<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های فرشاد اسدپور</title><link>https://virgool.ir/feed/@far.shad</link><description>برنامه نویسی که هم کتاب میخواند هم فیلم میبیند ، هم گردش میرود و هم مینویسد ، چون دوست دارد که بنویسد</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 13:23:50</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/6358/avatar/avatar.png</url><title>فرشاد اسدپور</title><link>https://virgool.ir/@far.shad</link></image><item><title>شروع زندگی سربازی (دوران آموزشی)</title><link>https://virgool.ir/@far.shad/شروع-زندگی-سربازی-دوران-آموزشی-gesccpkzv9ya</link><description>خب بالاخره منم دم به تله دادم و سربازی رفتم ؛ حالا اینکه چی شد و چجوری شد که اومدم سرباز بشم بماند ، ولی خوب میخوام شروع کنم یکم بنوسم از این دوران که میگذره خوب من با فوق لیسانس اقدام کردم و افتادم به یه پادگان نسبتا خوب ، پادگان آموزشی قدس سعید آباد که 20 کیلومتری تبریز میشه ، اینجوری بگم که 40 دقیقه یا نیم ساعته در بیای میتونی برسی به شهر ، خوب اصلا اینجوری نبود که همه میگفتن ، چون غالبا همه میگفتن اینجوری که میری و میگن وسایل نیست برید و چند روز بعد برگردید که وسایل هست و به قولی مرخصی میدن در حالی که ازین خبرا نبود همین که رسیدیم فهمیدم که قراره تا میان دوره بمونم پادگان ، اما مهم ترین چیزی که به نظرم باید بگم اینه که چه وسایلی با خودم برده بودم ، چون قبل رفتن شماها نیاز دارید که یه سری وسایل شخصی بردارید با خودتون ببرید که اونجا حسابی به دردتون میخوره ولی خوب ترجیح میدم تو یه پست جداگانه به این موضوع بپردازم .دوران آموزشی قبل میاندورههمین که رسیدیم اسم هامون رو پرسیدن و به خطمون کردند ؛ البته قبلش یه تفتیش بدنی هم شدیم که سربازی های خود پادگان انجام دادن ( اینجوری بگم که چون خودشون سرباز عادی بودن یعنی دیپلم اصلا برخورد خوبی نداشتن با ما که به قولی تحصیل کرده بودیم ) بعد اینکه تفتیش شدیم اینم بگم که بعد ناهار رسیده بودیم اونجا و حسابی قبل رسیدن جیبمون رو راننده اتوبوس خالی کرد با یه غذایه چرتی که اون رستوران  بهمون داد. عصری بودُ و ماها هممون به قولی کما زدیم که ای بابا اومدیم دیگه سربازی و مشغول گرفتن وسایل استحقاقیمون شدیم (پوتین ، پتو و ...) بعدش گفتن برید وضو نماز و بعدشم شام که یادم نمیاد چی دادن ولی خوب یادم میاد گشنه بودم و خودمش (شاید بعدا از هم دوره هایی آموزشیم  پرسیدم و این پست رو به روز کردم ) روز بعدش ما رو بردن میدون و خود فرمانده پادگان شروع کرد به تقسیم بندیمون . &#34;فوق لیسانس ها برن اینور&#34; ، &#34;لیسانس ها اونور&#34; ، &#34;شهر فلان این گوشه&#34; خلاصه همه رو تقسیم کردن به گروهان ها مختلف ، گروهان مام مشخص شد و فرمانده مون رو هم معرفی کردن. آقا تقریبا پوست کندن از روز بعد شروع شد ، دور میدون بدو ، ازین یک دو سه ها بزن ، رژه رو شروع کردن یاد دادن ، خلاصه بگم هر روز ما بخشی از آموزشمون مربوط به رژه بود الان که تقریبا 4 ماه میگذره از آموزشی نمیدونم اون آموزش ها رژه به چه درد میخوره ، سلاح شناسی اینام داشتیم که خیلی