "تاجر مرگ" چاپ کرد.و توضیح داد که "دکتر آلفرد نوبل، بخاطر پیدا کردن راهکار هایی برای کشتن بیشتر و سریعتر مردم، پولدار شد"آلفرد که از این داستان وحشت کرده بود، تصمیم گرفت که راه و روش زندگیشو تغییر بده. هشت سال بعد، موقع مرگ واقعیش، ۹۴٪ از ثروت خودش، که امروز میشه نزدیک ۵۰۰ میلیون دلار رو، به دانشمندایی اهدا میکنه که بتونن در زمینه های مختلف، اخراعات و اکتشافات بسیار حیاتی و مفیدی ارائه بدن. تو متن آگهی فوت بازنویسی شده آلفرد نوبل، از اون به عنوان یک بشردوست و قهرمان علمی یاد شده.ادامه ی خلاصه ی این کتابو از سایت خودش بخونین دوستانfaranakfaranakSun, 30 Oct 2022 16:28:19 +0330