خوب بود ، من دوست داشتم ، ولی خوب متاستفانه از اون 32 روز اموزش من سه چهار روز اول حالم خوب بود ، بعدش درگیر سرماخوردگی بودم که واقعا خیلی سخت گذشت بهم تاحالا اونجوری سرمانخورده بودم ، جوری بود که سرم رو خم میکردم سردرد میگرفتم از بس چرک تو سرم بود ، دکترهای بهداری هم که نگم براتون میبینه من چرک شرشر ازم میاد ، به یه سرماخوردگی بسنده میکرد . اموزشی دورانی که واقعا آدم رو به چالاکی میرسونه خودشون اینو میگن :)) ، ساعت 4:30 از خواب بیدار میشی ، شب ساعت 9 خاموشیه که چی آخه :)) توی دوران آموزشی یه اینجوری بگم نظام هست اینه که تنبیه برای همه تشویق برای یکی ، خیلی به نظرم قانون مسخره ای بود ، یهو یکی رفته اسایشگاه چرت زده ، فرمانده مارو انقد میدووند که نفس آدم بند می اومد. ولی خوب واقعا به نظرم لازم نیست انقد فشار ، البته اینو بگم مثلا خیلی از ماها لیسانس و فوق لیسانس بودیم ولی سطح شعور زیر دیپلم بود ، واسه همین گاها به فرمانده حق میدادم که داد بزنه یا عصبانی بشه از گروهانمون .اون 32 روز اول آموزشی اصولا دهن صاف ترین روزها میشه ، چون اساسی داری میدوی بعدش ورزش میکنی و رژه تمرین میکنی ، شاید به نظر سخت بیاد ولی خوب بدم نیست میدونی چرا واسه منی که همش زندگی پست سیستمی داشتم بد نبود یکم بدنم تو فشار بیفته ولی خوب الان که 4 ماه از آموزشی میگذره ، زانوی راستم درد میکنه همچنان و نوک دوتا انگشت شصت پام تقریبا بی حس هستن :)) که این کمترین اسیب هایی که بدنم دیده.یه چیزی که بود و منو خیلی اذیت میکرد مرخصی ها بود ، بچه های بومی ، یعنی تبریزی ها و اطراف مثل اقا میرفتن مرخصی و پنجشنبه میرفتن و جمعه شب برمیگشتن ، شاید بگید چقدر کم ولی باید تو شرایط باشید و بدونید که چقدر ارزشمنده ، میری خونه مامان رو میبینی بابا رو میبینی یه دوش میگیری ، غذای خونه رو میخوری یه فری میخوری بیرون یا چرخ میزنی و دور دور میکنی میای پادگان ولی ماها که غیربومی بودیم باید میموندیم پادگان یا  تهش مرخصی شهری میدادن که بری 4 ساعت توی شهر ، به فرمانده هم میگفتی اقا من میتونم برم بیام تو به من مرخصی رو بده من برم شهرم جمعه شب برگشتم مگه متوجه حرف میشد ، بنده خدا خیلی باسواد بوداا ولی میگفت حرف حرفه منهبعد از 32 روز آموزش یه مرخصی میان دوره دادن و ما اومدیم شهر خودمون ، که همش دکتر بودم و زیرسرم که یکم بهتر شم ، که خداروشکر واقعا بهتر شدم. رفقام رو دیدم و یکم بهتر شد روحیمدوباره بعد مرخصی میاندوره برگشتیم به پادگانو دوباره آموش ها شروع شد منتها عملی کمتر بود و تئوری بیشتر ، اینجوری بگم اصل کار رو انجام داده بودیم و این 30 روز مونده تقریبا به تمرین کردن و آماده شدن برای رژه اصلی گذشت ، البته من برگشتم 10 روز اینا مونده زانوم به فنا رفت کلا از رژه حذف شدم ولی خب خداروشکر نمره هام رو گرفته بودم و خیالم راحت بود مشکلی پیش نمیاد ، رژه ه رو هم نرفتم ولی خوب آخرش خوب تموم نشد برام ، اذر ماه مادربزرگ من بیمار بود تو بیمارستان بستری ، منم چند بار از فرمانده خواسته بودم مرخصی بهم بده که برم ، و نکته جالب این بود که من میخواستم به یکی از شهرهای نزدیک تبریز برم نه شهر خودمون ، اما فرمانده مرخصی رو نداد که نداد ، و منم وقتی اومدم مرخصی پایان دوره ، متوجه شدم مادر بزرگم رحمت خدا رفته . من که فرمانده رو نمیبخشم چون چیزی ازش کم نمی شد یه روز مرخصی بده چون من روحمم خبر نداشت مادربزرگ فوت شده ، ولی خوب حداقل میشد قبل از رفتنش میدیدمش. اصولا اینجوری که میگن تو در خدمت مایی و ما نخوایم میتونیم مرخصی ندیم و همشون هم از فداکاریهاشون دارن میگن که ما فلان کردیم ولی من مطمئنم الان که داره میگه من روز عروسی دادشم داشتم فلان جا کار میکردم دلش با اونجاست و چون عقدش مونده تو دلش همش داره یادآوری میکنه. خلاصه این بود فصل آموزشی خدمت سربازی . بازم براتون میام از خوبی ها سربازی میگم .</description><category>فرشاد اسدپور</category><author>فرشاد اسدپور</author><pubDate>Sun, 26 Apr 2020 23:44:28 +0430</pubDate></item><item><title>وقتی که اشتباه میکنی ، سریع اعتراف کن بهش</title><link>https://virgool.ir/@far.shad/وقتی-که-اشتباه-میکنی-سریع-اعتراف-کن-بهش-bhrjwy1gkltc</link><description>این مقاله ترجمه ی مقاله ای که توی Hardvard Business Review خوندم ، و میخوام با شما به اشتراک بزارم ، لینک اصلی مقاله رو هم این پایین براتون میزارم https://hbr.org/tip/2019/02/when-you-make-a-mistake-be-quick-to-admit-it اعتراف کردن به اشتباهی که مرتکبش شدید میتونه به خودتون صدمه بزنه.اما استدلال آوردن همراه با سرزنش کردن دیگران تنها ، نکته اشتباهیه که اتفاق می افته. خیلی بهتره که مسئولیت پذیر باشیم.تو این موقعیت میتونه کمک کنه بهمون که، از این وضعیت و جَوش عبور کنیم . غرور خودتون رو به قولی قورت بدید و خیلی راحت بگید &#34;من اشتباه کردم&#34;،همراه با یه توضیح مختصر و مفید، بدون عذرخواهی کردن. اگر خطا یا اشتباهتون تاثیر بدی روی دیگران گذاشته بود ، اعتراف کنید بهش . واقعا گوش بدید به واکنش های بقیه ، و حالت تدافی نگیرید . حرف بقیه رو هم قطع نکنید(همون میشه که میگن نپر توی صحبت بقیه).بعدش توضیح بدید که چیکار میخواید بکنید برای حل اون اشتباهی که انجام دادید (چجوری میخواید درستش کنید) ،در مورد راه های جبرانش هم وقتی که میگید همراه باشه با پول ؛ زمان یا چیزهایی که اجتماعیه مثل احساس ، یا اعتماد ، یا اعتبار. با روی باز همه ی بازخودهایی که در مورد کارهایی که میخواید انجام بدید رو بشنوید. و بهشون بگید این رفتار تاثیرگذاشته روی خطاهاتون و یاد گرفتند در مورد خودتون بگید که من فهمیدم که بعضی وقتا اطرافیانم من رو رد میکنن و نمیتونم باهاشون موافق باشم و این چیزی هست که باعث میشه در آینده من تغییر کنم.</description><category>فرشاد اسدپور</category><author>فرشاد اسدپور</author><pubDate>Fri, 22 Mar 2019 11:17:53 +0430</pubDate></item><item><title>چقدر برای یادگیری انگلیسی وقت بزاریم ؟ (2)</title><link>https://virgool.ir/english-family/چقدر-برای-یادگیری-انگلیسی-وقت-بزاریم-2-mji3dtrbcyjr</link><description> http://vrgl.ir/BJlw3 توی پست قبلی در مورد فلسفه زمان گذشتن در یادگیری زبان انگلیسی از زبان ملانی نوشتم و حالا ادامه پستش رو ترجمه کردم و میخوام نکته هایی که در مورد هست رو بیشتر توجه کنیمچه راه هایی برای یادگیری وجود داره ؟شما میتونید هر وقت و هرجا که دلتون خواست زبان یادبگیرید.فرصت ها و تجربه های زیادی اطراف شما برای یادگیری زبان وجود داره یادتون باشه یادگیری همیشه در حال اتفاق افتادنه و همیشه پشت میز اتفاق نمی افته. هر زمانی که کاری رو در زبان انگلیسی انجام میدید شما در حال یادگیری زبان هستند حتی زمانی که زمانی که لغتی رو یادداشت نکردید یا نکته گرامری رو به خاطر نسپردید. شما متوجه نیستید که درحال یادگیری هستید (منظورش اینه توی پروسه یادگیری هستید)وقتی شما در حال گوش دادن چیزی به زبان انگلیسی هستید، سعی کنید متوجه اون صدا و ریتم به انگلیسی بشید و از اونها استفاده کنید، این نکته خیلی مهمیه؛ وقتی چیزی رو به انگلیسی میخونید ،شما دارید از ساختار جملات در انگلیسی و الگوی تلفظ استفاده میکنید.کتاب بخونید قبل از خواب (خواستم مزاح کنم) : نیاز نیست لغتی رو بنویسد یا دنبال لغتی توی دیکشنری بگردید اگه دوست ندارید.فقط بخونید،اگر میخواید چندتا لغت رو یادداشت کنید، 3 تا 5 تا از مهمترین لغت هایی که تاثیر میزاره در متوجه شدن داشتن رو یادداشت کنید و اصلا و به هیچ وجه لازم نیست به خاطر بسپاریداز چیزی که میشنوید تقلید کنید: این چیزی که توی یادگیری زبان انگلیسی بهش نیاز دارید: تقلید کردن از افراد بومی انگلیسی (Native دین کلمه رو ادا میکنه :) ).بشنوید صداهایی که اونها تولید میکنند ،بشنوید کلمه ها رو سعی میکنید ببینید لغت رو .سریال یا فیلم به زبان انگلیسی نگاه کنید(با زیرنویس اگه نیاز داشتید) : من سال 2015 به هندوراس اومدم ، جز کشور های مرکز امریکا حساب میشه ، شمال مکزیک. دلم میخواست خرابه های کوپان رو ببینم ،ما یه تور لیدر داشتیم که انگلیسی حرف میزد با لحجه آمریکایی با اینکه تاحالا از هندوراس خارج نشده بود و زبان مادریش هم اسپانیایی بود اون به زبان انگلیسی حتی جک هم میگفت. اون انگلیسی رو از سریال سیمپسونز{ Simpsons } یادگرفته بود ،فکر نکنید دارم شوخی میکنم ، اون انگلیسی و سیمپسونز رو دوست داشت ؛ اون همیشه تماشا میکرد و شروع کرده بود به تقلید از صداهایی که میشنید مانند کسی که داره اصلاحات رو داره از یک Native میشنوهپادکست گوش بدید : پادکست ها مجموعه ای از فایل ها صوتی دیجیتالی هستن که میتونید از اینترنت دانلودش کنید و گوش بدیدنکته کلیدی: صحبت کردن یا گوش دادن به کسی که مثل شما داره انگلیسی یاد میگیره به یادگیری شما کمکی نمیکنه و جز یادگیری زبان انگلیسی نیست .شما میتونید صحبت کنید با زبان آموزهای دیگه اما سعی کنید از اونها چیزی یاد بگیرید.خب این بخش رو ترجمه ش تموم  ، ممنون میشم نظرتون رو در مورد این بخش و بخش قبلی بهم بگید ، منتظرپست بعدی من در مورد یادگیری زبان انگلیسی باشید</description><category>فرشاد اسدپور</category><author>فرشاد اسدپور</author><pubDate>Fri, 11 May 2018 01:25:33 +0430</pubDate></item><item><title>چقدر برای یادگیری انگلیسی وقت بزاریم ؟</title><link>https://virgool.ir/english-family/چقدر-برای-یادگیری-انگلیسی-وقت-بزاریم-tw7yf4q6um1u</link><description>ازون جایی که من سطح زبانی خوب ندارم ، تصمیم گرفتن بهترین مقالات در این مورد رو شروع کنم به ترجمه کردن تا هم به سطح زبانی خودم کمک کرده باشم و هم به شما دوستان ؛ خب مطلبی که براتون ترجمه کردم نوشته  Melanie ، ملانی مدرس زبان هست و سعی میکنه مردم رو به یادگیری زبان مشتاق کنه ، خودش توی بیو نوشته که : I help English learners move from the classroom into the real world by  teaching you real world sentences and helping you understand natural  spoken English. I also help you find the best study tips and training  techniques that work for you! خب شروع میکنیمهر روز ایمیل هایه متنوعی از دانش اموزان دریافت میکنم:&#34;من شروع کردم به برنامه ریزی برای مطالعه درسهای شما.اونم به طور مستمر هر روز یک ساعت.شما فکر میکنید که این کافی باشه ؟&#34;منو خوشحال میکنید اگه به این ایمیل ها جوابی بدید.من فکر میکنم که این وقت خیلی زیادیه.(نظر خودم : منم واقیعتش ازین لودگیش خودشم اومد)من در طول تدریسم خیلی شنیدم کلماتی مانند : تمرکز میکنم، مشتاق هستم ، مصمم هستم. اوناها شروع میکنن بدون داشتن اهدافی خوب، که اون ها رو خسته میکنه ، دلسرد میکنه و علاقشون رو از دست میدن.من اصلا دوست ندارم که علاقه یا انگیزشون رو از دست بدن، من دوست ندارم که اونا دلسرد بشن از اینکه چرا نتونستن هر روز یک ساعت وقت بزارن . من نمیخوام اونا تسلیم بشن در عوض من میخوام که اون ها هر روز یه کاری در مورد انگلیسی انجام بدن در واقعی کاری انجام ندن (منظورش اینه درسته کاری انجام میدن ولی انگار کاری نکردن)شما نمیتونید هر روز انگلیسی بخونید و مطالعه کنید ، اما میتونید هر روز کارهایی که به انگلیسی تون کمک کنه رو هر روز انجام بدید.&#34;مطالعه کردن&#34; به چه معنی ؟دانش آموزان زیادی در طول تحصیل در مدرسه با متدهای متنوعی مواجه میشن که سعی میکنن انگلیسی یاد بگیرناینجا معنی کلمه &#34;Study&#34; رو از دیکشنری  Merriam Webster’s Learner’s  داریم: to read, memorize facts, attend school, etc., in order to learn about a subject خوندن ، به خاطر سپردن حقایق ، توجه کردن در مدرسه و چیزهای دیگه در راستای یادگیری اون موضوعاین همون راهی نیست که زبان مادری خودتون رو یادگرفتید ؟وقتی در مورد کلمه &#34;مطالعه کردن &#34; فکر میکنیم ، معمولا به فکر میکنیم که باید یه کاری رو انجام بدیم در واقع مطالعه کنیم که بتونیم نمره پاس شدن رو توی اون درس بگیریم.به این فکر میکنیم که باید که باید تمرکز کنیم و پشت میز بشینیم.این تصویر تو ذهنمون میاد که دفترچه یادداشت یا کتاب گرامر خودمون رو باز کنیم یا شروع به حفظ کردن نکات گرامری کنیم و شاید به این فکر کنیم که یه لیست بلند بالا از کلمات رو حفظ کنیم و سعی کنیم ازون ها توی جمله استفاده کنیم.واقعا مطالعه کردن سردرد میاره. :)واقعا وقتی بهش فکر کنیم خیلی خسته کننده میاد و سعی میکنم ازش دوری کنیم.مطالعه کردن برای امتحان یا برای پاس کردن یه واحد درس خیلی با یادگیری زبان فرق میکنه.در مواقع هدف شما توی یادگیری زبان این نیست که یه لیست از اطلاعات در مورد اون امتحان رو داشته باشید که بخونید و امتحان رو پاس کنید ، شما میخوایم یادبگیرید چطوری صحبت کنید و متوجه انگلیسی صحبت کردن کسی بشید.به جای به خاطر سپردن معنی کلمات ، نقش کلمه و مفهوم کلمه رو در جمله یا عبارت درک کنید و یه لیستی یا collocations از کلمات رو داشته باشیم؛ به جای حفظ کردن قوانین گرامر ،ساختار عبارات و جملات رو یاد بگیریم که چجوری Native ها صحبت کردن ازش استفاده میکنن.مطالعه کردن فقط یه بخشی از یادگیری اگر به معنی &#34;Learn&#34; توی دیکشنری  Merriam Webster’s Learner’s توجه کنید:ارتقاع دادن دانش یا مهارت توسط مطالعه کردن ، تمرین کردن، تدریس کردن یا تجربه کردن چیزیراه های زیادی وجود داره برای یادگیری چیزی.مطالعه کردن فقط یه بعد از پرورسه یادگیری ه.درسته مرحله مهمه یه ، اما به تنهایی کافی نیست.شما به چیزهای دیگه ای هم برای یادگیری نیاز دارید.به مسیر یادگیری زبان مادریتون فکر کنید ، آره ؛ یه زمانی رو صرف یادگیری زبان(مادری) تو مدرسه کردید.به طور مثال ، یادگرفتید که چجوری کلمه رو تلفظ کنید یا چجوری بنویسد (انقد بمون املا گفتن که) با این حال ، بیشتر شما بیرون از مدرسه ، با صحبت کردن با خانواده و دوستان، خوندن مجله ، روزنامه و کتاب یا با گوش دادن به تلویزیون و آهنگ گوش دادن زبان مادری خودتون رو بهتر کردید.یادگیری زبان اصلا نباید کسالت بار باشه تا جوری نشه که نخواید انجامش ندید ،مثل این میمونه که بگید از فردا شروع میکنم ، از فردا شروع میکنم رژیم بگیرم که وزنم رو کم کنم ، از فردا سیگار نمیکشم و ... و هیچ وقت فردا نمیاد.خب حالا ، بیاید با خودمون رو راست باشیم ، شما نیاز دارید که مطالعه کنید .بعضی روزا ، شما پشت میز میشینید و یادداشت هاتون رو مرور میکنید ، چونکه شما وقتی چندین بار چیزی رو ببینید با بشنوید خیلی راحتتر میتونید به خاطر بسپارید ، به خاطر همینه که ما نیار داریم به &#34;مرور&#34;مطالعه کردن یا دوباره نگاه کردن به چیزیخب تا اینجا سعی کردم بخشی از متن پست وبلاگ رو ترجمه کنم ؛ توی پست بعدی سعی میکنم بقیش رو ترجمه کنم</description><category>فرشاد اسدپور</category><author>فرشاد اسدپور</author><pubDate>Fri, 27 Apr 2018 20:06:30 +0430</pubDate></item><item><title>تفکر اینستاگرامیستی</title><link>https://virgool.ir/@far.shad/تفکر-اینستاگرامیستی-gdghjfm1paoc</link><description>تا حالا شده از خودتون بپرسید چرا من دارم عکس غذا یا چرت نویس های دیگران (منظورم تمامی نوشته ها نیست)رو تو اینستاگرام لایک میکنم یا دنبال میکنم ، بله درسته ما دچار فرهنگ اینستاگرامی شدیمیادمه استاد شعبانعلی که پست های جالبی هم تو اینستاگرام میذاشتن یه مدت اعلام کردن که میخوان دتاکس کنم و مدتی دوری کنه از اینستاگرام ، بعدا هم اومد گفت من ترجیح میدم نباشیم و وقتم اینجا صرف نکنم.@mrshabanaliمن یه باری این تجربه دتاکس رو انجام دادم نزدیک 25 روز اینستاگرام و گذاشته بودم زمین ، ببینید خیلی جالبه وقتی میگیم انگار جوری اعتیاد داشتیم بهش که میگیم گذاشتم زمین ، تقریبا اگه بخوام از این تجربه بهتون بگم خیلی جالب بود تقریبا دیگه دغدغه نداشتم برم عکس بقیه رو ببینم لایک کنم عکس بزارم استوری ببینم و این جوری داستانا ولی من مثل استاد نبودم که تو این حجم کتاب بخونم (در تصمیمم به کتاب خوندن براتون مینویسم)ولی خب تجربه خوبی بود ، بازم اپلیکیشن رو نصب کردم و همون فعالیت های قبلی رو شروع کردم با خوب با بد بودن ایسنتاگرام مشکلی ندارم و منکرش نشدم که چقدر پول داره توش جابجا میشه و چه تبلیغاتی توش داره انجام میشه و شده ابزار دست سلبرتی نماها ولی چیزی که مهم بود این سوال بود خب من چرا باید انقدر وقت سر این بزارم ؟؟!با خودتون فکر کردید چقدر تو روز در مجموع دارید وقت صرف اینستاگرام میکنیداما واقیتش این بود من نمیتونستم قبول کنم که چرا باید غذای یک نفر رو لایک کنم یا چرا باید برم بشینم ببینم بقیه کجان ! من هیچ وقت برام اهمیتی نداشت بقیه چیکار دارن میکنن ، ولی اینستاگرام داشت این حس رو منتقل میکرد که ببین فلانی داره جوج میزنه !!! یا ببین فلانی رفته کنسرت :)) البته خیلی واقع شده بود به لطف دوستان و لایو هاشون از کنسرت ها لذت میبردیم شاید با خودتون بگید من صاحب بیزینسم و نیاز دارم با مخاطب هام در ارتباط باشم ، بله درسته ولی آیا 5 ساعت تو روز ، ببینید شاید خودتون متوجه نشید و این تایم رو یک جا نمیزارید ولی اگر نرم افزار هایی که مدت زمان استفاده از اپلیکشین در روز حساب میکنن نصب کنید به این واقعیت تلخ میرسیدخب جایگزین چیه ؟من قبلا که مشتری فیدیبو بودم (این همه ننوشتم فیدیبو رو تبلیغ کنم) ولی از وقتی اینستاگرام رو پاک کردم اگه صرفا از سرعادت برم سر گوشی که ببنیم چه خبره ، همین که گوشی رو آنلاک میکنم  چشمم به جمال فیدیبو روشن میشه و شروع میکنم چند صفحه ای کتاب خوندم و تموم میکنم ، تو روز گاها شده 10 صفحه همین جوری کتاب خوندم  ، صد البته که کتاب فیزیکش خوبه ولی خب اینم یه راه جدا شد از اینستاگرامه</description><category>فرشاد اسدپور</category><author>فرشاد اسدپور</author><pubDate>Thu, 12 Apr 2018 14:56:51 +0430</pubDate></item><item><title>سربازی رفتن خوبه ؟</title><link>https://virgool.ir/@far.shad/سربازی-رفتن-خوبه-sbmjsv5f54og</link><description>همیشه نوشتن جز بهترین و لذت بخش ترین کارهایی که بوده انجام دادن ، حالا نوشتن یه تیکه کد بگیر تا نوشتن پست تو وبلاگ اما داستان به اینجا ختم نمیشه ، مدتی که خیلی خیلی ذهنم درگیره ، که بهترین تصمیم که میشه حال حاضر گرفت چیه !!!خب من اخرهای ارشدم و چیزی نمونده تموم کنم ، به این فکر میکنم که بعد از تموم شدن ارشدم سریع دفترچه پر کنم و یه تعجیل هم تنگش بزنم و دفترچه رو بفرستم :)) با خودم میگم مگه به همین آسونیه ، این همه کار کردی بدبختی کشیدی حالا هم بیای و بری سربازی و همه چیز رو ببازی !!!واقعیتش هرکی از سربازی یه جوری تعریف میکنه یکی میگه خوبه یکی میگی بده !!! ولی چیزی که هست اینه من با این شرایط دوست نداریم برم سربازی حالا هرچقدر هم خوب میخواد باشه ، اخه چه دلیلی داره من برم پست واستم ، اگه میگفتن بیا این روتر رو کانفیگ من با کله میرفتم ، دریغ یه ذره تفکر که یه جوون بیاد دو سال عمرش رو بزاره سر تمیز و کردن و جارو کردن خوابگاه ، بعد میگیم ما چرا پیشرفت نمیکنیم ؛ خوب شد ما تو مملکتمون از نیرو درست استفاده کنیم </description><category>فرشاد اسدپور</category><author>فرشاد اسدپور</author><pubDate>Mon, 09 Apr 2018 18:09:37 +0430</pubDate></item></channel></rss>